Intervjoew

Nou, Barracuda zat er klaar voor: het interview dat Myra de Weerdt alias Van Puffelen (what's in a name) had met de Vlaamse pedojager Marcel Vervloesem (Werkgroep Morkhoven). Die is door de correctionele rechtbank in Turnhout voor seksueel misbruik van zijn minderjarige neef weer eens veroordeeld tot 18 maanden cel. Mede op basis van een telefoongesprek, waarin Vervloesem zegt dat zijn neef zijn 'onderbroek weer mag aandoen na de massage'. Zijn medestanders schreeuwden moord en brand, dus eindelijk zouden we te horen krijgen hoe de vork echt in de steel zit.

Voorafgaand aan dit gesprek deed Myra ook nog een interviewtje met Jos Aalders, voorzitter van Partij Rechten Kind, die Vervloesem een dezer dagen als een baksteen heeft laten vallen. Dat gesprekje duurde nog geen acht minuten, want het was niet wat Myra wilde horen. Aalders vertelde dat hij altijd al zo zijn twijfels had over Vervloesem, en de recente veroordeling de spreekwoordelijke druppel was. Maar Aalders wist toch ook wel dat justitie pedo's beschermde? Helaas, de Brabander was niet zo van de complotten.

De zaak Vervloesem heeft Barracuda in het verleden meerdere malen bonkende hoofdpijn bezorgd. Of de man wel of niet deugt, viel onafhankelijk moeilijk vast te stellen. Of Vervloesem is het slachtoffer van pedo's die hem al tientallen jaren zwart proberen te maken, of de Belg heeft de perfecte dekmantel gevonden voor perverse activiteiten. Er is alleen veel dat tegen hem pleit. Begin jaren negentig, ver voordat Vervloesem furore maakte met de Zandvoort zaak, werd hij bijvoorbeeld al van afpersing beschuldigd.

Maar wie nou dacht dat Vervloesem in zijn gesprek met Myra alle twijfels weg zou nemen, kwam bedrogen uit. Het interview duurde godbeterhet bijna anderhalf uur, maar slechts enkele minuten beantwoordde Vervloesem vragen over zijn veroordeling. Hoewel, beantwoorden? Vervloesem laveerde - voortdurend in de wij-vorm pratend, terwijl de veroordeling toch alleen hemzelf betreft - handig langs haar vragen heen en in zo'n tempo dat De Weerdt vaak niet goed begreep waar hij het over had.

Toen eindelijk de hamvraag werd gesteld - namelijk of de bewuste opname wellicht was gemanipuleerd - kwam er een wel erg vreemd antwoord: het waren aan elkaar geplakte cassette-opnamen van zomaar een gesprek in de huiskamer over 'hoe het er in de oorlog aan toe ging'. Dat lijkt Barracuda nou niet echt de context voor onderbroeken en massages.

Ook opvallend: Vervloesem kan in hoger beroep, maar wil het niet. De uitleg daarover was al even onduidelijk. Volgens Jos Aalders is daar maar een verklaring voor: Vervloesem loopt dan het risico dat de straf nog hoger uitvalt.

Maar helaas: doorvragen is niet echt besteed aan Myra, die vervolgens maar begon te vissen naar informatie over Nederlandse zaken, zoals Demmink en Vaatstra. Vervloesem blufte dat hij daar alles van wist, maar toen De Weerdt hem de naam Baybasin voorhield merkte hij op dat 'wij niet elk dossier kunnen behandelen'. Oftewel: De Belg kent het Demmink dossier helemaal niet.

En zo denderde de stoomtrein van Vervloesem anderhalf uur door, zonder een enkel rustpunt, en met flinke uithalen naar lastposten als mijnheer Aalders. Die, vreest Barracuda, best wel eens gelijk zou kunnen hebben.

Moraalridder

Zelfverklaard pedojager Marcel Vervloesem is - net als zijn trouwens zijn Nederlandse evenknie Ben van de B. - onlangs op vrije voeten gesteld. Maar vraag niet hoe. Hij moet namelijk een heel 'resem' strikte voorwaarden naleven, waaronder een contactverbod met minderjarigen én met de media. Het vroegere Belgische boegbeeld van de Werkgroep Morkhoven zat sinds januari opnieuw achter de tralies op verdenking van zedenfeiten met zijn minderjarige neef.

Eigenlijk gaat het al twee decennia zo. Vervloesem werd voor het laatst in 2008 tot vier jaar cel veroordeeld voor seksueel misbruik van minderjarigen, het verspreiden van kinderporno en oplichting. In mei 2010 kwam hij vrij onder voorwaarden en ging in Turnhout wonen. En daar ging het ook weer mis.

Barracuda krijgt eerlijk gezegd bonkende hoofdpijn van het dossier Vervloesem. Of de man wel of niet deugt, valt onafhankelijk moeilijk vast te stellen. Of Vervloesem is het slachtoffer van pedo's die hem zwart proberen te maken, of de Belg heeft de perfecte dekmantel gevonden voor perverse activiteiten die hij altijd kan ontkennen. Als je huis wordt leeggeroofd, gaat de verdenking ook niet meteen uit naar de wijkagent.

Vervloesem heeft geen beste jeugd gehad, als we de Belgische pers mogen geloven. Samen met een broertje en een zusje groeide hij op in een kindertehuis in Balen. Al gauw raakte hij verzeild in een 'koehandel met kinderen uit tehuizen die als slaven werden ingezet in familiebedrijven'. In Morkhoven probeerde hij misstanden aan het licht te brengen, maar zijn claim to faim volgde in 1998, toen de Nederlandse politie dank zij zijn tips een pedonetwerk in Zandvoort oprolde, een zaak die de Belgische justitie niet serieus wilde nemen.

Maar dan rollen een voor een klachten binnen bij het Turnhoutse parket van mannen die als tiener misbruikt zouden zijn door Vervloesem. Onder hen nota bene zijn broer Vic. Het eerste slachtoffer Ladislas Kiekens deed in 2006 ook een boekje open over Vervloesem. 'Maar toen Vervloesem rond 2000 in het nieuws kwam als zogezegde strijder tegen pedofilie, werd het me te machtig. Dat iemand met zo'n schandalig verleden zelf de moraalridder ging spelen'.

En dan zijn er ook nog allerlei verhalen over afpersing. In 1992 had Vervloesem bijvoorbeeld ontdekt dat in een fotostudio in Utrecht kinderporno werd gemaakt. Via een negentienjarige jongen kwam hij in het bezit van deze foto's. Daarna zou hij de fotograaf hebben afgeperst voor zesduizend gulden met het dreigement dat hij naar de politie zou stappen. De fotograaf deed aangifte, en Vervloesem werd tot twee jaar veroordeeld.

Voor- en tegenstanders maken elkaar af in de blogosfeer, maar veel wijzer word je er niet van, al het curieus is dat zelfs zijn familie aangifte doet. Uit welk motief? Zijn minderjarige neef zou echter weer een strafblad van hier tot gunder hebben en zelf niet deugen. Maar de politie vond dan wel weer een bamboerietje bij Vervloesem thuis waarover sommige slachtoffers spraken, net als een stapel foto's met kinderporno. En zo gaat het maar door, met te veel vraagtekens rond de persoon Vervloesem en te veel vraagtekens rond degenen die hem beschuldigen om een van beiden het voordeel van de twijfel te gunnen.

Marcel Vervloesem overleden

Het ging al niet best met hem, maar de zelfverklaarde kinderpornojager Marcel Vervloesem uit Morkhoven (Herentals) is nu echt overleden. Hij is 65 geworden. De Belg had al jaren diabetes, slecht werkende nieren en een hartkwaal.

De zaak Vervloesem heeft Barracuda in het verleden meerdere malen bonkende hoofdpijn bezorgd. Of de man wel of niet deugt, viel onafhankelijk moeilijk vast te stellen. Of Vervloesem was het slachtoffer van pedo's die hem al tientallen jaren zwart proberen te maken, of de Belg had de perfecte dekmantel gevonden voor perverse activiteiten. Er was alleen veel dat tegen hem pleitte. Begin jaren negentig, ver voordat Vervloesem furore maakte met de zogeheten Zandvoort zaak, werd hij bijvoorbeeld al van afpersing beschuldigd.

In de jaren negentig ging Vervloesem de strijd aan tegen kinderporno met zijn ‘Werkgroep Morkhoven’. Daarmee haalde hij geregeld de wereldpers, maar nadien kwam hij zelf in opspraak voor seksueel misbruik van minderjarigen.

In 2008 werd Vervloesem veroordeeld tot een gevangenisstraf van 4 jaar voor zedenfeiten door het hof van beroep in Antwerpen. In het najaar van 2010 werd hij vrijgelaten onder voorwaarden, maar in 2013 belandde hij opnieuw in de cel toen hij schuldig werd bevonden aan aanranding van zijn minderjarige neef. In hoger beroep werd hij alsnog vrijgesproken.

Barracuda blijft ook in 2018 op de waakvlam   

Anticlimax

De plotters zagen het zelf al een beetje aankomen: het uitgestelde vervolg van de Rolodex verhoren werd een behoorlijke anticlimax. En niet alleen omdat Fred Teeven niet kwam opdagen. Die is in beroep gegaan tegen de beslissing van de rechtbank om onder ede te getuigen over het Rolodexonderzoek naar kindermisbruik onder hooggeplaatste ambtenaren. Teeven vindt dat men zijn beroepsgeheim te respecteren heeft.

Na het voorprogramma met rechercheurs Chris de Graauw en Emile Broersma, die de Roestige Spijker verhoren uit 2014 nog eens dunnetjes overdeden, zat hij er dan eindelijk: Joris Demmink. De man die jarenlang de fantasie van de grootste internetgekken prikkelde. Joris zat er niet als verdachte, maar als voormalig justitie-functionaris. Aan wie je niet zomaar suggestieve vragen kunt stellen.

Al gebeurde dat natuurlijk toch. Op ongeveer iedere vraag die hij ongetwijfeld verwacht had - of hij spilfiguren uit het pedonetwerk had gekend en wel eens in jongensbordelen was geweest - volgde een nasaal 'nee'. Hij hield staande dat hij na 1986 niet meer in Turkije was geweest, maar wilde wel toegeven dat hij een relatie had met een Hongaarse porno-acteur. Verder vertelde Demmink dat hij enkele weken terug was verhoord door rechercheurs die hem alle 'rare verhalen' hebben voorgehouden. Waarna advocaat De Witte klaar was en Telegraaf verslaggeefster Saksia Belleman tweette:

De Witte is klaar met zijn verhoor. Ik val van mijn stoel. Wat heeft dit nou opgeleverd? #pedoverhoor

— Saskia Belleman (@SaskiaBelleman) 3 juni 2016

'Bijzonder gezicht', schreef verslaggever Chris Klomp bijna gelijktijdig. 'Terwijl Demmink praat, zit een vrouw in de rechtszaal in een roze luier op haar roze telefoon te tikken'.  Barracuda wil de inhoud niet eens weten.

In de aanloop naar dit spektakel gebeurde er trouwens nog iets opmerkelijks. De weinige plotters die nog enigszins samenwerken (lees: elkaar niet de koppen inslaan), hadden gehoopt dat ze Joris with his pants down ter plekke zouden kunnen arresteren met een 'belastende video' waarover de Morkhoven Werkgroep zou beschikken. Boegbeeld Marcel Vervloesem had lopen ronken dat er zo'n video bestond.

Maar op het moment suprême wilde Vervloesem de tape natuurlijk niet inbrengen in het Rolodex proces. Simpelweg omdat er natuurlijk helemaal geen tape is en nooit geweest is ook. En vervolgens daalde die realiteit ook neer bij de plotters zelf met een frontale aanval op Vervloesem bij het Haagse Complot. Waarmee de volgende splijtzwam in plotterland een feit was.

Barracuda wist in 2013 al dat Vervloesem maar wat voor zich uitbazelde. Toen werd hij geïnterviewd door de toen behoorlijk naïeve Myra alias Van Puffelen, dezelfde die hem nu keihard laat vallen.

Toen Myra begon te vissen naar informatie over 'Nederlandse zaken', zoals Demmink en Vaatstra, blufte Vervloesem dat hij daar alles van wist, zonder ook maar enigszins duidelijk te worden. Toen ze hem de naam Baybasin voorhield merkte hij op dat 'wij niet elk dossier kunnen behandelen'. Waarmee wel duidelijk werd dat Vervloesem nog nooit ook maar iets over Demmink had gelezen.

Barracuda vult dit blog alleen nog aan met enkele actuele ontwikkelingen.   

Apollo tapes

En toen was het vrijdag. De dag dat de Derde Wereldoorlog zou uitbreken. De dag dat pedojager Marcel Versloesem (Werkgroep Morkhoven) dan toch echt de zogenoemde Apollo tapes zou vrijgeven.

De Apolloboot is het zeilschip waar jongeren een stageplek kregen om te leren zeilen. Maar het schip zou ook voor minder frisse doeleinden zijn gebruikt. De Duitse kinderprostitué Manuel Schadwald zou er zijn misbruikt en overboord zijn gegooid.

Claus, Joris Demmink, hofadvocaat Salomonson en een hoofdofficier van Justitie zouden op een 'belastende video' te zien zijn, hoewel niet per definitie in relatie tot het bovenstaande. En die belastende video, vond het verzamelde plottervolk, moest maar eens op tafel komen om Joris D. nu eens eindelijk bij de lurven te pakken. 

En kregen we de tapes vrijdag te zien? Natuurlijk niet. De sceptici hadden en kregen weer eens gelijk. Wel kwam er reactie op nieuwe aantijgingen van Ton Hofstede van het Haagse Complot.

Want de Werkgroep Morhoven had een dezer dagen gemeld dat de politie weer eens een inval bij Vervloesem had gedaan omdat hij kinderporno zou bezitten. Er werd niets gevonden. Geen enkele Belgische krant vond het de moeite waard om er aandacht aan te besteden. Waarop Hofstede maar eens is gaan informeren bij de Belgische politie en justitie. Hij kreeg geen enkele bevestiging. Oftewel: eindelijk heeft plotter Ton het vak van 'debunken' onder de knie gekregen (Dat was wel anders ten tijde van Ben van den Brink, de draaideurcrimineel wiens verzonnen verhalen Ton maar wat graag wilde geloven)

Wat Vervloesem blijkbaar nog het meest tegen de borst stuitte, is dat Hofstede ook niet wilde geloven dat hij Koningin Beatrix had geïnformeerd over kinderpornonetwerken in de jaren negentig. Dat heeft Vervloesem in elk geval kunnen weerleggen met een ontvangstbevestiging in Belastingdienstpaars.

Maar het bestaan van de Apollo tapes wordt er niet mee aangetoond. En twijfels over een recente inval van justitie worden zijn tot nu toe ook niet gepareerd.

Vervloesems claim to fame heeft betrekking op de zogenoemde Zandvoort tapes in de jaren negentig. Daarna werd Vervloesem de pedo-expert, met name in de ogen van Nederlandse plotters die hem het hemd van het lijf vroegen over Demmink en Vaatstra. En dan staat het wat lullig als je daarop niks kunt zeggen. En dus heeft Marcel zich letterlijk en figuurlijk vastgebluft.

Barracuda vult dit blog alleen nog aan met enkele actuele ontwikkelingen.  

Kleingoed

Afdeling lopende zaken, kleingoed & van alles. Gisteren kwam het opvallende nieuws dat de vader van Jasper S., die Marianne Vaatstra vermoordde, wordt verdacht van herhaaldelijke pogingen tot handtastelijkheden bij een vrouw. De 77-jarige Fries wordt daarom binnenkort gehoord door de politie. En ja hoor, dat verhaal moest meteen door onze detectives Jansen en Janssen als een overheidsspin de kop worden ingedrukt.

En dan was er de moeder van Tristan van der Vlis, die in Alphen aan den Rijn een bloedbad heeft aangericht. Zij werd gisteren op verzoek van twee slachtoffers (tot tranens toe) gehoord. Plotters schilderen Tristan graag af als een of andere patsy, maar de moeder beschreef vrij gedetailleerd de psychische problemen van Tristan. Zo werd hij in 2006 al eens voor een behandeling opgenomen, nadat zijn ouders een schriftje hadden gevonden waarin hij een scenario beschreef waarin hij zelfmoord pleegde. 'De ouders waren wel verbaasd dat Tristan een vergunning kreeg, maar op internet vonden ze uit dat het wel legaal was. Daarom stapten ze ook niet naar de politie. Die gaf hem het verlof en wisten dat hij eerder met psychische problemen was opgenomen.'

Pedojager Marcel Vervloesem is door de correctionele rechtbank in Turnhout voor seksueel misbruik van een minderjarige veroordeeld tot 18 maanden cel. Het gaat om zijn zwakbegaafde minderjarige neef. In 2008 werd hij door het hof van beroep in Antwerpen voor gelijkaardige feiten veroordeeld tot een gevangenisstraf van 4 jaar. Dit keer is Vervloesem veroordeeld op basis van een telefoongesprek 'dat duidelijk niet gemanipuleerd is'. In het gesprek is te horen dat de nonkel tegen zijn neef zegt dat hij zijn onderbroek weer mag aandoen na de massage'. 'Marcel Vervloesem uit Morkhoven, de man die zich ooit voordeed als pedofielenjager en zo massa's foto's met kinderporno kon vergaren,' zo heet het in de Gazet van Antwerpen. Daar denken zijn medestanders anders over, maar de vele welles-nietes discussies hebben weer geen enkele klaarheid in de zaak gebracht.

En het kon niet op. Opnieuw wordt een rechtszaak aangespannen tegen voormalig topambtenaar Joris Demmink, kopte de Volkskrant donderdag. Maar dat was toch iets te stellig geformuleerd. Want letselschadeadvocaat Martin de Witte, die het vermeende slachtoffer bijstaat, moest meteen toegeven dat hij 'zeer voorzichtig moet zijn, je kunt iemand niet zomaar beschuldigen.'

Yep, voordat je het weet staan er tientallen Koos van Woudenbergen op de stoep die zich ineens weten te herinneren dat zij ooit eens in een vage flat zijn voorgesteld aan 'Mijnheer Demmink'. Nu moet gezegd: de oogst van Nederlandse slachtoffers is tot nu toe wel erg teleurstellend gelet op de enorme publiciteit rond Joris. Lange tijd was er maar een nogal labiele jongensprostituee Frank L. die ook nog eens is veroordeeld voor een valse aangifte.

Het nieuwe geval roept ook gelijk weer vraagtekens op. Het slachtoffer zou in 1988 door de voormalige topambtenaar in zijn auto zijn opgepikt in Amsterdam. Die informeerde eerst naar zijn leeftijd (15 jaar), maar pas twee weken later zou het alsnog tot minderjarige betaalde seks zijn gekomen. Of ook weer niet, want: 'Cliënt werd toen erg bang, heeft gezegd dat hij dit niet wilde en is toen uitgestapt omdat er in de auto ruzie ontstond.' 

Door psychische problemen, als gevolg van ervaringen als slachtoffer van gedwongen kinderprostitutie, zou hij onder meer zijn bedrijf zijn kwijtgeraakt, meldt de Volkskrant. Niet de ideale cocktail voor de waarheidsvinding, waarbij het wederom knap is dat een vijftienjarige zich 25 jaar later nog feilloos de naam en het gezicht Joris Demmink weet te herinneren. Het grootste probleem lijkt Barracuda de bewijsvoering: tegenover het ja van de een staat het nee van de ander.

Tonneke en Boudineke

Neem een protestant en je hebt een overtuiging. Neem er twee en je hebt een kerk. Voeg er een derde aan toe en je hebt een kerkscheuring, schreef Maarten Reijnders ongeveer een jaar terug in zijn boekje over complotdenkers.

Kerkscheuring is een understatement. Zelden heeft Barracuda zoveel ruzies meegemaakt in plotterland als dit jaar. De een (Vrijland) verdenkt intussen ongeveer iedereen in de alternatieve media van controlled opposition, de ander (Kat) denkt dat een voormalige bondgenoot (Hofstede, tegenwoordig beter bekend als Ton Typefout) stiekem voor Joris Demmink werkt.

Wat je in dat geval beter niet kunt doen is een ruilhandeltje voorstellen: jij stopt met schrijven over mij, dan stop ik met schrijven over jou. Dat was het voorstel dat Boudine 'Boublog' Berkenbosch onlangs deed aan Hofstede. Die meteen terugblafte: Mijn geduld met jou is op. Ik bied je nu nog één uitweg: Jij bevestigt mij dit weekend nog per email dat je jouw chantage en afpersing intrekt en die nooit meer zult effectueren. Zo niet, dan zal ik je maandag 18 november zowel strafrechtelijk als civielrechtelijk gaan vervolgen. 

Waarom pas 18 november is Barracuda niet duidelijk geworden, ook het strafrechtelijke aspect hiervan blijft volkomen duister, maar Berkenbosch zegt nu te wachten op de dagvaarding, en gooit maar meteen nog meer olie op het vuur.

Ze noemen elkaar Tonneke en Boudineke. Barracuda schat dat ze ongeveer even oud zijn en ze schermen allebei met hun academische opleiding, waarvan Barracuda nooit heeft kunnen vaststellen of daar ook daadwerkelijk iets mee is gedaan. Werkloos achter de begonia's, en al enkele jaren minstens.

De verwijten aan elkaar zijn inwisselbaar. Berkenbosch is volgens Ton 'stabiel tegen alles wat bij de gevestigde orde hoort. En dus komen onderwerpen als 9/11, chemtrails en anti-westen-sentimenten dagelijks voorbij vliegen, soms in een ufo. Boudine is ook gewoon stabiel tegen iedereen die haar uitspraken in twijfel trekt. Zeker van haar eigen gelijk. Geen enkele twijfel. Geen zelfreflectie. Als je aan Boudine twijfelt ben je een trol.'

Allemaal waar. Toen Joris Demmink onlangs van de haak werd gehaald, wist Boudine absoluut zeker dat hij een vieze pedo was. Dat is een veronderstelling die bij Boudine altijd heel makkelijk feit wordt. Liefst met een uitroepteken. Ook weet Boudine dat de drie WTC torens ten tijde van 9/11 zijn opgeblazen. Daar heeft Boudine namelijk pas echt verstand van.

Boudine sleepte haar prins op het witte paard Marcel Vervloesem volgens Ton het standbeeld op. Geeft deze afgod voortdurend een platform voor zijn warrige verhaal.

Maar Ton Typefout heeft ook een afgod en die heet Basybasin. Kom niet aan Baybasin, anders kom je aan Ton. Baybasin heeft ruzie met Turkije en dat heeft Ton ook. Zo werkt dat in de plotterkerk. Het geinige is: over Baybasin zijn beiden het roerend eens. Barracuda ziet een gaatje voor een wapenstilstand.

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam      

Staatstrollen

Van plotters weet je altijd een ding zeker: ze slaan elkaar na verloop van tijd elkaar per definitie de hersens in. Is Barracuda nog maar net bekomen van de Vervloesem fittie, of er is weer ruzie rond de Stem van de Straat, het Salto programma op de Amsterdamse kabel dat heel alternatief Amsterdam had moeten mobiliseren met boegbeelden Steve Brown, Nico van den Ham, Micha Kat en nog wat loslopende Mokummers.

Salto wilde als gesubsidieerde publieke omroep geen zendgemachtigde zijn van iemand die officieel voor justitie voortvluchtig is. Lees: Micha Kat. Normaal zou dit voor Brown meteen aanleiding zijn om heel de omroep en de financierende gemeente Amsterdam corrupt te verklaren, maar nu hij eindelijk weer eens met zijn kop op de buis verschijnt (voor het eerst sinds Veronica TV) moesten de principes natuurlijk even wijken. Tot ergernis van enkele aanhangers van Kat, die Brown verweten dat hij geen ballen had.

Daar kwam 'mopperopa' Nico van den Ham ook nog eens overheen met een ellenlange klaagzang, suggererend dat hij zijn mond had moeten houden over de exit van Kat en hij in de uitzending ook nog werd afgezeken. Waarop Brown foeterde dat 'als Nico van der Ham zijn zin niet krijgt of één en ander niet loopt zoals hij wil hij reageert als een extreem verwend klein kind die zijn Lollie wordt afgepakt'.

Maar Nico was nog niet klaar met zijn sloopwerkzaamheden. Het Salto programma was 'lager dan welk regulier Pulp-TV programma ook', en tot overmaat van ramp had medepresentator Dave Rachman een van zijn video's ook nog tot parodie verknipt. In de woorden van Nico: nepvideo (zie onder).

Niet lang daarna gooide Nico nog meer knuppels in het hoenderkok, door te beweren dat 'staatstrol' Debbie Beekwielder de onlangs afgehaakte Demmink-jager Bart van Well heeft 'geneutraliseerd' met een kortstondige liefdesaffaire en zich vervolgens heeft gestort op Jan Permentier (70), die als bestuurslid van Get Well natuurlijk meteen Van den Ham op een zijspoor heeft gezet.

Het goede nieuws is dat Kat via een U-Bocht toch gaat meewerken aan de Stem van de Straat, door zijn nieuwe 'vriendin' Caroly van Oostende tekstjes te laten voorlezen over de plunder en pedo-elite. Terwijl heel Nederland allang weet dat Caroly eigenlijk gewoon Debbie Beekwielder heet.

Barracuda vult dit blog alleen nog aan met enkele actuele ontwikkelingen    

Samenzweringskerk

Journalist Maarten Reijnders heeft een boekje over complotdenkers geschreven. Er was weinig meer voor nodig dan een aankondiging in een tweet om het hele plotterkippenhok binnen enkele uren volkomen op zijn kop te zetten.

De een dreigde met juridische stappen zonder een letter in het boek gelezen te hebben, de ander liet gauw maartenreijnders.nl registreren om die aan de schandpaal Revolutionaironline van Micha Kat te koppelen. De auteur moet bijzonder verguld zijn geweest met al deze aandacht.

Barracuda heeft het boek nog niet onder ogen gehad, maar krijgt de indruk dat het nogal mild is geschreven. Reijnders beschrijft een samenzweringskerk met veel afsplitsingen. Met rekkelijken en preciezen. Met zachtaardige ongevaarlijke gelovigen, maar ook met enkele extremistische fundamentalisten. 'Neem een protestant en je hebt een overtuiging. Neem er twee en je hebt een kerk. Voeg er een derde aan toe en je hebt een kerkscheuring.'

Reijnders had het nog niet opgeschreven of de kerkscheuring in plotterland was inderdaad een feit. De zoveelste trouwens. Met stijgende verbazing heeft Barracuda de afgelopen week de jongste plotteroorlog aanschouwd. Ongeveer alles wat nog enigszins met elkaar door een deur kon, rolt momenteel vechtend over straat. De 'boosdoeners' zijn Ton Hofstede (Haagse Complot) en Myra, die succes boekten met de ontmaskering van zelfverklaard pedojager Marcel Versloesem. Met dank aan ene Robby van der Plancken, een Belg die aardig wat documenten had om jarenlange geruchten te ontkrachten.

Daar konden de fundamentalisten van de samenzweringskerk niet tegen. Allemaal ruis, foeterde Boudine Berkenbosch (Boublog), die ten aanzien van Vervloesem werkelijk nog nooit iets heeft uitgezocht.

En daar kwam Micha Kat natuurlijk weer eens overheen met een tactiek die de laatste tijd gemeengoed is geworden op Revolutionaironline. Ketters uit de samenzweringskerk van Kat - en dat is zo langzamerhand iedereen - worden dagen achtereen geroosterd, bezoedeld, bevlekt en beduimeld.

Dit keer was Hofstede het haasje. En die was na ongeveer tien stukjes waarin hij het lijdend voorwerp was bepaald niet amused. 'Hierbij neem ik openlijk afstand van Micha Kat', verklaarde Ton. Gevolgd door: 'Kat, kap er mee, want anders zal ik al jouw "hoogtepunten" eens op een rijtje zetten."

Barracuda kan niet wachten.

Gaat dit nog goed komen? Welnee. In de samenzweringskerk rook je geen vredespijpen. De tachtigjarige loopgravenoorlog is nu echt begonnen. Ton is door Kat inmiddels ontmaskerd als patsy en Boudine wil maar niet geloven dat Ton arts is (zelfs niet nadat Ton zijn BIG nummer heeft opgegeven).

Barracuda vult dit blog alleen nog aan met enkele actuele ontwikkelingen

Jaaroverzicht

2016 was het jaar waarin Barracuda op de waakvlam ging door teruglopende schrijfactiviteiten van plotters. Dat werkte kennelijk zo aanstekelijk dat ook de belendende percelen inmiddels in een winterslaap (coma?) zijn beland.

Het stokje werd min of meer overgedragen aan de main stream media. Zo ontpopte Chris Klomp zich afgelopen jaar tot actief plotterchroniqueur, maar ook als luis in de pels, die menige YouTube video waarin hij weer eens het mikpunt werd van plotters (lees: M. Kat) op zwart wist te zetten.

Eigenlijk was 2016 een regelrecht plotterrampjaar: het OM seponeerde de zaak Demmink omdat Turkije niet meewerkte en de toelichting van het OM aan het Hof blijft achter gesloten deuren. Daarnaast is het advies omtrent het herzieningsverzoek van Baybasin weer eens uitgesteld.

Intussen maakten de plotters vooral heel veel ruzie. Alles dat nog een beetje on speaking terms was, rolde vechtend over straat. Zo boekten Ton Hofstede (Haagse Complot) en Talk2Myra succes met de ontmaskering van zelfverklaard pedojager Marcel Versloesem. Met dank aan ene Robby van der Plancken, een Belg die aardig wat documenten had om jarenlange geruchten te ontkrachten. Daar konden de fundamentalisten van de samenzweringskerk nauwelijks tegen. Allemaal ruis, foeterde Boudine Berkenbosch (Boublog), die de ene Vervloesem hagiografie na de andere bleef publiceren.

Ook Micha Kat bemoeide zich met deze ruzie. Die was weliswaar helemaal niet geïnteresseerd in de feiten rond de Belg, maar vond dat Hofstede à decharge journalistiek bedreef. Niet gericht tegen de pedo's, maar tegen de pedojagers. En daarna hield het niet meer op: het ene stukje na het andere verscheen over Ton op Kat's Revolutionaironline. In niet al te vriendelijke woorden, vanzelfsprekend.

Hofstede was niet blij met die aandacht en waarschuwde Kat. Eerst nog met ironie. Toen werd het serieuzer. Hij dreigde naar Ierland te komen, waar hij Kat onder het stapelbed van zijn hostel zou trekken. Kat voerde het aantal stukjes en video's over Ton nog verder op. Waarna Ton met aangifte dreigde.

Van de weeromstuit trok Kat enige tijd de stekker uit zijn site. Niet alleen vanwege Hofstede, maar ook uit frustratie over het maar uitblijven van donaties van zijn sterk uitgedunde fanbase. 

In oktober legde het Gerechtshof in Amsterdam Kat een celstraf op van zeven dagen wegens bedreigingen aan het adres van Telegraaf journalist Bart Mos. Die zeven dagen komen bovenop de tien maanden die Kat in 2015 kreeg voor smaadschrift aan het adres van NOS-hoofdredacteur Marcel Gelauff.

Uithuilen bij Kats oude kompaan Steve Brown, die altijd als eerste aan de telefoon hing als Kat weer zogenaamd onrecht was aangedaan, was er dit keer niet meer bij. De twee raakten dit jaar zwaar gebrouilleerd. 'Complot-Held Kat dacht Steve Brown te kunnen afpersen en op te lichten voor 800 euro', meldde Brown op zijn site, die ook de immer zeurende Nico van den Ham afserveerde.

Brown was maar wat trots toen hij op de Amsterdamse kabel het programma De Stem van de Straat mocht presenteren dat heel alternatief Amsterdam had moeten mobiliseren. Ook Kat kreeg een column toebedeeld. Maar die mocht als 'voortvluchtige' voor justitie van de gemeente Amsterdam, subsidieverlener van open kanaal Salto, onder geen enkele beding op de buis. Daar kon Brown zich niet echt druk om maken, tot ergernis van enkele van zijn volgers, die vonden dat Steve 'geen ballen' had.

In het voorjaar hoopten de plotters heel even op een herhaling van de Roestige Spijker-verhoren uit 2014. Ex-jongensprostituee Bart van Well mocht vanwege vermeende psychische schade getuigen horen om het toedekken van pedomisbruik door 'hoge ambtenaren' aan te tonen. Dat lukte niet erg.

Een voormalige bordeelhouder liep weer even snel de rechtbank uit als hij gekomen was. Joris Demmink antwoordde op alle vragen met een nasaal 'nee'. En Koos van Woudenberg lepelde de ene bekendheid na de andere op: Prins Claus, Onno Ruding en oud-burgemeester Van Thijn, hij had ze als pakweg 13-jarige allemaal gezien op pedofeestjes in Amsterdam. Maar was even vergeten dat Ruding in die jaren in Washington D.C. zat.

In september hadden de plotters tien jaar na dato weer eens een heus congres in de Jaarbeurs in Utrecht. Maar waar zo'n feest tien jaar terug nog 500 man op de been bracht, predikten nu amper 200 mensen voor eigen parochie.

Iemand die ook dit jaar weer niet van ophouden wist was Wim Dankbaar. Die herhaalde zich op zijn blog weer eindeloos over de zaak Vaatstra, maar raakte steeds verder op achterstand. Van wrakingsverzoeken tot het horen van getuigen, nergens kreeg Dankbaar ook maar een voet aan de grond. Wat hij wel kreeg waren twee maanden onvolwaardige gevangenisstraf voor smaad. Het dieptepunt werd bereikt toen Dankbaar de rekeningen voor zijn advocaten bij Maaike Vaatstra neerlegde.

Medeauteur van zijn eerste boek Hans Mauritz werd ook wegens smaad veroordeeld, maar kreeg een voorwaardelijke gevangenisstraf. De Brabander werd in een andere zaak bovendien flink aangepakt door een curator die een hoofdrol zou vervullen in een boek dat maar niet wil verschijnen.

Opmerkelijk stil bleef het rond waxinehoudergooier Erwin Lensink, die verplicht werd opgenomen in een kliniek, terwijl de dakloze Nico van den Ham op het matje moet komen van de psychiatrische afdeling van de Amsterdamse GGD wil hij zijn postadres en daklozenuitkering van 500 euro (!) niet kwijtraken.

Het belangrijkste plottergebeuren van 2016 speelde zich echter buiten de landsgrenzen rond de Amerikaanse verkiezingen af. Omdat in gelekte mails van John Podesta, de campagneleider van de Clintons, wel erg vaak werd verwezen naar pizza, werd een bizar complot gesponnen rond een pedonetwerk van de Clintons, met als vermeend hoofdkwartier pizzarestaurant Comet Ping Pong.

Niets hiervan klopte ook maar een beetje, maar dat weerhield Amerikaan Edgar Maddison Welch (fan van Alex Jones) er niet van om met een aanvalsgeweer even verhaal komen te halen. Na een paar schoten werd hij gearresteerd.

Het gevolg: grote internetbedrijven gaan nu actie ondernemen om de verspreiding van nepnieuws een halt toe te roepen. Facebook zet heuse factcheckers aan het werk en Google draait de advertentiekraan voor plotters en andere informatievervuilers dicht.

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam.

Niet vervolgd

En ja hoor, de rode lap op het gemoed van plotters - roepnaam Joris D. - wordt niet vervolgd. Twee jaar onderzoek heeft volgens het OM niets concreets opgeleverd 'voor betrokkenheid bij strafbare feiten'. Met die aantekening dat beschuldigingen van verkrachting in Turkije in de lucht blijven hangen omdat dat land ondanks herhaalde pogingen toestemming weigerde voor het verhoor van twee 'slachtoffers'.

Alhoewel....? De belangrijkste bevinding uit het onderzoek van de rechter-commissaris en de Rijksrecherche is - zo meldt het OM zelf - dat Demmink in de jaren 1995, 1996 en 1997 niet meerdere dagen achtereen aansluitend in Turkije kan zijn geweest. Op basis van alle onderzoeksgegevens trekt het OM de conclusie dat de feiten waarvan aangifte is gedaan niet door Demmink zijn gepleegd.

Daarmee zal het voorlopig niet stil worden rond D. Barracuda voorspelt weer eindeloze de-slager-die-zijn-vlees-keurt verhalen bij de plotters, maar die hebben het er zijns inziens dan ook naar gemaakt. Door jaren geruchten tot immense proporties op te blazen, complete Demmink Squads en 'dui-zend-den vermoorde baby's' uit hun dikke duim te zuigen (Kat), te liegen over videobanden die niet bestaan (Vervloesem), over ontmoetingen die nooit hebben plaatsgevonden (Van Woudenberg) en over vage herinneringen die met de tijd steeds concreter werden (Van Well). Hun wens om Barbertje aan de hoogste boom op te hangen, was sterker dan het geloof in echte waarheidsvinding.

Het enige wat je ze moet nageven is dat ze door onophoudelijk lawaai op internet te maken ze uiteindelijk ook de interesse van de main stream media wisten te wekken. En van het een kwam het ander.

Met deze uitkomst zou Demmink natuurlijk alsnog een grote schoonmaak kunnen houden onder al die sites die hem al die jaren van de meest grove misdaden hebben beschuldigd. Dat deed tien jaar terug ook zakenman Hans Melchers. Met een strijdfonds van 5 miljoen euro ging hij met succes elk medium te lijf dat had gesuggereerd dat hij in de drugshandel had gezeten.

Dat ziet Barracuda bij Demmink niet meteen gebeuren: die liet als digibeet (gerucht) het aantal idiote verhalen maar aanzwellen. Alleen bij verhalen in het AD greep hij in. Maar die hoefde niet te rectificeren.

Nog meer slecht nieuws voor plotters: De advocaat-generaal bij de Hoge Raad, Diederik Aben, heeft opnieuw meer tijd nodig om zijn conclusie af te maken over het herzieningsverzoek van de Turkse Koerd Hüseyin Baybasin. Wat er op zou kunnen duiden dat hij niet zonder meer overtuigd is van de noodzaak daarvan.

UPDATE: Bart van Well gooit handdoek in de ring

Barracuda vult dit blog alleen nog aan met enkele actuele ontwikkelingen