Vaatstra-speurder Wim Dankbaar heeft zo nu en dan heldere momenten, dan begint hij weer te twijfelen aan de eerlijkheid van zijn in Spanje woonachtige vrind Marcel Vrinssen, die hem 3 ton afhandig heeft gemaakt door te suggereren dat hij Wim kan helpen aan de papieren van Faek, waarmee Wim weer multimiljonair hoopt te worden (achtergronden).
Die papieren gaan nu al jaar in jaar uit van hand tot hand, waarbij Wim weer moet bijbetalen en de papieren weer niet geleverd worden. Geld dat hij allang niet meer heeft en moet lenen van zijn vriend Willem.
Alle (ellenlange) conversaties lopen telkens via WhatsApp, waarbij Wim geen moment op het idee komt om deze virtuele contacten eens rechtstreeks te bellen, wat hem een hoop tijd zou kunnen besparen. Is ook niet de bedoeling, want dan krijgt hij Vrinssen zelf aan de lijn. Die al niet eens meer de moeite neemt om weer een nieuw simkaartje te kopen en het zoveelste WhatsApp account aan te maken. Nu denkt Wim weer dat hij contact heeft met een compagnon van Faek genaamd Anil, die nota bene communiceert op een mobiele telefoon van Vrinssen ('Marcel Vrinssen 4').
Een dezer dagen kwam Wim er toevallig achter dat Vrinssen niet voor de zoveelste keer was opgepakt (en dus weer eens onbereikbaar), zoals hij Wim had wijsgemaakt, maar gewoon van een consumptie zat te genieten (vermoedelijk op kosten van Wim) in het centrum van Benidorm. Dat was hem verteld door een meisje uit zijn appartementencomplex, dat 'die meneer met het witte haar' had zien zitten. En dus ging Wim daar zelf eens kijken.
Vrinssen was kennelijk niet voorbereid op deze ontmaskering, want zijn verklaring werd er niet geloofwaardiger op: hij was die ochtend vrijgelaten en wachtte op zijn baas, hij had een nieuwe telefoon waarmee hij alleen kon bellen en niet gebeld kon worden (Barracuda wil ook zo'n telefoon), waarvan hij het nummer trouwens ook al niet wist, hij had de papieren van Faek weer in handen, maar ze uit veiligheid meegegeven aan een meisje, waarmee hij nog diezelfde avond zou langskomen. Maar Marcel kwam niet en was ook niet bereikbaar.
Inmiddels is er weer wel contact, maar: 'Blijkbaar is Marcel niet te beroerd om te durven schrijven dat hij MIJN spullen, waar ik zeer veel geld voor heb betaald, aan anderen te koop aan wil bieden. Om nog maar te zwijgen over al het geld dat ik voor zijn kost en inwoning heb betaald. En om hem uit de bak en van de straat te houden. Deugden als dankbaarheid, compassie en respect kent Marcel niet.'






