zondag 1 januari 2017

Systeemhaat

Academici hebben de laatste jaren steeds vaker de belangstelling voor complotdenkers. Zo ook terrorismeonderzoeker Jelle van Buuren van de Universiteit Leiden. Die zich afvraagt of systeemhaat in welke vorm ook gevaarlijk kan zijn voor de samenleving.

Hij noemt in zijn alweer enkele weken terug verschenen proefschrift als voorbeeld Karst Tates, die in 2009 tijdens Koninginnedag in Amersfoort de Koninklijke Bus probeerde te rammen omdat prins Willem-Alexander een 'fascist en een racist' zou zijn. Helemaal onterecht is de door Van Buuren gestelde vraag natuurlijk niet, want in 2011 werd het risico van solistische dreigers onderdeel van de nationale contraterrorismestrategie.

In dat kader heeft Van Buuren zich ook verdiept in wat hij noemt digitale complotgemeenschappen. Webforma werden daartoe 'handmatig' (echt waar?) van 'voor naar achteren doorgespit'.

Wat tijdens het lezen van dat proefschrift toch vooral bleef hangen, los van het vreselijke wetenschappelijke jargon (certificerende actoren, discursieve arena) was het gevoel dat Van Buuren dit smaldeel van de samenleving veel te serieus neemt. Dat blijkt alleen al uit het overzicht van de bezoekersaantallen van complotfora. Niet alleen is een groot deel van de door Van Buuren geanalyseerde sites inmiddels alweer verdwenen of inactief, er zijn amper nieuwe bijgekomen. Barracuda vreest trouwens dat Van Buuren het aantal unieke bezoekers verward heeft met het aantal impressies (een duidelijke verantwoording ontbreekt), maar dan nog is het aantal bezoekers van deze sites extreem laag.

Aan de ene kant erkent Van Buuren dat complotfora vaak een ratjetoe zijn van politieke grieven, verlangens en eisen, aan de andere kant is het hem kennelijk ontgaan dat plotters voortdurend met elkaar overhoop liggen omdat ze volstrekt uiteenlopende belangen of interesses hebben. En dus zelden een front tegen wat dan ook vormen. Zoals hij ook voorbijgaat aan de waarheidsconstructie van webforums, waarin luie aannames plotsklaps feiten worden.

Wel noemt hij het harmonicamodel, waarbij de vijand (in dit geval: Demmink) 'kon uitgerekt worden tot duistere, wereldwijd opererende krachten, al dan niet ingebed in satanische of buitenaardse dimensies'. Dat is natuurlijk precies de reden dat plotters buiten hun veilige webstekken maar amper voor vol worden aangezien.

Digitale woede of betrokkenheid is volgens Van Buuren niet op voorhand een voorloper van verzet op straat of voorbode van aanslagen en straatgeweld. Hij verwijst naar het begrip slacktivism, dat deelnemers de illusie geeft een zinvolle invloed op de wereld te hebben zonder iets meer te hoeven doen dan lid te worden van een Facebook groep. Slacktivism is de ideale vorm van activisme voor een luie generatie. En dus blijft het in veel gevallen bij 'comments volblaffen met onze eigen meninkjes'.

Boze burgers politici, bestuurders en elkaar de afgelopen vijftien jaar hoofdzakelijk met virtuele knuppels te lijf. Hoe onsmakelijk, onwenselijk en intimiderend dat vaak ook moge zijn, het kan ook een blessing in disguise zijn vanuit het oogpunt van openbare orde en nationale veiligheid, schrijft Van Buuren.

Hoe je dan vervolgens - in het licht van het bovenstaande - kunt concluderen dat complotfora toch vooral fungeren als 'kanaries in de kolenmijn' en duiden op 'fundamentele problemen met de geloofwaardigheid en legitimiteit van post-politieke constellaties' is Barracuda dan ook een raadsel. Al begrijpt hij heel goed dat je moeilijk je eigen onderzoek kunt marginaliseren.

maandag 26 december 2016

Jaaroverzicht

2016 was het jaar waarin Barracuda op de waakvlam ging door teruglopende schrijfactiviteiten van plotters. Dat werkte kennelijk zo aanstekelijk dat ook de belendende percelen inmiddels in een winterslaap (coma?) zijn beland.

Het stokje werd min of meer overgedragen aan de main stream media. Zo ontpopte Chris Klomp zich afgelopen jaar tot actief plotterchroniqueur, maar ook als luis in de pels, die menige YouTube video waarin hij weer eens het mikpunt werd van plotters (lees: M. Kat) op zwart wist te zetten.

Eigenlijk was 2016 een regelrecht plotterrampjaar: het OM seponeerde de zaak Demmink omdat Turkije niet meewerkte en de toelichting van het OM aan het Hof blijft achter gesloten deuren. Daarnaast is het advies omtrent het herzieningsverzoek van Baybasin weer eens uitgesteld.

Intussen maakten de plotters vooral heel veel ruzie. Alles dat nog een beetje on speaking terms was, rolde vechtend over straat. Zo boekten Ton Hofstede (Haagse Complot) en Talk2Myra succes met de ontmaskering van zelfverklaard pedojager Marcel Versloesem. Met dank aan ene Robby van der Plancken, een Belg die aardig wat documenten had om jarenlange geruchten te ontkrachten. Daar konden de fundamentalisten van de samenzweringskerk nauwelijks tegen. Allemaal ruis, foeterde Boudine Berkenbosch (Boublog), die de ene Vervloesem hagiografie na de andere bleef publiceren.

Ook Micha Kat bemoeide zich met deze ruzie. Die was weliswaar helemaal niet geïnteresseerd in de feiten rond de Belg, maar vond dat Hofstede à decharge journalistiek bedreef. Niet gericht tegen de pedo's, maar tegen de pedojagers. En daarna hield het niet meer op: het ene stukje na het andere verscheen over Ton op Kat's Revolutionaironline. In niet al te vriendelijke woorden, vanzelfsprekend.

Hofstede was niet blij met die aandacht en waarschuwde Kat. Eerst nog met ironie. Toen werd het serieuzer. Hij dreigde naar Ierland te komen, waar hij Kat onder het stapelbed van zijn hostel zou trekken. Kat voerde het aantal stukjes en video's over Ton nog verder op. Waarna Ton met aangifte dreigde.

Van de weeromstuit trok Kat enige tijd de stekker uit zijn site. Niet alleen vanwege Hofstede, maar ook uit frustratie over het maar uitblijven van donaties van zijn sterk uitgedunde fanbase. 

In oktober legde het Gerechtshof in Amsterdam Kat een celstraf op van zeven dagen wegens bedreigingen aan het adres van Telegraaf journalist Bart Mos. Die zeven dagen komen bovenop de tien maanden die Kat in 2015 kreeg voor smaadschrift aan het adres van NOS-hoofdredacteur Marcel Gelauff.

Uithuilen bij Kats oude kompaan Steve Brown, die altijd als eerste aan de telefoon hing als Kat weer zogenaamd onrecht was aangedaan, was er dit keer niet meer bij. De twee raakten dit jaar zwaar gebrouilleerd. 'Complot-Held Kat dacht Steve Brown te kunnen afpersen en op te lichten voor 800 euro', meldde Brown op zijn site, die ook de immer zeurende Nico van den Ham afserveerde.

Brown was maar wat trots toen hij op de Amsterdamse kabel het programma De Stem van de Straat mocht presenteren dat heel alternatief Amsterdam had moeten mobiliseren. Ook Kat kreeg een column toebedeeld. Maar die mocht als 'voortvluchtige' voor justitie van de gemeente Amsterdam, subsidieverlener van open kanaal Salto, onder geen enkele beding op de buis. Daar kon Brown zich niet echt druk om maken, tot ergernis van enkele van zijn volgers, die vonden dat Steve 'geen ballen' had.

In het voorjaar hoopten de plotters heel even op een herhaling van de Roestige Spijker-verhoren uit 2014. Ex-jongensprostituee Bart van Well mocht vanwege vermeende psychische schade getuigen horen om het toedekken van pedomisbruik door 'hoge ambtenaren' aan te tonen. Dat lukte niet erg.

Een voormalige bordeelhouder liep weer even snel de rechtbank uit als hij gekomen was. Joris Demmink antwoordde op alle vragen met een nasaal 'nee'. En Koos van Woudenberg lepelde de ene bekendheid na de andere op: Prins Claus, Onno Ruding en oud-burgemeester Van Thijn, hij had ze als pakweg 13-jarige allemaal gezien op pedofeestjes in Amsterdam. Maar was even vergeten dat Ruding in die jaren in Washington D.C. zat.

In september hadden de plotters tien jaar na dato weer eens een heus congres in de Jaarbeurs in Utrecht. Maar waar zo'n feest tien jaar terug nog 500 man op de been bracht, predikten nu amper 200 mensen voor eigen parochie.

Iemand die ook dit jaar weer niet van ophouden wist was Wim Dankbaar. Die herhaalde zich op zijn blog weer eindeloos over de zaak Vaatstra, maar raakte steeds verder op achterstand. Van wrakingsverzoeken tot het horen van getuigen, nergens kreeg Dankbaar ook maar een voet aan de grond. Wat hij wel kreeg waren twee maanden onvolwaardige gevangenisstraf voor smaad. Het dieptepunt werd bereikt toen Dankbaar de rekeningen voor zijn advocaten bij Maaike Vaatstra neerlegde.

Medeauteur van zijn eerste boek Hans Mauritz werd ook wegens smaad veroordeeld, maar kreeg een voorwaardelijke gevangenisstraf. De Brabander werd in een andere zaak bovendien flink aangepakt door een curator die een hoofdrol zou vervullen in een boek dat maar niet wil verschijnen.

Opmerkelijk stil bleef het rond waxinehoudergooier Erwin Lensink, die verplicht werd opgenomen in een kliniek, terwijl de dakloze Nico van den Ham op het matje moet komen van de psychiatrische afdeling van de Amsterdamse GGD wil hij zijn postadres en daklozenuitkering van 500 euro (!) niet kwijtraken.

Het belangrijkste plottergebeuren van 2016 speelde zich echter buiten de landsgrenzen rond de Amerikaanse verkiezingen af. Omdat in gelekte mails van John Podesta, de campagneleider van de Clintons, wel erg vaak werd verwezen naar pizza, werd een bizar complot gesponnen rond een pedonetwerk van de Clintons, met als vermeend hoofdkwartier pizzarestaurant Comet Ping Pong.

Niets hiervan klopte ook maar een beetje, maar dat weerhield Amerikaan Edgar Maddison Welch (fan van Alex Jones) er niet van om met een aanvalsgeweer even verhaal komen te halen. Na een paar schoten werd hij gearresteerd.

Het gevolg: grote internetbedrijven gaan nu actie ondernemen om de verspreiding van nepnieuws een halt toe te roepen. Facebook zet heuse factcheckers aan het werk en Google draait de advertentiekraan voor plotters en andere informatievervuilers dicht.

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam.

maandag 5 december 2016

Pizza

Zondag werd een gewapende man in Washington D.C. gearresteerd, die met een aanvalsgeweer een pizzazaak binnenstapte. En niet zomaar een pizzazaak, maar eentje waar een pedofielennetwerk kinderen misbruikt. Tenminste, dat had de 28-jarige Edgar Maddison Welch (foto) op internet gelezen en dan moet het wel kloppen. Hij wilde even verhaal komen halen.

Pizzarestaurant Comet Ping Pong is het mikpunt van een van de domste complottheorieën ooit, beter bekend als Pizzagate. Ook in Nederland namen de usual suspects Micha Kat, Boublog en de mafklappers van Niburu.co dit 'nieuws' weer klakkeloos over.

Het begon met bizarre interpretaties van gelekte emails van John Podesta, de campagneleider van de Clintons, bij Wikileaks. Zo kwamen hoogbegaafde internetspeurdertjes terecht bij de eigenaar van Comet Ping Pong, James Alefantis. Die organiseerde een geldinzameling voor de campagne van Hillary Clinton en mailde daarover met Podesta. Alefantis betekent in het Frans iets van 'Ik houd van kinderen' en het menu van Comet Pizza zou een symbool voor pedofilie bevatten. En zo werd een heel verhaal bij elkaar verzonnen dat zich razendsnel verspreidde.

Alefantis stond aardig wat van deze deze gestoorde fantasten te woord, en liet ze zelfs binnen kijken, maar dat heeft blijkbaar weinig geholpen. Tegenover de Washington Post reageerde hij: 'Wat vandaag is gebeurd, laat zien dat het verspreiden van roekeloze complottheorieën consequenties kan hebben.'

Laatste nieuws: Welch blijkt ooit zijn brood te hebben verdiend als acteur. Plotters: hoax!

Barracuda vult dit blog alleen nog aan met enkele actuele ontwikkelingen 

woensdag 9 november 2016

Ijzervreter

Het mooiste van de verkiezingsuitslag is dat plotters denken dat ze daar enige invloed op hebben gehad. Door vooral hun anti-establishment held Trump gunstig af te steken tegen NWO-heks Killary.

Met name Alex Jones had weer een puik stukje werk afgeleverd, vond Micha Kat, die gisteren nog doodleuk beweerde dat de Nieuwe Wereld Orde nooit zou toestaan dat iemand als Trump aan de macht zou komen (om vervolgens weer door te draaien over de klombies en Bolhaar).

In de aanloop van de spannende tweestrijd stonden de interwebs inderdaad wekenlang bol van de plotteronzin rond Hillary. Niet alleen was de antichrist onderweg naar het Witte Huis, de Clinton Mafia (...) Groep had alvast een stille staatsgreep gepleegd. Maar nog veel schandaliger was dat de Clintons de komst van de planeet Nibiru wilden verzwijgen.

Is er iemand die deze rambam van Alexandra Heydebree (Niburu) nog serieus neemt?

En dan was er nog het verhaal - niet eens opgepikt door Niburu - dat Hillary of meer in het algemeen het Clinton sado-pedo netwerk zich zouden hebben bezondigd aan een satanisch diner. Alex Jones wijdde er zijn 'belangrijkste videoboodschap ooit' aan.

The Washington Post wist het verhaal al binnen enkele uren volledig onderuit te halen.

Clintons Campagneleider John Podesta kreeg ooit een mail toegestuurd van zijn broer Tony, die een uitnodiging had gekregen voor het Spirit Cooking-diner van kunstenares Marina Abramovic. Zij had onder die naam ooit een installatie met recepten die in bloed waren geschreven. Maar het bewuste diner was gewoon een normaal diner, waar John Podesta trouwens nooit is geweest, en Clinton al helemaal niet.

Trump daarentegen werd door de gekkies natuurlijk op een voetstuk geplaatst. Onze stoere ijzervreter, die al roeiende tegen de lawine van misinformatie, bedacht en gepubliceerd door de 'Zionistische-Muslimbrotherhood Media', mensen heeft te overtuigen van de noodzaak van een grote schoonmaak in het eens Land of the Free. Trump, de door God gezonden voorman, 'onze aartsengel Michael die zoals Rudolf Steiner heeft gezegd de satanische Ahriman zal bestrijden.'

Barracuda gaat voorspellen dat plotters Trump al na enkele maanden als een baksteen laten vallen om hem als een NWO pion naar voren te schuiven. Dat lot was uiteindelijk ook Obama beschoren.

Barracuda vult dit blog alleen nog aan met enkele actuele ontwikkelingen 


donderdag 20 oktober 2016

Celstraf

Micha Kat voelde het al aan zijn water en heeft de vlucht genomen: Het Gerechtshof in Amsterdam legt hem een celstraf van zeven dagen op wegens bedreigingen aan het adres van Telegraaf journalist Bart Mos. Die komen bovenop de tien maanden die Kat in 2015 kreeg voor smaadschrift via zijn website en Twitter aan het adres van NOS-hoofdredacteur Marcel Gelauff.

'De verdachte heeft zich meermalen schuldig gemaakt aan bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht. Met deze bedreigingen heeft hij bij het slachtoffer angst en een sterk gevoel van onbehagen veroorzaakt. Het hof rekent dit de verdachte aan', aldus het vonnis

Het nieuws werd zojuist gebracht door Kats grootste luis in de pels Chris Klomp, die er waarschijnlijk ook voor gezorgd heeft dat Kat voorlopig geen YouTube filmpjes meer mag plaatsen.

Intussen is Kat ook in zijn gastland Ierland in de problemen geraakt. Daar is een boze politieagent naar de High Court gestapt vanwege smaad. De kwestie dateert nog uit de tijd dat Kat een Ierse woning deelde met de Nederlandse Victoria die hem uiteindelijk op straat zette door zijn mobiel in te ruien voor haar huissleutels. Waarna Kat noodgedwongen in hostels verbleef.

Deze Victoria had een kortstondige affaire gehad met twee politie-agenten, van wie ze ook nog zwanger is geraakt. Kat besloot dat een van die agenten een seriële killer moest zijn met 'satanische connecties'.

Kat werd vorig jaar in verband met deze zaak al eens aangehouden wegens 'contempt of court', vrij vertaald: minachting van de rechtbank. Op een Engelstalige website genaamd Killingirishwomen had Kat aandacht voor deze kwestie willen vragen toen de zaak voor de rechter kwam. Maar de site moest op zwart, want in Ierland mogen er geen publicaties verschijnen die de jury kunnen beïnvloeden. Of deze civiele zaak nog consequenties krijgt voor Kat valt moeilijk in te schatten.

Uithuilen bij Kats oude kompaan Steve Brown, die altijd als eerste aan de telefoon hing als Kat weer zogenaamd onrecht was aangedaan, is er dit keer ook niet meer bij. De twee zijn zwaar gebrouilleerd. 'Complot-Held Kat dacht Steve Brown te kunnen afpersen en op te lichten voor 800 euro', meldt Brown op zijn site. 

Barracuda vult dit blog alleen nog aan met enkele actuele ontwikkelingen 
 

zaterdag 15 oktober 2016

Infiltratie

De Telegraaf heeft afgelopen week een artikel verwijderd met als strekking 'Mogelijk meer daders moord Vaatstra'. Kennelijk kwam de redactie tijdig tot de conclusie dat het onzin was. Bron was een artikel in het AD met als spannende kop 'Infiltratie-actie in gevangenis moordenaar Marianne Vaatstra'.

Het particuliere recherchebureau DBDB uit Leeuwarden heeft geruchten rond de moord op Marianne Vaatstra willen onderzoeken, en daarbij ook de vermeende rol van asielzoekers. En aangezien DBDB al van meet af aan contact had met superduperspeurders Dankbaar en Mauritz - wat onvermijdelijk weer eindigde in dikke ruzie - weet je al gelijk weer uit welke hoek de wind waait.

Een gedetineerde kreeg via zijn vrouw instructies om Jasper S. uit te horen, kennelijk in de hoop dat Jasper zijn betrokkenheid met de moord geheel zou ontkennen. Het resultaat van dat 'verhoor' is dat Jasper zou hebben verklaard 'medeplichtig' te zijn. Helaas werd de undercoveractie onderuit gehaald door J. Hans Mauritz die het verhaal al naar buiten bracht in de hoop dat hij daarmee bij Pauw of een ander prime time-programma zijn nog te verschijnen boekje over Vaatstra kon pluggen.

In welke context 'medeplichtig' precies is gebruikt is trouwens niet helder geworden. Dat Jasper S. zich niet volledig verantwoordelijk voelde voor de depressies van Vader (Bauke) Vaatstra en geen schadevergoeding wilde betalen was reeds bekend. Hoe dan ook, in het AD zou Jasper S. bij monde van zijn advocaat hebben verklaard dat hij 'niet in het Fries met anderen heeft gesproken en dat hij ook niet aan kaarten doet in de gevangenis'. Oftewel niks van die strekking zou hebben gezegd.

Let wel: als Jasper S. verklaart dat hij verantwoordelijk is voor de moord, geloven plotters hem niet. Dan is hij een patsy die vrijwillig in een cel is gaan zitten (plotters en logica). Maar zodra hij verklaart 'medeplichtig' te zijn, geloven plotters hem ineens wel, als het maar afwijkt van het officiële verhaal. 

Geen wonder dat opportunistische Mauritz dit verhaal ineens omarmd heeft, terwijl hij daarmee de strekking van zijn eigen complot - zogenaamd ondersteund door nimmer overlegde kluisverklaringen - volledig onderuit haalt. Maar als Hans boekjes kan verkopen, slaat hij als een blad om. En ook de motieven van DBDB lijken vooral van financiële aard te zijn: het bureau had namelijk een film willen maken.

Barracuda vult dit blog alleen nog aan met enkele actuele ontwikkelingen 

zondag 9 oktober 2016

Scoop

De berooide uitgever Hans Mauritz wist toen nog multimiljonair Wim Dankbaar een aantal jaren terug over te halen om het Verboden Dagboek van Maaike Vaatstra te publiceren.

De gevolgen zijn lezers van dit blog inmiddels ruimschoots bekend. Dankbaar heeft nooit een cent van de opbrengst gezien, raakte tonnen aan gerechtelijke procedures kwijt, kreeg ruzie met Mauritz over gelogen kluisverklaringen en het oorspronkelijke boek moest uit de roulatie worden gehaald.

Dankbaar publiceerde daarna zijn eigen boek en dat wilde Mauritz ook. Die laatste had echter weer eens geen cent om de drukker te betalen, dus werd het boek alvast aangekondigd bij Bol.com in de hoop dat er voldoende voorbestellingen zouden komen. Die kwamen er niet en dus schoof Mauritz de publicatie ongeveer iedere maand weer voor zich uit. En dat nu al twee jaar lang.

Onlangs besloot Mauritz het maar over een andere boeg te gooien. Als hij nou eens aan tafel kon schuiven bij tv programma Pauw met een geweldige megascoop dan zou het boekje wel verkopen. Maar Pauw hapte niet. Na twee maanden 'onderhandelen' was er blijkbaar nog geen resultaat. Wat Barracuda niet verbaast: wie naar J. Hans Mauritz googelt weet vanzelf wat voor vlees hij in de kuip heeft.

Afgelopen weekend probeerde deed Mauritz Dankbaar daarom een megavoorstel: Wim mocht de scoop exclusief publiceren, maar dan moesten wel alle beledigingen aan zijn adres van diens site verdwijnen. Ook moest een 'symbolische schadevergoeding van 4K' worden betaald. Barracuda vermoedt dat dit het bedrag is waarmee Hans de eerste druk kan betalen. Dankbaar weigerde.

Sterker nog: die maaide het gras voor zijn voeten weg. Volgens Dankbaar is de scoop het verhaal dat Jasper S. - de inmiddels toch echt bewezen moordenaar van Marianne Vaatstra - tegen een medegevangene heeft gezegd dat hij geen schadevergoeding aan Bauke Vaatstra wilde betalen omdat hij slechts 'medeplichtig' is. Barracuda vermoedt dat als er als iets van klopt het woord 'medeplichtig' weer eens veel te letterlijk is genomen (medeplichtig aan depressies van Bauke?).

Zondagavond bracht Hans dan toch zijn scoop ('Explosief'), met een kop die weer van alles lijkt te suggereren, maar in de tekst op geen enkele manier hard wordt gemaakt. Reactie Dankbaar hier. Ondanks deze onthullingen wordt 'Het Verboden Dagboek van Maaike Vaatstra, deel II' slechts uitgegeven 'indien landelijke media-aandacht verzekerd is' en Hans in een landelijk tv-programma zijn zegje mag doen.

Barracuda vult dit blog alleen nog aan met enkele actuele ontwikkelingen