zaterdag 13 mei 2017

Offers

Niets vinden plotters doorgaans mooier dan een interview waarin een vertegenwoordiger uit de financiële wereld verklaart dat hij moest deelnemen aan een of ander satanisch kinderritueel.

'Kinderoffer bankier' Ronald Bernard van de fairtrade pro-life bank De Blije B. is ineens wereldberoemd in plotterland dankzij een gesprek met Irma Schiffers (gelooft in valse vlaggen, illuminatie, David Icke et cetera). Zelfs Prison Planet deelde het interview, maar meldde er gelijk bij dat het verhaal niet kan worden geverifieerd.

En zie: waar de alternatieve media normaal gesproken werkelijk alles geloven wat de eerste de beste Jan Doedel verklaart - zolang het maar in overeenstemming is met hun verknipte wereldbeeld - was er nu alom scepsis. Zelf bij Micha 'Supergetuige' Kat. Zo draaide Niburu als een blad om na een in eerste instantie pro-Bernard artikel. 'Waarom mag hij als klokkenluider een boekje opendoen over de verschrikkingen die hij heeft gezien en meegemaakt en waarom mag hij een dolksteek zetten in het hart van de Sabatteans door het oprichten van een nieuwe Blije Bank?' 

Welnu: Bernard is geen bankier en nooit geweest ook. Dat zegt hij zelf in diverse interviews die Barracuda heeft beluisterd. Hij heeft naar eigen zeggen als zelfstandig ondernemer in de handel (eigen modelijn) en de financiële dienstverlening gezeten.

Bernard is ook nu nog altijd geen bankier. Iemand met zogenaamd ruime ervaring in de financiële wereld wist blijkbaar niet dat je een (non profit) organisatie geen De Blije Bank mag noemen als je geen bankvergunning hebt. Dus werd het De Blije B. En zo waren er - wederom volgens Bernard zelf - nog een paar akkefietjes met autoriteiten.

Over alles is Bernard opvallend vaag: over de geheime diensten en over terroristische organisaties waar hij als financieel intermediair mee te maken zou hebben gehad. Idem de Satanskerken en offers met kinderen, het soort verhalen waarvan overigens nooit bewijs is gevonden.

De man heeft inmiddels aardig wat interviews gegeven, grotendeels met de alternatieve media, onder wie Johan Oldenkamp. In al die interviews begint Bernard niet over de 'kinderoffers' die zogenaamd wel het breekpunt in zijn leven waren. Hoewel Bernard ook op dit punt niet erg consequent is: want in weer een ander interview waren het vooral gezondheidsproblemen (hartaanval?) die hem op de rand van de dood brachten. Ook schijnt de man nog een 'moeilijke jeugd' gehad.

Wel wordt duidelijk dat Bernard zijn clientèle zoekt in de alternatieve wereld, want hij heeft certificaathouders nodig om alsnog een vergunning te verkrijgen voor zijn coöperatieve fairtrade pro-life bank. En dat lukt beter als je de hele bankierswereld als intens slecht afschildert.

De vraag is of Bernard met al die publiciteit niet het tegendeel heeft bereikt van wat hij wilde: hij is nu toch vooral een ex-Illuminatie bankier, aan wiens oprechtheid ook nog eens wordt getwijfeld. Zijn beoogde PR medewerker haakte af nadat Bernard weigerde een fatsoenlijke CV te overleggen.

Misschien is dat zakelijke verleden toch vooral een aaneenschakeling van mislukkingen die Bernard maar al te graag onbesproken wil laten.

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam 

vrijdag 28 april 2017

Foutesite.com

CIDI, een organisatie van de Joodse gemeenschap in Nederland, wil actie tegen Altrechts.com. Daarop staan lijsten met Joodse Nederlanders en andere 'volksvijanden'. Het Meldpunt Internet Discriminatie (MiND) zegt tientallen meldingen te hebben gehad over de site.

Joost Niemoller besteedde er ook al aandacht aan, toch vooral omdat Altrechts.com ook naar zijn site linkte. En ga dat maar eens uitleggen.

De disclaimers op Altrechts.com zijn even lachwekkend als griezelig: 'De mensen uit deze lijst zijn individuen en leden van een groep. Als individuen kunnen ze aardig of gemeen, goed of kwaad, grappig of gestoord of wat dan ook zijn. Als groepsleden zijn het Joden. Net als paardenvlees niet verkocht mag worden als rundvlees, hebben ook wij als het publiek van bekende personen het recht te weten met wie we te maken hebben. Deze lijst kan o.m. gebruikt worden voor onderzoek naar bepaalde politieke en maatschappelijke bewegingen en ontwikkelingen.'

Op de site staat ook een link naar een pdf met een dik boek, waarin uiteraard weer eens de Holocaust wordt ontkend.

Ook de verjaardag van ‘held’ Hitler werd er recentelijk nog gevierd: 'Helaas, aan zijn leven kwam voortijdig een einde. Toch leeft zijn naam voort. Iedere dag nog wordt er over hem geschreven. Wanneer over enkele eeuwen niemand de namen van Roosevelt, Churchill, Stalin of Anne Frank nog kent, zal Hitlers naam nog blijven klinken en zullen mensen over de wereld de 20ste april blijven gedenken.'

De domeinnaam, in maart aangevraagd bij Namecheap Inc, is nog vers en vervangt Frissekijk.info, zogenaamd van ene Yuuki Yamada. De nieuwe site is inmiddels wegens overlast uit de lucht, klagen kan intussen hier. Het moet toch mogelijk zijn om deze webstek in no time van het interwebs te duwen.

dinsdag 28 maart 2017

Erfenisroof

Hans Mauritz, de ooit partner-in-crime van Vaatstra-speurneus Wim Dankbaar en uitgever van prachtboekjes die maar niet willen verschijnen, heeft zich opnieuw in de nesten gewerkt. Hij moest al eens de volledige oplage van Het Geheime Dagboek van Maaike Vaatstra vernietigen, kreeg een voorwaardelijke gevangenisstraf voor smaad aan het adres van Wolfgang Hebben, verloor de civiele zaak tegen diezelfde Hebben (ergo: rectificatie en immateriële schadevergoeding) alsmede een zaak tegen de curator die bij de zaak Kroon is betrokken.

Daar komt nu een taakstraf bovenop wegens laster over een erfenisfraude. Mauritz krijgt 80 uur onbetaalde arbeid, waarvan de helft voorwaardelijk. Ook moet hij 1000 euro smartengeld betalen. De aanklager gaat in hoger beroep, want die wil 120 uur werkstraf opleggen.

Mauritz had een site opgetuigd om een een echtpaar uit Hippolytushoef te beschuldigen van de diefstal van vele tonnen. Daar had hij ook persoonlijk belang bij, zo blijkt uit een een verslag van Arno Ruitenbeek. Mauritz' eigen echtgenote, de lieveling van tante Jane, had recht een flink deel van de nalatenschap. Daarentegen werd zijn eega afgescheept met een schenking.

Toen het echtpaar een advocaat inschakelde, trok Mauritz de site aanvankelijk terug om ze daarna terug te plaatsen. De ruzie eindigde in een strafzaak, waarbij officier van justitie stelde dat Mauritz 'een jaar lang met tussenpozen de eer en goede naam van de aangevers heeft aangetast, hen bijvoorbeeld van erfenisroof heeft beticht.'

In de rechtszaak hield Mauritz al rekening met een veroordeling. 'Geheid dat ik word veroordeeld. Ik ga zeker in hoger beroep en dan breng ik getuigen mee.'

Ongekroonde koning

Je kon het alweer kilometers ver zien aankomen. Micha Kat heeft het kort geding tegen de Volkskrant, waarin hij zijdelings werd geschoren als kletskous en 'ongekroonde koning van dit gekkenhuis', weer eens glansrijk verloren. 'Voor zover eiser als journalist niet serieus zou worden genomen, is niet aannemelijk dat dit een gevolg is van de recensie'.

Zelf deelt Kat dagelijks rake klappen uit, maar incasseren kan hij niet echt. Zelfs niet als hij maar eventjes wordt genoemd in een recensie over een Complotdenkersboek.

Volgens de vaste rechtspraak zijn waardeoordelen in beginsel vrij. Alleen als een waardeoordeel geen enkele basis heeft, kan het excessief en daarom onrechtmatig zijn, oordeelt de rechtbank.

Kat acht het buitengewoon schadelijk dat hij als 'gek' wordt weggezet omdat daarmee afbreuk wordt gedaan aan zijn geloofwaardigheid als journalist. Maar die geloofwaardigheid is allang verdwenen, zeker als Kat dag en dag uit ongeveer iedereen op zijn site een 'pedo' noemt.

Kat mag het salaris van de tegenpartij ook betalen. Plus griffierechten wordt dat 2740 euri. Wedden dat Kat in hoger beroep gaat tegen de pedorechter?

woensdag 22 maart 2017

Achtervolgingswanen

Het gaat alweer (of nog steeds niet) goed met Maud, de voormalige zakenvrouw die ons al geruime tijd op internet laat 'meegenieten' met haar achtervolgingswanen. Dat duurt wellicht niet lang meer, want vandaag moet ze op een zitting verschijnen. Het openbaar ministerie wil Maud een verplichte psychische behandeling laten ondergaan naar aanleiding van jarenlange meldingen van agressie en geweld.

Zo is er een aangifte van een oud-collega ('aangevallen met letselgevolgen') die ertoe leidde dat ze in 2015 met geweld uit haar woning werd gehaald en een nacht cel kreeg. Bij het verdachtenverhoor weigerde ze een glas water omdat zij meende daarmee vergiftigd te worden.

Haar eigen broer heeft een verklaring afgelegd waaruit blijkt dat Maud twintig jaar terug het contact met de familie heeft verbroken en men haar wankele gemoedstoestand sindsdien via internet volgt. Er is een 'positieve anamnese voor psychotische stoornissen in de familie'. Een psychiater wilde haar onderzoeken, maar Maud verschanst zich in haar kelder. Een 'verrassingsoverval' van de rechter bij haar thuis kon Maud nog net verijdelen.

'Kennelijk worden ze heel zenuwachtig bij het OM, vanwege de publicaties op deze website. Hun vermoeden is mogelijk, dat ze de onderzoeken naar cold cases door burgers kunnen stoppen, als zij mij opsluiten en platspuiten. Nee toch? Ik sta toch niet alleen?' (Maud lost dus in haar eentje cold cases op, vanachter de laptop).

De belemmering van haar verdediging gaat volgens Maud zelfs zo ver, dat op 27 december 2016 'er een helikopter van de politie een half uur lang rondom over de woning cirkelt.'

Het Team Dreigingsmanagement zit ook nog eens achter haar aan omdat Maud nogal geobsedeerd is door het Koninklijk Huis. Tenminste, dat denkt Maud zelf. De eenheid weet van niks.

En dan nog schrijven: 'Ook heeft zij geen psychische of psychiatrische klachten'. Diagnose hier.

maandag 6 maart 2017

Broddelwerk

Het is de laatste tijd erg stil bij Wim Dankbaar en zijn blog Rechtiskrom. Terwijl er toch echt breaking nieuws is. Afgelopen zomer werden Dankbaar en zijn voormalige partner Hans Mauritz al eens veroordeeld voor smaad aan het adres van Wolfgang Hebben, die volgens beide speurders zogenaamd medeplichtig was aan de moord van Marianne Vaatstra (backgrounds).

Omdat het een strafzaak betrof, kregen beiden een gevangenisstraf opgelegd, Dankbaar zelfs twee maanden onvoorwaardelijk plus nog een extra maand uit een proefperiode.

Het laatste nieuws, met dank aan de tipgever, is dat Dankbaar en Mauritz eind februari ook de civiele procedure die Hebben had aangespannen hebben verloren. De rechtbank vindt de beschuldigingen aan het adres van Hebben, op basis van 'onzorgvuldig onderzoek' (lees: broddelwerk), als 'zeer ernstig' aan te merken.

Ergo: Beide auteurs moeten nu een rectificatie op de website van Dankbaar plaatsen, en die minimaal drie maanden geplaatst houden. Er moeten verder rectificaties komen in de Leeuwarder Courant en de Nieuwe Dockumer Courant, steeds op pagina 1 van 'een sectie naar keuze, in een zwart kader met de afmetingen minimaal 104 mm breed en 75 mm hoog'. Dankbaar en Mauritz moeten elk 7.500 immateriële schadevergoeding betalen, en Dankbaar nog eens 2.500 euro extra.

Dat is wel iets lager dan geëist, maar Hebben heeft de buit binnen: twee veroordelingen op een rij die menigeen allang zag aankomen.

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam

vrijdag 3 maart 2017

Seamangate

Amper vier maanden nadat het op internet explodeerde lijkt Pizzagate definitief ten grave gedragen. Wie er nog in geloofde lijkt nu dan toch tot inzicht gekomen dat het een grote onzin is. Zelfs Alex Jones doet enorm zijn best om zich alsnog van Pizzagate te distantiëren. 'Dit voelde niet goed.' En zoals altijd bij plotters: de boel eindigt weer eens in een dikke ruzie.

Het begon met bizarre interpretaties van gelekte emails van John Podesta, de campagneleider van de Clintons, bij Wikileaks. Zo kwamen de hoogbegaafde internetspeurdertjes terecht bij de eigenaar van pizzarestaurant Comet Ping Pong, James Alefantis. Die organiseerde een fundraser voor de campagne van Hillary Clinton en mailde daarover met Podesta. Alefantis betekent in het Frans 'Ik houd van kinderen' en het menu van Comet Pizza zou een symbool voor pedofilie bevatten. Dat soort dingen, dus.

Het dieptepunt was de gewapende man in Washington D.C. die met een aanvalsgeweer de pizzazaak binnenstapte om kinderen uit een een door plotters verzonnen folterkelder te redden.

Ook in Nederland namen de usual suspects Micha Kat, Boublog en de mafklappers van Niburu.co dit 'nieuws' klakkeloos over. Boudine Berkenbosch - nog altijd zo gek als een deur - lijkt als een van de weinigen nog overtuigd van een 'satanische pedokliek rond Hillary Clinton'. Gretig verwijst ze naar berichtgeving over willekeurig arrestaties van pedo's, om daarmee te suggereren dat er een relatie zou zijn met Pizzagate. Dat de vermeende hoofdrolspelers - onder wie Podesta zelf - nog vrij rondlopen en zelfs interviews geven over Pizzagate is dan kennelijk weer de normaalste zaak.

Afgelopen week wiste David Seaman, de zelfverklaarde Pizzagate talking head, al zijn Pizzagate video's en tweets nadat hij het slachtoffer was geworden van wat hij noemde 'karaktermoord'.

Seaman trok aandacht met tientallen video's waarin hij zijn kijkers probeerde ervan te overtuigen dat Pizzagate 'echt' was. Hij zag er netjes uit, praatte coherent en leek serieus, al viel het goede verstaanders meteen op dat hij iedere keer maar weinig substantieels te melden had.

Dat Seaman in werkelijkheid een journalist is met nauwelijks een serieuze track record of zelfs maar serieuze bronnen, werd onder meer duidelijk gemaakt door YouTube kanaal Lift the Veil. Terwijl het aantal kijkers groeide, liet Seaman zich zelfs fêteren door een goudhandelaar waarvoor hij betaald reclame maakte (inmiddels heeft Seaman zijn affiliatewerkzaamheden beëindigd).

Ook schreef hij een boekje genaamd Dirty Little Secrets of Buzz, een handleiding voor het bedenken van publiciteitsstunts, met als een van de interessantste aanbevelingen Create real outrage. En dat lijkt verdacht veel op de formule van zijn Pizzagate campagnes.

Seaman onderbrak zijn vakantie om een aanval te openen op zijn al dan niet anonieme criticasters. Dat had hij beter niet kunnen doen. Zonder al te veel onderbouwing beweert Seaman dat een handlanger van Podesta (David 'Troopergate' Brock, een journalist die vorig jaar campagne voerde voor Clinton), met zijn organisatie Media Matters for America een heel leger trollen op hem heeft afgestuurd.

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam.