woensdag 16 augustus 2017

Kaartenhuis

Wim Dankbaar krijgt pas eind september te horen of hij Faek als getuige mag oproepen voordat zijn wankele kaartenhuis definitief instort, maar er is nu al een behoorlijke kink in de kabel. Zijn pakweg tien volgers zijn er beduusd van: Faek heeft aangifte gedaan tegen Dankbaar wegens smaad, stalking en zelfs doodsbedreiging.

En nog erger: hij lijkt ook nog onder een hoedje te spelen met Wims gezworen vijand Wolfgang Hebben (een naam die Wim niet meer durft uit te spreken uit angst voor opnieuw hoge boetes). Want diens advocaat Rick Reyneveld was dinsdag tijdens de hoorzitting voor het getuigenverzoek ook aanwezig en stond zeker tien minuten met Faek te praten. De kans dat Faek het hele door Wim verzonnen Vaatstra complot gaat bevestigen lijkt dus nihil. Dankbaar: 'Hoe tucht- en klachtwaardig wil je het hebben? Hoe onrechtmatig en hoe vexatoir.'

Het zou Barracuda inderdaad niet verbazen als blijkt dat Faek contact heeft gezocht met Hebben of diens advocaat (gespecialiseerd in smaad) om te vragen hoe hij van zijn stalker Dankbaar af kan komen. Die denkt namelijk nog steeds dat je met intimidatie, afbekken, eindeloos zuigen en het schenden van de privacy een verklaring kunt afdwingen. En het geeft ook aan dat Dankbaar en kompaan Mauritz eerder ook al niet in geslaagd zijn om ook maar een fatsoenlijke verklaring uit Faek te persen. Een opnieuw een aanwijzing dat de vermeende verklaring van Faek waar Dankbaar voortdurend mee loopt te zwaaien niets anders is dan een conceptje waarvan Mauritz hoopte dat Faek daar ten overstaan van de notaris zijn poot onder zou zetten.

Maar wat Barracuda pas echt verbijsterend vindt is dat Wim weer dikke vrienden is met Mauritz. Ze hebben voortdurend overleg met elkaar. Let wel: Die twee sloegen elkaar zowat de hersens in toen bleek dat Mauritz kluisverklaringen had verzonnen. Inmiddels lees je geen kwaad woord meer in de commentaren over Hans - of ze worden door Wim tegengehouden - en ook een verklaring van 'getuige' Visboer die toch zeker geruime tijd op zijn site heeft gestaan is ineens verdwenen (die Visboer zou de vermeende moordenaar van Marianne Vaatstra in zijn auto naar Leeuwarden hebben gebracht):

'Wat de heer Mauritz over mij heeft geschreven in een boek over de moord op Marianne Vaatstra, is totaal niet waar. De verklaring die hij aan mij toeschrijft heb ik nooit gedaan en al helemaal niet onder ede bij een notaris. De heer Mauritz is gewoon een fantast en oplichter die alles heeft verzonnen, zijn Co.-auteur Wim dankbaar heeft bedrogen en verder alle lezers van dat boek.'

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam    

zondag 13 augustus 2017

Staatsterreur

Hans Mauritz is het zat. Hij kreeg voor smaad aan het adres van Wolfgang Hebben (die 'daderkennis' ten aanzien van de moord op Marianne Vaatstra zou hebben achtergehouden, wat volkomen kul is) een voorwaardelijke gevangenisstraf en moest zich twee jaar lang elke twee weken bij de reclassering melden. Omdat hij daar geen zin aan had, mocht Mauritz onlangs achter de tralies afkoelen.

'Als je het allemaal optelt wat wij moeten meemaken aan onrechtmatige procedures, misbruik van recht en macht, dan rijzen de haren je te berge', stelt Mauritz in een door hemzelf opgesteld persbericht dat maandag naar de media wordt gestuurd. 'Men wil ons de mond snoeren en kapotmaken via pure staatsterreur. De werkelijke motor achter deze machinaties is Justitie zelf, dat haar onvoorstelbare ambtsmisdrijven onder het tapijt moet houden.'

In dat persbericht haalt Mauritz al meteen twee zaken door elkaar: een civielrechtelijk verbod op de publicatie van Het Verboden Dagboek van Maaike Vaatstra, en een strafrechtelijk verbod op smaad aan het adres van Hebben. Nu wil Mauritz justitie 'terugpakken' door dat dagboek wederom integraal te publiceren. De logica daarvan ontgaat Barracuda volledig, maar het gaat hem nog meer ellende opleveren, want de familie Vaatstra kan nu bij de toch al berooide Mauritz gaan incasseren, als we eerdere vonnissen mogen geloven met dwangsommen tot een maximum van 200.000 euro.

Dinsdag is zijn vroegere co-auteur Wim Dankbaar aan de beurt. Die wil in het kader van het hoger beroep in de zaak Hebben ene Faek als getuige oproepen en mag dat komen uitleggen aan de rechter. Faek zou een verklaring hebben afgelegd waaruit moet blijken dat Wim toch echt niet kierewiet of een hardnekkige stalker is.

In zijn pleidooi jankt Wim alinea's lang dat het een lieve lust is. Dat hij na het opgelegde contactverbod met Maaike Vaatstra op een ongehoorde manier is afgebrand in de landelijke media en nergens om wederhoor is gevraagd. Tja, hoe zou dat nou toch zijn gekomen?

Hoe dan ook, wie dat pleidooi een beetje aandachtig leest weet al waarom het verzoek van Dankbaar niet wordt ingewilligd. Om te beginnen beweert Dankbaar steeds dat Faek een verklaring heeft afgelegd, maar hij vertelt er niet bij dat die verklaring door Mauritz op papier is gezet en Dankbaar onmogelijk kan weten of er iets van klopt. Hij vertelt er ook niet bij dat er geen controleerbare handtekening onder staat. Of dat Faek tot nu toe Dankbaar vriendelijk te woord stond, maar ook duidelijk heeft gemaakt dat hij geen enkele medewerking zal verlenen tenzij hij daartoe wordt gedwongen (dat is wat anders dan: 'Ik wijs er op dat Fa’ek zich niet heeft verweerd tegen het getuigenverzoek en zelfs heeft laten weten te willen verklaren onder ede als hij voor de rechter moet getuigen.').

Het simpele feit dat Dankbaar geen enkele zekerheid heeft hierover is de reden dat Faek hem met terugwerkende kracht uit de penarie moet helpen. Maar zoals de rechtbank al constateerde heeft Dankbaar zelf verklaard dat hij de getuigen die hij graag wilde oproepen niet voor publicatie van het boek heeft gesproken. En volledig is afgegaan op wat Mauritz hierover verklaarde. Die zelfs toegaf: 'Dat van die getuigenverklaringen was bluf. Althans, we hadden dat toen nog niet rond.'

Ook het Hof zal verwijzen naar het onzorgvuldig bronnenonderzoek en alleen dat telt in het hoger beroep. Niet de bespottelijke veronderstelling dat Faek het hele complot Vaatstra even uit de doeken zal doen.

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam   

maandag 7 augustus 2017

Contactverbod (2)

De familie Vaatstra heeft de buit binnen: een contactverbod voor Wim 'repeterende breuk' Dankbaar met de moeder van Marianne Vaatstra. Ook moet Dankbaar enkele publicaties rectificeren.

Volgens haar advocaat (door Wim omschreven als het 'corrupte dwergje Moszkowicz') maakt Dankbaar de moeder emotioneel kapot door steeds contact te zoeken en haar te betrekken in zijn 'onderzoek' naar een vermeend complot rond de moord op haar dochter, zich niets aantrekkend van het leed dat de familie is aangedaan.

Zo publiceerde hij op zijn site onder meer brieven uit haar naam, die gewoon door hemzelf waren geschreven (Wim en telepathie). Ook verwijt hij haar 'het ultieme verraad aan haar dochter'.

Dankbaar weet zich verder op zijn site gesteund door een handvol malloten waarvan meteen duidelijk wordt dat helemaal niet geïnteresseerd zijn in welke waarheidsvinding ook of ook maar enige empathie richting de familie tonen.

Op de site liet Dankbaar gisteren al weten dat hij vandaag veroordeeld gaat worden. De rechter zou speciaal 'op de zaak zijn gezet' om hem te veroordelen (Wim en paranoia).

Omdat het vonnis nog niet is gepubliceerd, kan Barracuda niet beoordelen wat Dankbaar (die ongetwijfeld weer hoger beroep zal aantekenen) voorlopig allemaal niet meer mag op zijn site. Een aantal publicaties moet hij van de rechter offline halen. Ook mag hij Terpstra niet meer lastigvallen via de telefoon, post, mail of persoonlijk, anders volgt een dwangsom van 20.000 euro per overtreding.

Next stop: 15 augustus, 'de dag dat ons lichtje branden mag'. Oftewel: hoe Wim in de zaak Hebben met terugwerkende kracht zijn bewijs nog eens wil aantonen via een getuigenverhoor dat niet zal worden toegekend.

UPDATE: vonnis staat online.

woensdag 26 juli 2017

Contactverbod

Eigenlijk zou je geen aandacht meer moeten schenken aan droeftoeters Wim Dankbaar en Hans Mauritz, die werkelijk van geen ophouden weten.

Maandag stond Dankbaar voor de zoveelste keer voor de rechter, vanwege een contactverbod dat de advocaat namens de moeder van de vermoorde Marianne Vaatstra zou hebben geëist.

Volgens Barracuda heeft Dankbaar zijn grote vriendin al jaren niet in persoon gesproken, maar dat weerhoudt hem er niet van om eindeloos mails naar haar te blijven sturen of op zijn site brieven zogenaamd - telepathisch - uit haar naam te schrijven. Zoals Wim de afgelopen maanden weer iedereen met mails stalkte in de hoop dat een van hen de grootste doofpot ooit zou opbiechten. Natuurlijk reageerde geen hond en zijn behoorlijk uitgedunde achterban kan de door Wim eindeloos herhaalde 'feiten' zo langzamerhand wel dromen.

Om deze 'publicist' te kunnen stoppen, eiste Yehudi Moszkowicz een contactverbod ‘in persoon, per post, per mail of op welke wijze dan ook’. Dit alles op straffe van een dwangsom van 20.000 euro per dag, met een maximum van een half miljoen euro.

De zaak trok enige publicitaire aandacht, waarbij Peter R de Vries in RTL Boulevard weer eens flink uithaalde naar Dankbaar. Wim zag de bui al hangen.

Het feit dat Maaike Vaatstra niet zelf bij de zitting aanwezig was, zal voor Dankbaar ongetwijfeld weer het bewijs zijn dat Maaike nog steeds van hem houdt. 

Inmiddels gaat het ook niet echt lekker met Hans Mauritz, de voormalige partner-in-crime van Dankbaar. Mauritz belandde twee maanden 'onder het strengste regime' in een cel. De aanleiding is Barracuda niet geheel duidelijk, maar het zou te maken hebben met de zaak Hebben, waarvan het hoger beroep binnenkort plaatsvindt.

Het bizarre is dat hoewel Dankbaar vindt dat Mauritz hem heeft opgelicht met verzonnen kluisverklaringen, hij hem toch weer drie keer in de cel heeft opgezocht. Waarom? Omdat die twee in hetzelfde juridische schuitje zitten en zich aan elkaar blijven vastklampen, al is het met de nodige verwensingen over en weer.

Zo mag Dankbaar half augustus aan de rechter uitleggen waarom hij Faek wil horen als getuige. Die moet hem en Mauritz uit de penarie gaan helpen. Dat die Faek daarvan helemaal niet is gediend is en ook helemaal niet gaat verklaren wat Dankbaar wil doet er allemaal niet toe. Dankbaar zwaait al jaren met een zogenaamde verklaring die Faek zou hebben afgelegd. Maar die verklaring heeft alleen Mauritz op papier gezet in de hoop dat Faek hem zou ondertekenen. Wat uiteraard nooit is gebeurd. Maar daar is Wim - geobsedeerd als hij is van zijn eigen gelijk - nog altijd niet achter.

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam  

donderdag 13 juli 2017

P.J.

De nieuwe Demmink is opgestaan. Dat krijg je als Micha Kat aan de haal gaat met een in ieder geval nog serieus bedoelde video waarin politiechef Pieter-Jaap Aalbersberg door We Are Change Rotterdam aan de tand wordt gevoeld over de periode dat hij een onderzoek naar Demmink zou hebben gefrustreerd. Oud-rechercheur Leon de Koter verklaarde (lees: vermoedde) iets dergelijks enkele jaren terug tijdens de zogenoemde Demmink Verhoren, die overigens niks hebben opgeleverd.

Bij AT5 reageerde Aalbersberg reeds in 2014 dat hij niks met deze zaak te maken heeft gehad. Hij was tot 1996 hoofd van de Dienst Bijzondere Recherche Zaken, waartoe het specialistische observatieteam behoorde dat het zogenoemde Rolodex-onderzoek verrichtte. Vanaf eind 1996 heeft hij een andere functie binnen de CRI gekregen.

Zoiets blijft kennelijk lang hangen bij de plottertjes van We Are Change Rotterdam, want zodra ze Aalbersberg onlangs ergens in het vizier kregen gingen ze er met twee (!) mobieltjes cq camera's meteen op af. Of hij soms P. Aalbersberg was, zoals vermeld in een document waarin potverdorie toch duidelijk staat dat hij bij de CRI werkte. Nee, herhaalde Aalbersberg, 'ik ben P.J. en P. Aalbersberg ben ik niet'.

Dat klopt niet. P. Aalbersberg en P.J. Aalbersberg zijn in dit geval zo goed als zeker een en dezelfde persoon, alleen: het doet weinig ter zake.

De naam P. Aalbersberg (CRI) duikt namelijk op in een Engelstalige evaluatie uit 1998 genaamd Mutual Legal Assistance and Urgent Request for the Tracing and Restraint of Property, waarvan Barracuda vermoedt dat de wakkere onderzoekers van We Are Change die nooit onder ogen hebben gekregen. Het is een extern stuk dat gaat over juridische verdragsregels en staat in geen enkele relatie tot het werk van Aalbersberg destijds bij de CRI verrichtte. Of misschien juist wel: het document bewijst eerder dat hij zich in 1998 met andere zaken bemoeide. De reden dat dit document destijds opdook bij plotters was omdat er onduidelijkheid was over het vertrek bij Aalbersberg bij de CRI.

Barracuda zou trouwens niet weten waarom Aalbersberg over zijn functie zou moeten liegen. Hij had evengoed kunnen verklaren dat hij geen grond zag voor verder onderzoek en daarmee was de zaak afgedaan.

Maar geen nood, WARC probeert met verwijzing naar allerlei functiebeschrijvingen van de KLPD Aalbersberg toch aan het onderzoek te koppelen, onder het mom dat hij er in elk geval van zou hebben geweten. Want: Ten tijde van Rolodex was hij hoofd dienst Rercherche Informatie. En: 'Vanaf 1996 moeten de korpsen hun onderzoeken aanmelden bij de afdeling Nationaal inzicht van de CRI.'

Maar nog los van het feit dat de afdeling Nationaal inzicht niet hetzelfde hoeft te zijn als de dienst Recherche Informatie, haalt WARC hiermee zijn eigen mooie complot onderuit - immers, ook al had de politieman kennis van zaken, hij gaf geen leiding meer aan het bewuste observatieteam. Dan wordt 'frusteren' wat lastig.

Bovendien vergeten onze plotters ook nog het volledige citaat weer te geven: 'Het aanmelden van onderzoeken dient middels een standaardformulier te gebeuren.' Het lijkt Barracuda sterk dat op dat formulier uitgebreide details over te volgen personen werden vermeld. Operationeel gezien zou dat wel heel erg dom zijn.

En dan ook nog even over die verklaring van De Koter. Zou hij zich in 2014 kunnen hebben vergist? Dat is heel goed mogelijk, zeker als Aalbersberg van positie veranderde zo rond de tijd dat het Rolodex onderzoek zijn aanvang nam. De Koter vergiste zich in 2014 in elk geval in de periode van het onderzoek: dat begon in 1998, en niet in 1997. Daarnaast zat er nogal wat (fysieke) afstand tussen De Koters (regionale) Criminele Inlichtingen Eenheid (CIE) de Centrale Recherche Informatiedienst (CRI). Dan kun je wel van alles vermoeden, maar hoeft dat nog niet waar te wezen.

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam     

zaterdag 8 juli 2017

Jus-clowns

Barracuda is bijzonder teleurgesteld in zijn plotters. Afgelopen week verscheen zowat het belangrijkste document ooit rond een vermeend staatscomplot, dat rond de levenslang veroordeelde Baybasin en (deels) Demmink. Maar liefst 1700 pagina's waarin advocaat-generaal Aben in detail toelicht waarom er zijn inziens geen grond is voor herziening van de zaak Baybasin. Naast de conclusie van 1700 pagina's - het resultaat van ruim vijf jaar onderzoek - is er een samenvatting.

Maar wat doen onze plotters? De luilakken nemen niet eens de moeite om het te lezen. Het gros van de nitwits die links en rechts op forums reageren heeft weer eens geen idee waar het over gaat. Al die feiten, who cares? Tekenend is de reactie van Wim 'repeterende breuk' Dankbaar: 'Wie gaat er nu 1700 pagina's lezen?'

Bij Boublog, die altijd het hoogste woord heeft als het om Baybasin gaat, bleef het van de weeromstuit stil. Op dit hoogstandje logica na: 'Maar deze clown (Aben) heeft alleen geen rekening gehouden met het feit dat dhr. Baybasin vier kinderen heeft, die nu jong volwassen zijn en die allen Rechten hebben gestudeerd. Dus zelfs als dhr. Baybasin in de gevangenis sterft, dan komen zijn erfgenamen hun recht opeisen! Bassie en Diederik A.driaan zijn slechts Vuiligheid en Jus-clowns!'

Ton Hofstede (Haagse Complot) produceerde een lap tekst met 22 zogenaamde 'bewijzen' die kennelijk al klaarlag en op enkele punten nog even is geactualiseerd, want er stonden vooral citaten in uit de korte analyse van Barracuda, alsof Hofstede het teveel moeite vond om zelf eens te grasduinen in die 1700 pagina's.

Neem alleen al zijn opmerking over een telefoonnotitie uit de jaren negentig, opgemaakt vlak voor de vakantie van Demmink, waarin stond: 'De zaak Baybasin wordt gebruikt als drukmiddel teneinde in een andere zaak iets van de Turkse autoriteiten gedaan te krijgen.'

Dit had betrekking op de zaak Krouwel, waar vooral minister Sorgdrager zich destijds heeft bemoeid, niet op de chantage van Demmink in verband met het vermeende misbruik van Turkse jongens, zoals het kamp Baybasin telkens suggereerde. Maar dat doet er volgens Ton niet toe, chantage is chantage. En dat terwijl Hofstede een en ander (net als Barracuda) jaren geleden al op eigen wijze had kunnen verifiëren.

Natuurlijk is de geluidsonderzoeker Van den Heuvel wiens redenatie Aben uiteindelijk volgde in de vraag of de taps waren vervalst de gebeten hond. Dat is een lul die zijn site niet heeft bijgehouden. Een beter bewijs van zijn onkunde kun je als plotter blijkbaar niet verzinnen.

Het sterkt Barracuda weer eens in de overtuiging dat plotters niet in waarheidsvinding zijn geïnteresseerd. Die 1700 pagina's zijn ruis die je zo snel mogelijk vanachter je laptop moet weghonen.

De verklaring van Baybasin zelf is ook niet meer serieus te nemen. Die spreekt zelfs over het 'criminele element de heer Van de Heuvel'. Omdat die bepaalde informatie zou hebben gelekt 'om zijn doelstelling te dienen'. Bedoeld wordt blijkbaar: de publieke opinie te beïnvloeden. Als dat al waar is, is het ook nog eens onzin. Aben kende de opvattingen van Van den Heuvel immers al lang en breed en omdat twee separate deskundigenrapportages over vermeende tapvervalsingen op vrijwel alle doorslaggevende kwesties haaks op elkaar stonden, heeft Aben het onderzoek juist uitgebreid.

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam     


woensdag 5 juli 2017

Zakenman (3)

Niet alleen de Zaak Demmink komt ten einde, ook de zaak Baybasin. Het bleef tot het laatst spannend wat advocaat-generaal Aben zou besluiten, maar die ziet geen gronden voor herziening van zijn levenslange veroordeling. Weliswaar moet de Hoge Raad de verdediging nog aanhoren, maar meestal wordt het advies van de advocaat-generaal gevolgd.

Baybasin kwam de afgelopen jaren in beeld bij de plotters omdat hij werd gezien als een sleutelfiguur in de zaak Demmink, zeker toen gesuggereerd werd dat deze gechanteerd zou zijn (met jongens) om Baybasin uitgeleverd te krijgen.

Er was natuurlijk wel een probleempje: het verleden van Baybasin als drugshandelaar was niet brandschoon, maar daar wisten de plotters wel raad mee. Elk vlekje werd zorgvuldig weggepoetst - ook door zijn advocate Van der Plas - zodat een karikatuur overbleef van een keurige en warme zakenman die mooie schilderijen maakte in de gevangenis en daar zo snel mogelijk uit moest. Hoe hij aan zijn enorme vermogen was gekomen, anders dan via drugshandel, bleef intussen duister.

Barracuda heeft eerlijk gezegd nog nooit zoveel manipulatieve en leugenachtige artikelen gelezen als over Baybasin. Vooral van Ton 'Haagse Complot' Hofstede en Boudine 'Boublog' Berkenbosch, die net doet alsof ze overal is bij geweest.

Natuurlijk heeft ook een veroordeelde drugshandelaar recht op een eerlijk proces, vandaar vijf jaar werd gedaan over de beoordeling van het herzieningsverzoek. Je kunt Aben moeilijk verwijten dat hij geen grondig onderzoek heeft verricht. En terecht ook, aangezien de aanklacht de integriteit van de Nederlandse rechtstaat raakt.

Dat het allemaal langer duurde dan gewenst kwam omdat twee separate deskundigenrapportages over vermeende tapvervalsingen op vrijwel alle doorslaggevende kwesties haaks op elkaar stonden. Terwijl de verdediging ook nog met Ton Derksen aan kwam zetten, auteur van het boek De Baybasin-taps. Die schaarde zich zonder voorbehoud achter de bevindingen en conclusies van een van de onderzoekers. Daarop volgde een verifiërend onderzoek, dat in de conclusie uitgebreid wordt toegelicht, al gaat het vooral over hefboomschakelaars, beltonen, pulstreinen en signaalsterktes.

Ook de suggestie dat er foutief zou zijn vertaald, wordt verworpen. Aben: 'Derksen en de raadsvrouw nemen bij herhaling grote woorden als ‘vertalingsbedrog’, ‘geklungel’ en ‘gesjoemel’ in de mond, maar de vereiste grondslag voor dergelijke kwalificaties blijkt telkenmale te ontbreken.'

Wie nog sappige details verwacht over Demmink en jongetjes komt bedrogen uit. Aben had al in 2012 besloten deze kwestie niet binnen het bereik van het herzieningsonderzoek te brengen. 'De raadsvrouw legt een verband tussen de (vermeende) zedendelicten van Demmink in Turkije enerzijds en de veroordeling van Baybasin anderzijds. Daarmee is echter niet gezegd dat dit verband ook werkelijk bestaat.' Er zijn volgens Aben in elk geval onvoldoende aanwijzingen voor.
 
Aben wijst ook op de chronologie der feiten, waarover ook Barracuda zich al eens verbaasde: Er zijn volgens Aben geen objectieve aanwijzingen dat Baybasin eerder dan op 24 december 1995 in Nederland arriveerde, terwijl het bezoek van de Turkse vicepremier Tansu Çiller aan minister Sorgdrager, bij welke gelegenheid met de openbaarmaking van het Demmink-dossier zou zijn gedreigd, pas begin 1997 plaatsvond.' Maar de verdediging suggereert dat de chantage al eerder zou zijn begonnen.

Ook komt de geruchtmakende telefoonnotitie uit 1997 van het Ministerie van Justitie weer ter sprake, waarin staat dat 'de zaak Baybasin wordt gebruikt als drukmiddel teneinde in een andere zaak iets van de Turkse autoriteiten gedaan te krijgen'. Zonder de context te kennen zag de verdediging van Baybasin hierin het bewijs van chantage. Barracuda schreef daar ook al eerder over. Het wisselgeld had geen betrekking op Demmink, maar aantoonbaar op de zaak rond ex-brigadier Krouwel.

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam    

dinsdag 4 juli 2017

Zakenman (2)

Er zijn geen gronden voor herziening van de veroordeling van de in 2002 tot een levenslange gevangenisstraf veroordeelde Koerd Hüseyin Baybasin, zo luidt de conclusie van advocaat-generaal Aben. In Zeeland (Berkenbosch) en Den Bosch (Hofstede) zullen de rapen vandaag wel gaar zijn.

Baybasin, die altijd heeft volgehouden onschuldig te zijn, werd onder andere voor medeplegen van moord en meer pogingen tot uitlokking daartoe, gijzeling en drugshandel veroordeeld. Die veroordeling is voor een aanzienlijk deel gebaseerd op telefoongesprekken die door de Nederlandse politie in 1997/1998 zijn getapt.

De advocaat stelt zich op het standpunt dat deze tapgesprekken (in Turkije) zijn gemanipuleerd. Die gesprekken zouden in het kader van een onrechtmatige samenwerking tussen de Turkse en de Nederlandse politie in het strafdossier zijn terechtgekomen. Ook zouden de Nederlandse taptolken de voornamelijk in het Engels en Koerdisch gevoerde telefoongesprekken bedrieglijk hebben vertaald. Dit alles om een veroordeling van Baybasin in Nederland te bewerkstelligen.

De conclusie telt meer dan 1700 pagina’s (!) en bevat een inhoudelijke bespreking van de door de advocaat en door één van de benoemde deskundigen aangedragen aanwijzingen voor manipulatie. Voor hetgeen door de advocaat aanwijzingen voor manipulatie wordt genoemd bestaan volgens Aben telkens technische, onverdachte verklaringen. Voor bedrog bij het vertalen van tapgesprekken bestaan evenmin aanwijzingen.

Daarnaast zijn er geen reële aanwijzingen dat de samenwerking tussen de Nederlandse en de Turkse politie in de strafzaak tegen Baybasin verder is gegaan dan hetgeen steeds door justitie is volgehouden.

Barracuda gaat het rapport later uitgebreid lezen. Samenvatting hier.

maandag 3 juli 2017

Zakenman

Het zijn rollercoasterdagen voor de Koerd Baybasin, die morgen dan eindelijk te horen krijgt wat advocaat-generaal Diederik Aben gaat adviseren inzake zijn herzieningsverzoek bij de Hoge Raad. Wat we in elk geval weten is dat Aben een conclusie heeft geschreven van maar liefst 1700 pagina's. Kennelijk moet er veel worden aangetoond, wat mogelijk goed nieuws voor Baybasin kan zijn. Een heet hangijzer blijven de telefoontaps die de Turkse geheime dienst aan Nederland zou hebben gegeven.

Slecht nieuws was er al wel op vrijdag, toen het Hof in Den Bosch in de ontnemingszaak tegen Baybasin bepaalde dat hij de staat 1,5 miljoen euro moet terugbetalen omdat hij dit geld had overgehouden aan criminele afpersing.

Ton Hofstede, een man met een dubbele agenda, was er weer als de kippen bij om deze zaak in het voordeel van Baybasin uit te leggen. Het was allemaal de schuld van criminele rechercheurs en criminele officiers die 'deze zaak hebben lopen bedonderen. En niet zo'n klein beetje ook'.

Daarom heeft Barracuda even gewacht op de tekst van het vonnis om te concluderen dat je voor de nuance niet bij Hofstede moet zijn. Ongeveer alles dat Hofstede niet uitkomt laat hij weg.

Zo wilde de verdediging het openbaar ministerie niet-ontvankelijk verklaren vanwege het uitzonderlijke overschrijding van de redelijke termijn. Dat verzoek werd terzijde geschoven. Er zijn ook geen aanwijzingen dat er in de ontnemingszaak sprake is van onrechtmatigheid of manipulatie van bewijsmiddelen, vond het Hof. Zij het dat niet de volledige 2 miljoen die het OM had geëist is toegewezen.

Aan het vonnis liggen diverse verklaringen en uitgebreide tapverslagen ten grondslag die een weinig gunstig beeld van Baybasin schetsen. Van het beeld van de 'keurige zakenman' die Baybasin volgens zijn medestanders zou zijn blijft weinig over: 'Hij (Baybasin) bedreigde mij met te zeggen dat dit niet goed zou gaan, dat ik zo mijn vrouw en kinderen in gevaar bracht en hij in Turkije erg belangrijke vrienden had, dat hij zelfs op het allerhoogste niveau zijn mannetjes had, dat hij een sterke organisatie had, dat ik nergens naar toe zou kunnen vluchten. Ik maakte me dan ook zorgen over mezelf en mijn familie. Tijdens deze telefoongesprekken met [HB] waren bij mij steeds [NS] de advocaat, zijn familie [EG] en twee kaalgeschoren, potige personen van wie ik de naam niet kende aanwezig. Deze personen keken mij bij deze gelegenheden vernietigend en dreigend aan.'

Het onlangs verschenen boek van Ton Derksen, waarin deze stelt dat de aanname dat Baybasin een gevaarlijke drugscrimineel is op niets anders is gebaseerd dan een vooroordeel komt ook nog even ter sprake. Daarop verwees het Hof naar het rapport van de Metropolitan police van 17 maart 1999, waarin onder het volgende is opgenomen: 'Op 23 augustus 1984 werd de verdachte gearresteerd onder de naam [alias 1] wegens het illegaal binnen het Verenigd Koninkrijk brengen van 6 kilo heroïne. Op 15 februari 1985 werd hij door het Madison Crown Court veroordeeld tot een gevangenisstraf van 12 jaren. Op 7 december 1988 werd hij naar Turkije uitgezet om daar zijn gevangenisstraf uit te zitten.'

De vandaag gepubliceerde verklaring van Baybasin, waarin deze zegt ontvoerd te zijn en door het ministerie van Justitie 'gegijzeld door bevelen op grond van een illegale overeenkomst tussen Joris Demmink en Turkse ambtenaren', is te bespottelijk voor woorden. 

Even opmerkelijk is dat Baybasin na negentien jaar emiritus-hoogleraar Frank Bovenkerk en criminoloog Yücel Yesilgöz nog eens voor de rechter gaat slepen vanwege het boek De Maffia van Turkije. Dat boek behandelt zeer gedetailleerd de geschiedenis van de Turkse georganiseerde misdaad. Baybasin had er volop aan meegewerkt, maar nu de Koerd zijn criminele verleden zoveel mogelijk onder het tapijt wil schuiven, moet dat lastige boekje alsnog worden aangepakt. Gaat vermoedelijk niet lukken: Baybaşin heeft de tekst destijds geaccordeerd op het kantoor van zijn advocaat Victor Koppe.

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam   

vrijdag 30 juni 2017

Doek

Aan alles komt een einde en dus ook - velen willen het maar niet geloven, laat staan accepteren - de Zaak Demmink. Vrijdag zal het Openbaar Ministerie achter gesloten deuren toelichten waarom het eerder door het Hof afgedwongen onderzoek naar vermeend jongensmisbruik (in Turkije) moet worden geseponeerd.

Na een strafrechtelijk onderzoek van 2,5 jaar is het OM tot de conclusie gekomen dat er geen enkel belastend materiaal is om een strafzaak tegen Demmink te beginnen. Vooral omdat Turkije niet bereid was toestemming te geven tot verder onderzoek in het land. De zaak, al je het al zo mag noemen, was daar verjaard.

Links en rechts werd er bij de alternatieve media deze week nog wat voorgesputterd, maar dat mocht allemaal geen naam hebben, en ook de mentale inzinking van Bart van Well (zogenaamd slachtoffer) duurde hooguit een dag

Ook mocht advocate Adèle van der Plas een dezer dagen weer uithuilen bij We Are Change Rotterdam, die daarbij een gezicht trokken alsof ze de oud-ambtenaar gisteren nog achter het behang hadden willen plakken.

Van der Plas is al jaren vergeefs met Demmink bezig in opdracht van de tot levenslang veroordeelde drugscrimineel Baybasin. Die trouwens zelf met belastende informatie over Demmink kwam aanzetten na zijn definitieve veroordeling in 2002. Het lijkt er sterk op dat die tactiek niet erg verstandig is geweest. Of in elk geval vruchteloos, want voor Van der Plas no cure, no pay ook nog.

Van der Plas vindt uiteraard nog steeds dat onvoldoende is gezocht naar inreisdata, maar het OM zegt te hebben aangetoond (aan de hand van notities uit Demminks oude privé-agenda en creditkaart-afrekeningen) dat Demmink nooit lang genoeg in Turkije kan zijn verbleven - waar trouwens ook geen bewijs van is, de onderliggende stukken zijn nooit boven water gekomen - voor een omstreden sleep-over.

Vele jaren hebben Demmink-jagers de tijd gehad om voldoende bewijs tegen hun Capo di tutti capi te vergaren. Dat leverde een enkele gelogen getuigenis en een paar dubieuze aangiftes op van behoorlijk labiele figuren, om maar te zwijgen van een handvol lachwekkende complotten verzonnen door internetgekkies als Wim Dankbaar en Micha Kat. Een groot verschil met de pakweg tweehonderd deels geverifieerde serieuze meldingen over misbruik door wijlen BBC-deejay Jimmy Saville.

Nu verwacht Barracuda niet dat het straks stil zal worden rond Demmink, anders hebben de plotterblogjes helemaal niks meer te schrijven. Het besluit van het Hof wordt overigens openbaar gemaakt.

PS. Advocaat-generaal bij de Hoge Raad Diederik Aben zal aanstaande dinsdag bekendmaken of hij vindt dat er een nieuw strafproces moet komen tegen Baybasin. 

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam  

zaterdag 17 juni 2017

Demmink Goelag

De moord op twee tieners wier lichamen slechts 20 kilometer van elkaar gevonden is al gruwelijk genoeg, maar wordt nog veel erger als twee internetkneuzen - de usual suspects Micha Kat en Martin Vrijland - zich verlekkerd op deze moord storten. Dat allemaal vanuit de overtuiging dat het weer eens een hoax moet zijn.

Ten tijde van 9/11 trokken plotters ten minste nog (foutieve) conclusies nadat ze beeldmateriaal hadden gezien, tegenwoordig is de modus operandi dat je op voorhand 'vragen stelt', de veelal magere bewijsvoering komt dan vanzelf wel. Of niet.

Kat is godbetert inmiddels toe aan alweer deel 12 van de serie over Romy en Savannah, waarbij de verdachte - een 14-jarige jongen - natuurlijk niets anders kan zijn dan een patsy die 'maanden gemarteld wordt door de pedo-psycho's van de Demmink Goelag'. Dat allemaal in de overtuiging dat tienerkillers niet zouden bestaan. Wel dus, De Groene schreef er in de jaren negentig al over.

Vrijland laat Demmink er buiten, maar was er als de kippen bij om de dubbele moord tot een mogelijk complot te verklaren, zij het op voorspraak van een anonieme Facebooker die het scenario van verzonnen tieners als eerste zou hebben bedacht.

En dus ging onze hoogbegaafde speurder hoogstpersoonlijk kijken op de plek waar Romy moet zijn aangetroffen. Helaas trof hij er jongens die haar nog hebben gekend. Toen de moeder hem ook nog benaderde, kennelijk met het verzoek om die flauwekul van het web te halen, kon Vrijland weinig anders meer dan toegeven dat Romy toch echt had bestaan. En Savannah dan ook maar.

Broedend op weer een andere draai - je kunt je volgers toch moeilijk teleurstellen - beweerde Vrijland nog geen drie dagen later dat de meisjes gewoon nog leven. Tijdens de 'begrafenis' zag Martin immers geblindeerde limousines. 'Ook hier hebben we geen ouders in beeld gezien.'

Martin is kennelijk pas overtuigd als de dampende lijken open en bloot langs de camera's schuiven. In close up wel te verstaan.

Ergo: 'Goed voorbereide hoax, zak geld voor de deelnemers en fake vrienden, zak geld voor de 'ouders', een jaar voorbereiding zodat de meisjes een bekend gezicht werden in de omgeving (veel social media activiteit).'

Motief: 'Sociale onrust in Nederland, grote zoekactie optuigen en jonge daders. Grip op social media; staat mag mee kijken in alles en zonder pardon kinderen in een jeugdzorg instituut onder toezicht plaatsen en heropvoeden.'

En: 'Het wordt tijd dat we als volk kritischer worden en ons niet laten afschrikken door Facebook-trollen of aanvallen tegen andersdenkenden.'

Het wordt tijd dat mislukte speurders als Vrijland (en andere malloten) eens een andere hobby gaan zoeken en familiedrama's niet langer uitbuiten voor hun persoonlijk gewin.

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam  


zondag 4 juni 2017

Orbs

De derde WantToKnow-Meet & Greet, de landdag van het blog van Guido Jonkers, zit erop. Dit keer met een oude bekende: Arend Zeevat. Nadat die zich enkele jaren terug letterlijk naar de ondergang had geschreven (backgrounds), volgde een lange periode van introspectie, maar tegenwoordig is Arend een van de prominente hangouderen op WantToKnow. Daar voelt het Argusoog boegbeeld zich als een vis in het water.

De foto's van het zonovergoten Quinta Essentia in Zwaanshoek bevestigen de indruk die Barracuda al langer heeft van de lezers van WantToKnow: het gros van de bezoekers (niet meer dan twintig) is van de pensioengerechtigde leeftijd, of zit daar niet ver van af. Mogelijk allemaal flowerpowerkinderen die de psychedelica nooit helemaal zijn ontgroeid, en een doorstart hebben gemaakt als reïncarnatie-therapeut.

Een van de aanwezigen was Ufospeurderd en antivaccer Jaap Rameijer die een van zijn grote passies, de wereld(en) van de Orbs, toelichtte. Orbs? Typische cirkelvormige witte, of doorzichtige vlekjes die op foto’s te zien zijn. Ze lijken uiteraard vooral te verschijnen bij 'fijngevoelige mensen en spirituele, kunstzinnige gebeurtenissen met een hoogfrequente energie, waar de sluiers dun zijn.'

En verdomd, op een van de foto's gemaakt tijdens de Meet & Greet verscheen een Orb aan het houten plafond. Nu kan het natuurlijk zijn dat Guido stiekem met Photoshop een orb in een foto heeft geplakt, maar met Witte Wieven en andere lichtmanifestaties moet je niet spotten, en aangezien Guido gelooft in een Holle Aarde en een kunstmatige Maan, zou ook deze Orb zomaar eens echt kunnen zijn.

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam  

vrijdag 2 juni 2017

Sietze

Over de doden natuurlijk niets dan goeds, maar je kunt ook overdrijven. Sietze Planting (49), een dezer dagen tijdens het zwemmen in de Dreiländersee bij Gronau plotsklaps overleden, wordt door het plottervolk opgehemeld als een held annex klokkenluider. En om het nog erger te maken: eentje die ongetwijfeld moet zijn vermoord (Mafkat) omdat hij te veel wist. Dat een vriendin zijn dood gewoon heeft gadeslagen doet er dan allemaal niet toe.

En terwijl plotters ruzie maken over de vraag wie nu precies Sietze's beste vriend was, zal Barracuda zoals gebruikelijk maar weer wat nuchter tegengas geven, rijkelijk citerend uit eigen werk.

De volumineuze Bornenaar studeerde ooit aan de universiteit muziekwetenschappen. Van 1995 tot 2003 zat hij bij de Luchtmobiele Brigade. Eind 1999 werd hij uitgezonden naar Bosnië en twee jaar later moest hij naar Afghanistan. In 2003 zwaaide hij af.

De oud-veteraan dreef vervolgens in Arnhem een tabakszaak. Planting kwam er op een gegeven moment achter dat zijn compagnon zich jaren had beziggehouden met het dealen van drugs en heling binnen de maatschappelijke opvang te Arnhem, maar ook vanuit de tabakszaak die ooit van de 'Turkse maffia' zou zijn geweest. Dat van die drugs is nooit aangetoond.

Dus kreeg Planting niks gedaan. Volgens de veteraan omdat de compagnon weer een vriendje was van de echtgenoot van burgemeester Krikke van Arnhem. Vervolgens begon Planting een heel complot te vermoeden van het toedekken van een professioneel drugsnetwerk door burgemeester Krikke. Was geboren: Krikkegate.

Planting begon er gaandeweg steeds meer bij te slepen: mensenhandel, Turkse maffia, heroïne, jongensbordelen. You name it. Bij al die verhalen kreeg je de steeds vaker de indruk dat Sietze meer dwarsverbanden vermoedde dan hij kon waarmaken.

Uiteindelijk werd hij opgepakt voor bedreiging van premier Rutte en de Almelose rechter Van Eerden. Het leverde hem zelfs een gevangenisstraf op. Eenmaal vrij liet Planting nauwelijks nog van zich horen.

Planting week uit naar Duitsland. Wat hij daar deed, weet opmerkelijk genoeg geen van de zogenaamd bevriende plotters, maar uit een mailtje aan zijn kersverse biograaf Ton Hofstede blijkt in elk geval dat Planting niets meer met de 'fascistische pedobende' in Nederland te maken wilde hebben en 'er ook niets zinnigs aan weet toe te voegen'. Logisch weer dat zo'n man vermoord moest worden.

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam  

zaterdag 13 mei 2017

Offers

Niets vinden plotters doorgaans mooier dan een interview waarin een vertegenwoordiger uit de financiële wereld verklaart dat hij moest deelnemen aan een of ander satanisch kinderritueel.

'Kinderoffer bankier' Ronald Bernard van de fairtrade pro-life bank De Blije B. is ineens wereldberoemd in plotterland dankzij een gesprek met Irma Schiffers (gelooft in valse vlaggen, illuminatie, David Icke et cetera). Zelfs Prison Planet deelde het interview, maar meldde er gelijk bij dat het verhaal niet kan worden geverifieerd.

En zie: waar de alternatieve media normaal gesproken werkelijk alles geloven wat de eerste de beste Jan Doedel verklaart - zolang het maar in overeenstemming is met hun verknipte wereldbeeld - was er nu alom scepsis. Zelf bij Micha 'Supergetuige' Kat. Zo draaide Niburu als een blad om na een in eerste instantie pro-Bernard artikel. 'Waarom mag hij als klokkenluider een boekje opendoen over de verschrikkingen die hij heeft gezien en meegemaakt en waarom mag hij een dolksteek zetten in het hart van de Sabatteans door het oprichten van een nieuwe Blije Bank?' 

Welnu: Bernard is geen bankier en nooit geweest ook. Dat zegt hij zelf in diverse interviews die Barracuda heeft beluisterd. Hij heeft naar eigen zeggen als zelfstandig ondernemer in de handel (eigen modelijn) en de financiële dienstverlening gezeten.

Bernard is ook nu nog altijd geen bankier. Iemand met zogenaamd ruime ervaring in de financiële wereld wist blijkbaar niet dat je een (non profit) organisatie geen De Blije Bank mag noemen als je geen bankvergunning hebt. Dus werd het De Blije B. En zo waren er - wederom volgens Bernard zelf - nog een paar akkefietjes met autoriteiten.

Over alles is Bernard opvallend vaag: over de geheime diensten en over terroristische organisaties waar hij als financieel intermediair mee te maken zou hebben gehad. Idem de Satanskerken en offers met kinderen, het soort verhalen waarvan overigens nooit bewijs is gevonden.

De man heeft inmiddels aardig wat interviews gegeven, grotendeels met de alternatieve media, onder wie Johan Oldenkamp. In al die interviews begint Bernard niet over de 'kinderoffers' die zogenaamd wel het breekpunt in zijn leven waren. Hoewel Bernard ook op dit punt niet erg consequent is: want in weer een ander interview waren het vooral gezondheidsproblemen (hartaanval?) die hem op de rand van de dood brachten. Ook schijnt de man nog een 'moeilijke jeugd' gehad.

Wel wordt duidelijk dat Bernard zijn clientèle zoekt in de alternatieve wereld, want hij heeft certificaathouders nodig om alsnog een vergunning te verkrijgen voor zijn coöperatieve fairtrade pro-life bank. En dat lukt beter als je de hele bankierswereld als intens slecht afschildert.

De vraag is of Bernard met al die publiciteit niet het tegendeel heeft bereikt van wat hij wilde: hij is nu toch vooral een ex-Illuminatie bankier, aan wiens oprechtheid ook nog eens wordt getwijfeld. Zijn beoogde PR medewerker haakte af nadat Bernard weigerde een fatsoenlijke CV te overleggen.

Misschien is dat zakelijke verleden toch vooral een aaneenschakeling van mislukkingen die Bernard maar al te graag onbesproken wil laten.

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam 

vrijdag 28 april 2017

Foutesite.com

CIDI, een organisatie van de Joodse gemeenschap in Nederland, wil actie tegen Altrechts.com. Daarop staan lijsten met Joodse Nederlanders en andere 'volksvijanden'. Het Meldpunt Internet Discriminatie (MiND) zegt tientallen meldingen te hebben gehad over de site.

Joost Niemoller besteedde er ook al aandacht aan, toch vooral omdat Altrechts.com ook naar zijn site linkte. En ga dat maar eens uitleggen.

De disclaimers op Altrechts.com zijn even lachwekkend als griezelig: 'De mensen uit deze lijst zijn individuen en leden van een groep. Als individuen kunnen ze aardig of gemeen, goed of kwaad, grappig of gestoord of wat dan ook zijn. Als groepsleden zijn het Joden. Net als paardenvlees niet verkocht mag worden als rundvlees, hebben ook wij als het publiek van bekende personen het recht te weten met wie we te maken hebben. Deze lijst kan o.m. gebruikt worden voor onderzoek naar bepaalde politieke en maatschappelijke bewegingen en ontwikkelingen.'

Op de site staat ook een link naar een pdf met een dik boek, waarin uiteraard weer eens de Holocaust wordt ontkend.

Ook de verjaardag van ‘held’ Hitler werd er recentelijk nog gevierd: 'Helaas, aan zijn leven kwam voortijdig een einde. Toch leeft zijn naam voort. Iedere dag nog wordt er over hem geschreven. Wanneer over enkele eeuwen niemand de namen van Roosevelt, Churchill, Stalin of Anne Frank nog kent, zal Hitlers naam nog blijven klinken en zullen mensen over de wereld de 20ste april blijven gedenken.'

De domeinnaam, in maart aangevraagd bij Namecheap Inc, is nog vers en vervangt Frissekijk.info, zogenaamd van ene Yuuki Yamada. De nieuwe site is inmiddels wegens overlast uit de lucht, klagen kan intussen hier. Het moet toch mogelijk zijn om deze webstek in no time van het interwebs te duwen.

dinsdag 28 maart 2017

Erfenisroof

Hans Mauritz, de ooit partner-in-crime van Vaatstra-speurneus Wim Dankbaar en uitgever van prachtboekjes die maar niet willen verschijnen, heeft zich opnieuw in de nesten gewerkt. Hij moest al eens de volledige oplage van Het Geheime Dagboek van Maaike Vaatstra vernietigen, kreeg een voorwaardelijke gevangenisstraf voor smaad aan het adres van Wolfgang Hebben, verloor de civiele zaak tegen diezelfde Hebben (ergo: rectificatie en immateriële schadevergoeding) alsmede een zaak tegen de curator die bij de zaak Kroon is betrokken.

Daar komt nu een taakstraf bovenop wegens laster over een erfenisfraude. Mauritz krijgt 80 uur onbetaalde arbeid, waarvan de helft voorwaardelijk. Ook moet hij 1000 euro smartengeld betalen. De aanklager gaat in hoger beroep, want die wil 120 uur werkstraf opleggen.

Mauritz had een site opgetuigd om een een echtpaar uit Hippolytushoef te beschuldigen van de diefstal van vele tonnen. Daar had hij ook persoonlijk belang bij, zo blijkt uit een een verslag van Arno Ruitenbeek. Mauritz' eigen echtgenote, de lieveling van tante Jane, had recht een flink deel van de nalatenschap. Daarentegen werd zijn eega afgescheept met een schenking.

Toen het echtpaar een advocaat inschakelde, trok Mauritz de site aanvankelijk terug om ze daarna terug te plaatsen. De ruzie eindigde in een strafzaak, waarbij officier van justitie stelde dat Mauritz 'een jaar lang met tussenpozen de eer en goede naam van de aangevers heeft aangetast, hen bijvoorbeeld van erfenisroof heeft beticht.'

In de rechtszaak hield Mauritz al rekening met een veroordeling. 'Geheid dat ik word veroordeeld. Ik ga zeker in hoger beroep en dan breng ik getuigen mee.'

Ongekroonde koning

Je kon het alweer kilometers ver zien aankomen. Micha Kat heeft het kort geding tegen de Volkskrant, waarin hij zijdelings werd geschoren als kletskous en 'ongekroonde koning van dit gekkenhuis', weer eens glansrijk verloren. 'Voor zover eiser als journalist niet serieus zou worden genomen, is niet aannemelijk dat dit een gevolg is van de recensie'.

Zelf deelt Kat dagelijks rake klappen uit, maar incasseren kan hij niet echt. Zelfs niet als hij maar eventjes wordt genoemd in een recensie over een Complotdenkersboek.

Volgens de vaste rechtspraak zijn waardeoordelen in beginsel vrij. Alleen als een waardeoordeel geen enkele basis heeft, kan het excessief en daarom onrechtmatig zijn, oordeelt de rechtbank.

Kat acht het buitengewoon schadelijk dat hij als 'gek' wordt weggezet omdat daarmee afbreuk wordt gedaan aan zijn geloofwaardigheid als journalist. Maar die geloofwaardigheid is allang verdwenen, zeker als Kat dag en dag uit ongeveer iedereen op zijn site een 'pedo' noemt.

Kat mag het salaris van de tegenpartij ook betalen. Plus griffierechten wordt dat 2740 euri. Wedden dat Kat in hoger beroep gaat tegen de pedorechter?

woensdag 22 maart 2017

Achtervolgingswanen

Het gaat alweer (of nog steeds niet) goed met Maud, de voormalige zakenvrouw die ons al geruime tijd op internet laat 'meegenieten' met haar achtervolgingswanen. Dat duurt wellicht niet lang meer, want vandaag moet ze op een zitting verschijnen. Het openbaar ministerie wil Maud een verplichte psychische behandeling laten ondergaan naar aanleiding van jarenlange meldingen van agressie en geweld.

Zo is er een aangifte van een oud-collega ('aangevallen met letselgevolgen') die ertoe leidde dat ze in 2015 met geweld uit haar woning werd gehaald en een nacht cel kreeg. Bij het verdachtenverhoor weigerde ze een glas water omdat zij meende daarmee vergiftigd te worden.

Haar eigen broer heeft een verklaring afgelegd waaruit blijkt dat Maud twintig jaar terug het contact met de familie heeft verbroken en men haar wankele gemoedstoestand sindsdien via internet volgt. Er is een 'positieve anamnese voor psychotische stoornissen in de familie'. Een psychiater wilde haar onderzoeken, maar Maud verschanst zich in haar kelder. Een 'verrassingsoverval' van de rechter bij haar thuis kon Maud nog net verijdelen.

'Kennelijk worden ze heel zenuwachtig bij het OM, vanwege de publicaties op deze website. Hun vermoeden is mogelijk, dat ze de onderzoeken naar cold cases door burgers kunnen stoppen, als zij mij opsluiten en platspuiten. Nee toch? Ik sta toch niet alleen?' (Maud lost dus in haar eentje cold cases op, vanachter de laptop).

De belemmering van haar verdediging gaat volgens Maud zelfs zo ver, dat op 27 december 2016 'er een helikopter van de politie een half uur lang rondom over de woning cirkelt.'

Het Team Dreigingsmanagement zit ook nog eens achter haar aan omdat Maud nogal geobsedeerd is door het Koninklijk Huis. Tenminste, dat denkt Maud zelf. De eenheid weet van niks.

En dan nog schrijven: 'Ook heeft zij geen psychische of psychiatrische klachten'. Diagnose hier.

maandag 6 maart 2017

Broddelwerk

Het is de laatste tijd erg stil bij Wim Dankbaar en zijn blog Rechtiskrom. Terwijl er toch echt breaking nieuws is. Afgelopen zomer werden Dankbaar en zijn voormalige partner Hans Mauritz al eens veroordeeld voor smaad aan het adres van Wolfgang Hebben, die volgens beide speurders zogenaamd medeplichtig was aan de moord van Marianne Vaatstra (backgrounds).

Omdat het een strafzaak betrof, kregen beiden een gevangenisstraf opgelegd, Dankbaar zelfs twee maanden onvoorwaardelijk plus nog een extra maand uit een proefperiode.

Het laatste nieuws, met dank aan de tipgever, is dat Dankbaar en Mauritz eind februari ook de civiele procedure die Hebben had aangespannen hebben verloren. De rechtbank vindt de beschuldigingen aan het adres van Hebben, op basis van 'onzorgvuldig onderzoek' (lees: broddelwerk), als 'zeer ernstig' aan te merken.

Ergo: Beide auteurs moeten nu een rectificatie op de website van Dankbaar plaatsen, en die minimaal drie maanden geplaatst houden. Er moeten verder rectificaties komen in de Leeuwarder Courant en de Nieuwe Dockumer Courant, steeds op pagina 1 van 'een sectie naar keuze, in een zwart kader met de afmetingen minimaal 104 mm breed en 75 mm hoog'. Dankbaar en Mauritz moeten elk 7.500 immateriële schadevergoeding betalen, en Dankbaar nog eens 2.500 euro extra.

Dat is wel iets lager dan geëist, maar Hebben heeft de buit binnen: twee veroordelingen op een rij die menigeen allang zag aankomen.

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam

vrijdag 3 maart 2017

Seamangate

Amper vier maanden nadat het op internet explodeerde lijkt Pizzagate definitief ten grave gedragen. Wie er nog in geloofde lijkt nu dan toch tot inzicht gekomen dat het een grote onzin is. Zelfs Alex Jones doet enorm zijn best om zich alsnog van Pizzagate te distantiëren. 'Dit voelde niet goed.' En zoals altijd bij plotters: de boel eindigt weer eens in een dikke ruzie.

Het begon met bizarre interpretaties van gelekte emails van John Podesta, de campagneleider van de Clintons, bij Wikileaks. Zo kwamen de hoogbegaafde internetspeurdertjes terecht bij de eigenaar van pizzarestaurant Comet Ping Pong, James Alefantis. Die organiseerde een fundraser voor de campagne van Hillary Clinton en mailde daarover met Podesta. Alefantis betekent in het Frans 'Ik houd van kinderen' en het menu van Comet Pizza zou een symbool voor pedofilie bevatten. Dat soort dingen, dus.

Het dieptepunt was de gewapende man in Washington D.C. die met een aanvalsgeweer de pizzazaak binnenstapte om kinderen uit een een door plotters verzonnen folterkelder te redden.

Ook in Nederland namen de usual suspects Micha Kat, Boublog en de mafklappers van Niburu.co dit 'nieuws' klakkeloos over. Boudine Berkenbosch - nog altijd zo gek als een deur - lijkt als een van de weinigen nog overtuigd van een 'satanische pedokliek rond Hillary Clinton'. Gretig verwijst ze naar berichtgeving over willekeurig arrestaties van pedo's, om daarmee te suggereren dat er een relatie zou zijn met Pizzagate. Dat de vermeende hoofdrolspelers - onder wie Podesta zelf - nog vrij rondlopen en zelfs interviews geven over Pizzagate is dan kennelijk weer de normaalste zaak.

Afgelopen week wiste David Seaman, de zelfverklaarde Pizzagate talking head, al zijn Pizzagate video's en tweets nadat hij het slachtoffer was geworden van wat hij noemde 'karaktermoord'.

Seaman trok aandacht met tientallen video's waarin hij zijn kijkers probeerde ervan te overtuigen dat Pizzagate 'echt' was. Hij zag er netjes uit, praatte coherent en leek serieus, al viel het goede verstaanders meteen op dat hij iedere keer maar weinig substantieels te melden had.

Dat Seaman in werkelijkheid een journalist is met nauwelijks een serieuze track record of zelfs maar serieuze bronnen, werd onder meer duidelijk gemaakt door YouTube kanaal Lift the Veil. Terwijl het aantal kijkers groeide, liet Seaman zich zelfs fêteren door een goudhandelaar waarvoor hij betaald reclame maakte (inmiddels heeft Seaman zijn affiliatewerkzaamheden beëindigd).

Ook schreef hij een boekje genaamd Dirty Little Secrets of Buzz, een handleiding voor het bedenken van publiciteitsstunts, met als een van de interessantste aanbevelingen Create real outrage. En dat lijkt verdacht veel op de formule van zijn Pizzagate campagnes.

Seaman onderbrak zijn vakantie om een aanval te openen op zijn al dan niet anonieme criticasters. Dat had hij beter niet kunnen doen. Zonder al te veel onderbouwing beweert Seaman dat een handlanger van Podesta (David 'Troopergate' Brock, een journalist die vorig jaar campagne voerde voor Clinton), met zijn organisatie Media Matters for America een heel leger trollen op hem heeft afgestuurd.

Barracuda blijft ook het komende jaar op de waakvlam. 

zaterdag 11 februari 2017

Koos stopt

En weer is een plotter gestopt. Koos van Woudenberg heeft zijn blog opgeheven nadat hij op 20 januari 2017 'door een hele politiemacht van mijn bed ben gelicht en werd gedeporteerd naar De Marwei in Leeuwarden'. Reden om zijn onderzoekswerk naar corruptie, fraude en seksueel misbruik in de protestantse zuil (...) per direct te beëindigen.

'De daders voor mijn ontvoering en wederrechtelijke vrijheidsberoving moeten worden gezocht onder gereformeerd vrijgemaakte criminelen met nazi- sympathieën (...) uit voornamelijk Drenthe die hun tentakels hebben binnen de overheid: bij politie, justitie en het gerechtsdeurwaardersnetwerk in Noord-Nederland,' lezen we, maar over de directe aanleiding doet Koos er het zwijgen toe. Vermoedelijk niet zonder reden.

Koos werd wereldberoemd in plotterland toen hij op camera verklaarde dat hij in de jaren zeventig in Amsterdam Noord aan 'Mijnheer Demmink' was voorgesteld in een appartement van een oudere vriend, waar allerlei jongetjes in de slaapkamer of de badkuip verdwenen. Hij zelf overigens niet. Er waren gelijk al twijfels over die verklaringen, maar het werd er niet geloofwaardiger op toen Koos het allemaal nog bonter wilde maken.

In het kader van de Van Well-verhoren vorig jaar lepelde hij de ene bekendheid na de andere op: Prins Claus, Onno Ruding en oud-burgemeester Van Thijn, hij had ze als pakweg 13-jarige allemaal gezien op pedofeestjes in Amsterdam.

Jammer alleen dat Ruding ten tijde van deze feestjes gewoon executive director van het Internationale Monetaire Fonds (IMF) in Washington was. En zo kon je Koos aan de lopende band op leugentjes betrappen.

Leugentjes die toch vooral als doel hadden om de vele vijanden van Koos te belasteren. Met vaak weinig meer dan een conflict over een rekening als aanleiding. Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden legde Koos in 2015 zelfs lijfsdwang op, het zwaarste dwangmiddel dat het civiel recht kent, vanwege een waar terreur van beledigingen aan het adres van Achmea en het Wilhelmina Ziekenhuis in Assen.

Daaraan lijkt nu toch een einde gekomen. Koos heeft blijkbaar ingezien dat je met plotteren tegen de klippen op geen stap verder komt.

zaterdag 4 februari 2017

Zitting

Zoals zijn trollen weer feilloos hadden voorspeld eindigde de zitting van de Raad voor Journalistiek, waar Micha Kat een rectificatie eiste van de Volkskrant, gisteren in de zoveelste anticlimax. De raad had blijkbaar geen geen zin in een poppenkast en verbood het afspelen van niet ter zake doende video's en het gebruik van mobieltjes. Als klap op de vuurpijl werd Kats kloon Nico van den Ham uit de zaal verwijderd omdat hij zonder toestemming opnamen van een medewerkster had gemaakt. 'GEEN VIDEO, GEEN TWEETS, TOTALE BOYCOT KLAGER', huilde Kat die zelf weer niet aanwezig was.

Kat had al weken geprobeerd om een akkefietje van nul en generlei waarde op te kloppen tot de 'zaak aller mediazaken'. Waarbij de 'staatsvriendelijke media' carte blanche kregen bij het demoniseren en psychiatriseren van 'andersdenkenden'. De artikelen Complotdenkers draait om handjevol warhoofden en Complotdenken is anno 2016 weer heel normaal zouden 'diffamerende kwalificaties aan zijn adres' bevatten, zonder 'dat daarvoor feiten ter ondersteuning zijn aangedragen'.

Gezien het feit dat Kat's Revolutionaironline zelf volstaat met diffamerende kwalificaties, waarbij ongeveer iedereen automatisch voor pedo wordt uitgemaakt zonder dat daarvoor feiten ter ondersteuning worden aangedragen, was dit natuurlijk weer een bespottelijke eis.

Wanhopig probeerde Kat nog aan te tonen dat de eigenaar van de Volkskrant 'banden heeft met extreem pedonetwerk', maar dat overtuigde ook al niet.

Het aantal aanwezige medestanders van Kat was overigens op de hand van drie vingers te tellen, onder wie de ontoerekeningsvatbaar verklaarde holocaustontkenner Jeroen de Kreek die concludeerde dat voorzitter B.E.P. Myjer 'blijkens stormfront.org een Joodse achtergrond bezit want hij heeft een vreemde krullenkop'. 

En omdat ook Kat het vonnis van de raad al kan raden, komt er een even kansloos kort geding, waarvoor de Volkskrant een 'peperdure advocate' heeft ingehuurd.

maandag 23 januari 2017

Vitalifeiten

Hoe het muisje toch nog een staartje kreeg. Bea van Kessel uit Uden, de vrouwelijke helft van Vitalifeiten, probeerde in 2014 in het kader van een burgerarrest een deurwaarder te gijzelen, om vervolgens zelf te worden afgevoerd naar het bureau.

Een dezer dagen kreeg Bea voor mishandeling, smaad en laster in deze zaak een boete van 500 euro opgelegd. Ten minste, dat blijkt uit een verslagje van melder van misstanden Nico van den Ham. Het vonnis zelf staat nog niet online.

Bij Van den Ham, zelf op straat gezet, hoef je bij voorbaat niet op feitelijkheden te rekenen. Het verslag wemelt weer van de misdaadgroepen, deurwaarders-bitches, tot op het bot verrotte rechters en (vrij naar Trump) elite-economie. Nergens lees je de werkelijke aanleiding van de uitzetting: de hypotheek werd niet meer betaald en de woning moest worden geveild. Dat was kennelijk te ingewikkeld voor onze melder van misstanden. 'We gaan niet of nauwelijks in op de inhoudelijke kwestie waaruit deze strafzaak is voortgevloeid. Dit omdat dat te gedetailleerd is en dit artikel dan de omvang van een dik boek krijgt'.

Ook een stokpaardje van Nico: beweren dat rechters of officieren van justitie hun naam niet bekend wilden maken. Barracuda weet zeker dat die namen gewoon in het vonnis staan.

Om onder de verkoop uit te komen had Bea van Kessel een bord in de tuin geplaatst waarop stond dat ze zich had uitgeschreven uit de 'club van Beatrix' en uit de staat. De deurwaarder werd vastgehouden omdat zij zogenaamd geen geldige identificatie bij zich had, maar Bea bleek die zelf ook niet bij zich te hebben toen de sterke arm werd opgetrommeld. Sterker nog: Bea bestond niet meer en was plotseling Magda geworden. Zij had zich een heel nieuwe identiteit in het kader van Ikclaimmijnnaam aangemeten. Ook dat lezen we niet bij Nico.

De aspirant-deurwaarder van kantoor Johan Ras & Joost Hanegraaf, Gerechtsdeurwaarders en Incassospecialisten uit Helmond, voelde zich bedreigd en heeft vele maanden niet kunnen slapen. Een andere aangifte kwam van Notariskantoor Uden. Die pikte de beschuldigingen van een vervalst document en de 'stiekeme verkoop van het huis van Bea aan een notariskantoor in België' niet. Blijkbaar konden beschuldigingen ook niet hard worden gemaakt. Bea is in hoger beroep gegaan.

zondag 1 januari 2017

Systeemhaat

Academici hebben de laatste jaren steeds vaker de belangstelling voor complotdenkers. Zo ook terrorismeonderzoeker Jelle van Buuren van de Universiteit Leiden. Die zich afvraagt of systeemhaat in welke vorm ook gevaarlijk kan zijn voor de samenleving.

Hij noemt in zijn alweer enkele weken terug verschenen proefschrift als voorbeeld Karst Tates, die in 2009 tijdens Koninginnedag in Amersfoort de Koninklijke Bus probeerde te rammen omdat prins Willem-Alexander een 'fascist en een racist' zou zijn. Helemaal onterecht is de door Van Buuren gestelde vraag natuurlijk niet, want in 2011 werd het risico van solistische dreigers onderdeel van de nationale contraterrorismestrategie.

In dat kader heeft Van Buuren zich ook verdiept in wat hij noemt digitale complotgemeenschappen. Webforma werden daartoe 'handmatig' (echt waar?) van 'voor naar achteren doorgespit'.

Wat tijdens het lezen van dat proefschrift toch vooral bleef hangen, los van het vreselijke wetenschappelijke jargon (certificerende actoren, discursieve arena) was het gevoel dat Van Buuren dit smaldeel van de samenleving veel te serieus neemt. Dat blijkt alleen al uit het overzicht van de bezoekersaantallen van complotfora. Niet alleen is een groot deel van de door Van Buuren geanalyseerde sites inmiddels alweer verdwenen of inactief, er zijn amper nieuwe bijgekomen. Barracuda vreest trouwens dat Van Buuren het aantal unieke bezoekers verward heeft met het aantal impressies (een duidelijke verantwoording ontbreekt), maar dan nog is het aantal bezoekers van deze sites extreem laag.

Aan de ene kant erkent Van Buuren dat complotfora vaak een ratjetoe zijn van politieke grieven, verlangens en eisen, aan de andere kant is het hem kennelijk ontgaan dat plotters voortdurend met elkaar overhoop liggen omdat ze volstrekt uiteenlopende belangen of interesses hebben. En dus zelden een front tegen wat dan ook vormen. Zoals hij ook voorbijgaat aan de waarheidsconstructie van webforums, waarin luie aannames plotsklaps feiten worden.

Wel noemt hij het harmonicamodel, waarbij de vijand (in dit geval: Demmink) 'kon uitgerekt worden tot duistere, wereldwijd opererende krachten, al dan niet ingebed in satanische of buitenaardse dimensies'. Dat is natuurlijk precies de reden dat plotters buiten hun veilige webstekken maar amper voor vol worden aangezien.

Digitale woede of betrokkenheid is volgens Van Buuren niet op voorhand een voorloper van verzet op straat of voorbode van aanslagen en straatgeweld. Hij verwijst naar het begrip slacktivism, dat deelnemers de illusie geeft een zinvolle invloed op de wereld te hebben zonder iets meer te hoeven doen dan lid te worden van een Facebook groep. Slacktivism is de ideale vorm van activisme voor een luie generatie. En dus blijft het in veel gevallen bij 'comments volblaffen met onze eigen meninkjes'.

Boze burgers politici, bestuurders en elkaar de afgelopen vijftien jaar hoofdzakelijk met virtuele knuppels te lijf. Hoe onsmakelijk, onwenselijk en intimiderend dat vaak ook moge zijn, het kan ook een blessing in disguise zijn vanuit het oogpunt van openbare orde en nationale veiligheid, schrijft Van Buuren.

Hoe je dan vervolgens - in het licht van het bovenstaande - kunt concluderen dat complotfora toch vooral fungeren als 'kanaries in de kolenmijn' en duiden op 'fundamentele problemen met de geloofwaardigheid en legitimiteit van post-politieke constellaties' is Barracuda dan ook een raadsel. Al begrijpt hij heel goed dat je moeilijk je eigen onderzoek kunt marginaliseren.