'Alles is gelogen, Wim'

De tijd dat Wim Dankbaar als melkkoe fungeerde voor zijn Spaanse vrind Marcel Vrinssen lijkt definitief voorbij nu hij van verschillende kanten heeft gehoord dat hij jarenlang stelselmatig is opgelicht en dat daarvan toch aardig wat mensen op de hoogte waren.

'Alles is gelogen, Wim', zegt een zekere PeterL, die vaak genoeg naast Vrinssen heeft gezeten om te bevestigen dat hij allerlei WhatsApp- en mailaccounts aanmaakte om Wim geld afhandig te maken. En dat allemaal vanwege de papieren van Faek, waarvan Peter L nu beweert dat die nooit hebben bestaan. 

Het is iets waar trollen op zijn site Rechtiskrom al jaren voor waarschuwden, maar Wim schijnt het allemaal moeilijk te kunnen bevatten. 'Hmm, jaja, ok', 

Tot voor een paar dagen geleden was Dankbaar nog bereid om 100 euro te betalen aan een zekere Anil, zogenaamd de zakenpartner van Faek, maar feitelijk een zoveelste sokpop van Vrinssen, die beweerde dat hij de papieren van Faek had. Deze stuurde een zekere Raúl op een afgesproken plek in Benidorm om het geld op te halen. 

Dankbaar: 'Die lul praat geen woord Engels. Ik vroeg in het Spaans aan Raul wat de bedoeling was. Hij zei dat Anil er over 5 min zou zijn en dat hij een tas (caja) voor me had. En dat ik hem 100 euro moest geven. Toen belde Anil hem en hij sprak even met Anil. Ik zei toen dat we het zo niet gaan doen. Ik zei dat ik die 100 aan Anil persoonlijk wilde geven in ruil voor de spullen. Gelijk oversteken. Maar volgens Raul kon dat niet zo. Ik zei toen dat ik 100 euro ging trekken. Dat heb ik gedaan, en ik heb Raul de 100 euro cash laten zien. Ik zeg tegen hem: Breng me naar Anil dan geef ik hem deze 100 euro in ruil voor de spullen. Maar dat kon zo niet volgens Raul.'

En dus keerde Dankbaar huiswaarts, voor de zoveelste maal zonder papieren, maar in elk geval nog met 100 euro op zak.

Omdat Peter L naar eigen zeggen ook is opgelicht door Vrinssen, wil hij nu wel het nodige opbiechten: bijvoorbeeld dat het geld telkens werd overgemaakt naar rekeningen van vrienden van Vrinssen, terwijl Wim dacht dat hij geld aan justitie overmaakte om een paar lekkere meiden uit de Spaanse gevangenis te krijgen. 

Ook is nu duidelijk waar het geld naar toe is gegaan: terwijl Vrinssen gratis logeerde in zijn appartement, betaalde Wim onbewust diens torenhoge rekeningen voor hoeren en coke. Volgens Peter L. wilde Vrinssen zelfs met geld van Wim een hoerenkit even buiten Benidorm kopen, waarvoor hij 50.000 tot 100.000 euro zou hebben aanbetaald. Wim kan al dit slechte nieuws amper bevatten: 'Het begint mij te duizelen'.

Heldere momenten

Vaatstra-speurder Wim Dankbaar heeft zo nu en dan heldere momenten, dan begint hij weer te twijfelen aan de eerlijkheid van zijn in Spanje woonachtige vrind Marcel Vrinssen, die hem 3 ton afhandig heeft gemaakt door te suggereren dat hij Wim kan helpen aan de papieren van Faek, waarmee Wim weer multimiljonair hoopt te worden (achtergronden). 

Die papieren gaan nu al jaar in jaar uit van hand tot hand, waarbij Wim weer moet bijbetalen en de papieren weer niet geleverd worden. Geld dat hij allang niet meer heeft en moet lenen van zijn vriend Willem. 

Alle (ellenlange) conversaties lopen telkens via WhatsApp, waarbij Wim geen moment op het idee komt om deze virtuele contacten eens rechtstreeks te bellen, wat hem een hoop tijd zou kunnen besparen. Is ook niet de bedoeling, want dan krijgt hij Vrinssen zelf aan de lijn. Die al niet eens meer de moeite neemt om weer een nieuw simkaartje te kopen en het zoveelste WhatsApp account aan te maken. Nu denkt Wim weer dat hij contact heeft met een compagnon van Faek genaamd Anil, die nota bene communiceert op een mobiele telefoon van Vrinssen ('Marcel Vrinssen 4').

Een dezer dagen kwam Wim er toevallig achter dat Vrinssen niet voor de zoveelste keer was opgepakt (en dus weer eens onbereikbaar), zoals hij Wim had wijsgemaakt, maar gewoon van een consumptie zat te genieten (vermoedelijk op kosten van Wim) in het centrum van Benidorm. Dat was hem verteld door een meisje uit zijn appartementencomplex, dat 'die meneer met het witte haar' had zien zitten. En dus ging Wim daar zelf eens kijken.

Vrinssen was kennelijk niet voorbereid op deze ontmaskering, want zijn verklaring werd er niet geloofwaardiger op: hij was die ochtend vrijgelaten en wachtte op zijn baas, hij had een nieuwe telefoon waarmee hij alleen kon bellen en niet gebeld kon worden (Barracuda wil ook zo'n telefoon), waarvan hij het nummer trouwens ook al niet wist, hij had de papieren van Faek weer in handen, maar ze uit veiligheid meegegeven aan een meisje, waarmee hij nog diezelfde avond zou langskomen. Maar Marcel kwam niet en was ook niet bereikbaar.

Inmiddels is er weer wel contact, maar: 'Blijkbaar is Marcel niet te beroerd om te durven schrijven dat hij MIJN spullen, waar ik zeer veel geld voor heb betaald, aan anderen te koop aan wil bieden. Om nog maar te zwijgen over al het geld dat ik voor zijn kost en inwoning heb betaald. En om hem uit de bak en van de straat te houden. Deugden als dankbaarheid, compassie en respect kent Marcel niet.'

Klantonderzoek

Het jaar had niet slechter kunnen eindigen voor Wim Dankbaar. De ASN Bank wil van hem af, nadat eerder dit jaar de Rabo al afscheid van hem had genomen. Per februari wordt de rekening opgeheven.

'De afgelopen maanden heeft ASN Bank (voorheen SNS) u meerdere contact met u gehad inzake ons klantonderzoek. Naar aanleiding van dit klantonderzoek kunt u geen klant bij ons blijven. We zeggen de klantrelatie met u op en beëindigen uw producten bij ons per 13 februari 2026. We leggen in de bijgevoegde brief uit waarom we dit doen en wat er nu gaat gebeuren. U ontvangt de bijgevoegde brief binnenkort ook per post.'

Niet dat er veel op de rekening stond, want Wim betaalde ook dit jaar weer forse bedragen, veelal geleend van vrienden en kennissen, aan uiteenlopende virtuele figuren die hem via WhatsApp de ene worst na de andere voorhielden: zoals documenten die van Wim weer multimiljonair moeten maken. En telkens weer zonder resultaat. 

'Ik ga hier NIET mee akkoord! U dient aan te tonen at ik iets onoorbaars of strafbaar met mijn rekening doe! Kunt u dat niet dan houdt u mijn rekening in stand!' foetert Wim, maar bij ASN staan alle seinen op rood. Zeker na vragen als 'Graag ontvangen wij documentatie waaruit blijkt dat het geld aan Marinel Ionas bestemd is voor het vrijkopen van de meiden uit de Spaanse gevangenis' en 'In het telefoongesprek van d.d. 23 september 2025 heeft u aangegeven dat de contante gelden bedoeld zijn voor de vrijkoop van dhr. Vrinssen. Deze contante gelden worden betaald aan de gestor. Graag ontvangen wij documentatie waaruit blijkt dat het contant opgenomen geld naar de gestor wordt overgemaakt.'

De antwoorden zullen ASN vermoedelijk niet geruststellen. Ineens in het Engels: 'It is undoable and impossible for me to recall or trace for what purposes exactly I have withdrawn these cash amounts of months ago.'

Ook heeft Wim moeite om aan te tonen dat hij 117.615 USD heef geïncasseerd voor reclame-inkomsten uit zijn YouTube video's rond JFK. Die bedragen stonden op zijn inmiddels opgeheven Rabo account en zijn zonder toelichting overgeheveld naar ASN.  

De gestor (vermoedelijk Vrinssen) laat via WhatsApp weten dat 'alle informatie die heer Dankbaar  aan u heeft gegeven juist is', maar de ASN wil natuurlijk transactiebevestigingen zien die Dankbaar niet kan reproduceren. Een troost: er zijn nog talrijke internetbankjes waar Wim vermoedelijk zonder al te veel moeite een kersverse rekening kan openen.  

Pakketje

Het was de laatste weken heel rustig rond Vaatstra-speurder Wim Dankbaar, die nergens meer geld geleend kreeg om zijn meiden uit de gevangenis te krijgen en de hand te leggen op de vermeende documenten van Faek, die hem 'miljoenen' moeten opleveren (achtergronden).

Maar zijn virtuele vrienden werden onrustig en hebben weer een nieuw trucje bedacht om geld aan Wim te ontfutselen. En ja hoor, Wim trapt er weer in. 'Wie leent mij 1000 euro? Dan krijg ik de papieren en video van Faek!'

Zo gaat dat al maanden en Dankbaar is er niet veel wijzer van geworden, wel heel veel armer.

28 augustus kon zijn grote vriend Marcel Vrinssen eindelijk het dossier ophalen, waarin zich de bedoelde papieren en video bevinden, 'maar er is weer een klein probleempje'. De zaak van Marcel en de zaak van de meiden zijn volgens Wim in één zaak gevoegd. 'Mijn meiden hebben eergisteren iets stoms gedaan. Ruzie gemaakt met andere meiden in de gevangenis in Madrid. Waarbij klappen zijn gevallen. Nu hebben ze allebei een boete van 500 euro elk. Dus 1000 euro in totaal. Wordt die niet betaald, dan krijgt Marcel het dossier en de videotape niet mee. Want het is één zaak.'

Natuurlijk is dit één zaak. Niet dat er enige logica in is te ontdekken. Veelvoorkomende vormen van strafmaatregelen binnen de gevangenis zijn isolatie (separatie of eenpersoonscel), beperkingen in activiteiten en verlies van privileges, maar toch echt geen boetes. Maar Wim gelooft elk woord van Vrinssen en diens virtuele hulptroepen. Dus als Marcel hem een fotootje toespeelt van een pakketje met als tekst 'Verzegeld dossier van documenten. Eigenaar Marcel Vrinssen. Uitgangsdatum 28/08/2025 20:00 uur' dan gelooft Wim direct dat zo'n pakketje bestaat. Ook al is de zegel nergens te bekennen. 

En als diezelfde Marcel beweert dat hij hij heel veel geld op een geblokkeerde bankrekening heeft staan, dan is dat voor Wim een feit. 'Op de rekening van Marcel staat een miljoen, dus je krijgt het snel terug!'

Zijn volgers weten inmiddels beter...

Bitch

Serieus, wie is er nog dommer dan Wim Dankbaar? Na het debacle met Susanna, die ineens zogenaamd werd gearresteerd, waardoor Wim weer niet zijn papieren en andere waardevolle spullen kreeg, had Barracuda verwacht dat hij eindelijk eens zou begrijpen dat hij stelselmatig wordt opgelicht.

Maar nee, Wim heeft nota bene weer geld geleend (1870 euro) voor de borg van Susanna, die hij nog nooit heeft gezien of via de telefoon heeft gesproken. Susanna bestaat alleen op WhatsApp. En heeft ook na haar vrijlating niets meer van zich laten horen, zelfs geen bedankje. 

De schuld aan zijn sponsors beloopt inmiddels zo'n 60 mille. Zo´n 40 mille heeft Wim geleend van de 'onvolprezen Willem van Dijk', de rest is volgens Wim verdeeld onder tweelingzus Dineke, Roos, neef Robert Jan, en Freerk. En dan is er nog zijn 'goede vriend' Marcel, die hem zeker 150 mille afhandig heeft gemaakt, en Wim steeds heeft beloofd dat hij dat zou terugbetalen.

Maar dat gaat natuurlijk nooit gebeuren. Vandaar dat de Deutsche Bankrekening van Marcel geblokkeerd blijft, zogenaamd op last van DG Anneke van Dijk, die Wim bij voorkeur aanspreekt als 'bitch'. 

Wim: 'Ze (Anneke) weet dat Marcel mij zijn schuld zal terugbetalen en dus dat ik dan weer genoeg geld heb om al mijn sponsors terug te betalen. En genoeg geld over heb om per direct een kort geding een strafzaak tegen haar te starten.  En zij direct op haar corrupte muil gaat!'

Maar eerst moest Win weer 1000 euri dokken, want Susanne die dus weer vrij is heeft Wim's waardevolle spullen niet meegekregen. Ook is haar rekening geblokkeerd, zodat ze zelf niet de 1000 euro kan betalen om de spullen op te halen. 'Dat wordt nu weer geëist. En daar zit ook weer Anneke achter!'

En dus stuurt Wim's tweelingzus hem 1000 euro en gebeurt er weer niks. Eerst belt Marcel hem op om te zeggen dat hij alweer in de gevangenis zit. Daarna kruipt dezelfde Marcel in de rol van gestor Manolo Gomez Hilario, de man die altijd het geld incasseert, om Wim nog eens 600 euro afhandig te maken. Want Susana's spullen zijn nu dan wel in handen van de gestor, maar 'Zonder Marcel mag ik de spullen niet ophalen. Het staat in het systeem.' En dus dient Wim eerst de borg van Marcel te betalen. 

Wim ontploft: 'Lul! Je hebt me weer een valse belofte gedaan! Je had me gegarandeerd dat je mijn bewijzen zou krijgen!! Voor die 1000 die mijn tweelingzus me gisteren gaf! Liegende klootzak!'

Luttele dagen later: 'Ik snap dat mijn geloofwaardigheid onder druk staat. Toch zeg ik dat ik dringend nog 600 euro nodig heb om het bewijs voor de Vaatstra zaak in handen te krijgen.'

Hoofdprijs

Wim Dankbaar heeft nu ook de laatste paar honderd euro die hij nog aan een van zijn volgers heeft weten te onttrekken, zien verdampen. 

Wim was al een tijdje aan het appen met een Spaanse dievegge, die hij nog nooit in levende lijve heeft ontmoet, maar die ongeveer alles had wat hij wilde hebben, zoals voor hem ontlastende verklaringen van Faek die hem miljoenen zouden opleveren. Dat de vrouw hem chanteerde, en hem voor veel geld een volmaakt lege videoband had gestuurd, en niet het verhoor van Faek waarvoor Wim geld had geboden, was 'niet zo netjes en zelfs crimineel, maar de tape en de rest wat ze heeft, is zoveel waard voor mij, dat ik er wel aan wil toegeven'. 

Wim was ervan overtuigd dat wanneer hij nog eenmaal 400 euro zou overmaken, het pretpakket zijn kant op zou komen. 

Maar net als eerder het geval was bij Peter van Haperen, ook een virtueel contact van Wim die tegen betaling twee Colombiaanse sekswerkers bij hem in Benidorm zou afleveren, is zijn contact Susanna op het moment suprème plotsklaps 'gearresteerd', en dus grijpt Wim weer naast de hoofdprijs.

En het schijnt dat niemand meer tekst en uitleg kan geven. Ook niet de intermediair die elke keer het geld toucheert.

De ongelukkige die Wim geld leende is waarschijnlijk platte aardefantast Willibrordus van der Weide, met wie Wim de laatste tijd druk aan het corresponderen was. Die kan achteraan sluiten, want Wim heeft bij een handjevol sponsors een schuld van 50k opgebouwd.

Inmiddels mag zijn advocaat de puinhopen opruimen. Wim is er nog altijd niet van overtuigd dat die hele poppenkast is geregisseerd door zijn grootste vriend Marcel, maar vermoedt hij dat DG Anneke van Dijk hem het leven zuur wil maken. En dus mag advocaat Max Vermeij de DG een mailtje sturen. Veelzeggend is zijn reactie: 'Heb je “Anneke” zelf ook in levenden lijve ontmoet?'

Meltdown

De sponsors van Vaatstra-speurder Wim Dankbaar konden de afgelopen dagen diens geestelijke en financiële meltdown bijna dagelijks volgen op zijn site. En het ziet er niet goed uit. De kans dat Wim de geleende 50.000 euro (!) ooit gaat terugbetalen lijkt met de dag kleiner te worden. Zoals hij ook van zijn zus 900 euro heeft geleend en haar wijs heeft gemaakt dat dit geld was voor de huur van zijn appartementje in Benidorm. 

Al dat geld is gegaan naar zijn virtuele oplichters, die nog altijd niet leveren wat ze hebben beloofd. Geen videoband met het verhoor van Faek of een verklaring van dezelfde Faek op papier waarmee Wim miljoenen wil binnenharken, en ook geen Colombiaanse sekswerkers, waaraan Wim naar eigen zeggen alleen al 20 K heeft uitgegeven. Het enige wat Wim heeft gekregen is een lege videoband, en daar staat zelfs geen Tom & Jerry op. 

Nog een fikse tegenvaller. Wim deelt zijn appartement met zijn 'grote vrind' Marcel Vrinssen, die Wim een dezer dagen 23 K zou gaan terugbetalen. De blokkade van zijn bankrekening zou met behulp van diens advocaat weer worden opgeheven en Wim mocht mee naar de bank. Maar toen puntje bij paaltje kwam, leek Marcel niet van plan om zijn belofte na te komen. 'Geef mij de naam van je advocaat,' appte Wim, 'dan regel ik het zelf wel'. Maar Marcel nam alvast afscheid, want met de Flixbus zogenaamd op weg naar Nederland. 'Ik dacht dat hij mijn vriend was,' zegt Wim over de man die hem zeker anderhalve ton armer heeft gemaakt. 

Afgelopen dagen was Wim continu in de weer met zijn virtuele vriendjes, die hem ook dag en nacht te woord staan, dat alles onder het motto pappen en nathouden, als hij maar betaalt. 

'Jullie willen me naaien omdat zij (Suzanna) 500 euro meer moet krijgen! NU, niet later! Dus jullie willen al mijn werk – en ook jullie werk – op het laatste moment kapotmaken, om 500 euro! Jullie geven geen moer om mij en de meisjes!'

Maar bij Wim werkt het altijd zo dat hij uiteindelijk toch weer gaat betalen. Dan worden de ellenlange weergaves van WhatsApp gesprekken op zijn site offline gehaald en weet je dat de volgende Nieuwe Ronde, Nieuwe Kansen! is ingegaan. Toegegeven: Wim roept op aandringen van zijn financiers steeds harder om bewijs, en krijgt dan een twee regeltjes uit een proces-verbaal met de naam van een officier van justitie die uiteraard nergens is terug te vinden. Vervolgens dreigt Wim weer met aangifte, maar dat is wat lastig met anonieme plaaggeesten op een simkaartje. En die hebben enorm veel geduld om de laatste euro's uit de toch al lege portemonnee van Wim te trekken. 

Er zijn momenten dat Wim ervan overtuigd is dat hij wordt gesloopt door secretaris-generaal Anneke van Dijk van het ministerie van Justitie en Veiligheid, maar wat overeind blijft staan is het hardnekkige geloof dat er een videoband dan wel een verklaring met 'belastend materiaal' bestaat, terwijl daarvoor geen enkel bewijs is geleverd. Dat leidt tot het soort gedrag dat je van gokverslaafden kent: blijven doorgaan om je verliezen te compenseren. 

'Dat de vrouw mij steeds chanteert, is inderdaad niet zo netjes, ziek en crimineel, maar de tape en de rest wat ze heeft, is zoveel waard voor mij, dat ik er wel aan wil toegeven,' aldus Wim, die godbetert alweer bedelt om 400 euro. 'Hoe ze eraan is gekomen? Dat is voor mij niet helemaal duidelijk, maar haar man werkt voor een internationaal detectivebureau met goeie contacten binnen justitie en politie, waaronder ook Nederland. Hij moet het verkregen hebben van een mol binnen justitie, kennelijk met gewetenswroeging. Iemand die kennelijk wil dat de beerput opgeblazen wordt.' 

Het wordt opgeschreven als een feit, maar het is niets meer dan wat Dankbaar is verteld en maar al te graag wil geloven.

UPDATE: Na weer een betaling, is Susana 'gearresteerd' 

Susana

De trollen op de site van Vaatstra-speurder Wim Dankbaar hadden alweer gelijk: tegen elke waarschuwing in heeft Wim godbetert duizenden euro's betaald voor een lege bandopname. Daarop zouden zogenaamd beelden staan van een politieverhoor van de vermeende Vaatstra-getuige Faek, waarmee Wim tientallen miljoenen aan schadevergoeding hoopt binnen te slepen. Betaald met geleend geld ook nog, want Wim heeft geen rooie cent meer over.

Wim ontdekte dat hij een waardeloze tape had gekocht nadat een zekere Susana, degene die hem de videoband heeft geleverd, hem rechtstreeks benaderde via WhatsApp. Om te zeggen dat zij er ook in is gestonken, maarrrr...zij heeft via contacten bij de Nederlandse recherche nu zelfs het DNA-bewijs dat Faek heeft 'aangeraakt en dat aantoont dat hij de schuldige is' (van de moord op Marianne Vaatstra). En ze heeft nog veel meer, zelfs de 'papieren' van Faek, waar Wim al jaren jacht op maakt. En waarvoor Susana iets van 7000 euro heeft betaald.

En ja, Susana wil Wim graag ontmoeten, maar hij moet wel even geld overmaken omdat ze haar dochter niet zonder geld kan achterlaten. En ze is ongeduldig. In grammaticaal slecht Spaans: 'Ik wil mijn tijd niet verspillen, dus bespaar me commentaar dat nergens op slaat.'

Susana kan er ook voor zorgen dat de 'spooksletjes' - twee Colombiaanse sekswerkers die vrijgezel Wim graag onderdak wil bieden in zijn appartementje in Benidorm - alsnog zijn kant opkomen. Heeft Wim ook al een fortuin aan gespendeerd, maar de meiden (waarvan er een links hierboven is afgebeeld) zijn nog altijd niet op zijn stoep verschenen.

Heel even is Wim ervan overtuigd dat Susana precies heeft waar hij al jaren naar op zoek is en biedt haar 5 procent aan van zijn verwachte schadevergoeding. En hij haalt zijn zus in Nederland over om 300 euro te sturen om haar te ontmoeten. Uiteindelijk betaalt Wim 550 euro voor een afspraak met Susana, maar die komt natuurlijk niet opdagen, twee dagen achter elkaar. Dan laat Susana weten dat ze 1000 euro wil.

En dan eindelijk knapt er wat bij Dankbaar. 'Zeg maar tegen je Nederlandse vrienden dat ik je ga aangeven. En het verhaal van “de immorele crimineel Susana” komt op mijn website. Je hebt geen idee van de misdrijven die je pleegt! Afdreiging, diefstal, contractbreuk, oplichting, chantage, en ga zo maar door! Heksenhoer! Steek je ‘bewijsmateriaal’ maar waar de zon niet schijnt!'

Waarop Susana reageert: 'Je hebt mijn naam niet, en deze mobiel is niet van mij. Dus je kunt me helemaal nergens voor aanklagen. En nu is het 1500 euro, klootzak!!!'

Zou Wim nu dan eindelijk wakker zijn geworden? Realiseert hij zich dat hij bij de neus wordt genomen door steeds weer nieuwe virtuele vriendjes en vriendinnetjes die toevallig allemaal contact hebben met Wim's grote vriend Marcel Vrinssen? Die Wim in eerste instantie financieel heeft uitgekleed? Dat er helemaal geen tape en papieren zijn van Faek? En ook geen Colombiaanse slettenbakken? Barracuda vreest van niet. 

De tapes

Alweer nieuwe wendingen (bericht gewist) in de eeuwigdurende soap rond Vaatstra-speurder Wim Dankbaar, die zich steeds meer in de schulden steekt.

Hoewel Wim dit jaar naar eigen zeggen 60 mille toucheerde met zijn JFK video's op YouTube is al dat geld opgegaan aan de jacht op de 'papieren, Marcel en de meiden'. En die jacht heeft tot op heden niets opgeleverd. Met als gevolg dat Wim de huur van zijn appartementje amper meer kan betalen, en zijn neef hem 50 euro moet sturen voor eten en sigaretten.  

Zoals door Barracuda voorspeld zijn de 'meiden' in rook opgegaan door de zogenaamde arrestatie van Peter van Haperen, een voormalige justitiehelper (volgens Wim dan) die dankzij forse donaties van Wim twee Colombiaanse sekswerkers uit de gevangenis van Madrid wist te redden. Zij zouden Wim gezelschap komen houden in zijn appartementje in Benidorm. Voor dat leuke gezelschap had vrijgezel Wim best wat geld over. 

Deze Van Haperen, met wie Wim alleen contact heeft via WhatsApp, was onderweg van Madrid naar Benidorm zogenaamd gestrand en had geld nodig, maar Wim had even geen centen meer. 

Van Haperen wist zijn eigen arrestatie opvallend genoeg gewoon aan Wim te appen. Dat komt omdat Van Haperen eigenlijk Marcel Vrinssen heet, die nog een hoop andere virtuele vriendjes heeft verzonnen waar Wim beurtelings mee appt en die allemaal hetzelfde willen: betalen, pannenkoek, en snel een beetje! 

Van Haperen had de meiden overigens bijna bezorgd, en Wim was vergeefs naar het treinstation gegaan, waar natuurlijk niemand stond. Erger: de meiden hebben Wim niet eens een bedankje gestuurd.

En nu Van Haperen via de achterdeur is afgevoerd, wordt zwaarder geschut ingezet. Ineens duikt er zogenaamd een tape op van het verhoor van Faek van 1 mei 1999 (achtergronden). Wim: 'Nog explosiever dan zijn papieren dus. Logisch dat Justitie die koste wat kost terug wil hebben.'

Die tape was zogenaamd in het bezit van weer een andere virtuele figuur Susana. Die er slechts 1500 euro voor wilde hebben. Wim heeft, hoewel hij platzak is, meteen weer 1500 euri geregeld en betaald aan administrateur Manolo, die naar eigen zeggen ook de 'meiden' van Van Haperen heeft overgenomen. 

En je raadt het al. Die wil de tape niet sturen en de meiden niet op de bus naar Wim zetten, want (Vrinssen:) 'niet betaald binnen 48 uur laattie (vanwege onbetaalde arbeid) beslag leggen op je rekening.' Wim ontploft tegen Manolo: 'Jij krankzinnige, zwakke klootzak! Je pleegt een misdrijf als je MIJN tape vernietigt! Fuck you! En je zet mijn meisjes op straat, in plaats van je verantwoordelijkheid te nemen en ze naar mij te brengen! Kun je dat niet? Omdat je nog geen cent hebt om je reet af te vegen! Niet eens een paar euro om ze op de bus naar Benidorm te zetten! Geen wonder dat mijn sponsors je niet meer serieus nemen! Met al je loze beloften aan hen!'

Zeker 20.000 euro heeft Wim alleen al geleend bij een naamgenoot en vriend uit Nederland. Wim beloofde hem in een inmiddels gewist berichtje op zijn site direct terug te betalen zodra het beslag van de rekening van Vrinssen zou worden opgegeven, want daar krijgt hij nog geld van. Probleem: Vrinssen doet alsof hij geen cent te makken heeft en onder een brug moet slapen. Dus heeft Wim hem weer 600 euro van zijn Nederlandse vriend geleend voor een advocaat die de bankrekening moet vrijgeven. Enzoverder.

Wim heeft in arren moede geprobeerd zijn zus te bellen. Maar die neemt al niet eens meer op.

Dokken

Ken je die mop van de meiden van Wim Dankbaar? Die kwamen niet! Het goede nieuws: ze zijn eindelijk uit de gevangenis, dank zij flinke bedragen die Wim heeft moeten ophoesten. Maar zoals Barracuda al voorspelde: Wim moet alweer dokken. 

Wim heeft al geruime tijd contact met een Peter van Haperen, die eerst voor justitie in Nederland zou werken, maar nu ruzie zou hebben met DG Anneke van Dijk.

Nu bestaat er inderdaad een Peter van Haperen die ooit door Tros Opgelicht?! is ontmaskerd als nepadvocaat die in het Spaanse Benidorm Nederlandse pensionado's tienduizenden euro's afhandig maakte, maar Barracuda vermoedt dat zijn naam wordt misbruikt door Marcel Vrinssen die Wim tot aan zijn sokken financieel heeft uitgekleed. Voor alle duidelijkheid: Wim communiceert uitsluitend via WhatsApp. 

Van Haperen, beweert hij zelf, was met de meiden (Colombiaanse sekswerkers) op weg naar Benidorm, waar Wim hen onderdak kan bieden in zijn appartement. Heeft hij leuk gezelschap.

Maar de meiden zijn volgend Van Haperen in Toledo gestrand. De auto is door Anneke in beslag genomen. Wim: 'Met een fake verhaal dat er een boete zou openstaan op deze auto. Ook heeft Anneke zijn rekening geblokkeerd. Voor 1000 euro kan hij zijn auto terughalen en de reis voortzetten. Hij verwacht van mij dat ik die 1000 euro betaal. Maar ik kan dat momenteel niet, en mijn sponsors willen ook niet meer. Is er iemand die me 1000 euro wil lenen om Peter zijn auto terug te laten halen?'

Dankbaar meldt tussen neus en lippen door dat hij al voor 50 mille in het krijt staat bij zijn sponsors, en het lijkt er niet op dat er schot in de zaak komt zolang er niet wordt betaald. Van Haperen: 'Ik wil niet meer! Snap jij dat niet? Ik sta hier voor jouw zaak. Niet de mijne. Maar ik kan doodvallen. Geef je geld maar aan de ander. Lijkt me beter. Ik ben toch maar een oplichter blijkt uit je kut site.'

Barmhartige Samaritaan

En daar gaan we weer. Wim Dankbaar heeft 'nogmaals' 700 euro nodig van zijn volgers om twee Colombiaanse sekswerkers uit de gevangenis in Madrid te krijgen, meiden die hij nog nooit heeft gesproken, anders dan via de chat (compleet met hartjes en kusjes), en die bij Wim (de barmhartige Samaritaan) in Benidorm mogen verblijven. Die zogenaamd door de Nederlandse justitie worden vastgehouden, waarbij Wim zich geen moment afvraagt hoe het komt dat Nederland bevoegdheden in Spanje heeft die geen enkel ander land zou toestaan.

'Ik wil om strategische redenen niet teveel details geven, want Justitie leest mee, weet alles en doet alles om mij de meiden te onthouden. Maar met 700 euro heb ik mijn meiden vrij. Het probleem is alleen dat ik die niet nu niet heb, maar ik verdien genoeg met mijn JFK films. Justitie is tot nu toe zeer succesvol gebleken om de vrijlating van de meiden te saboteren en mij op kosten te jagen.'

Hoeveel geld Wim al aan deze oplichterij heeft besteed is niet duidelijk. Geen enkele keer informeert Wim eens ter controle in welke gevangenis de meiden zitten en appt hij de hele tijd met een gestor (intermediair) die kennelijk geen naam heeft (en wiens kantoor dus ook niet gebeld kan worden) en een Nederlandse justitiehelper die zich Peter Pan noemt. Met wie Wim kennelijk nou nooit eens videobelt. Of een face-to-face afspraak maakt. 

Het enige dat die twee doen is Wim via WhatsApp onder druk zetten om zo snel mogelijk geld over te maken. Waarbij geen moment duidelijk wordt waarvoor die bedragen nou eigenlijk bedoeld zijn (borg, boetes?). En er elke keer weer een kink in de kabel komt.

Het hele verhaal is hem niet toevallig aangereikt door Marcel Vrinssen, die Wim meer dan anderhalve ton liet betalen voor 'papieren van Faek' die Wim nog altijd niet in zijn bezit heeft. En dus krijgt Wim zijn meiden ook niet, want dat is het hele idee hierachter. 

Toch gelooft Dankbaar nog steeds dat Vrinssen, ondanks meerdere oplichtingen, over 'alles wat Wim op zijn site zet' de waarheid spreekt en dat hij met de meiden in de gevangenis in Valencia heeft gezeten (maar die nu dus ineens in Madrid zitten). Dezelfde Vrinssen die alweer een tijd geleden gewoon toegaf dat hij Wim een poot uitdraaide. 

Barracuda voorspelt dan ook de volgende afloop: na nog wat extra betalingen komen de meiden eindelijk vrij, maar nemen ze de benen, terwijl de virtuele entourage de schouders ophaalt. Hasta la vista, baby.

Meiden

Wim Dankbaar-watchers trekken de popcorn open voor de volgende episode uit de reeks Hoe laat ik mij vakkundig uitkleden? De Vaatstra-speurder meldde onlangs nog trots dat hij duizenden euro's per maand toucheert dankzij advertentie-opbrengsten van JFK video's op YouTube, maar dat geld gaat er zo snel uit dat Wim deze week geld moest lenen om een paar Colombiaanse sekswerkers in Madrid te redden.

Niet dat Wim ze ooit heeft gezien (behalve op een paar foto's) en dat geldt ook voor andere virtuele figuren als een Peter v Haperen en ene gestoria met wie Wim dagelijks whatappt. Dat zijn grote vriend Marcel Vrinssen een reeks mobieltjes thuis heeft liggen met verschillende simkaartjes om zich weer een nieuwe identiteit aan te meten wil er bij Wim maar niet in. Die maakt dagelijks ruzie met Vrinssen, maar gelooft ongeveer alles dat hem op de mouw wordt gespeld.

'Voordat iemand vraagt: Wim, wat heb jij toch met die meiden? Dat is een veel te lang verhaal, dat leg ik later nog wel een keer uit. Het is begonnen omdat één van die meiden (Camila, 18 jaar) mijn spullen en de papieren van Faek had. Hoe dat kwam, gaat nu ook te ver om uit te leggen. Ze waren in het bezit van haar pooier maar ze wilde ze ons wel bezorgen als wij haar konden helpen om uit haar hel van gedwongen prostitutie te ontsnappen. Daartoe vroeg ze een aantal weken onderdak in Benidorm bij mij. Later kwam daar ook nog haar hartsvriendin Melissa, 19 jaar, bij. Of we die ook konden helpen om te ontsnappen. Marcel zei dat hij dat met mij moest overleggen, omdat het mijn appartement is, maar toen ik het hoorde zie ik natuurlijk meteen ja.'

Vrijgezel Wim zag het al helemaal voor zich: eindelijk een paar lekkere meiden in zijn Spaanse appartement, want jarenlang virtueel Yolanthe Cabau aanbidden zonder een reactie gaat ook eens vervelen.

Maar ja, de sekswerkers zitten helaas vast in Madrid, en Wim schijnt al duizenden euro's te hebben uitgegeven om ze vrij te krijgen. Iedere keer is er weer - hoe zou dat toch komen? - een kink in de kabel. Iemand is zo gek geweest om Wim 1000 euro te lenen, maar...'Vandaag was er toch weer een nieuw probleem. De meiden zouden verzuimd hebben hun sociale verzekering te betalen. Dus werden ze niet vrijgelaten. De borg is inmiddels wel betaald, want als dat niet betaald werd, zouden ze zeker 6 weken langer vast blijven zitten. Nu blijven ze vastzitten totdat ik de sociale verzekering betaal.'

'Ik heb al begrepen dat ze zijn opgepakt in Madrid op het bustation waar ze de bus naar Bendorm wilde pakken. Toen zijn ze naar Benidorm getransporteerd, alwaar Van Haperen mij laat in de vooravond meldde dat hij de meiden in zijn macht had'.

Van Haperen, voor alle duidelijkheid, bestaat alleen op een mobieltje van Vrinssen. Met als voornaamste doel om nog meer geld uit domme gans uit Benidorm te kloppen. En dat gaat verrassend goed.

Wim: 'De situatie is dus dat de meiden worden vrijgelaten zodra ik 2 x 790 betaal. Dat kan ik binnenkort, sowieso van de 6000 euro aan borgsommen die ik allang had moeten terugkrijgen, waar de advocaat nu achteraan gaat. En anders uit mijn JFK inkomsten.'

Tip voor Wim: lees dit artikel nog eens: Volgens de rechtbank is er genoeg bewijs dat V. de verzender van alle mails was, ook de mails die onder andere namen en vanaf andere accounts zijn verstuurd.

Onoverwinnelijk

Het was de laatste tijd opvallend stil rond Vaatstra-speurder Wim Dankbaar, die zelfs weer een aardig zakcentje toucheerde met zijn JFK video's op YouTube. Maar getuige een recent artikel op zijn site heeft Wim dat geld alweer deels uitgegeven aan meesterlijke oplichterij.

Om niet in herhaling te vallen verwijst Barracuda voor de voorgeschiedenis naar het artikel over Dankbaar in januari, toen zijn gloednieuwe Samsung Galaxy A05 telefoon, twee laptops, zijn externe vaste schijf en externe batterij oplader werden ontvreemd uit zijn Spaanse appartement. Die kon hij terugkrijgen van een handlanger van zijn partner in crime Marcel voor 2500 euri. Een handlanger, waarvan Barracuda vermoedt dat die in werkelijkheid Marcel heet.

Wim heeft niet betaald, maar een nieuwe poging om Wim geld afhandig te maken volgde afgelopen week, toen dan eindelijk ene Gonzalo Santos (die zomaar eens Marcel zou kunnen heten) hem niet alleen de gestolen spullen zou terugbrengen, maar ook de felbegeerde documenten van Faek, waarvoor Wim al anderhalve ton heeft gedokt zonder ze zelfs maar in handen te hebben gehad.

Maar helaas, onderweg meldde Gonzalo dat hij door de politie was aangehouden en dat die al zijn bezittingen zou meenemen tenzij per direct 6000 euro zou worden overgemaakt. 'Sorry, 600 I would do, 6000 never,' reageerde Wim, die wat wijzer lijkt te zijn geworden.

Uit de WhatsApp gesprekjes die Wim zonder veel toelichting op zijn site heeft gepleurd, blijkt dat hij in elk geval twee maal 1600 euro uitgegeven heeft aan de 'redding' van twee gearresteerde Colombiaanse sekswerkers die bij Wim zouden intrekken. Ene Gestoria (die zomaar eens Marcel zou kunnen heten) laat aan Wim weten dat de dames eindelijk uit de gevangenis zijn, maar er geld nodig is voor advocaat, taxi, hotel (twee kamers) en eten. 700 euro in totaal.

Wim vertrouwt het niet, en wil foto's als bewijs voor hun vrijlating. Kennelijk heeft Wim de beide dames nog nooit in levende lijve ontmoet. Daarna probeert een van de dames met de naam Camila Wim alsnog over de streep te trekken. Wim: Stuur verdomme die foto! En zowaar verschijnt er een foto van een Camila die onder deze omstandigheden net iets te wulps in de camera kijkt: 'Lieverd, als je me kunt helpen, betaal dan en ik geef je alles terug.' Zo gaat het regels verder, maar Wim hapt niet toe. 'In plaats van de bus naar Benidorm te nemen om 8 uur ’s ochtends, komt de politie je ophalen? Om je op een vliegtuig naar Colombia te zetten? Op wiens gezag? Heb ik dan 20.000 euro voor niets uitgegeven? Om je in Spanje te laten blijven?'

Het staat er echt: 20.000 euro? Plus kennelijk nog eens twee maal 1600 euro. Dat alles zonder factuur.

Heeft Wim er iets van geleerd? Niet echt. Die denkt noh altijd dat de secretaris generaal Anneke van Dijk er achter zit: 'Hoi Anneke, je denkt misschien dat je een paar veldslagen hebt gewonnen, maar je gaat de oorlog verliezen. Je bent zoals Hitler, die dacht dat hij onoverwinnelijk was en Rusland kon veroveren. Jouw duizendjarige Rijk zal maar een paar jaar duren. Je zult eindigen zoals Julius Caesar.'

Stuitende onnozelheid

Het jaar is nog maar net begonnen, of Wim Dankbaar is wederom meesterlijk opgelicht. Terwijl hij nog zo was gewaarschuwd op zijn eigen site: 'Wim Dankbaar is verslaafd aan het gokspel 'zich laten oplichten'. Zodra Marcel hem daar weer de gelegenheid toe biedt, grijpt hij die met beide handen aan. Is dit nou een vorm van masochisme? Lijkt me wel. Ziekelijk in elk geval.'

En toen moest het moment suprème nog volgen.

Even wat context: Wim denkt al 25 jaar lang (!) dat niet de veroordeelde Jasper S. verantwoordelijk is voor de moord op Marianne Vaatstra, doch twee door justitie weggemoffelde asielzoekers. Dat Jasper, sinds eind vorig jaar op vrije voeten, Wim nog altijd niet heeft bedankt voor zijn uitmuntende speurwerk, is wellicht een aanwijzing dat Dankbaar op het verkeerde paard heeft gegokt.

Wim denkt namelijk ook dat een zekere Faek zijn theorie kan bevestigen, maar die is tot nu toe niet echt toeschietelijk gebleken. Ook niet in de rechtbank. Totdat vriend Marcel, een in Spanje woonachtige ex-crimineel die Wim in een ander verband had leren kennen, eind 2022 ineens de helpende hand toestak. 

Hij beweerde te beschikken over de gewenste verklaring van Faek, maar die wilde er geld voor zodat hij een autohandeltje in Spanje kon beginnen. 50 mille werd door Wim ongezien naar een schimmige rekening overgeschreven, maar de verklaring kwam niet boven water. Simpelweg omdat Marcel zijn slachtoffer steeds weer een poot wist uit te draaien, al dan niet met behulp van allerlei alter ego's. Wim verbleef maandenlang in hotelletjes om de deal rond te maken, maar werd intussen naar verluidt 160.000 euro armer. Ook een groot deel van zijn bezittingen is hij aan Marcel kwijtgeraakt. Van broeken tot een paspoort en een iPad.

De laatste truc van Marcel zit eigenlijk best ingenieus in elkaar. Eindelijk zou er wat betreft de verklaring actie komen, waartoe Wim werd gedelegeerd naar een bar in Benidorm. Daar zou hij een vertegenwoordiger van de Nederlandse justitie spreken, die beslag zou hebben gelegd op de bezittingen van Marcel. Wim kreeg van Marcel te horen dat hij zijn telefoon en laptop moest thuislaten omdat onder geen beding (stiekem) opnamen mochten worden gemaakt.

In de Silver Dollar trof Wim niet de man van justitie, genaamd Ton. Dus keerde Wim onverrichter zake terug in het appartement waar hij sinds kort verblijft en waarvan Marcel de sleutels heeft. Daar bleek 'tot mijn stomme verbazing mijn nieuwe Samsung Galaxy A05 telefoon en mijn twee laptops waren verdwenen. Zowel de HP laptop die ikzelf gebruik als de Lenovo laptop die Marcel gebruikt. Alsmede mijn externe vaste schijf en mijn externe batterij oplader. Duidelijk alleen maar de gegevensdragers dus. TV en andere spulletjes van enige waarde hadden de inbrekers/dieven laten staan. Er waren ook geen sporen van braak.' Ook Marcel was 'stomverbaasd'.

Vervolgens vraagt een handlanger van Marcel 2500 euro aan Wim om zijn gestolen spullen terug te kopen. Zogenaamd in opdracht van de SG van justitie Anneke van Dijk, aan wie Wim ook maar meteen een mail op hoge poten stuurt. 'Weet je niet dat je een huiszoekingsbevel moet regelen om legaal computers, telefoons en vaste schijven in beslag te nemen? Dat er een gerede “verdenking” moet bestaan om zo´n bevel te krijgen? Wat je nu hebt gedaan, heet gewoon inbraak, diefstal en huisvredebreuk, toch?'

Barracuda vermoedt dat Marcel en zijn vrienden in de Silver Dollar alvast hebben geproost op de stuitende onnozelheid van Wim.

Vleesschotel

Het was de laatste maanden nogal stil op de webstek van Vaatstra speurder Wim Dankbaar, op een paar raadselachtige berichten voor justitie na. Wim zit nog altijd in Spanje, zogenaamd omdat het leven daar goedkoper is, maar toch vooral om een verklaring in handen te krijgen die hem weer multimiljonair zal maken. Een verklaring die er op neerkomt dat Jasper S. niet de moordenaar is van Marianne Vaatstrta. Een verklaring ook die zijn goede 'vriend' Marcel Vrinssen na anderhalf jaar touwtrekken nog altijd niet heeft vrijgegeven.

Een aantal maanden geleden vroeg Wim zijn stomverbaasde lezers om Marcel een virtueel bloemetje te sturen, want die lag na een auto-ongeluk in de kreukels. Dezelfde Marcel dus die Wim bijna anderhalve ton afhandig heeft gemaakt, zijn laptop doormidden brak, zijn 'vergeten' iPad en zijn paspoort weigerde te retourneren en zoutzuur in zijn gezicht spoot. Dezelfde Marcel die door Dankbaar voor de politierechter is geleid. Kennelijk zonder resultaat.

Wim is als de uitgemergelde leeuw die eindeloos wacht totdat het hek openzwaait in de veronderstelling dat er een reusachtige vleesschotel voor hem klaarstaat.

Een dezer dagen publiceerde Wim na lange tijd weer een van de vele tiktakdiscussies tussen hem en Vrinssen waaruit blijkt dat hij nog geen stap nader tot een oplossing is gekomen.

In tegendeel. Op zijn webstek laat Vrinssen het volgende weten: 'Ik heb dus geen contact met een Advocaat Generaal. Ik woon niet samen met hem (Dankbaar), zelfs niet met een andere kerel. Ik heb geen contact met Feak. Ik heb geen contact met de advocaten van Feak. Ik heb niks nieuws in te brengen voor zijn rechtszaak de 17de tegen Wolfgang Hebben. Sterker nog, weet niet eens wie of wat hij is. Dus zijn er mensen die Dankbaar nog even financieel willen steunen, doe dat dan. Maar ik zou deze mensen aanraden dat als ze van hun geld afwillen zij het beter overmaken naar KIKA. Dan gebeurt er nog iets van waarde met het geld.'

Duidelijke taal, maar het zal wel weer geen indruk maken, want Wim gelooft alleen zichzelf. Net als Pieter Postma, die van Vaatstra complotten zijn dagelijkse hobby heeft gemaakt.

Het goede nieuws voor beiden is: Jasper S. is sinds enkele dagen op vrije voeten, en zijn advocaat kreeg al meteen een complimenteus telefoontje van hem. Wellicht is Jasper bereid om beiden te woord te staan: wellicht dringt dan eindelijk de werkelijkheid tot hen door.

Verdwijntruc

Waar waren we ook maar weer gebleven? Wim Dankbaar, nog altijd driftig op zoek naar een verklaring die niet bestaat, werd door vrind Marcel V. besprenkeld met accuzuur en raakte wederom een tas vol bezittingen kwijt, waaronder een bedrag van 1850 euro cash.

Je zou toch zeggen: einde verhaal. Over en uit. Met gebogen hoofd naar huis. Maar nee, Wim zocht weer contact en zowaar werd ruim anderhalf uur gesproken op het terras van hotel Censal in Villa Joyosa.

'De avond daarvoor hadden wij afgesproken dat ik de sleutels van zijn riante appartement zou krijgen om daar de komende 10 maanden mijn intrek te kunnen nemen. Daar zouden ook al mijn spullen liggen die hij mij nog niet heeft teruggegeven. Alles leek weer koek en ei te kunnen worden tussen ons.'

Kennelijk dacht Marcel V.: hoe kan ik nog paar duizend euro uit die onnozele Dankbaar trekken? Welnu, je zegt dat je de sleutel van het appartement nog even moet halen, uiteraard na een betaling waarmee Wim aarzelend instemde, en dat je zo terugkeert.

En toen volgde de grote verdwijntruc. Marcel ging in rook op en bleef onbereikbaar.

Wel kreeg Wim kort daarop een mail met als tekst: 'Vanmiddag om 12.50u komt je nieuwe vriend voor bij de rechtbank in Alicante om voorlopig voor 3 maanden kost en inwoning te krijgen. Volgende stap zal Wimmie worden. Dag geld, dag spullen en dag Wim.'

Was getekend ene Malikar, waarover een lezer van Wim opmerkte:

Vrinssens typische taalfout staat notabene weer in de ‘Subject’ van de mail: “wim,s spulletjes”, ipv “Wim’s”.
En Wim heeft weer niet door dat het Marcel’s zoveelste alterego is: Anil, Thomas Wuchenauer, Malikatar etc etc.
(Heb je überhaupt Marcel’s vonnis gelezen over hoe ie te werk ging bij de Noorse Broeders?)' 

Onnozele Wim wil intussen maar wat graag geloven dat Marcel is gearresteerd. 'Dat zou alles verklaren!'

Apotheose

De apotheose rond de soap van Wim Dankbaar en zijn gedroomde verklaring die hij moest proberen los te weken van zijn Spaanse vrind Marcel V. (achtergronden) leek heel even nabij.

Een dezer dagen verwijderde Dankbaar alle lelijke stukjes over V. op zijn site en leek de weg vrij voor serieuze onderhandelingen. Zowaar kwam er een ondertekende overeenkomst waarin V. beloofde het gevraagde papierwerk te leveren en Wim mocht zelfs zijn Spaanse appartementje huren. Had hij al immers voor betaald. Wel op voorwaarde dat er geen letter meer over V. zou worden geschreven. O ja, en Wim zou nog eens 4000 euro extra betalen nadat hij al ongeveer een ton aan V. had uitgegeven.

Toen na een radiostilte de verklaring met een heel verhaal daaronder alsnog op de site van Wim verscheen, wist Barracuda dat er weer stront aan de knikker was. En het zou alleen maar erger worden.

Eerst schoof V. (volgens Wim dan) de overdracht voor zich uit omdat hij met enkele maten naar Thailand zou gaan. En V. ook wilde afwachten of Wim zich aan zijn belofte zou houden. Toen het Thaise reisje niet doorging, pikte V. Dankbaar alsnog op.

'Dicht bij zijn appartement stopt Marcel opeens op een stille parkeerhaven. Niemand in de buurt. Ik denk: Waarom stopt hij hier nou? Marcel stapte uit en liep naar de achterbak waar hij iets uithaalde. Het volgende moment staat hij naast me. Hij doet de deur open en begint me te besproeien met iets uit een plastic knijpfles, zoals een Glassex fles. Hij schreeuwt iets van: Hier, dit is zoutzuur, lekker voor je!

'Als ik besef wat hij doet, stap ik uit. Op dat moment is hij al omgelopen naar de bestuurdersstoel en nam daarin plaats. Verbouwereerd zeg ik nog: Wacht effe, mijn tas! Die had ik op de achterbank neergelegd. Maar Marcel reed met gierende banden weg. In die rugtas zaten de volgende spullen. Mijn Ipad, mijn smartphone, mijn paspoort, en 1950 euro cash die ik hem zou betalen in het kader van onze overeenkomst. De andere helft had ik in in mijn portemonnee, die ik nog in mijn zak had. Ik had hem 3 dagen terug al 100 euro voorschot gegeven.'

En daar stond Dankbaar, voor de tweede keer zijn tas met dure spullen aan V. kwijtgeraakt.

Dit alles weerhoudt Wim er niet van nog steeds te geloven dat die verklaring bestaat. Die wacht ivanuit zijn hotel n Spanje zijn volgende kans af. Totdat al zijn centen op zijn. 

Het vervolg:

Huisbank

Naar nu blijkt is Vaatstra speurder Wim Dankbaar al in november 2022 door zijn eigen huisbank (Rabo) gewaarschuwd voor oplichting. Dit naar aanleiding van transacties naar verdachte buitenlandse bankrekeningen.

Dankbaar liet zich door zijn Spaanse vrind Marcel Vrinssen overhalen om geld te stoppen in een Britse autohandel, in ruil waarvoor hij een verklaring van 'kroongetuige' Faek zou krijgen. Wim was er zo stellig van overtuigd dat die verklaring bestaat, dat hij gretig geld overmaakte naar een vage bankrekening in Litouwen. Tot op heden heeft Dankbaar nog altijd geen verklaring, wel een aantal blanco velletjes en zijn laptop is in mootjes gehakt.

Blijkens een door hemzelf gepubliceerd schrijven heeft de Rabobank direct na de overschrijvingen onmiddellijk aan de bel getrokken. Kennelijk hebben de twee telefoongesprekken met de bank geen resultaat opgeleverd, want de bank waarschuwt alvast dat hij niet in aanmerking komt voor een eventuele vergoeding.

Wim moest ook aangifte doen, en ook dat bleef achterwege, want die was weer eens volledig overtuigd van zijn eigen gelijk. Nog steeds trouwens, want hoewel de twijfel heeft toegeslagen, klampt Wim zich nog altijd vast aan het idee dat hij met de gedroomde verklaring ooit weer multimiljonair wordt. 

Inmiddels zit Dankbaar nog steeds in Spanje, en is er nota bene alweer onderhandeld over de kosten van de vermeende verklaring, waarvoor Dankbaar al 94.000 euro heeft betaald. Vrinssen wil nog eens 8000 euro.

Jeugd van tegenwoordig

Wim Dankbaar leek even niet te weten wat hij moest doen na zijn vrijlating uit de gevangenis, waar hij zat wegens belaging van Jan Vlug, de advocaat van Jasper S. Het opgelegde publicatieverbod betekent dat Wim geen letter meer over Vlug mag schrijven.

De laatste weken verschenen er dan ook alleen maar berichtjes over zijn grote obsessie Yolanthe op zijn webstek, waarbij Wim waarschijnlijk denkt dat dat de actrice (dat schijnt ze tegenwoordig te zijn) die krabbels nog leest ook.

Toen het de laatste dagen weer stil werd, begon Barracuda al te vermoeden dat Wim voor de zoveelste keer naar Spanje was afgereisd om bij zijn grote vrind Marcel Vrinssen een verklaring zijn Vaatstra 'kroongetuige' Faek op te halen. Een verklaring die er niet is en ook nooit zal komen. Alle waarschuwingen ten spijt dat hij voor duizenden euro's is opgelicht, blijft Dankbaar maar in fata morgana's geloven.

Vorige week gaf Vrinssen zelf toe dat hij Wim heeft opgelicht. 'Iedereen weet dat je hele Feak (fake) verhaal een droom van je is waar je ondertussen wel heel veel geld voor hebt betaald. Maarja, het leven in Spanje is ook niet goedkoop. Zoals je nu zult weten nu je een maand hier zit. Je zult het dus vanaf nu met de waarheid moeten doen. Je bent kei en kei hard in je reet geneukt. En weet je wat Wim? Ik zou het zo weer doen.'

Dit keer hield Vrinssen zich wekenlang schuil voor Dankbaar, totdat deze laatste iets publiceerde over zijn dochter. Zo kwam het alsnog tot een ontmoeting die Wim nog lang zal heugen, want hij kreeg een paar rake klappen. 'Er waren een aantal jongeren bij, die zaten op een bankje. Maar achteraf zeiden ze dat ze niks hadden gezien. Met een besmuikt lachje. “No he visto nada!” Oh oh, de jeugd van tegenwoordig!'

Dankbaar probeerde bij de Guardia aangifte te doen, maar daar begrepen ze niks van zijn onbeholpen Spaans. 'Yolanthe? Kom je me helpen? Als mijn tolk vertaler? Jij spreekt toch vloeiend Spaans?'

Het goede nieuws is dat Wim de dochter van de hotelbaas van Hostal Mercat (Allicante) aan het versieren is. 'Ze kent nog niet de helft van het verhaal, maar zegt nu al: Wim, Marcel is a horrible man. I want to strangle him!'

Update: op 7 september heeft Dankbaar nog eens 8000 euro cash aan Vrinssen betaald. 'Ik ben natuurlijk een enorm uilskuiken geweest om niet eerst in het mapje te kijken om me te verzekeren dat daar inderdaad de bewuste papieren in zaten, alvorens hem de cash te geven. In het mapje bleken slechts 12 lege vellen te zitten. En Marcel was verdwenen, nam zijn telefoon die avond ook niet meer op. Reageerde ook niet op email.'

Grenzen van het journalistieke

Wim Dankbaar is, overeenkomstig de eis, veroordeeld voor een gevangenisstraf van zes maanden wegens belaging van de advocaat van Jasper S., de moordenaar van Marianne Vaatstra de man die een volledige bekentenis heeft afgelegd.

Dankbaar mag vijf jaar lang op geen enkele wijze – direct of indirect – contact opnemen, zoeken of hebben met Jan Vlug. Elke poging levert vier weken hechtenis op.

De verdachte heeft zich volgens de rechtbank schuldig gemaakt aan belaging en smaadschrift. Publicaties op internet zijn eenvoudig benaderbaar, kunnen door iedereen worden gelezen en blijven in beginsel onbeperkt op internet zichtbaar. De gevolgen van smadelijke berichten kunnen daarom verstrekkend zijn oordeel de rechtbank.

De rechtbank acht het 'zorgelijk' dat de verdachte zich tweemaal niet heeft gehouden aan zijn schorsingsvoorwaarden en in strijd met de schorsingsvoorwaarden berichten over het slachtoffer heeft geplaatst op zijn website. Voorts acht de rechtbank het zorgelijk dat de verdachte ter terechtzitting heeft verklaard dat hij niet zal stoppen met het onderzoeken van de zaak van Vlug en het delen van zijn mening over het Openbaar Ministerie waarbij hij gezien zijn uitlatingen in deze zaak kennelijk niet schroomt om ‘over de grenzen van het journalistieke’ te gaan.

Dankbaar had het vonnis zelf al verwacht, want 'Een rechter, die haar eed, plicht en taak op alle fronten verzaakt. Een rechter die niets minder is dan een vooraf geselecteerde trekpop van een misdadig OM. Een rechter die het stellen van een paar legitieme vragen per e-mail aan een bekende advocaat belaging noemt. Een rechter die vindt dat een journalist niet meer zijn onderbouwde mening mag uiten. Een rechter die het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens als WC papier gebruikt.'