donderdag 21 april 2016

Rariteitenkabinet

En dat was hem dan weer: de 'pedoverhoren'. Wat een enorme klapper had moeten worden, werd een rariteitenkabinet met afvallers. Twee getuigen, onder wie Demmink, zijn niet gekomen. Een derde liep weer even snel de zaal uit als hij gekomen was. Een vierde verklaarde alleen maar onzin en werd naderhand zelfs door de Demmink-jagers afgeserveerd.

Vanochtend verscheen oud staatssecretaris van Veiligheid en Justitie Fred Teeven. En die deed wat iedereen al had zien aankomen. Hij noemde geen namen. Wegens beroepsgeheim. Nou ja, een enkele naam dan. Zoals die van Demmink. Die was, zo bezweerde Teeven tot irritatie van doorslagen kobolds, geen verdachte in het Rolodex-onderzoek naar het misbruik van jonge jongens door hooggeplaatste personen.

Het is dan ook de vraag of ex-jongensprostituee Bart van Well zijn zaak tegen de Staat nog zal doorzetten na deze magere oogst. Weliswaar moeten Demmink en een agent op een later tijdstip nog getuigen, maar het beeld dat zijn psychische schade het gevolg is van vermeend toedekken van pedomisbruik door 'hoge ambtenaren' werd niet bevestigd.

Eerder het tegendeel. Een agent verklaarde afgelopen week dat Van Well in zijn jaren als kinderprositutee helemaal niet tegen zijn zin werd vastgehouden, zoals door sommige plotterblogs is gesuggereerd, maar doelbewust in dat wereldje heeft verkeerd. De veldwerker die maandag werd gehoord zei dat hij destijds 'bang' was voor Van Well.

Een schrale troost is dat Circus Boltini toch nog behoorlijk wat publiciteit heeft opgeleverd, maar niet het soort waarop een handjevol plotters blijkbaar stiekem had gehoopt.

Barracuda is gestopt met bloggen, maar besteedt deze week nog aandacht aan de Van Well verhoren.

woensdag 20 april 2016

Nachtkaars



Dag 3 van de pedoverhoren leek een beetje op dag 1. Toen liet Koos van W. de ene naam na de andere vallen, zonder geloofwaardige onderbouwing, en vanochtend was het Jetty B, alias Angelique uit de YouTube interviews met Talk2Myra, die met een namenregen kwam.

'Angelique' was het liefje van een man die als chauffeur schandknaapjes naar rijke klanten bracht. Chauffeur is een understatement, want de man bleek volgens haar een spin in het pedoweb.

B. werd wegens 'medeplichtigheid' zelf ook veroordeeld tot tien maanden gevangenisstraf omdat ze een andere verkrachting van haar dochter door haar vriend zou hebben verzwegen. Zo'n detail alleen al roept een hoop vraagtekens op, ondanks haar eigen verklaring hierover.

Want in hoeverre zijn feiten aangelengd met fictie? 'Nico (haar vriendje) bracht kinderen naar woningen van Van Roon, Salomonson, Demmink, Wabeke en Holthuis', meldde ze. Toegegeven: enkele van die namen gaven in de jaren aanleiding tot het gestrande Rolodex onderzoek, maar de onderliggende bewijsstukken (cheques die zij zou hebben overschreven) zijn voor zover Barracuda heeft begrepen nooit opgedoken.

Pas echt ongeloofwaardig is haar verhaal - al kwam dat vanochtend niet ter sprake - dat ze zelf op 11-jarige leeftijd door commissaris Gerard Toorenaar zou zijn verkracht, eraan toevoegend dat 'mijn stiefvader informant bij de politie was'.

Blijkbaar was ook deze getuige opgeroepen vanwege effectbejag. Dat plotters kritiekloos achter dit soort getuigen aanhollen is niet verwonderlijk, die zoeken alleen maar bevestiging van hun opvattingen over de 'roverheid', maar voor een civielrechtelijk traject moet het kaf van het koren worden gescheiden. Of net iets dieper graven zodat al deze verklaringen niet ongecontroleerd in de lucht blijven hangen.

De Van Well verhoren lijken trouwens als een nachtkaars uit te gaan. De getuige van vrijdag, een politieman, heeft afgezegd om medische redenen, net als de AIVD agente die vanwege haar functie niet mag verklaren. En iets zegt Barracuda dat Fred Teeven morgen vanwege zijn beroepsgeheim alleen in algemene bewoordingen iets gaat zeggen.

Dat deed vanmiddag ook politieman De Grauw, die nog aan het Rolodex onderzoek heeft meegewerkt. Hij deed een beroep op zijn zwijgplicht, en aandringen hielp niet. En wat hij verder verklaarde leek niet te bevestigen dat er sprake was van gedoogbeleid inzake kinderprostituees jaren geleden. Eerder het tegenovergestelde. De man vertelde hoe zijn team het ene pedonetwerk na het andere oprolde.

Tekenend is de manier waarop WeAreChange vergeefs de naam van Demmink uit de weigerachtige getuige Karel Maasdam probeerde te persen (die minder verward overkomt dan door sommigen is gesuggereerd). Toen Maasdam aangaf dat zijn geheugen haperde, greep mevrouw de interviewster nog snel even haar kans. Oh, maar dan kan het best zijn Demmink klant bij u was! Plotters ten voeten uit.

Barracuda is gestopt met bloggen, maar besteedt deze week nog aandacht aan de Van Well verhoren.

dinsdag 19 april 2016

Getuigen

Dag twee van het Van Well circus verliep, zachtjes uitgedrukt, niet helemaal naar wens. Bart van Well en diens advocaat Martin de Witte hadden de ooit tot vijf jaar veroordeelde 'kinderbordeelhouder' Karel Maasdam opgeroepen, maar die kwam niet opdagen en moest worden opgehaald.

AD-journalist Koen Voskuil wilde de man wel even naar de rechtbank slachtbank voeren. Met een bekertje water in de trillende hand weigerde hij een eed of belofte af te leggen. Hij geloofde niet in God en wilde niet beloven dat hij de waarheid sprak. Een weigerachtige getuige kan worden gegijzeld, maar De Witte zag daar geen heil in en dus vertrok de zieke man weer. En kon het verzamelde plottervolk een pilsje pakken op het terras.

Nou had Barracuda toch al niet begrepen waarom Maasdam van Van Well c.s. moest getuigen, alsof die lekker gezellig op zijn spreekstoel zou gaan zitten.

Maar het ochtendprogramma moet ook al een dikke tegenvaller zijn geweest. Want politieman De Jong verklaarde dat verhalen dat (homo)clubs vol zaten met minderjarige jongens, niet klopten. De eigenaren wisten namelijk dat er gecontroleerd werd. Hij kwam ze wel op straat tegen en die jongens werden dan aangesproken.

Zo kwam hij ook Bart van Well tegen die van huis was weggelopen. De Jong maakte meteen een einde aan het beeld dat Van Well tegen zijn zin zou zijn vastgehouden door zijn pooiers en pas jaren later wist te ontsnappen. Bart wilde niet terug naar huis. En nadat hij een keer naar zijn ouderlijk huis was teruggebracht pakte Van Well binnen de kortste keren zijn 'hobby' weer in het Amsterdamse weer op. Als zo'n jongen niet terug naar huis wilde, dan werd hij ondergebracht bij de hulpverlening, vertelde De Jong. Die Van Well echter uit het oog verloor.

Dat Van Well inmiddels niet meer trots is op dat verleden, wil Barracuda nog wel geloven, maar de staat aanspreken op gedoogbeleid krijgt op deze manier wel een rare bijsmaak. 

Barracuda is gestopt met bloggen, maar besteedt deze week nog aandacht aan de Van Well verhoren.

maandag 18 april 2016

Namen

Koos van Woudenberg stelde niet teleur. In het kader van de Van Well-verhoren lepelde hij vanochtend de ene bekendheid na de andere op: Prins Claus, Onno Ruding en oud-burgemeester Van Thijn, hij had ze als pakweg 13-jarige allemaal gezien op pedofeestjes in Amsterdam.

'Prins Claus en Van Thijn genoemd in verhoor pedozaak', kopte het AD maandagochtend, maar het duurde niet lang voordat die kop werd veranderd in: ''De hele pedoprostitutie werd in die tijd gewoon gedoogd'.

Blijkbaar vond het AD de fantasie van Koos ook iets te gortig.

Toegegeven: Koos had de namen niet afgelopen weekend verzonnen, maar al twee jaar eerder in een 'auditief vastgelegd verhoor'. Al is het opvallend dat Van Woudenberg, die toch echt niet scheutig is met het afbranden van personen, die verhalen nou nooit eens op zijn blog heeft gezet. 

Het mooie is: in de jaren dat Koos zogenaamd naar pedofeestjes ging, was Ruding (van 1977 tot 1980) dus gewoon executive director van het Internationale Monetaire Fonds (IMF) in Washington. Tenzij Ruding met de Concorde werd overgevlogen, heeft Barracuda niet het idee dat Koos deze bankier ooit heeft gezien. Behalve dan op tv of in de krant.


Ook beweerde Koos dat hij journalist Willem Oltmans had gekend en wel eens met hem is gaan varen en zo heel wat geheimen hoorde. Waarna de aanwezige radioblogster Talk2Myra, die Koos tot haar grote spijt ooit een platform gaf, zich herinnerde dat hij drie jaar terug iets heel anders zei.



Kortom: ze hadden Van Woudenberg met een trekhaak gewoon uit de rechtbank moeten sleuren en hem zonder vergoeding op de trein naar het Hoge Noorden moeten zetten, want dit schiet niet op zo.

Vervolgens kwam er nog een oud GGD veldwerker aan het woord die emotioneel vertelde over honderden jongens die zich in de jaren tachtig aan mannen uitleenden. Maar de veldwerker kende het wereldje ook weer niet zo goed, dat hij wist wie er allemaal achter zaten. Sommige namen kende hij alleen van de krant. Wel begreep hij niet waarom dat destijds allemaal werd gedoogd.

Om die vraag te beantwoorden moet je toch echt de wetgeving van die tijd raadplegen, evenals het politiebeleid analyseren. Niet Demmink, maar de toenmalige minister van justitie Frits Korthals Altes en de korpschefs zijn dan de aangewezen personen om te horen. Maar die schitteren door afwezigheid.

Barracuda is gestopt met bloggen, maar besteedt deze week nog aandacht aan de Van Well verhoren.

zaterdag 16 april 2016

Addendum: Van Well

Maandag begint het volgende plotterfeest, waar de Nico van den Hammen, de JDTV's, We Are Changes en Ton Hofstedes zich al weken op hebben verheugd: De Get Well Foundation Verhoren. In plotterwandelgangen ook wel bekend als de Demmink Verhoren.

Veertiger Bart van Well wil een schadevergoeding vanwege het feit dat hij een posttraumatische-stressstoornis (...) zou hebben overgehouden aan zijn verleden als jongensprostituee. Zijn verwijt is dat de overheid deze netwerken willens en wetens ongemoeid heeft gelaten. In dat kader mag hij van de rechtbank getuigen oproepen.

Het belooft een herhaling te worden van het Demmink circus van De Roestige Spijker in 2014, maar Barracuda heeft zo het vermoeden dat er dit keer minder serieuze pers op afkomt. Simpelweg omdat deze verhoren alle karaktertrekken hebben van een bespottelijke poppenkast.

Van Well werd zelf gehoord bij de verhoren van De Roestige Spijker. Die meende zich te herinneren dat een keer bij Demmink in de auto op de achterbank heeft gezeten. Maar hij was vaag over sommige details en kon niet goed uitleggen hoe hij zeker wist dat Demmink degene was die hem als kind had belaagd. Die zou hij hebben 'herkend' van een artikel in de Panorama, maar niet per definitie van de foto's.

Hoe Van Well in die wereld verzeild is geraakt, blijft ook tamelijk duister. Hij zou van huis zijn gelopen en in Amsterdam zijn opgepikt door een ronselaar, waarna hij werd ingezet voor 'niets ontziende lusten van pedofiele homo's'. Pas na drie jaar weet Van Well naar eigen zeggen te ontsnappen, maar haalt een medewerker van de Amsterdamse GGD hem 'onder bedreiging terug'. Huh?  

Van Well heeft er blijkbaar zin in, getuige de oorlogstaal op zijn Twitter account, vol afbeeldingen van Guy Fawkes maskers en verwijzingen naar de site van Micha Kat. Fouter haast haast weer niet. Een beetje vermeend 'slachtoffer' stelt zich bescheiden op.

En wie mag het circus openen? Daar begint het al: Fantast Koos van Woudenberg. Die haalde ooit 'herinneringen' op aan Demmink die overduidelijk uit zijn dikke duim waren gezogen. Hoewel hij al enige tijd blogde over allerlei misstanden die vooral hemzelf troffen, voerde hij ineens Demmink op in een jeugdherinnering. Met die naam probeerde hij vervolgens ongeveer alle lastpakken uit zijn leven te chanteren of besmeuren (voorbeeld). Dat zijn er inmiddels trouwens een stuk of 124.

Koos maakte nogal wat slordige fouten. Hij was niet consequent met leeftijden en beschrijvingen. Op forums ronkte hij dat hij al langere tijd over Demmink blogde, totdat iemand hem na controle erop wees dat het niet het geval was. Waarna Koos heel erg boos werd.

Degene die Van Woudenberg destijds als eerste een podium gaf, radioblogster Myra, heeft haar interview met hem uiteindelijk verwijderd. Een dezer dagen tweette ze:


Bij de Roestige Spijker had Van Woudenberg zich ook al opgedrongen, maar die hadden geen zin in hem. Van Well c.s. konden blijkbaar niemand anders vinden.

Trouwens, het lijkt nu al te gaan eindigen in een anticlimax. Oud minister Opstelten komt niet. Aanvankelijk stond ook Demmink himself op de agenda, op 22 april, maar die is op (assertiviteits?) training.

Op zijn best herhalen enkele oud-rechercheurs wat zij in 2014 ook al verklaarden, als die al zin hebben om het hele verhaal alweer op te dissen. En die schadevergoeding? Die komt er natuurlijk niet.

Barracuda is gestopt met bloggen, maar vult dit blog het komende jaar nog aan met actuele ontwikkelingen.    

maandag 21 maart 2016

Addendum: Nieuwe paupers

De nieuwe paupers zijn opgestaan. We zijn nog geen drie maanden in 2016, en de meest actieve plotters zitten totaal aan de grond. Platzak, bezitloos, nooddruftig of gewoon misdeeld.

Zelfverklaard klokkenluider Nico van den Ham meldt in een open brief aan de rechter die hem uit zijn eenkamerappartement heeft gegooid dat 'het enige wat ik nog heb is een koffer met wat kleding, scheerapparaat, tandenborstel e.d.'.

Zelfverklaard profeet Micha Kat bedelt als nooit tevoren om geld omdat hij 'anders down gaat'. Verblijvend in de meest armetierige hostels lukt het hem maar amper om een paar tientjes los te peuteren bij Ierse middenstanders voor een handvol slecht bekeken videoreclames.

Wim Dankbaar heeft problemen om, mede als gevolg van twee gekruiste vonnissen, een kleine 2 ton terug te vorderen van zijn luis in de pels Yehudi Moszkowicz, terwijl de bankrekening slinkt door hypothecaire lasten en er nog altijd geen koper is voor zijn huis. Intussen loopt de ruzie met zijn voormalige partner in crime Mauritz, in de aanloop naar de zaak Hebben, steeds hoger op.

Martin Vrijland dreigt zijn gelijknamige site te verliezen omdat hij een aanmaning voor 665 euro aan hostingkosten niet kan voldoen. Al lijkt dat een luxeprobleem: er is ook nog een oplopende huurachterstand uit het verleden wat heeft geleid tot diverse beslagleggingen, en door een verblijf in een tuinhuis (wel weer met internet) kan hij geen uitkering aanvragen en zit hij zonder inkomen.

Martin heeft nu bedacht dat hij de armoede in Nederland en Europa in kaart wil brengen, waarvoor uiteraard eerst donaties moeten komen. Een week na de oproep is nog geen 160 euro gestort.

Nou zou je toch zeggen dat dit soort hemelbestormers zich eens gaat realiseren dat het draagvlak voor hun activiteiten niet bijster groot is en het de hoogste tijd wordt om de tering naar de nering te zetten. Maar nee, nog afgezien van het feit dat sommigen hun kansen op de arbeidsmarkt zelf al minimaliseren door hun complete criminele adolescentie op straat te gooien, is er naar hun stellige overtuiging een taak te vervullen. Eenmaal een martelaar, altijd een martelaar.

Barracuda is gestopt met bloggen, maar vult dit blog het komende jaar nog aan met actuele ontwikkelingen.    

dinsdag 23 februari 2016

Addendum: Van de drup in de regen

Aan de soap die Dankbaar heet lijkt maar geen einde te komen. Vorige week lazen we nog over de Pyrrusoverwinning die Dankbaar had behaald op advocaat Yehudi Moszkowicz. Die moest weliswaar de gevorderde 200.000 euro aan Dankbaar terugbetalen, maar wel met aftrek van 66.000 euro, want die waren volgens de rechtbank wel tijdig gestuit. Wat erg pijnlijk is voor een oud-miljonair die zijn bankrekening van amper 10.000 euro snel ziet slinken vanwege hypotheeklasten.

De bankrekening leek in elk geval weer met een ruim een ton te kunnen aangevuld, maar daar heeft het Gerechtshof in Amsterdam op 16 februari blijkbaar een streep door gehaald.

In hoger beroep is nu opnieuw - volgens Chris Klomp, die het vonnis kennelijk kreeg toegespeeld - 200.000 euro toegewezen aan moeder Vaatstra en wel omdat Wim verzuimd heeft alle reeds gedrukte exemplaren van het Het Verboden Dagboek van Maaike Vaatstra te vernietigen, zoals hem was opgedragen.

Volgens het Hof had Dankbaar (en mede-auteur Mauritz) beter hun best moeten doen om de oplage te vernietigen. Zo gaf Dankbaar 1100 exemplaren gratis weg en deed hij geen moeite om deze boeken terug te halen.

Wim tekent naar eigen zeggen hoger beroep aan tegen beide uitspraken. Maar hoger beroep tegen hoger beroep gaat helaas niet. Dat wordt dus cassatie. En zo’n cassatieberoep wordt alleen maar toegewezen als er daadwerkelijk een ander licht op de zaak kan worden geworpen.

Barracuda vreest wat dat betreft het ergste. In zijn verweer geeft Wim met zoveel woorden dat hij de boeken niet kon vernietigen omdat mede-auteur Hans Mauritz de voorraad in beheer heeft. Die overigens ook moet meebetalen aan het de 2 ton, maar volgens Wim geen geld heeft.

Van belang is niet hoe de beide auteurs het boek zouden vernietigen, maar het feit dat dit simpelweg niet is gebeurd.

Barracuda is gestopt met bloggen, maar vult dit blog het komende jaar nog aan met actuele ontwikkelingen.