woensdag 8 juli 2015

Hofmans

Oeps, alweer een illusie armer. Koningin Juliana was niet een labiele vorstin die volledig onder invloed stond van gebedsgenezeres Greet Hofmans, zoals ons jaren is voorgeroddeld. En haar religieuze vriendenclub was geen sekte met een politieke agenda. Zegt promovendus Han van Bree (Universiteit Leiden) na nieuw archiefonderzoek.

Hoogoplopende spanningen rondom koningin Juliana werden in 1956 wereldnieuws dankzij een interview met een anonieme bron in het West-Duitse tijdschrift Der Spiegel. Er dreigde echtscheiding en troonsafstand omdat zij volledig onder invloed zou zijn van gebedsgenezeres Greet Hofmans. De koningin organiseerde met Hofmans en haar Baarnse vriendenclub religieuze conferenties op Paleis ’t Loo. De groep was uit op politieke macht, zo werd gesuggereerd in het interview. Het beeld van een zeer beïnvloedbare koningin werd breed opgepikt. Pikant is dat later uitlekte dat prins Bernhard de geïnterviewde was. 

Maar Van Bree concludeert op basis van zijn onderzoek: ‘Juliana was geen willoos slachtoffer. Uit haar correspondenties en de conferentieverslagen blijkt dat ze zich kritisch opstelde en openhartig mee discussieerde.’ Ook vond hij geen bewijs dat Hofmans een gevaarlijke intrigante was, een soort Raspoetin zoals dikwijls gesuggereerd is. Hofmans stelde zich wel voor als iemand die in contact stond met een hogere macht, maar tegelijkertijd benadrukte ze telkens dat iedereen zijn eigen keuzes moest maken.’

Van Bree las niet eerder geraadpleegde privéarchieven van de Oude Loo-conferenties (1951-1957) en correspondenties van Juliana en betrokkenen uit die tijd. Deelnemers discussieerden over wat Gods bedoeling met de wereld was en waren van mening dat de mens zich bescheidener op moest stellen. Ze pleitten voor pacifisme, maar dat was vooral een religieuze en geestelijke missie, geen politieke.

dinsdag 7 juli 2015

Zuignappen

Nu heeft Barracuda toch echt geleerd dat buitenaardsen kleine mannetjes zijn met enorm kale hoofden, grote ogen en kleine beentjes. Wrong again. Robert van den Broeke - bekend van de ‘geesten’-fotografie, en nu ook al bedreigd door penvriend Joran van der Sloot - heeft weer eens wat meegemaakt. Iets wat wij aardse onderkruipsels nou nooit eens beleven.

Robert bestudeerde een dezer dagen een graancirkel te Zevenbergen en zag met zijn geestesoog octopusachtige wezens met tentakels.

Later was er een interne stem die hem naar vliegveld Seppe geleidde, alwaar hij een ei-achtig object in de lucht zag hangen. En daar waren de octopus buitenaardsen weer, telepathisch dan. Met peervormig hoofd en amandelvormige ogen en uit de borstkassen en rug kwamen tentakels. Tentakels die - vraag niet hoe - vervolgens in fysieke vorm op het veld vielen en door Robert op zijn brommertje in een plastic zak mee naar huis werden genomen.

En nu wil Robbert de tentakels wetenschappelijk laten onderzoeken, 'op organisch niveau en tevens het DNA, omdat het DNA van deze tentakels waarschijnlijk een bewijs leveren van buitenaards leven (niet-aards DNA).' Ter verduidelijking: de glibberige 'ledematen' zijn inmiddels ingevroren.

Noem Barracuda naïef, maar de evolutie bepaalde tot dusverre dat zuignappen toch vooral handig zijn in het water. Anders valt er weinig te zuignappen. Ooit een bruine beer met zuignappen gezien? Vermoedelijk zijn de zuignappen die onze verre voorouders hadden gewoon geëvolueerd tot...haren.

Dus als buitenaardsen evolutionair nooit verder zijn gekomen dan een soort halve inktvissen, moet je op zijn minst een bak water meezeulen gedurende je ruimtereizen van vele lichtjaren. Iets zegt Barracuda dat dat dat niet erg praktisch is.

Jammer genoeg lees je daar bij WanttoKnow daar nou nooit eens wat meer over, aangezien de lezers bij artikeltjes over Robert van den Broeke altijd heel erg baldadig worden, tot ergernis van allesgelover en samensteller Guido Jonkers: 'Mocht het DNA toch van Aardse afkomst zijn dan kan hij er altijd nog een buitenaards lekker maaltje van bakken.'

zaterdag 4 juli 2015

In puin

Je bent nog geen 21 en je leven ligt al in puin: kapertje spelen bij de NOS betekent een gevangenisstraf van 30 maanden, waarvan 15 voorwaardelijk, een buurtverbod in en om het Mediapark en toezicht van de reclassering.

Tarik Z. blijkt ook volledig toerekeningsvatbaar. Hoogstens zijn zijn achterdochtige overtuigingen - bijvoorbeeld dat de NOS al het ANP nieuws zou filters en manipuleren - ‘opmerkelijk’.

Hoewel de psychologen nog wel een slag om de arm houden: 'Als de persoonlijkheid van verdachte evenwichtig rijpt en verdachte minder gefixeerd raakt op cognitief excelleren op de terreinen die hem nu boeien, zal het recidiverisico laag blijven. Als verdachtes denkpatronen verstarren, kan dit het functioneren op meerdere levensgebieden hinderen. Verdachte kan in een isolement raken en in de verleiding komen zichzelf nogmaals te etaleren in een maatschappijkritisch bedoelde actie met alle gevolgen en risico’s van dien. De onderzoekers konden dit risico niet in maat en getal uitdrukken.'

Klinkt niet best. Je kan in elk geval zeggen dat Tarik een rijke fantasie heeft, getuige de inhoud van de brief die hij aan de NOS bewaarders overhandigde: 'Er zijn nog vijf plus 98 hackers die klaar zijn voor een cyberaanval. Bovendien zijn er in dit land acht zware explosieven geplaatst die radioactief materiaal bevatten. Als u mij niet naar studio 8 brengt om een uitzending over te nemen, dan zijn wij genoodzaakt tot actie over te gaan. Dat wilt u niet op uw geweten hebben toch?'

Waarschijnlijk hoopte Tarik dat hij dat dit voorval zijn studie gewoon kort voortzetten. Dat had misschien nog gekund als als duizend keer zijn excuses had aangeboden, maar de rechtbank acht het van belang een aanzienlijk deel van de gevangenisstraf voorwaardelijk op te leggen, want: 'Verdachte heeft ter zitting verklaard dat hij zijn boodschap nog steeds kenbaar wil maken aan een groot publiek. Hoewel dat op zichzelf verdachte niet in negatieve zin wordt aangerekend, schuilt daarin wel het risico dat verdachte daarvoor wederom wegen gaat kiezen die als strafbaar handelen kunnen worden aangemerkt.'

Geen werkgever die Tarik een tweede kans zal gunnen. Zelfs niet in de postkamer. 

vrijdag 3 juli 2015

Autoverkoper

Begin 2014 werd Toine Manders opgepakt door de fiscale inlichtingen- en opsporingendienst FIOD. Wegens verdenking van belastingontduiking. Er zouden meerdere invallen zijn gedaan in onder andere Den Haag en Cyprus.

Manders ontdekte ooit als scholier een straffe overeenkomst tussen fascisme, communisme en de moderne verzorgingsstaat. Bij alle drie beperkt een machtige overheid de vrijheid van haar burgers. Het grootste schandaal van de verzorgingsstaat was volgens Toine de gelegaliseerde roof die de Belastingdienst bedrijft. Een almachtige staat steelt tot tweederde van het inkomen van de burger. Geld dat vervolgens wordt verspild of nog erger, wordt gebruikt om mensen lastig te vallen of tegen te werken.

Dat was toen, want die arrestatie is hem blijkbaar niet in de koude kleren gaan zitten. Quote weet te melden dat Manders zijn adviesbureau Haags Juristen College heeft opgeheven, en autoverkoper is geworden. De appel valt nooit ver van de boom. Te meer daar hij daarvoor een adresje heeft in Las Vegas en men 'de laagst mogelijke belasting' bij invoer kan berekenen. De oude vos.

Of hij nog moet voorkomen voor het leveren van illegale trustdiensten, deelname aan criminele organisatie en het helpen van klanten bij het plegen van strafbare feiten als faillissementsfraude, fiscale delicten en valsheid in geschrifte, blijft vooralsnog volstrekt onduidelijk.

woensdag 1 juli 2015

Laster

Zoals verwacht gaat het zelfbeklag op Revolutionaironline na de veroordeling van 10 maanden gevangenisstraf nog even in de hoogste versnelling. Ten eerste stelt Micha Kat zich zelf gerust door te concluderen dat 'niemand de cel in hoeft bij een veroordeling in eerste aanleg'. Bovendien maakt zelfs een nog te behandelen wetsvoorstel ‘dadelijke tenuitvoerlegging’ pas mogelijk bij mensen die zijn veroordeeld tot een jaar of meer. Een hele geruststelling weer. Alsof dat allemaal ter zake doet bij een inmiddels ingesteld hoger beroep.

Ten tweede zit uiteraard ook de senior-rechter die hem veroordeeld heeft weer eens 'vuistdiep' in de pedonetwerken. Spreekwoordelijk dan, want het is een mevrouw. Die in haar functie als Lid van het Bestuur van de Stichting Orthopedagogisch Centrum IJsselmeerpolders (OCIJ) helegaar niet reageerde op een of ander klacht. Want zo gaat dat bij Kat: er moet toch ergens op het internet iets smerigs over die mevrouw te vinden te zijn. Vooral van verwarde figuren die geen begrijpelijke zin kunnen formuleren.

'Man, je hebt een standbeeld verdiend voor je werk in de zaak Vaatstra', aldus zijn grootste imitator Nico van der Ham, die het liefst vandaag nog in de kont van Kat kruipt (overdrachtelijk dan, hè).

Maar wat heeft Kat eigenlijk bijgedragen aan die zaak, anders dan dat hij een supergetuige opvoerde die doodleuk beweerde dat Prins Friso en nog wat hotemetoten getuige waren van een rituele slacht? En allemaal in de veel te kleine stacaravan van Wolfgang ook nog.

Barracuda vond die 10 maanden aanvankelijk wat al te veel van het goede. Maar daar is hij op teruggekomen. Het punt is dat figuren als Arend Zeevat, Nico van der Ham, Wim Dankbaar en Micha Kat er langzamerhand achter komen dat je niet zomaar allerlei onbewezen dan wel volledig uit de duim gezogen laster op internet kunt verspreiden alleen maar omdat je de kolder in de kop hebt.

dinsdag 30 juni 2015

Kat krijgt tien maanden

Om Micha Kat zelf te citeren: in your face! Tien maanden gevangenisstraf krijgt Kat voor het publiceren van smaadschriften via een website en Twitter, overeenkomstig de eis van het OM.

We lezen (vul Marcel Gerlauff in voor aangever): 'Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan smaadschrift. Verdachte heeft artikelen en een filmpje op zijn website gezet/laten zetten en een bericht op Twitter geplaatst en de heer [aangever] daarin beticht van onder meer betrokkenheid bij het verwoesten van kinderlevens, het hebben van banden met pedonetwerken en het beschermen van kinderverkrachters. Verder wordt [aangever] een crimineel en een leugenaar genoemd. De eer en goede naam van [aangever] zijn hierdoor aangetast. Publicaties op internet zijn tegenwoordig voor veel mensen makkelijk te vinden en de gevolgen van deze aantijgingen kunnen dan ook verstrekkende gevolgen voor [aangever] hebben. Verdachte heeft zich in de onderhavige zaak in zijn publicaties voornamelijk gericht tegen de persoon van [aangever]. Hij heeft gedurende een lange periode krenkende teksten gebruikt en daarmee structureel en stelselmatig inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van [aangever].'

Tien maanden is pittig. Maar dat komt omdat de rechtbank constateert dat op 1 mei 2015 'verdachte 'eerder voor smaadschrift en voor het plegen van soortgelijke feiten is veroordeeld. Op 5 maart 2013 is verdachte voor smaadschrift, onder andere tegen de heer [aangever], en voor het plegen van soortgelijke feiten nog veroordeeld tot een deels onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Deze veroordeling heeft verdachte er niet van weerhouden om door te gaan met het publiceren van artikelen op zijn website. Uit het dossier maakt de rechtbank op dat verdachte na de in de onderhavige zaak tegen hem gedane aangiftes ook weer is doorgegaan met deze activiteiten.'

En hing de laatste tijd toch al niet lekker, want Kat zoekt een alweer tiende advocaat voor zijn inmiddels aardig verpieterde Micha-claim. Doeko Bosscher is aan de kant gezet en krijgt een trap na omdat die 'niets voor Micha heeft gedaan en stukken achter zijn rug om indiende'.

Die Micha claim draait om de voormalige vicepresident van de Haagse rechtbank Hans Westenberg die Kat een schadevergoeding zou moeten betalen. Vindt Kat dan. Inmiddels is Westenberg veroordeeld voor schadevergoeding van 10.000 euro aan advocaat Hugo Smit omdat hij de raadsman ten onrechte van het spreken van onwaarheden heeft beticht. Een ton, maar niet de 4,4 miljoen euro (hier gespecificeerd) die was geëist. De rest werd door de rechtbank van tafel geveegd.

maandag 29 juni 2015

Teiltje

Foto: Chantal Bekker
Het was te verwachten dat ze bij Climategate even een teiltje gingen halen bij het toch wel opmerkelijke nieuws dat Urgenda - van slechts 900 verontwaardigde burgers - het via de rechter gedaan heeft gekregen dat Nederland de CO2-uitstoot met minstens 25 procent moet verminderen. Daar moest iets achter zitten: ene Jan Willem Baud bijvoorbeeld, 'commissaris van e-Traction, dat elektrische aandrijvingen maakt voor elektrische auto's'. Vast wel.

In het eerste qua toongeving nog redelijke Climategate-commentaar spreekt de auteur over het gebrek aan consensus aangaande de CO2 reductie, maar het duurde niet lang voordat usual suspect Hans H.J. Labohm Jeroen Hetzler van de Groene Rekenkamer naar voren schoof. Die zich afvraagt of deze maatschappij niet zo langzamerhand in een open inrichting is veranderd. 

'Het is namelijk onweerlegbaar duidelijk dat wetenschap volledig achter de kim is verdwenen en dat de obscure Middeleeuwse praktijken van chirurgijnen, tovenaars, Voodoo–aanbidders en beschilderde Donker Afrikaanse medicijnmannen het klimaatbeleid thans bepalen. Ze zijn vermomd als moreel verheven milieuactivisten, beschilderen zich niet, lopen wel met beschilderde spandoeken rond, maar maken net als toen argeloze burgers doodsbang met hun demagogische bezweringsrituelen. In dit geval het onzichtbare maar o zo enge CO2, het dreigend gevaar met onomkeerbare gevolgen.'

Maar om nu te stellen dat de wetenschap met betrekking tot het klimaat achter de kim is vertrokken, dat ging zelfs de klimaatalarmisten uitkotsende reaguurders onder het stukje een brug of wat te ver. Want de wetenschap heeft het verband tussen CO2 en klimaat wel degelijk aangetoond. Het gebrek aan consensus zit hem in de vraag in hoeverre de CO2 toename is toe te schrijven aan menselijk handelen.

Elseviers Simon Rozendaal vond het ook een bizarre uitspraak. De rechter gaat op de stoel van de politicus, de wetenschapper en econoom zitten, meent hij. 'Nederlandse rechters hebben in het recente verleden heel vaak de kant van actiegroepen gekozen, bijvoorbeeld wanneer een bedreigd kikkertje op een bouwplaats werd gevonden, maar deze uitspraak spant de kroon in het juridisch activisme.'

Barracuda leest dat er toch niet meteen in. Met het oog op de klimaatverandering zijn in internationaal en Europees verband afspraken gemaakt om de problemen van klimaatverandering op te vangen. Die weer hun weerslag hebben op het nationale juridische en beleidskader. Kort gezegd komt de zaak hierop neer: de staat heeft iets beloofd, maar komt zijn verplichtingen niet na.

Natuurlijk blijft het een opmerkelijke uitspraak, maar toch vooral vanwege de eisers: Urgenda? Zonnepanelenverkoper. Maar ook: eindelijk hippies die het snappen! De vraag is natuurlijk of het hoger beroep stand houdt.