dinsdag 15 april 2014

Losse flodders

Het Circus Roestige Spijker speelde in het kader van het Demmink Tribunaal vandaag in Utrecht dan toch eindelijk het slotakkoord. 'Het is mooi geweest', vond ook de tegenpartij in de persoon van advocaat Harro Knijff. De stichting wilde nog een week beraad om eventueel nog meer getuigen op te roepen, maar daar zag de rechter-commissaris het nut niet van in. Knijff en Demmink krijgen nu twee weken voor beraad over een contra-enquête, maar die zal mogelijk pas tegen de zomer worden gehouden. Als het er al van komt, want ook vandaag bestond het menu weer uit de gebruikelijke losse flodders.

Eerst verscheen ex-rechercheur Emile Broersma, die destijds leiding gaf aan het observatieteam van de Centrale Recherche Informatiedienst (CRI). Maar Broersma had helemaal geen zin om daar over te praten en beriep zich aanvankelijk op zijn ambtsgeheim. Daar ging de rechter-commissaris niet mee akkoord, waarna Broersma een weinig spannend verhaal had te vertellen: hij had de opdracht om een viertal personen in de gaten te houden, onder wie Demmink, trof hiervoor ook voorbereidingen, maar tot actie kwam het niet. Het onderzoek was 'gelekt' en daarmee 'stuk'. Einde verhaal.

Daarna was het de beurt aan voormalige hoofd Facilitaire Zaken Tjeerd Postma, die eerst begon over een klacht van een chauffeur dat hij 's nachts veel te lang moest wachten op Demmink en zich 'als minder dan een hond behandeld voelde', en vervolgens volhield dat chauffeur Hans Bakker hem een verhaal verteld over 'gênante handelingen op de achterbank' nadat in Brussel een jonge man in de auto werd gehaald. Bakker heeft dit alles ontkend, maar Postma blijft er bij. Hoe dan ook, van minderjarigheid zou in dit geval geen sprake zijn, zo voegde Postma eraan toe, dus werd er niets ondernomen. En dat was hem, het rechtbankjournaille was voor het eten thuis.

Zelfs de Roestige Spijker zou toch moeten erkennen dat de oogst in al die weken niet meer heeft opgeleverd dan een aantal moeilijk te controleren hearsay-verhalen, elkaar volstrekt tegensprekende getuigen, een enkel pikant detail (Das fickende Klassenzimmer), en een verward 'slachtoffer' dat een Panorama-artikel terugredeneerde naar een ervaring (vele jaren eerder) met een 'Joris' in de auto. Juridisch snijdt dit allemaal geen hout en zou in een rechtszaak zo van tafel zijn geveegd.

De Roestige Spijker zag af van Turkse getuigen en vond het niet de moeite waard om staatssecretaris Teeven of Winnie Sorgdrager te horen. Wel werd gaandeweg duidelijk dat Demmink heel even in beeld is geweest bij het Rolodex onderzoek, maar dat hij uiteindelijk toch van de lijst werd gehaald. Waarmee die dekselse Opstelten weer de dans ontspringt. Ook pijnlijk: Henk Krol haalde Hilbrand Nawijn aan die beweerde dat 'Demmink van jonge jongens hield, maar niet te jong'.

Kortom: Waar blijven toch die 'dui-zen-den verkrachte kinderen' van Micha Kat? Of zou Poot hem per genoemd kind betalen?

Niburuutje

KRO Brandpunt doet een Niburuutje, constateerde Kloptdatwel geërgerd, naar aanleiding van een UFO-special zondag waarin de onvermijdelijke Coen Vermeeren weer kwam opduiken. Strak in het pak dit keer, blijkbaar om toch zo serieus mogelijk over te komen. Hij werd thuis geïnterviewd, want zijn werkgever TU Delft wil niet met Coen's hobby geassocieerd worden. De stelligheid waarmee Vermeeren het een en ander roeptoeterde, als een uit de bocht gevlogen Jehovagetuige, was wederom stuitend.

We zagen ook journaliste Leslie Kean, wier belangrijkste fotografische bewijs achteraf helaas toch weer een vervalsing bleek te zijn. We hoorden het nodige over de Bremer bollen, maar de KRO vertelde er niet bij dat deze UFO meer lawaai maakte dan een vliegtuig en gewoon een multicoper bleek te zijn. Het iets gretig geciteerde Franse COMETA-rapport over UFO's verdiende ook al geen schoonheidsprijs.

Klopdatwel: 'Natuurlijk is het zo dat er soms waarnemingen overblijven die niet direct afdoende verklaard kunnen worden, bij gebrek aan voldoende details of elkaar tegensprekende getuigen, bijvoorbeeld. Maar om van ‘niet verklaard’ naar ‘onverklaarbaar zonder buitenaardse oorsprong’ te komen, is een stap waar heel wat sterker bewijsmateriaal voor geleverd moet worden dan de gevallen in de uitzending.'

De mooiste opmerking was misschien wel dat UFO's niet worden onderzocht. Wat valt er te onderzoeken aan vage wegschietende objecten? Wordt het niet eens tijd om er nu echt een te vangen? En waarom lukt dat maar steeds niet?

De diverse Niburu-blogjes maakten er niet veel woorden aan vuil. Want dit is natuurlijk veel spannender: Had de Amerikaanse overheid een buitenaards wezen in dienst? Ene Thor had aan iedere hand zes vingers, een buitenproportioneel groot hoofd, één long, koperoxide in zijn bloed en een extreem hoog IQ, dat werd geschat op 1200). Gelukkig hebben we de foto's nog: 



maandag 14 april 2014

Ontneming



Omdat het ganse rechtbankjournaille vrijdag bij Henk Krol zat, bleef de ontnemingsprocedure tegen Huseyin Baybasin bij het Hof in Den Bosch onderbelicht. Justitie wil de tot levenslang veroordeelde drugscrimineel alsnog voor een bedrag van 3,5 miljoen euro plukken. De Koerd zou dit geld volgens het Openbaar Ministerie hebben verkregen door bedreiging en afpersing van onder meer drugshandelaren in Turkije. Baybasin zou enkele Turkse heroïnehandelaren hebben gedwongen om grote sommen geld en luxe goederen af te staan aan stromannen van hem.

Misdaadjournalist Korterink vindt dit waanzin. 'Hoe moet hij aan dat geld komen? Vanuit de gevangenis proberen het geld bij die stromannen terug te halen? Drie miljoen wasknijpers per dag in elkaar te draaien? Laat iedereen van het OM die verantwoordelijk is voor deze actie de uren bijhouden, en wat deze onzin de samenleving kost (schat dat je alles bij elkaar toch gauw 100 euro per uur kwijt bent aan zo’n OM-medewerker, met alles overhead erbij).'

Hoe je aan dat geld moet komen is volgens Barracuda slechts een volgende stap in de procedure. Of er voldoende aanwijzingen dan wel voldoende bewijzen zijn kan hij niet beoordelen, maar dat Baybasin bakken geld heeft verdiend aan de drugshandel, dat kun je zonder meer aannemen. En dat de man nog heel wat bezittingen heeft ook.

Je hoeft daarvoor alleen maar te kijken naar de rest van de roemruchte familie. Een dezer dagen berichtte de Liverpool Echo nog eens over Operatie Chaplin, waarin de uit Liverpool afkomstige drugshandelaar Paul Taylor werd getapt. Die was betrokken bij een van de grootste drugsgangs uit de Britse misdaadgeschiedenis, mede dankzij de betrokkenheid van Mehmet Baybasin, een broer van Huseyin. In de gesprekken tussen Taylor en Baybasin ging het over 36s (£36,000 voor 1 kilogram cocaïne). De totale straatwaarde van de drugs die werden verhandeld via Londen en Europa bedroeg 4 miljard pond.

Een andere broer Abdullah Baybasin, die ooit zijn geld verdiende met goedkope toiletrollen, moest vorig jaar van de rechter 700.000 pond terugbetalen. Een deel daarvan moest komen van zijn huis in Muswell Hill, een optrekje van 1,3 miljoen pond. De straatwaarde van Abdullah's drugshandel werd enkele jaren terug geschat op 25 miljard pond.

In het verleden schepte Huseyin trouwens maar graag op over zijn rijkdom. Dat was ook niet verwonderlijk, want de (Britse) National Crime Squad schatte dat de familie verantwoordelijk was voor 90 procent van het heroïnetransport naar Engeland. Huseyin kocht in 1994 een luxueus huis in Edgware in Londen, maar zou ook een deel van zijn vermogen hebben gestopt in Turkse toeristenoorden.

Het IRT schatte zijn persoonlijke vermogen in de jaren negentig op zo'n 10 miljard pond. In dit document staat een lange lijst van (vermeende) bezittingen van Huseyin, die een 'normale zakenman' (citaat advocate) dan wel een 'Koerdische Nelson Mandela' (een bespottelijke omschrijving van Ton Hofstede) zijn hele leven nog niet bij elkaar verdient. Volgens een informant stond Baybasin kort voor zijn arrestatie op het punt om negen gloednieuwe jets aan te kopen.

Baybasin heeft inmiddels een trits opgewonden plottervrouwtjes achter zich aanlopen, onder wie de ineens weer springlevende Boudine Berkenbosch, die werkelijk nog nooit de moeite hebben genomen om zich eens in te lezen in de criminele geschiedenis van familie Baybasin, of dat domweg niet willen weten.

De rechtbank in Breda schetste in 2001 van Baybasin het volgende beeld: 'Verdachte vormde samen met een omvangrijk netwerk van mensen een criminele organisatie die in Nederland zijn weerga nauwelijks kent. De organisatie hield zich bezig met drugsdelicten en kende daarnaast een geweldsdivisie die zorgde voor incasso van schulden, voor vergelding en wraak. Zolang de zaken goed verliepen bemoeide verdachte zich nauwelijks met de dagelijkse gang van zaken, maar bij problemen bleek zijn stem doorslaggevend te zijn. Hij had de macht uiteindelijke beslissingen te nemen en hij had het gezag waardoor anderen aan zijn opdrachten gehoor gaven of wilden geven.'

De ontnemingsprocedure is in financieel opzicht slecht nieuws voor Adèle van der Plas, de advocate van Huseyin. Die hoopt dat zij haar honorarium krijgt uit de schadeloosstelling die Baybasin zal ontvangen als blijkt dat hij ten onrechte zeventien jaar heeft gezet. Een 'diepte investering' noemde ze dat.

In haar pleidooi deed Van der Plas afgelopen vrijdag dan ook haar uiterste best om ongeveer alles dat even niet uitkwam te downplayen. Een betwist stuk grond was niks waard, want er zouden 'hooguit tomaatjes op kunnen worden verbouwd', een boekhouder die een belastende verklaring aflegde was zelf niet te vertrouwen, een andere hoofdgetuige was een 'oude en problematische man' en ach, die mannen met dikke nekken en kale hoofden die nogal intimiderend bij een gesprek zaten, waren waarschijnlijk even op de koffie gekomen. Ook spreekt zij over 'florerende bedrijven' zonder uit te leggen waar Huseyin zijn enorme vermogen mee heeft verdiend. Barracuda neemt aan niet met de verkoop van toiletrollen.

Het enige lichtpuntje voor Van der Plas is de herzieningszaak bij de Hoge Raad naar mogelijke manipulatie van telefoontaps op grond waarvan de Koerd is veroordeeld. Sommigen zien een verband tussen ontnemingsprocedure en dat herzieningsverzoek, 'voor het geval Baybasin wordt vrijgesproken en aanspraak maakt op een schadevergoeding'. Maar Barracuda vermoedt dat het niet zo simpel in elkaar steekt.





vrijdag 11 april 2014

Complottertjesdag

Niet Henk Krol, maar Erwin Lensink trok vandaag de aandacht bij de rechtszaak tegen oud-topambtenaar Joris Demmink. Met een tas vol 'ondersteunend bewijsmateriaal' kwam hij de rechtszaal binnen strompelen om aangifte te doen van hoogverraad door de koninklijke familie. Een gerechtsbode wist Lensink de zaal uit te geleiden. Eerder op de dag dreigde de rechter-commissaris al Micha Kat uit de zaal te zetten, toen hij zich bemoeide met de getuigenis van Henk Krol. Kortom, het was weer complottertjesdag.

Van Henk Krol, destijds als hoofdredacteur verantwoordelijk voor een later gerectificeerd artikel over Joris in de Gay Krant en Panorama, bleef weer hetzelfde aarzelende beeld hangen als in het verleden. Enerzijds wilde Krol maar al te graag vertellen dat hij van allerlei bronnen had gehoord dat Demmink op jonge jongens valt, hoewel jong, daarop valt ook weer het nodige af te dingen. 'Ex-minister Nawijn vertelde dat Demmink interesse had in jonge jongens, "maar niet te jong."' Anderzijds gaf Krol in een interview in Opzij toe dat een aantal dingen in het gewraakte artikel niet waar waren. Dat herhaalde hij nu weer.

Krol stelde na publicatie zelf een sterk afgezwakte tekst op, waarin hij wel toegaf dat mensen Demmink mogelijk loer wilde draaien. Dat leidde tot een twee uur durend gesprek met Demmink, dat Krol beschrijft als beurtelings prettig en bozig. 'Demmink prees hem om inzet voor de homobeweging, maar eiste ook rectificatie.' Krol zegt nu, dat hij vooral spijt had van feit dat ze niet langer dan vijf maanden onderzoek hadden gedaan.

Tot slot mocht oud-Justitiemanager John Moeleker, onlangs geciteerd in het AD, nog komen opdraven. Waarom is Barracuda een totaal raadsel. Hij blijft bij zijn verhaal dat de steevast ontkennende chauffeur Hans Bakker tegen hem zou hebben geklaagd over Demmink, maar daarbuiten had deze Moeleker absoluut niks te melden. Destijds nam hij zelf geen actie omdat 'SG Borghouts geen reden zag de zaak verder te onderzoeken. Demmink kende hij niet eens.

Heeft deze saaie dag dan niks opgeleverd? Jawel, een sappige anekdote over Das fickende Klassenzimmer. Een staaltje vintage porn, waarin wel een Praagse vriendje van Joris, maar verder geen koter in te bespeuren valt. Schijnt gewoon op de interwebs te staan.

Gelijkenis

Zal Barracuda benieuwen of de vandaag door de Roestige Spijker opgeroepen Henk Krol nog iets gaat zeggen over journalist Fred de Brouwer, die volgens Martijn Alberda (Martin Vrijland) helemaal niet in Thailand is aangereden, en ondanks verslagen en foto's ook geen begrafenis heeft gekregen. Het bewijs zou een portret zijn waarop 'het rechteroor half is weggegumd', het andere oor 'kaarsrecht is afgevlakt' en de neusgaten 'zwart zijn gemaakt'. Het is allemaal een grote setup van de maffiagroep Poot.

Uitvergroting van het detail en enige aanscherping met behulp van Photoshop, laat volgens Vrijland zien dat de man in het spiegelbeeld niemand minder lijkt te zijn dan veroordeeld Amerikaans meesteroplichter Jack Abramoff, met wie de maffiagroep samenwerkt!!!! Vrijland roept iedereen op aangifte te doen.

Barracuda heeft na deze verbijsterende onthulling het portret van Martin Vrijland zelf nog eens goed bestudeerd en komt tot een even verbijsterende conclusie. Op zijn hoofd is een koptelefoon gefotoshopped en een baardje aangebracht die hij op een foto's niet heeft. Maar wie nog beter kijkt ziet werkelijk enorme gelijkenissen: Martijn heeft exact hetzelfde bolle gezicht van Joris Demmink, de wallen van Jan Poot, de oorlellen van moeder Vaatstra, de wenkbrauwen van Wim Dankbaar en Hans Mauritz samen, het kuitbeen van Maud Oortwijn, het neusbeen van Koos van Woudenberg, de snorharen van Anthony Michaels, de teenkootjes van Anton Teuben, de schouders van Arend Zeevat, de billen van Boudine Berkenbosch, de maag-darmholte van Ton Hofstede en de ellepijp van Micha Kat. Aangifte doen kan hier.


© Copyright, Poot Maffiagroep.

donderdag 10 april 2014

Kinderopvang

De vaste lezers van dit blog weten dat Barracuda zich de laatste tijd nogal vermaakt met Ton Hofstede, de bezige bij achter Het Haagse Complot. Ton doet de hele dag niks anders dan WOB-verzoekjes versturen teneinde grote schandalen uit heel diepe doofpotten te tillen, bij voorkeur in relatie tot Demmink en Baybasin. Hoe het met de lange waslijst van HEMA-bonnetjes is afgelopen die Ton van Roestige Spijker-getuige Storm wenste te ontvangen, weet Barracuda niet, want inmiddels heeft Ton alweer een nieuw project.

Enkele jaren terug meldde Micha Kat dat zich op het adres Riouwstraat 13 te Den Haag een kinderopvangcentrum was gevestigd. Niet zomaar een adres, want het was het toenmalige woonhuis van Joris Demmink. Waarmee volgens Kat bewezen was dat Joris 'duizenden kinderen' had verkracht. Dat alles volgens de onnavolgbare logica dat als iets op internet staat dat ook waar moet zijn.

Kijk, zo is Ton niet. Die wil dan ook echt het bewijs in handen hebben. 'Ik wil officiële en originele documenten zien. Referentienummers, handtekeningen, data, zaken die controleerbaar zijn en bevestigen wat er op papier staat.' En dat ziet Barracuda graag, zeker in dit geval, want het leek hem al vreemd dat de vrijgezel Joris er naast zijn drukke baan op het ministerie er ook nog een kinderopvang op nahield. Al zou het kunnen zijn dat Joris 's ochtends naast het verversen van de kattenbak wat bammetjes, pampers en kleurstiften voor de kinders op tafel legde en ze dan achterliet met de woorden: 'Geen stoute dingen doen, hè? Paps komt vanavond laat weer thuis.'

Maar zie, Ton kreeg nog antwoord ook, van de gemeente Den Haag. Komt er op neer dat er nooit een kinderopvang is gevestigd in huize Joris en de vermelding in het register onjuist was. Mogelijk werd Sijzenlaan 13 bedoeld. Maar dat is niet het antwoord dat Ton wil. Die gaat op alle slakken kilo's zout leggen en ziet ontwijkend gedrag.

Daarom gaat Barracuda superduper speurder Ton een handje helpen. Aan een kinderopvang zijn namelijk nogal strenge voorwaarden verbonden. Zo is kinderopvang doorgaans een commerciële activiteit die ingeschreven moet worden in de Kamer van Koophandel. Dus is Barracuda even gaan zoeken op Riouwstraat 13 en wat blijkt? Daar heeft nooit enige commerciële activiteit plaatsgevonden. Maar wel aan de Sijzenlaan 13. Kijk maar:


En Zo Kinderopvang heeft toevallig ook een vestiging in de Riouwstraat, maar dan op nummer 216, op veilige afstand van Joris en de Draak. Ergo: beide adressen zijn door elkaar gehaald. Krijgt Barracuda (alias 'Maarten') nu een eervolle vermelding op het Hofstede Complot?

Vingerwijzen

De plotterpolderoorlog woekert voort en maakt steeds meer slachtoffers. Zo was er de nachtelijke bitch fight tussen twee volkomen geschifte reaguurders bij Klokkenluideronline ('je hebt m’n adres, noem tijd en wapen. lulhannes') en bleek Johan Oldenkamp, zelfbenoemd vredesstichter, nog niet klaar met vingerwijzen. Naar het sonore stemgeluid van Rob van der Zon (Frontier Radio), die de breuk bij Argusoog zou hebben veroorzaakt, naar Anthony Migchels ('verontustende signalen') en nog een keer naar Anton Teuben van Niburu, die 'hoog scoort op Pateo Psychopaten Checklist'. Je vraagt je af of Oldenkamp nog vrienden over heeft.

Deze week nam Boudine Berkenbosch, samenstelster van Boublog, naar eigen zeggen definitief afscheid van haar lezers. Voor zolang als het duurt, want Barracuda vreest binnen afzienbare tijd een Olympic Zion-achtige heropstanding.

'De naam van Boudine Berkenbosch wordt op dit moment beklad en bescheten. Daarom vlieg ik hier liever weg!' aldus de Zeeuwse Friesin, die lekker gaat pootjebaden in Zuid-Beveland. Het waren de 'trollen' die haar het leven onmogelijk hadden gemaakt, zo beweerde Boudine, maar wie haar blog wat beter volgt, weet dat het vooral om een trol uit het eigen plotterkamp gaat. Tegen wie Berkenbosch aangifte had gedaan wegens virtuele stalking.

Diens schrijfsels eindigden ongelukkigerwijs nog hoger in de zoekresultaten van Google dan haar eigen bijdragen en een poging om de Google-ranking te beïnvloeden door permanent haar meisjesnaam voluit te schrijven heeft nog maar weinig resultaat opgeleverd.

De sluiting van Boublog is slecht nieuws voor Vaatstra-speurhonden Wim Dankbaar en Hans Mauritz, die in mei dan eindelijk te Bussum hun boekje mogen overhandigen aan Bob Smalhout, maar voor de verkoop zijn aangewezen op PR door de alternatieve media. Overigens een prima keuze die Smalhout, die kwakzalvers als chelatiearts Peter van der Schaar, genezeres Jomanda en arts Maria Sickesz, bedenkster van de orthomanuele geneeskunde, verdedigde. Zo'n man kun je kennelijk alles wijsmaken.