De wetenschap censureert zichzelf, beschrijft Niemöller. Ze mijden door taboes omgeven onderwerpen. In de commissies die erover gaan, zit wel eens een verdwaalde econoom, maar vooral toch antropologen en sociologen. Die identificeren zich met immigranten. Een onderzoek naar kinderbijslag die naar het buitenland verdwijnt: nee, liever niet.
Maar helaas, Joost had zijn tegellichtende boekje nog niet gepubliceerd of zijn oude luis in de pels en cijferfetisjist Flip Vandyke sloeg weer eens keihard toe. Vandyke heeft namelijk een hobby cq obsessie: netto-immigratie van allochtonen uit moslimlanden. Liefst zo nauwkeurig en waarheidsgetrouw mogelijk. In dit kader had hij al eens eerder gereageerd op een eerder stuk van Niemöller: 'Zoveel fouten stonden er in dat je het moeilijk vergissingen kon noemen.'
Probleem van Joost: vanuit een bepaalde overtuiging stukjes tikken dan vanuit het idee om de waarheid te beschrijven, liefst met behulp van creatief boekhouden. Zo kennen we onze pappenheimers weer. En dus haalt Flip de ene na de andere bewering van Joost onderuit, zoals het misverstaand van autochtonen (hoog opgeleid) weggaan en buitenlanders (laag opgeleid) komen of dat de helft van de niet-westerse allochtonen in Nederland leeft van een bijstandsuitkering. Allemaal weer minder dramatisch dan moslimvreters beweren.
Joost sputterde nog wel even tegen, maar dan trekt Vandyke natuurlijk juist alle registers open: 'De conclusie bij mijn eerste artikel was dat Niemöller een grote broek aantrekt: hij zal wel even de feiten geven. Als je dat zegt dan mag je een grote zorgvuldigheid verwachten. Geen halve waarheden, onwaarheden, verzwegen feiten, cherry-picking en niet onderbouwde beweringen.'
