Barracuda volgt al enige dagen als kijkverslaafde via internet de verwikkelingen van vijftien bewoners van Utopia. Met niks meer dan twee stroomdraadjes, een zelf te graven gat in de grond en een kraantje op een afgesloten lap grond - ergens tussen Bussum en Laren - mogen die in twaalf maanden iets op gaan bouwen. Is vanaf maandag ook op tv zien (bij SBS).
Producent Talpa was op het idee gekomen vanwege de toenemende belangstelling voor alternatieve samenlevingsvormen. En hoewel er iemand rondloopt met gebreide aliens op zijn trui, valt het soevereine karakter van de deelnemers eerlijk gezegd nogal tegen. Al begrijpt Barracuda heel goed dat echte alternatievelingen zich nooit zullen willen lenen voor een programma, waarin het hout voor de eerste bedden en kasten wel even bij de sponsor Hornbach moet worden besteld. Jammer, want dit was het ideale podium geweest voor Drs. Johan Oldenkamp. Of voor anachieltjes.
Talpa lijkt de kandidaten vooral te hebben geselecteerd op doorzettingsvermogen en kundigheid: een aannemer, een massagetherapeut, verpleegkundige, management consultant en een oliebollenbakker. Grotendeels handen uit de mouw-stekers. Zelfs dakloze Groninger Rienk trekt zijn plan: die wil schaakspellen gaan maken van hout.
En het gaat snel: vanaf maandag is er stroom en later in de week een pannenkoekenbusiness, waarmee de eerste centjes moeten worden verdiend. Er komt misschien Utopia kaas dankzij de melk van twee koeien op het terrein. Er moet internet komen, warm stromend water, zachtverende matrassen en de kans is groot dat de Utopianen over enkele maanden verveeld naar hun eigen uitzendingen kijken met hun dan net aangeschafte flat screen. Hoe houd je dit in godsnaam een jaar spannend?
Want hoewel sommige deelnemers nu al heimwee hebben naar het thuisfront, de eerste tranen al over het scherm rolden en een van deelnemers zich onbespied waande door stiekem uit een pan te snoepen (gaat niet lukken met 110 camera's), hurkt het gevaarlijk dicht tegen We Love Camping aan.
Met een beetje geluk wordt Utopia een uitputtingsstrijd tussen de producent en de bewoners. Mocht het al te saai worden, dan kan John de Mol uit arren moede altijd nog Ruud van Big Brother, Emile Ratelband of een zingende Marco Borsato uit een torenkraan op het terrein droppen.
Producent Talpa was op het idee gekomen vanwege de toenemende belangstelling voor alternatieve samenlevingsvormen. En hoewel er iemand rondloopt met gebreide aliens op zijn trui, valt het soevereine karakter van de deelnemers eerlijk gezegd nogal tegen. Al begrijpt Barracuda heel goed dat echte alternatievelingen zich nooit zullen willen lenen voor een programma, waarin het hout voor de eerste bedden en kasten wel even bij de sponsor Hornbach moet worden besteld. Jammer, want dit was het ideale podium geweest voor Drs. Johan Oldenkamp. Of voor anachieltjes.
Talpa lijkt de kandidaten vooral te hebben geselecteerd op doorzettingsvermogen en kundigheid: een aannemer, een massagetherapeut, verpleegkundige, management consultant en een oliebollenbakker. Grotendeels handen uit de mouw-stekers. Zelfs dakloze Groninger Rienk trekt zijn plan: die wil schaakspellen gaan maken van hout.
En het gaat snel: vanaf maandag is er stroom en later in de week een pannenkoekenbusiness, waarmee de eerste centjes moeten worden verdiend. Er komt misschien Utopia kaas dankzij de melk van twee koeien op het terrein. Er moet internet komen, warm stromend water, zachtverende matrassen en de kans is groot dat de Utopianen over enkele maanden verveeld naar hun eigen uitzendingen kijken met hun dan net aangeschafte flat screen. Hoe houd je dit in godsnaam een jaar spannend?
Want hoewel sommige deelnemers nu al heimwee hebben naar het thuisfront, de eerste tranen al over het scherm rolden en een van deelnemers zich onbespied waande door stiekem uit een pan te snoepen (gaat niet lukken met 110 camera's), hurkt het gevaarlijk dicht tegen We Love Camping aan.
Met een beetje geluk wordt Utopia een uitputtingsstrijd tussen de producent en de bewoners. Mocht het al te saai worden, dan kan John de Mol uit arren moede altijd nog Ruud van Big Brother, Emile Ratelband of een zingende Marco Borsato uit een torenkraan op het terrein droppen.
