De zaak Vervloesem heeft Barracuda in het verleden meerdere malen bonkende hoofdpijn bezorgd. Of de man wel of niet deugt, viel onafhankelijk moeilijk vast te stellen. Of Vervloesem was het slachtoffer van pedo's die hem al tientallen jaren zwart proberen te maken, of de Belg had de perfecte dekmantel gevonden voor perverse activiteiten. Er was alleen veel dat tegen hem pleitte. Begin jaren negentig, ver voordat Vervloesem furore maakte met de zogeheten Zandvoort zaak, werd hij bijvoorbeeld al van afpersing beschuldigd.
In de jaren negentig ging Vervloesem de strijd aan tegen kinderporno met zijn ‘Werkgroep Morkhoven’. Daarmee haalde hij geregeld de wereldpers, maar nadien kwam hij zelf in opspraak voor seksueel misbruik van minderjarigen.
In 2008 werd Vervloesem veroordeeld tot een gevangenisstraf van 4 jaar voor zedenfeiten door het hof van beroep in Antwerpen. In het najaar van 2010 werd hij vrijgelaten onder voorwaarden, maar in 2013 belandde hij opnieuw in de cel toen hij schuldig werd bevonden aan aanranding van zijn minderjarige neef. In hoger beroep werd hij alsnog vrijgesproken.
Barracuda blijft ook in 2018 op de waakvlam
