We waren hem eerlijk gezegd uit het oog verloren: Michiel Papenhove, oftewel Anarchiel. Na zijn retraite uit de maatschappij klaagde de voormalige Within Temptation-gitarist vanuit zijn cocon ongeveer twee jaar lang het door hem zo gehate verNederland aan. Geen vrolijke jongen, die Michiel. Nadat de spaarcentjes op waren moest Michiel, ondanks grote plannen om de wijde wereld in te trekken, gewoon weer aan de bak.
Maar de 'tic voor taal' bleef bestaan en dus doken er in de loop der tijd allerlei sites op die Michiel ook even snel ontredderd achterliet. Inmiddels is er al een heel kerkhof van Michiel-sites. Inclusief de nieuwste: Meedogenloos. Gemaakt samen met boomknuffelaar, emo-chick, oud-SP-er en transseksueel Petra Kramer. Hoe die twee elkaar gevonden hebben mag Joost weten, maar de synergie is zowel qua toon als inhoud ver te zoeken.
Want waar Kramer zich vooral lijkt bezig te houden met genderdysforie, blikt Michiel als vanouds optimistisch de toekomst in: 'De maatschappij dat ben jij! Tenminste, dat word je wijsgemaakt. Wat ze je er niet bij vertellen (...) is dat jouw bestaan voor de maatschappij vooral een papieren werkelijkheid is. Een kille cijfermachine die incalculeert dat jij een significante bijdrage levert aan een systeem dat parasitair is. Meedogenloos.nl wil documenteren hoezeer de mensheid op haar laatste benen loopt en hoe ze bukt onder wat we het verlichte Westerse denken zijn gaan noemen. Tegelijkertijd willen we vooral meer mededogen in de meedogenloze maatschappij van megastallen en kiloknallers. Maar dat zal niet makkelijk gaan in een maatschappij waarin geld regeert.'
Michiels grootste vijand is nog steeds de overheid, wat altijd weer goed is voor een hoop Calimero-gehuil. Een van zijn laatste bijdragen gaat over een proef met de automatische paspoortcontrole op Schiphol, die tot doel heeft lange controlerijen op de luchthaven terug te brengen, maar volgens Michiel alleen maar wordt ingevoerd ten behoeve van de hoeders van onze politiestaat. Bij de proef werden al enkele mensen met openstaande boetes of betrokkenheid bij het verspreiden van vals geld gesnapt.
Papenhove laat bij dit soort stukjes altijd een hoop informatie weg: zo werkt het systeem alleen met een Europees biometrisch paspoort, geldt de controle niet voor het Schengen-gebied (alleen bij vertrekhal 3, aankomsthal 3 en bij het grensfilter tussen Schengen en niet-Schengen) en is de automatische controle ook nog eens niet verplicht: Reizigers kunnen ook altijd nog kiezen voor de huidige paspoortcontrole aan de balies, waarmee ze evenveel risico lopen als dat ze door de marechaussee worden gecontroleerd.
Wat altijd weer opvalt aan Michiel: hij richt zich als een echte evangelist tot de doorsnee Nederlander, die dan ook steevast keurig met 'U' wordt aangesproken, maar met 'documenteren hoezeer de mensheid op haar laatste benen loopt' trek je toch vooral zo niet uitsluitend - net als destijds bij Anarchiel - zelfmeelijkwekkende verschoppelingen aan, een beetje zoals sombermans Robert Smith van The Cure hele generaties met gitzwart spraykapsel, dikke eyeliner en vuurrode lippenstift heeft voortgebracht.
Maar de 'tic voor taal' bleef bestaan en dus doken er in de loop der tijd allerlei sites op die Michiel ook even snel ontredderd achterliet. Inmiddels is er al een heel kerkhof van Michiel-sites. Inclusief de nieuwste: Meedogenloos. Gemaakt samen met boomknuffelaar, emo-chick, oud-SP-er en transseksueel Petra Kramer. Hoe die twee elkaar gevonden hebben mag Joost weten, maar de synergie is zowel qua toon als inhoud ver te zoeken.
Want waar Kramer zich vooral lijkt bezig te houden met genderdysforie, blikt Michiel als vanouds optimistisch de toekomst in: 'De maatschappij dat ben jij! Tenminste, dat word je wijsgemaakt. Wat ze je er niet bij vertellen (...) is dat jouw bestaan voor de maatschappij vooral een papieren werkelijkheid is. Een kille cijfermachine die incalculeert dat jij een significante bijdrage levert aan een systeem dat parasitair is. Meedogenloos.nl wil documenteren hoezeer de mensheid op haar laatste benen loopt en hoe ze bukt onder wat we het verlichte Westerse denken zijn gaan noemen. Tegelijkertijd willen we vooral meer mededogen in de meedogenloze maatschappij van megastallen en kiloknallers. Maar dat zal niet makkelijk gaan in een maatschappij waarin geld regeert.'
Michiels grootste vijand is nog steeds de overheid, wat altijd weer goed is voor een hoop Calimero-gehuil. Een van zijn laatste bijdragen gaat over een proef met de automatische paspoortcontrole op Schiphol, die tot doel heeft lange controlerijen op de luchthaven terug te brengen, maar volgens Michiel alleen maar wordt ingevoerd ten behoeve van de hoeders van onze politiestaat. Bij de proef werden al enkele mensen met openstaande boetes of betrokkenheid bij het verspreiden van vals geld gesnapt.
Papenhove laat bij dit soort stukjes altijd een hoop informatie weg: zo werkt het systeem alleen met een Europees biometrisch paspoort, geldt de controle niet voor het Schengen-gebied (alleen bij vertrekhal 3, aankomsthal 3 en bij het grensfilter tussen Schengen en niet-Schengen) en is de automatische controle ook nog eens niet verplicht: Reizigers kunnen ook altijd nog kiezen voor de huidige paspoortcontrole aan de balies, waarmee ze evenveel risico lopen als dat ze door de marechaussee worden gecontroleerd.
Wat altijd weer opvalt aan Michiel: hij richt zich als een echte evangelist tot de doorsnee Nederlander, die dan ook steevast keurig met 'U' wordt aangesproken, maar met 'documenteren hoezeer de mensheid op haar laatste benen loopt' trek je toch vooral zo niet uitsluitend - net als destijds bij Anarchiel - zelfmeelijkwekkende verschoppelingen aan, een beetje zoals sombermans Robert Smith van The Cure hele generaties met gitzwart spraykapsel, dikke eyeliner en vuurrode lippenstift heeft voortgebracht.
