Het portret begon zoals je van Oldenkamp gewend bent: sprekend voor een enorme menigte (een stuk of vijf personen,.in een volgend fragment nog minder). Over 9/11, dat Johan naar eigen zeggen 'heeft onderzocht' (lees: gewoon wat op internet rondgekeken).
Maar vervolgens neemt het portret een heel andere wending. Het is alsof de makers Johan hebben geadviseerd om 'zo normaal mogelijk over te komen'. En dus zien we Johan samen met zijn kinderen een normale Hollandse aardappel broccoli-maaltijd verorberen, met vla uit pak na, en een potje voetbal spelen. De oudste leest al moeilijke boeken, maar lijkt pa niet in alles te willen volgen.
En dan komt het: Oldenkamp zegt dat hij het vervelend vindt voor zijn kinderen dat hij 'zit ondergedoken' (bij zijn vriendin op een flatje). De makers van het programma hebben echter totaal verkeerd begrepen dat hij 'leeft ondergedoken in afwachting van de nieuwe tijd', terwijl Johan zich in werkelijkheid als soeverein mens schuilhoudt voor belasting, sociale diensten en andere lastpakken. Dat leven bevalt blijkbaar niet meer, want Johan zegt dat het misschien tijd wordt om 'weer aan de maatschappij deel te nemen en een baan te nemen', zijn volgers in shock achterlatend.
