Piraten

Dat was een lekker begin voor de Piratenpartij. De nummer drie op de kieslijst Reinier Bakels stapte onlangs op na een handgemeen in Brussel. Het incident wordt uit de doeken gedaan door een student journalistiek Wilfred Raterink, die met een aantal piraten de kroeg in dook: "Reinier Bakels vroeg mij op agressieve toon waarom ik nog bij de borrel was. Hier totaal niet op voorbereid vraag ik hem wat hij denkt dat ik daar doe. Voordat ik doorheb wat er gebeurt lig ik op de grond, met een boze Reinier Bakels die me tegen de grond duwt, tegen me schreeuwt; “Jij bent hier aan het spioneren!”.

Het is een raar clubje, die Piratenpartij. Wat open source jongens en muziekfanaten, merendeels twintigers. Beoogd lijsttrekker Samir Allioui (27) gaat nooit naar de bioscoop. Hij koopt ook geen cd’s of dvd’s. Uit protest, want Allioui wil niet betalen voor informatie. Auteursrecht en patenten zijn volgens Allioui ‘schadelijk voor de samenleving’. 'Cultuur moet voor iedereen beschikbaar zijn, en het verspreiden van muziek en films kan gewoon digitaal.'  

Wat meteen opvalt is dat de filosofische onderbouwing van dit soort standpunten volledig ontbreekt. Uit het partijprogramma blijkt dat de piraten zich uitsluitend druk maken over inperking van de privacy door overheden en het vrijmaken van informatie. Dat eerste, daar kunnen we nog inkomen. Maar waarom een brood wel geld zou moeten kosten en muziek niet, blijft een raadsel. Dat een aantal twenty somethings gratis willen blijven downloaden zonder repercussies kan Barracuda zich best voorstellen, maar blaas dat dan niet op tot politieke ambities.

Daarnaast lijkt de muziekindustrie zelf ook bereid om de teugels te laten vieren. Het plan van auteursrechtenorganisatie Buma/Stemra om geld te gaan heffen op het internetabonnement van mensen die muziek willen downloaden, lijkt een goed begin. Daar hebben we geen zelfzuchtige piratenpartij voor nodig.

Transparante burger

De verkiezingskoorts is losgebarsten. De ene nieuwe partij na de andere meldt zich. Deze week was het de beurt aan partij 'Partij één'. Uit het persbericht: "Partij één richt zich op een nieuwe generatie met  positiviteit en een toekomstgericht, eigentijds ideeëngoed. Een generatie die gelooft in én én. Partij één keert zich tegen de teneur van angst en onmogelijkheden en zal de politiek op een andere manier benaderen: vanuit waarden in plaats vanuit etiketten zoals links of rechts. Door mee te werken in plaats van tegen te werken."

Waarna we onder meer lezen dat Partij één twee speerpunten heeft: ondernemerschap en idealisme. "Met als uitgangspunten een duurzame toekomst - goed voor mens, dier en milieu - en de kracht van diversiteit. Partij één zet zich in mensen met elkaar te verbinden in plaats van te polariseren."

Bakken met nietszeggend tekst, en programmapunten die je ook al terugvindt bij SP, Partij voor de Dieren of Groen Links.

Maar het kan nog vager: de Piratenpartij. "De Piratenpartij Nederland wil het auteursrecht inkorten tot 5 jaar, niet-commercieel kopiëren legaal houden, en een niet-dodelijk alternatief voor patentrecht instellen. Tevens willen wij als waakhond optreden voor uw constitutionele en burgerrechten, privacy in het bijzonder." Kennelijk vond iemand dat hij schaamteloos moest kunnen downloaden, en dan giet je daar even een idealistisch sausje overheen.

Op hun site verweren de initiatiefnemers zich al meteen tegen 'anonieme commentatoren' die beweren dat de Piratenpartij een one-issuepartij. Wat natuurlijk helemaal waar is, want er is (nog) geen politieke programma te ontdekken, hoewel: men schijnt iets te hebben tegen "machtige lobby's van farmaceuten, uitgevers, filmmaatschappijen en andere firma's die burgers op draconische maatregelen aansturen".

En klinkt "Een transparante overheid, en geen transparante burger" nog redelijk, het programmapunt 'afschaffing van auteursrecht voor niet-commerciële doeleinden' roept alleen maar vragen op: auteursrecht heeft vrijwel altijd betrekking op producten (boek, film, cd) waarvan het de bedoeling dat die verkocht gaan worden. Het verschil tussen kopen en gratis downloaden (voor niet commercieel gebruik) is nogal aanzienlijk. Alles maar toestaan is toch wat anders dan redelijke afspraken maken over de betaling van muziekgebruik in embedded You Tube-filmpjes.