
Vanaf 21 september worden van Nederlandse burgers die een nieuw paspoort aanvragen, de vingerafdrukken afgenomen. Dat gebeurt trouwens ook elders in Europa. Maar alleen in Nederland worden die afdrukken in een databank opgeslagen. De officier van justitie kan bij opsporingsonderzoeken gebruik maken van deze gegevens.
Vandaag en morgen buigt het Mensenrechtencomité van de Verenigde Naties in Genève zich over de vraag of deze Nederlandse regeling in strijd is met de mensenrechten. Juristen en burgerrechtenorganisaties waren al tegen. Kan nog spannend worden.
En ja, het ging toch niet zo lekker met de privacy. Vorige week ging de Eerste Kamer morrend akkoord met de bewaarplicht van mail- en telefonieverkeer, ook al Europese regelgeving, met als doel om het opsporingsorganisaties nog makkelijker te maken. Terecht worden hierbij kritische kanttekeningen geplaatst. Want nogal wat diensten, zoals webmail, blijken helemaal niet onder de regelgeving te vallen, en dus is de bewaarplicht er vooral voor domme boeven. En wie zegt dat al die inspanningen ook daadwerkelijk iets opleveren?
Dat al deze regelgeving juridisch getoetst wordt, is niet meer dan terecht, dat er kritisch wordt gekeken naar deze ontwikkelingen ook, maar het geroep om privacy schiet ook wel eens door. Bij het geringste wetvoorstel begint menigeen te piepen over een politiestaat, waarbij het juridische kader waarin deze maatregelen worden gepresenteerd, volledig genegeerd wordt. Alsof het de bedoeling is dat menige Nederlanders 24/7 continu in de gaten wordt gehouden.
Daarnaast is er een maatschappelijke trend die door tegenstanders van deze wetgeving over het hoofd wordt gezien. De gemiddelde Nederlandse burger geeft kennelijk niks om privacy. Dat is geen schapengedrag, en ook geen naïviteit, maar gewoon hun keuze. Privacy is (in de ogen van die Nederlanders) voor watjes. Kijk maar naar de gemiddelde Hyves- of Facebook-pagina. Daar staan meer gegevens dan in een gemiddeld medisch dossier en ze zijn ook nog eens voor iedereen toegankelijk. De CV van menige zakenman staat voor iedereen te kijk bij Linkedin en anders twitteren we wel de hele dag waar we ons nu weer bevinden. Intellectuelen kunnen nog zulke mooie verhandelingen afsteken over burgerrechten, straks zetten we onze vingerafdruk gewoon zelf op internet. Als behangetje.