Aanvankelijk wilde Kat niet aan die uitzending meewerken, en dus kreeg Vrijland ruim de gelegenheid om zijn mooie theorie over een mogelijke deal tussen de Stichting De Roestige Spijker en de BV Nederland uit de doeken te doen, een deal waarbij de stichting met 'slappe getuigenverhoren' eigenlijk gewoon de onschuld van Demmink moet aantonen in ruil voor een geheime miljoenenschikking. Of zo.
En dat terwijl Vrijland niet eens zover had hoeven te graven om de rol van Kat hierin aan de kaak te stellen. De sappige details kwamen spontaan bovendrijven toen Kat alsnog aan de telefoon kwam en de twee elkaar verbaal in de haren begonnen te vliegen.
Kat had Vrijland verteld dat hij 4000 euro per maand vangt voor zijn werkzaamheden voor de familie Poot, en regelmatig voor overleg bij ze over de vloer komt. Op het eerste ging Kat niet in, het tweede werd wel bevestigd. Waarbij Kat ook nog wist te vertellen dat de familie Poot Klokkenluideronline.nl had helpen oprichten. Zo hoor je weer eens wat.
Blijkbaar is er even wat onmin geweest toen Kat wat al te overdreven de holocaust ging ontkennen, in die periode smeekte Kat zijn lezers bijna dagelijks om geld, maar intussen krijgt hij dubbel betaald voor de eindfase in de Demmink propaganda. Heer Knijff, leest u mee?
De zaak Demmink is er een van driedubbele agenda's. Poot wil justitie te kakken zetten als straf voor het mislukken van het Chipshol-project. Dat Demmink daarin een rol zou hebben gespeeld is niks anders dan een luie aanname van de oude Poot, die in de Volkskrant ook nog doodleuk verklaarde dat het hele vermeende kindermisbruik hem eigenlijk geen ruk interesseert.
Waarbij je je inderdaad kunt afvragen waarom de door Poot gefinancierde Stichting Roestige Spijker die hele poppenkast van de afgelopen weken heeft opgevoerd. Hoe dan ook, de zich onafhankelijk noemende journalist Kat blijkt niks anders dan dik betaalde propaganda te schrijven, waarbij het er kennelijk om gaat om het vuurtje steeds verder op te stoken. Al is het met vuige roddels.
De andere dubbele agenda is van advocate Adèle van der Plas, die haar tactiek prompt veranderde toen haar cliënt Baybasin het hoger beroep over de telefoontaps verloor. Dat was in 2004, nog geen jaar nadat de Gay Krant en Panorama hun verhaal over Demmink rectificeerden. En dus deed zich een mooie gelegenheid voor om het over een heel andere boeg te gooien. Alleen al om die reden moeten de Turkse aangiften met flink wat scepsis worden bekeken.
Je kan trouwens rustig stellen dat het gros van het anti-Demmink kamp er eigen agenda's op nahoudt: van de halve psychoten bij Klokkenluideronline die zelf met justitie in aanraking zijn geweest tot rancuneuze bajesdirecteuren die nog een appeltje met hun oude werkgever hebben te schillen. Of Ton Hofstede, die de zaak Baybasin/Demmink in verband probeert te brengen met een volledig uit de hand gelopen ruzie met zijn schoonfamilie (affaires die natuurlijk niks met elkaar te maken hebben).
En niet te vergeten Vrijland zelf, die onlangs zelf tevergeefs om geld bedelde bij de familie Poot, en met 200 euro van Kat naar huis reed, zwaar beledigd omdat die iets te demonstratief de beurs had getrokken.
