Pedoboot

Een speciale commissie van de Britse politie gaat onderzoek doen naar beschuldigingen van kindermisbruik door wijlen premier Edward Heath. De politie zou de beschuldigingen begin jaren negentig niet serieus hebben genomen.

Met dat bericht gingen plotters afgelopen dagen weer meteen aan de haal om er hun eigen fantasie op los te laten. Ineens is er een 'pedoboot' van Heath waarop 'kinderen niet alleen werden verkracht en gemarteld, maar ook in stukken gehakt en overboord gegooid'.

Maar nog voordat de politie goed en wel aan de slag kan gaan, blijft er in de Britse kranten al weinig over van die verhalen. Neem die vermeende pedoboot. In werkelijkheid is er een vaag verhaal dat elf jongens aan boord gingen van het Heath's jacht Morning Cloud en er eentje bij aankomst in Jersey zou ontbreken. Zou, want dat is niet zeker. 'Perhaps he was dropped off somewhere else. But it was suspicious'. Klinkt niet erg spannend, om heel eerlijk te zijn.

Dan is er nog een Filipijnse uitbaatster van een hoerenkast, die belooft een boek te schrijven 'waarin ik alle namen zal noemen'. Maar ze wil niet eens zeggen of zij Heath heeft gekend, behalve: 'Een aardige man, maar hij is dood. Ik kan niets zeggen.' Schiet niet erg op, zo.

Er is ook nog een verklaring van een man die beweert dat hij in augustus 1962 door Heath als twaalfjarige zou zijn opgepikt en misbruikt. Maar MP Michael Brown - zelf geen fan van Heath - schrijft dat het niet erg aannemelijk is dat een man die permanent werd gewaakt door de Special Branch en omringd werd door persoonlijke assistenten ook maar de kans heeft gehad zich ongezien te vergrijpen aan kinderen. En al helemaal niet in augustus 1962.

De eeuwige vrijgezel Heath was volgens zijn biografie die maand maar een paar dagen in Engeland, en had toen zijn handen vol aan het debat over aansluiting bij de Gemeenschappelijke Europese markt. Daarna vertrok Heath voor een vakantie bij een bevriend echtpaar in Jacut-de-la-Mer in Bretagne. Ook op oude leeftijd werd Heath voortdurend omringd door huishoudelijk personeel omdat hij 'nog geen ei kon bakken'.

Deejay en zanger Jonathan King probeerde ooit uit te vinden of Heath gevoelens voor hem of andere mannen had, aangezien die geruchten de ronde deden. 'We chatted for twenty minutes. I knew he had a flat in the Albany, a chic block near Piccadilly in London. I hoped for an invitation to tea. He seemed charming, with a good sense of humour, and was clearly not in the slightest bit interested in me sexually. Then he said ‘Jonathan, if you don’t mind, I’d like to have a little nap’.

Die laatste verklaring is op zijn zachtst gezegd nogal opmerkelijk. King is nota bene zelf ooit veroordeeld voor seksuele omgang met minderjarigen, en pleitte zelfs Jimmy Savile vrij. 'At least miscarriages of justice in cases of murder have bodies to show that crimes did take place. If I’d been tried now, instead of 14 years ago, when the ages of consent had only just been equalised thanks to the EU and to the fury of homophobes, I would certainly have been found innocent.'

Wrakstuk

Het wrakstuk van een vliegtuig dat langs de kust van Réunion is gevonden, lijkt inderdaad afkomstig van vlucht MH370. Dat is de Boeing 777 van Malaysia Airlines die op 8 maart 2014 spoorloos verdween boven de Indische Oceaan met 239 mensen aan boord.

Daaromheen werden de meest idiote complotten verzonnen, die door figuren als Johan Oldenkamp natuurlijk gretig werden omarmd. Zoals dat het vermiste vliegtuig uiteindelijk als MH17 neerstortte. Logisch toch?

Maar wie denkt dat met het vinden van een wrakstuk de complotten overwaaien, heeft het mis. Ze bloeien weer volop. Zo was er een theorie dat het vliegtuig stiekem zou zijn geland op Diego Garcia, waar zich een Amerikaanse militaire basis bevindt. En laat Diego Garcia nu 'slechts' 1475 mijl verwijderd zijn van Réunion. Tadaa! En dan zijn er natuurlijk nog degenen die beweren dat het wrakstuk opzettelijk is geplaatst om de boosheid van nabestaanden te sussen.

Daarnaast was er de theorie dat MH370 eigenlijk een kernkop naar Noord Korea vervoerde en de VS aan Thailand de opdracht gaven om het vliegtuig dan maar neer te halen. Inderdaad stop je zo'n kernkoppen gewoon tussen de vakantiekoffers op een doordeweekse passagiersvlucht.

En toch is de vondst van het wrakstuk bij Réunion wel degelijk juist voorspeld, en wel door Professor Charitha Pattiaratchi van de University of Western Australia. Maar dan op grond van echte wetenschap: stromingsmodellen. 

Empire Strikes Back

The Empire Strikes Back. Na een lange radiostilte hebben Nederlandse klimaatwetenschappers maar eens een open brief gepubliceerd naar aanleiding van de recente schandalen over het IPCC-klimaatrapport. Ze schrijven dat de fouten in het rapport "door sommigen worden aangegrepen om de hele klimaatwetenschap in diskrediet te brengen".

Maar de meest interessante onthulling kwam deze week van The Independent. Een van de drijvende krachten achter de anti IPCC-campagne zou volgens klimaatalarmisten het Amerikaanse olieconcern ExxonMobil zijn. Dat schenkt honderdduizenden dollars aan organisaties als het Amerikaanse Atlas Economic Research Foundation en het Britse International Policy Network, beide actieve spelers in de lobby tegen klimaatwetenschappers. De New York Times publiceerde daarop weer een verklaring van het oliebedrijf, waaruit blijkt dat de soep van de klimaatevangelisten toch iets te heet is opgediend. ExxonMobil verwijst simpelweg naar haar klimaatbeleid en dat lijkt maar weinig met klimaatontkenning te maken te hebben.

De fouten in het omstreden rapport tonen volgens de Nederlandse onderzoekers aan dat het IPCC niet onfeilbaar is, maar dat betekent volgens de onderzoekers niet dat de hoofdconclusies onwaar of gekleurd zijn (nuchtere beschouwing hier). IPCC had alleen wat grootmoediger moeten zijn in het snel en openlijk toegeven en herstellen van fouten. En laat dat nou zo'n beetje de crux van de zaak zijn.