Chemtrails gibt es nicht

De Duitse meteoroloog en voormalig weerman en talkshow presentator Jörg Kachelmann kreeg vorige week van de rechter een verbod opgelegd om nog langer publiekelijk te beweren dat chemtrail-activisten voor 80 procent uit 'neonazi's en gestoorden' bestaan. Dat van die neonazi's was niet zo kien natuurlijk, maar gestoorden, dat moet kunnen. Kachelmann legt het hierboven allemaal prima uit.

Probleem is dat de zegevierende advocaat van het burgerinitiatief Sauberer Himmel, ene Dominik Storr, deze overwinning natuurlijk weer gebruikt om te beweren dat er al jaren 'keihard bewijs' is voor chemtrails, maar dat dit bewijs door de overheid voor het publiek verborgen wordt gehouden. Vandaar we Storr dus maar op zijn blauwe ogen moeten geloven. En natuurlijk sleept Storr ook HAARP er nog even bij, de Deus Ex Machina die altijd opduikt als complotdenkers een natuurlijk verschijnsel niet kunnen verklaren. 

De reacties bij Xander spreken weer boekdelen: 'Ze (...) willen een NWO, ze willen de wereld beheersen, ze willen ons brein controleren. Als een woedende Repelsteeltje tussen rokende afvalbergen op stoffige goudstaven dansen.' 'Chemtrails bestaan zeker wel!!! Heel internet staat ervol mee.... Open your eyes and mind!!!'' De huidige overheden zijn al decennia-lang ware KILLER-SPOKEN'

Gestoorden dus, zegt ook Barracuda. Dus kom maar op met die rechtszaak.

UPDATE: Aliens bestaan ook al niet.

Blauwe ogen

De wonderen zijn de wereld nog niet uit. De over het algemeen stemvaste PVV'er sloeg volgens de jongste peilingen van Maurice de Hond plotseling linksaf. Naar de SP! Drie zetels verlies! En nog erger: de SP lijkt vooral stemmen te winnen door de kwestie-Mauro. Zo vindt 25 procent van de PVV-stemmers dat Mauro een verblijfsvergunning moet krijgen. Meteen paniek bij de Breivik-gekkies van Amsterdam Post. 'Wat wel iets waard zou zijn is als jullie, de PVV, eens naar je achterban zouden luisteren en niet zoals Wilders, met een ongeïnteresseerd gezicht, met het been wiebelend en verveeld met je pen jonglerend, "Tegen" hadden gestemd om maar "eenheid" uit te stralen. Dan was de PVV nu de grootste partij sinds lange tijd.'

Barracuda moest ineens aan Nicolae Ceauşescu denken die, toen hij in 1989 werd geconfronteerd met een woedende menigte, werd aangestoten door zijn vrouw Elena om toch nog maar wat extra toezeggingen aan het volk te doen. Want die Mauro zal Amsterdam Post natuurlijk aan hun kont roesten, zoals overduidelijk blijkt uit de reaguursels onder het artikel: 'Als Mauro zou mogen blijven gaan alle zielige asielzoekers de media er bij halen. Dan is het morgen de zielige Brian uit Suriname en overmorgen de zielige Mohammed uit Irak, zo blijven we aan de gang.' En waag het vooral niet bij Amsterdam Post over menselijkheid te beginnen. 'En wat had je gedacht hoeveel zetels het had gekost als de PVV overstag was gegaan?'

Nee, dan Artikel 7, die zijn ten minste eerlijk: 'De zaak-Mauro is een klassiek links huilebalk-verhaal over een individu dat tussen de wal en het schip wordt vermalen, ongeacht de logica van eerder algemeen als redelijk onderschreven wetten, dat tot in den treure wordt uitgemolken. Nieuw in de frontlijn van dit emotionele geweld was de verschijning van de SP-politica Sharon Gesthuizen, een ietwat fragiel ogend gutmensch die het niet droog hield, maar toch fel van zich afbeet. De SP krijgt maar zelden de kans in een zo emotioneel debat zo geprononceerd de aandacht vast te houden, en het resultaat was er dan ook naar. Die drie zetels die de PVV afhandig werden gemaakt, waren normaal gesproken min of meer proportioneel over de huilie-huilie-partijen verdeeld.'

Het is altijd amusant om te lezen hoe de PVV aanhang elk verlies als onbelangrijk onder het tafelkleed schuift. Kijk, legt schrijver Hannibal ons uit, je moet het als volgt zien: Dat de SP meer aantrekkingskracht uitoefent op PVV-kiezers dan omgekeerd is niet vreemd: de PVV zit tegen de top van haar potentieel aan, de SP bepaald nog niet. Door de gedoogconstructie, en de absentie van enig prominent PvdA-politicus, is Emile Roemer uitgegroeid tot de onbetwiste oppositieleider, en dat betaalt zich uit. Klaar. Geert gered.

Of zou de onvrede toch dieper zitten? De harde toon op het gebied van immigratie van Geert en zijn fractie lijkt al met al nog weinig effect te sorteren. De immigratie in Nederland heeft vorig kwartaal het hoogste niveau bereikt in tien jaar. Er zijn meer Marokkanen het land binnengekomen dan vertrokken. En de SP is ter linkerzijde de enige partij met een kritisch immigratiebeleid. Maar Geert zit niet stil: hij heeft zijn natuurlijk donkere ogen naar lichtblauw gephotoshopt. Goed voor tien zetels.

Luciferische laffe helhonden

De onthullingen over het niet geheel smetvrije verleden van zelfverklaard pedojager Ben van de B. - deze week gearresteerd, maar sinds gisteren voorlopig weer op vrije voeten - zijn Barracuda niet in dank afgenomen. Hij had ook niet anders verwacht. Complotters reageren altijd op dezelfde manier op onwelgevallig nieuws. Je hebt de mond vol over waarheidsvinding, maar daar passen even geen vervelende feiten bij. Ben vertelt nu eenmaal wat complotters willen horen: dat de hele justitiële top, de rechtelijke macht en de kinderbescherming een groot pedosatanisch complot is. Zo ziet de complotter de wereld en zo zal het blijven ook.

En dus sproot dit 'trollenblog' natuurlijk weer voort uit 'dezelfde maffiose justitie-organisatie waar Fred Spijkers, Sam Broersma, Georg Reuchlin, Ad van Rooij, Micha Kat en al die andere klokkenluiders door kapot gemaakt zijn of nog worden, omdat zij de maffia-kliek ongenadig voor het voetlicht brengen en daardoor wordt de aandacht manipulatief afgeleid naar de achtergrond van de boodschapper'. Verder waren we een engerd, een geenstijl in het klei of Luciferische laffe helhonden.

Ook deden 'dingen uit het verleden er niet toe'. Maar die doen er juist alles toe. Zo blijkt Van de B. deze week te zijn opgepakt vanwege dezelfde bedreigingen met geweld die hem al eerder in de problemen hebben gebracht. In de verzekeringstelling heet het 'zwaar lichamelijk letsel door schuld, gepleegd te Alkmaar, dan wel in een gemeente in Nederland tussen 31 oktober en 1 november 2011.' Geen Argusoger die wil weten wat er nu werkelijk is gebeurd. Men maakt zich enkel druk over zijn hardhandige aanhouding. Ook hoor je Argusogers niet over het feit dat Van de B. alweer enige tijd terug zelfs zijn partner heeft toegetakeld.

Van de B. lijkt met zijn verhalen de aandacht af te leiden van een huiselijke tragedie - inclusief schietpartijen  - die er voor heeft gezorgd dat zijn beide kinderen bij een pleeggezin zijn geplaatst. Want daar draait het allemaal om. Ben wil zijn kinderen terug, goedschiks of kwaadschiks. In een mailbericht meldde Van de B. dat hij - desnoods door te schieten - zijn beide dochters zou weghalen uit het huis waarin zij 'gedwongen' zijn geplaatst. En door maar lang genoeg te roepen dat je kinderen worden misbruikt door klasgenootjes, familie, politie en jeugdvoogden, en dat nog eens aan te dikken met verhalen over satanische rituelen, hoop je misschien je kinderen weer de armen te sluiten. En wie Ben zo vurig over zijn kinderen hoort praten, kan moeilijk geen sympathie voor hem krijgen.

Totdat je wat kritischer luistert. Dan blijken al die verhalen nogal onsamenhangend en onvolledig. Zo zou Ben enkele jaren terug in de gaten hebben gekregen dat zijn schoonvader zijn kinderen misbruikte. Maar Ben deed geen aangifte bij de politie, zoals een ieder ander zou hebben gedaan, hij benaderde naar eigen zeggen Bureau Jeugdzorg. Een grote vergissing, zo moest hij achteraf toegeven, want door een of ander speling van het lot, raakte hij patsboem zomaar zijn kinderen kwijt.

Het  tussenliggende verhaal krijgen we uiteraard niet te horen en uit zijn meest recente veroordeling blijkt waarom: de Raad voor de Kinderbescherming was al met het probleemgezin bezig, en het zou zomaar kunnen dat de schoonfamilie (die Ben van misbruik beschuldigt) de procedure in gang heeft gezet. Ook valt uit het vonnis af te leiden dat Ben alcohol- of drugsverslaafde was. Zo blijkt er een rapport door de Verslavingsreclassering te zijn opgemaakt en heeft Brijder Verslavingszorg bemoeienis met hem gehad. Een van de vonnissen maakt verder melding van een Uittreksel Justitiële Documentatie, gedateerd 16 juli 2008, waaruit blijkt dat 'de verdachte al eerder terzake van bedreigingen tot straffen is veroordeeld'.

De geschiedenis zit helaas vol familietragedies die niet zijn wat ze lijken. Om een in een heel ander verband een voorbeeld te noemen: Wie herinnert zich niet hoe in 1994 moeder Susan Smith heel Amerika op zijn kop zette met het aangrijpende verhaal dat haar kinderen waren ontvoerd? Bij elk tv optreden - Smith verscheen in tientallen ontbijtshows en actualiteitenrubrieken - liepen de waterlanders over haar wangen en heel Amerika zocht mee naar haar ontvoerde kinderen. Maanden later kwam de gruwelijke waarheid aan het licht: ze had haar twee jonge kinderen in haar Mazda Protegé achtergelaten en in de auto in een meer geduwd. Haar nieuwe vriend wilde een relatie zonder kinderen.

Pedojager

Zelfverklaard pedo- en satanistenjager Ben van de B. is gearresteerd. De complotblogjes spreken er schande van. Hij werd met veel geweld overmeesterd, tot bloedens toe tegen de grond gewerkt en meegenomen door een arrestatieteam van de politie Alkmaar. De aanleiding? Dat is weer eens een van de vele raadsels uit het dossier Van de B. (We korten die naam met opzet af, de reden wordt zo dadelijk duidelijk.)

Ex-visser Ben van de B. (1966) dook enkele maanden geleden voor het eerst op toen hij bij Argusoog zijn verhaal mocht vertellen. Dat komt er op neer dat hij vanaf 2009 begon te vermoeden dat zijn schoonvader zijn twee kinderen had misbruikt. Van de B. schetst een beeld van satanisten in de omgeving Bergen, Schoorl en Alkmaar: rijke families van al dan niet rooms-katholieke huize die elkaar kinderen zouden misbruiken in bizarre rituelen. Met maskers enzo. Hij zou het allemaal uit de mond van zijn kinderen hebben gehoord.

Toen hij verhaal wilde halen bij deze of gene, deden die prompt aangifte. Daarop werd Van de B. naar het Pieter Baan Centrum gestuurd - waar hij zich weigerde te laten onderzoeken - en pakte Bureau Jeugdzorg zijn twee dochters af. Op welke gronden? Weer een raadsel. Van de B. beweert nu dat ook Bureau Jeugdzorg ook zijn kinderen misbruikt en dat ongeveer iedereen in het (pedo)complot zit. Is Ben een fantast? Iemand zich van alles inbeeldt? Of is hij een groot satanisch netwerk op het spoor gekomen?

Het was even zoeken, maar twee vonnissen vertellen een heel ander verhaal. In 2010 werd Van de B. veroordeeld tot acht maanden gevangenisstraf voor bedreiging 'met enig misdrijf waardoor gevaar voor de algemene veiligheid van personen of goederen ontstaat'. Het gaat onder meer om SMS-bedreigingen aan het adres van zijn schoonvader, het bedreigen van een leerling die zijn dochter iets zou hebben aangedaan, maar ook de mishandeling van zijn eigen partner, die hij 'één of meermalen in/tegen het gezicht en/of haar hand en/of (elders) op/tegen het lichaam heeft geslagen en/of heeft gestompt.'

Op 2 september 2009 heeft een medewerker van de Raad voor de Kinderbescherming te Alkmaar een gesprek gehad met Van de B. en diens partner. Hierbij werd geconstateerd dat' mevrouw diverse bloeduitstortingen had in haar gezicht ter hoogte van ogen en neus'. 'Desgevraagd gaf verdachte aan dat hij haar geslagen had. [medewerker] heeft hiervan melding gedaan bij de politie.'

We komen al iets dichter bij de waarheid, want in het vonnis staat ook dat 'reeds sprake is van begeleiding van het gezin van betrokkene uit hoofde van civiele maatregelen van ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing.' Alles wijst dus op herhaaldelijk huiselijk geweld. Overigens werd Van de B. in deze zaak 'enigszins verminderd toerekeningsvatbaar' verklaard, maar werden geen psychotische waarnemingen bij hem geconstateerd en dus is er geen behandelaanbod gedaan.

Maar dan komt het. Van de B. liep ten tijde van het plegen van deze feiten nog in een proeftijd. Hij was namelijk op 4 september 2008 ook al eens veroordeeld ter zake 'van poging tot doodslag, bedreiging en handelen in strijd met de Wet wapens en munitie'. En dat speelde zich allemaal af ruim voordat Van de B. - naar eigen zeggen - seksueel misbruik bij zijn dochters begon te vermoeden. Als dat al waar is.

Ook in dit verhaal gaat het weer om allerlei tamelijk serieuze bedreigingen, soms zelfs met zware mishandeling. In een geval heeft hij iemand met een mes willen steken en in een ander geval heeft hij kogels afgevuurd op het hoofd van een slachtoffer (de rechtbank spreekt van 'Een of meer wapens van categorie III, te weten een revolver kaliber .22 magnum, merk North American Arms Corp., en/of munitie van categorie III, te weten randvuurmunitie, kaliber .22wmr). Daarmee zou Van de B. mensen in zijn tuin hebben willen verjagen. De rechtbank heeft zijn beroep op noodweerexces (vrees voor de aanranding van eigen en eens anders lijf, zijn partner en kinderen) overigens gedeeltelijk gehonoreerd, maar niet in het geval van de schietpartij.

Wat de aanleiding is van al deze ruzies wordt niet duidelijk, maar gezellige vrienden heeft Ben in elk geval niet. Lieden die met een bijl via de voordeur naar binnen wilden komen, bijvoorbeeld. Type Zware Jongens met losse handjes? Een van de slachtoffers was in elk geval een deurwaarder die verhaal kwam halen in verband met een huurschuld. Deze man kreeg te horen dat 'hij (Van de B.) wel een stel joego’s' zou sturen.'

Wie weet verklaart dit allemaal waarom Ben in onmin leeft met zijn schoonvader - die mogelijk niets van hem moet hebben - maar het beeld van de stoere pedojager brokkelt na het lezen van deze stukken helaas snel af. Ook bij zijn recente arrestatie schijnt er weer naar wapens te zijn gezocht. Nu is de vraag: hoe lang blijft Argusoog deze man nog geloven?

UPDATE: Politie zegt Van de B. is aangehouden vanwege bedreiging met geweld. Bij een huiszoeking zijn messen en een ijzeren staaf in beslaggenomen.

Nachtmerrie

Het nachtmerrie-scenario voor Julian Assange (Wikileaks) is uitgekomen. Hij wordt, tenzij hij alsnog een beroep mag doen op het Londense Supreme Court, uitgeleverd aan Zweden. Daar moet hij verhoord worden naar aanleiding van de beschuldigingen van 'verkrachting en aanranding' van twee vrouwen. Assange zegt onschuldig te zijn, en beweert dat de beschuldigingen tegen hem politiek gemotiveerd zijn.

Dat laatste is natuurlijk niet waar, maar de beschuldigingen zijn dat eigenlijk ook niet. Gevalletje Wikileaks, maar dan net anders. In het vorig jaar uitgelekte politierapport valt te lezen wat er echt is gebeurd tussen Julian en twee Zweedse vrouwen die hij had leren kennen tijdens een bezoek aan dat land. Zij namen hem los van elkaar mee naar huis en waren niet ongenegen tot een avontuurtje tussen de lakens. De vrouw die Assange voor een lezing naar Zweden haalde, Anna Ardin, zegt dat er ruzie ontstond over een gescheurde condoom. Ardin wilde niet meer, maar Julian accepteerde dat blijkbaar niet.

De volgende dag drong tijdens een lunch een andere vrouw zich aan hem op die hem twee keer meenam naar haar flat. Daar zouden beiden toch nog het bed hebben gedeeld, maar zonder condoom. De twee gingen zonder ruzie uiteen, maar Assange beantwoordde haar telefoontjes niet meer. Vervolgens belde zij Ardin en toen Assange weigerde om zich te laten testen op STD, besloten beiden aangifte te doen. Uiteindelijk dikte de politie het hele incident aan tot 'aanranding'.

Assange had de situatie kunnen redden door de vrouwen zijn excuses aan te bieden, maar aanvankelijk suggereerde hij dat de hele ontmoeting nooit had plaatsgevonden en hij het slachtoffer was geworden van een boos Amerikaans complot met als doel om hem uitgeleverd te krijgen naar de VS. En dat was het begin van het einde. Assange kreeg in Engeland huisarrest hangende het hoger beroep en Wikileaks kwam stil te liggen. En dat alles vanwege een dom slippertje.

Holvat

Barracuda heeft zich al vaak afgevraagd hoe Arend Zeevat als sociaal agogisch werker in de geestelijke gezondheidszorg is beland. Is er nou echt niemand die ten tijde van zijn aanstelling eens even goed in zijn hersenpan heeft gekeken? Weten zijn leidinggevenden eigenlijk wel wat Arend allemaal in zijn vrije tijd uitspookt?

Toegegeven: Arend, uitbater van zweefsite Argusoog, is begaan met de wereld en de mensheid, en soms heeft hij die vaderlijke toon die zorgverleners zich eigen hebben gemaakt. Maar er zit toch echt een steekje los bij Arend.

Zo kwam Arend een dezer dagen in zijn vakliteratuur een artikel tegen over de Stichting Alternatief Beraad, die een brochure heeft verspreid om meer bekendheid te geven aan slachtoffers van ritueel misbruik. Een systematische vorm van lichamelijke, seksuele en psychologische mishandeling, vaak tijdens zogenoemde satanische rituelen, zo wordt nog even toegelicht. Een moeilijke kwestie, want voor het bestaan van dergelijke sekten is niet altijd bewijs. Maar de stichting neemt de meldingen van slachtoffers serieus.

Nou, dat vertrouwt Arend voor geen meter. De Stichting Alternatief Beraad blijkt alweer jaren her te zijn voortgekomen uit overleg tussen het Ministerie van Justitie, de Inspectie Jeugdhulpverlening en de Geneeskundige Inspectie voor de Geestelijke Volksgezondheid. Oeps. 'Het feit dat Justitie zelf deze werkgroep in het leven heeft geroepen, waar uiteindelijk het Alternatief Beraad uit is voortgekomen, mag wel duidelijk maken dat zij hiermee, net als bij de commissies Deetman en Samson, een podium hebben geschapen om aan de toenemende maatschappelijke onrust rond dit thema tegemoet te komen. Daarbij zal het de Stichting zeker niet gaan om werkelijke waarheidsvinding, maar slechts om het toedekken van een gruwelijke realiteit waar overheidsinstanties tot op de hoogste niveaus zelf vuistdik in betrokken zijn. Het is dus een vorm van controlled opposition. Ja, Joris Demmink doet zijn doofpottenwerk goed en grondig.'

Dit is dus het probleem van Arend: die is al net zo pedogek als Micha Kat en gelooft in het bestaan van een 'satanisch geïnspireerd (...) netwerk, dat werkelijk alle maatschappelijke geledingen en organisaties omvat' met Demmink aan top. Maar laat Demmink ten tijde van de oprichting van de stichting nog gewoon directeur-generaal Internationale Aangelegenheden en Vreemdelingenzaken van het ministerie van Justitie zijn geweest en hij nauwelijks bemoeienis kan hebben gehad met de oprichting van dit soort stichtingen. Die trouwens geen enkele relatie (meer) met justitie hebben, sterker nog: het bestuur en de werkgroepen van de stichting bestaan uit directe collega's van Zeevat. Zorgprofessionals dus.

Maar naar de overtuiging van Holvat is het via de grijparmen van deze enorme Octopus mogelijk om via een simpele stichting dit soort misbruik toe te dekken. Sterker nog: 'Het feit dat men nu aansluiting zoekt bij de geestelijke gezondheidszorg, duidt er mijns inziens op dat men een grotere instroom van rituele misbruikslachtoffers in de psychiatrie verwacht'. Oftewel: de sanatisten uit de 'piramidale machtshiërarchie' hebben besloten om hun activiteiten eens even flink uit te breiden en dat in een brochure alvast subtiel aan te kondigen. Volstrekt logisch, als je er goed over nadenkt. 

Nou zou je er nog om kunnen lachen, ware het niet dat Arend dus godbeterhet werkzaam is in de psychische zorg, waar hij hoog nodig behandeld zou moeten worden.

Lek

Godzijdank, Lektober is over. Een maand lang torpedeerde IT blog Webwereld zijn lezers met opgeblazen verhalen over megalekkende overheidssites en mailinglijsten. Ongeveer heel Nederland bleek lek. Allerlei gegevens lagen zomaar voor het oprapen. Vooral bij gemeenten.

Voor Webwereld is het ergste op de wereld niet de bankencrisis of ander leed, maar SQL injection- of cross site scripting lekken. Om nachten van wakker van te liggen. Nou ja, niet heus. Webwereld houdt wel van een paar rellen waarmee ze weer de aandacht kunnen trekken. Om vervolgens de IT-wereld bestraffend toe te spreken. Dat ze hun zaakjes niet op orde hebben enzo. Uiteindelijk bleek dat het om maar één lekke server ging, bij de leverancier die de gemeenten hadden ingehuurd. Dus al die heisa was een beetje overdreven. De klapper kwam zondag, toen een lek bij een van de Webwereld journalisten zelf werd geconstateerd. Koekje van eigen deeg.

Maar hoe lek is lek nou eigenlijk? Meldingen van lekken worden doorgaans enkel gedaan door hackers die de hele dag niks anders doen dan aan virtuele deuren rukken en als je maar heel erg je best doet, met inzet van veel technisch vlieg- en kunstwerk, is het altijd wel een keer raak. Maar dat wil niet zeggen dat allerlei gegevens zomaar voor iedereen toegankelijk zijn.

Natuurlijk dienen lekken gedicht te worden, de DigiNotar affaire heeft laten zien dat het ook wel eens gierend mis kan gaan, maar laten de dames en heren hackers voortaan hun bevindingen rechtstreeks melden aan de getroffen instanties. Beter dan via Webwereld van iedere lekkende muis een lekkende olifant te maken.