vrijdag 1 maart 2013

Freak show

'BBC wankelt weer, nu over 9/11', kopte het tweede blogje van Micha Kat (NRC Ombudsman) een week geleden. 'Britse staatsomroep moet zich publiek verdedigen over desinformatie rond 9/11.'

Bij Kat weet je altijd zeker dat geen feit juist op het papier komt, zo ook nu weer. In de zaak waaraan wordt gerefereerd was de BBC helemaal niet de gedaagde partij. Laat staan dat ze zich publiek moest verdedigen. Dan zou die zaak trouwens ook niet in de kleine Britse stad Horsham hebben plaatsgevonden.

Wie wel voor de rechter moest verschijnen was filmmaker en 9/11 truther Tony Rooke. Die had zijn omroepbijdrage geweigerd en dan kun je bij de (straf)rechter worden geroepen. Rooke wilde niet betalen omdat hij zich ergerde aan een aantal BBC-reportages, waarin korte metten werd gemaakt met 9/11 complotten.

Nu moet hij zich ook wel gerealiseerd hebben dat je bij de rechter niet met een inhoudelijke discussie kunt aankomen, dus verzon hij een list: hij verwees naar de Britse Terrorism Act van 2000. Digital Journal in een cynisch commentaar: 'Mr Rooke's reasoning is that by attempting to discredit the fearless crusaders of 9/11 Truth, the BBC is aiding terrorists, and is therefore in breach of its charter.'

En nu komt het: Rooke had van de rechtbank godbetert drie uur (!) gekregen om zijn betalingsweigering toe te lichten. Hij had zelfs een team 'getuigen' opgetrommeld, onder wie de crème de la crème van de 9/11 beweging (of wat daarvan is overgebleven). Buiten stonden zo'n honderd sympathisanten, met het soort van gezichten dat je kunt verwachten van truthers.

Barracuda's eerste reactie was: de verkeerde zaak voor de verkeerde rechter, want die gaat natuurlijk alleen maar oordelen of Rooke zich überhaupt op die Britse wet mag beroepen. En ja hoor, rechter Stephen Nicholls: 'This is not a public inquiry into 9/11. This is an offence under section 363 of the Communications Act.'

vrijdag 22 februari 2013

Prepper Paradise

Ere wie ere toekomt: Grenswetenschap heeft een neus voor curiositeiten. Zo was er afgelopen week de ontdekking van een (gefotoshopte?) Hema-worst met tandjes en is het blog een groep Amerikaanse doemdenkers op het spoor gekomen, de zogenaamde survivalists, zeg maar anarchieltjes in het kwadraat, die in een afgelegen streek in de staat Idaho een versterkte burcht willen bouwen. Niet zozeer om beschutting te zoeken voor verdwaalde meteorieten, die vallen op een of andere manier altijd op plekken waar je nog niet dood gevonden wilt worden, maar om te ontsnappen aan moreel verval.

Zo'n 3500 tot 7000 mensen kunnen in The Citadel leven in overeenstemming met het gedachtegoed van Thomas Jefferson. Het moet een veilige thuishaven worden waar marxisten niet welkom zijn en kinderen niet geïndoctrineerd worden. En uiteraard komt er eigen bank met een eigen munt. Binnen de burchtmuren vinden we verder een wapenfabriek en wapenmuseum. Bewoners maken automatisch deel uit van een verdedigingsleger. 'We are that percentage of Americans who have the tools and mettle of the Militiaman who stand and have drawn a hard line for the Hard Right of the political spectrum.”

Oftewel: Only in America. Barracuda heeft in zijn leven al heel wat megalomane Libertarische utopieën voorbij zien trekken, dus deze kan er ook nog wel bij.

De bedenkers? Twee excentrieke Amerikanen die natuurlijk weer niet helemaal sporen: Christian Kerodin is in 2004 veroordeeld voor wapenbezit en afpersing. Hij gaf zich uit voor terreurexpert en zette eigenaars van winkels onder druk om hem in te huren als veiligheidsagent. Wapengek James L. Miller profileert zich als doomsday prepper en zou betrokken zijn geweest bij phishing scams.

Het beste aan dit soort plannen blijft de luchtfietserij zelf. Van de executie komt natuurlijk niks terecht. Barracuda moet meteen denken aan de enthousiaste Nederlandse student die in 2023 avonturiers met een enkeltje naar Mars wil sturen, maar zelf niet gaat omdat hij een vriendin heeft. Aangezien het zoete lieve Gerritje dat de benodigde 5 miljard euro moet ophoesten ook nog niet is gevonden, stelt Barracuda een Citadel tussen de Mariaanse kraters voor. Kan de plaatselijke Koninklijke Munt heuse Mars-penningen uitgeven.

Huishoudelijk: Barracuda gaat zich een weekje lekker bezinnen. Terug uiterlijk 4 maart.

dinsdag 19 februari 2013

Psycho war

In de moeder aller veldslagen, de rechtszaak aller rechtszaken, daar waar hij maanden zo niet jaren naar toe had geleefd, en waarvoor hij gans Nederland had opgeroepen om te verschijnen, schitterde Micha Kat woensdag door afwezigheid. Volkomen gebroken lag hij thuis, met de koortsthermometer tot aan het plafond en de ventilator op acht, althans zo werd het gebracht. En dus las zijn advocaat een verklaring van vele kantjes voor, waarbij Barracuda helemaal volschoot. Grote krokodillentranen heeft hij gehuild, Kleenex en Kruidvat zakdoeken vol en toen die drijfnat aan de drooglijn hingen, vervolgens nog eens eens vele emmers en teiltjes.

Want: Verdachte is zijn werk kwijt, zijn bankrekeningen, heeft vier maanden in de cel gezeten, leeft in voortdurende angst voor terreur en arrestaties, heeft geen enkele toegang tot de bescherming van politie of justitie en leeft thans als een zwerver. Hij lijdt aan PTTS: post traumatisch toga syndroom, durft vaak niet meer naar buiten noch ook de deur te openen als de bel gaat. De aandoening wordt - zo determineert Kat met de stethoscoop op de eigen borst gedrukt - sterk verergerd door aanhoudende doodsbedreigingen, zowel op internet als via email waarin tot in detail wordt beschreven hoe men hem van het leven gaat beroven.

Een welbewuste psycho-war is het, een centraal-aangestuurd complot tegen de arme arme, arme, arme en toch vooral heel erg arme Micha, waarin diverse parketten, politiekorpsen, advocaten, media, rechters en aangevers samenspannen.

Naast deze aanvallen van zorgvuldig gecultiveerde aanstelleritis (die ook altijd weer heel snel voorbij gaan), ging het in de verklaring echter niet om waar het om zou moeten gaan, namelijk de bedreigingen en bommeldingen die ten doel hadden om - zo had Kat nota bene zelf aan de politie verklaard - 'frustraties af te reageren en na gebruik alcohol'. Dezelfde alcohol die ervoor gezorgd heeft dat Kat sinds enkele dagen, als gevolg van een ruzie in een café, met blauwgeslagen oogkassen rondloopt. Kat die leeft als een zwerver, maar zijn huis niet uit durft, of hoe zit dat nou eigenlijk? Welkom in de wereld van Kletsmeier Unlimited.

Het OM vordert 285 dagen celstraf, 180 dagen voorwaardelijk en 120 uur werkstraf, evenals het van de website en uit de zoekmachines verwijderen van namen en artikelen op KLOL die als smadelijk en lasterlijk te kenschetsen zijn. Plus een verbod van twee jaar om over de klagers wegens smaad en laster te publiceren. De uitspraak van de drievoudige strafkamer is op 5 maart. 

Torpedo

Vliegende kiep Martin Vrijland spoedde zich zondag naar het plaats delict in Wassenaar, het wandelbosje waar de Marokkaanse tiener Anass dood werd gevonden, om met eigen ogen te zien of hij fout zat. Want Anass was nog niet in het struikgewas aangetroffen, of helderziende Martin had alweer bedacht dat Anass het slachtoffer moest zijn van een rituele pedomoord. Dat komt er van als je de dag begint met een eetlepel David Icke in plaats van een stevig bord Brinta.

Het kostte Martin dan ook geen enkele moeite om 'bewijzen' te vinden: Anass zou zijn neergelegd tegenover (het reeds lang gesloten, ook dat nog) restaurant Lucifer aan de Van Zuylen van Neyeveltstraat en Marie-Hélène van Zuylen van Nyevelt was een Rothschild. Is dat toeval of is dat toeval?

Totdat Martin onder een van de complotbloggen het verwijt kreeg 'desinfo' te verspreiden omdat de vindplaats fout zou zijn. Toen wist Vrijland niet hoe snel hij naar Wassenaar moest afreizen. Daar aangekomen moest Martin constateren dat hij er vijftig meter naast zat. Niet echt 'pal tegenover Lucifer', en zelfs niet meer tegenover de Van Zuylen van Neyeveltstraat, maar eerder de Storm van 's Gravelandsweg. Vrijland bleef monter, maar de theorie leek inmiddels als een lillende pudding in elkaar gezakt.

Het neemt niet weg dat Martin blijft prakkiseren. Over ambulances naar de Kasstraat bijvoorbeeld. 'Nu gaan de radartjes in alle hoofden werken!'. Hoeveel hoofden heeft die Martin wel niet?

Maar het kan altijd nog erger. De belendende percelen deden er nog maar eens een schepje bovenop: de familie - niet overtuigd van de zelfmoordtheorie van de politie - zou de hulp van advocaat Gerard Spong hebben ingeroepen, die uitgerekend zijn zoon Xander bij zijn moeder zou hebben weggehaald en 'geïntroduceerd in de netwerken'. Als Spong snel is kan hij zich vandaag nog bij de zaak tegen Micha Kat voegen.

Het zou Barracuda trouwens niet verbazen als Martin ook dit onderwerp weer net zo snel laat vallen als al die andere zaken waar hij de afgelopen weken op uitgekeken raakte: de vermeende AIVD-agente Joanna, het pedo-erfgoed van wijlen senator Edward Brongersma, een op te richten anti-pedo vereniging, de FEMA bunkers onder Amsterdam. Als een torpedo (pun intended) vliegt hij zijn doelen voorbij. Kijk niet raar op als Martin over enkele maanden zijn blogje sluit met de mededeling dat alles gezegd en geschreven is.

maandag 18 februari 2013

Bezinning

Arend Zeevat van Arendsoog Argusoog had de bom vrijdag al laten vallen in zijn wekelijkse radioprogramma. Argusoog zou even pas op de plaats maken om een 'omslag in onze belevingswereld tot stand te brengen ten aanzien van waar wij onze focus op willen richten'. Het afgelopen jaar had hij zijn eigen onvolmaaktheid meerdere malen teruggespiegeld gekregen, vertelde Zeevat, alias Willemuyn.Tijd voor introspectie, klankhealing en lotushouding.

De uitzending, gekenmerkt door aanhoudende nies- en hoestbuien van Micha Kat, had als thema Waarheen, waarvoor, en daar hadden de usual suspects eigenlijk ook geen antwoord op. We hoorden de sonore stem van nulpuntenergiegoeroe Rob van der Zon zeggen dat het weinig zin had om de externe machten nog langer te bestrijden ('koplampstaren'), alsof hij die wijsheid al jaren in pacht had. Hoe dan ook, Zeevat kondigde een bezinningsperiode aan, waarin vooral de geschreven activiteiten voor onbepaalde tijd op een laag pitje worden gezet.

De aanhang begreep er niks van. Was de site soms gehacked?  'Laag pitje? De pit moet HOGER. Nederland slaapt nog steeds. Langzaam worden de geesten rijp gemaakt beter zeg maar: platgespoten door de tv, in slaap gesust door de kranten, verslapt door het consumentisme, een rad voor ogen gedraaid door onze politici.'

Iemand die meteen geschrokken reageerde was zelfverklaard pedojager Ben van de B., die het Argusoog-platform maanden geleden al heeft gekaapt voor een persoonlijke vete tegen de voogden van zijn kinderen. En er bovenal de oorzaak van is dat Arend tegenwoordig als kale kip door het leven gaat, dank zij een 'onmogelijk te betalen dwangsombevel van 164.000 euro'. Arend bedoelde ongetwijfeld zichzelf toen hij in de radio-uitzending opmerkte: 'Willen we onze focus blijven richten op de onvolmaaktheid in de buitenwereld die wij persoonlijk niet kunnen veranderen en als groep blijkbaar ook niet zoals tot nu toe gebleken is, maar wat kunnen we daar op een innerlijk, persoonlijk niveau mee?'

Met andere woorden: Arend is een beetje moe geworden van het bestrijden van illusionatie, pedocratieën, Demmink-doofpotten en andere grotendeels ingebeelde schimmen op het behang, die hem zowel materieel als geestelijk eerder armer dan rijker hebben gemaakt. Barracuda vermoedt dan ook dat Arend, zodra hij uit de Gordiaanse knoop is gekropen, de veilige kant kiest en Arendsoog het platform wordt voor spiritueel kantklossen en yogisch vliegen. In elk geval alles dat niet pijn aan de portemonnee doet.