Schaduw

De Islamitische Staat (IS) heeft zaterdag een video naar buiten gebracht waarin de Japanse gevangene Kenji Goto beweert dat zijn landgenoot en medegevangene Haruna Yukawa is onthoofd. Beiden waren eerder in een video te zien. De Japanse overheid is bezig de video op echtheid te controleren.

De vorige video werd door plotters al meteen tot fake verklaard. De lezers van dit blog weten het: plotters wanen zich van tijd tot tijd deskundigen op velerlei gebied. Ten tijde van 9/11 doken vanuit het niets staal-, explosieven- en vliegtuigdeskundigen op, de een nog dommer dan de andere, en nu hebben we schaduwexperts. 'Er lijkt een composiet video te zijn gemaakt met beelden van de twee gijzelaars in een andere plaats, of waarin de gijzelaars apart werden gefilmd.'

Want: 'De schaduwen van de man aan de linkerkant van het scherm, vermoedelijk Goto, en de persoon in het midden vallen terug en naar rechts. Echter, de schaduw van de man rechts van de kijker, vermoedelijk Yukawa, strekt zich terug en naar links. De schaduwen van de hoofden van de gijzelaars ' die op hun nek verschijnen, worden ook in tegengestelde richtingen geprojecteerd.'

Daaronder weer de voorspelbare commentaren van luie plotters: 'Je hoeft er geen deskundige voor te zijn om te zien dat het plaatje niet klopt, dat KAN iedereen zien, alleen heel weinig mensen zien het ook, omdat de meeste mensen NIET kijken, maar braaf geloven wat ze op de mouw gespeld wordt.'

Om te beginnen begrijpt Barracuda al niet waarom je twee aparte opnamen samenvoegt als het toch allemaal fake is. Waarom niet gewoon twee acteurs voor de camera gezet? Maar plotters zullen hun beweringen ook nooit eens valideren. Daarvoor moet je bij Metabunk zijn. Een simpel experiment, hier in een paar woorden toegelicht, laat zien dat er niets vreemds is aan die schaduwen.

Berry & Lynton

Op 27 januari doet Break the System een tweede poging tot een demonstratie op het Malieveld in Den Haag. De eerste keer, in oktober, ging het hopeloos mis. Toen kwamen op sommige plaatsen maar drie of vier mensen opdagen. Nu wordt het een centrale demonstratie. Barracuda heeft er een hard hoofd in dat het nu wel goed gaat. De demo is op een doordeweekse dinsdag, en volgens de KNMI blijft het niet droog.

Waarom ging het in oktober mis? Vanwege absoluut beroerde PR. Initiatiefnemers Berry de Mooij en Lynton Deirkauf zijn geen oplossingsdenkers. Het politieke systeem in Nederland moet anders. Het financiële stelsel moet hervormd worden. Ontslagen in de zorg, te dure zorgverzekeringen, de waardeloze manier waarop we onze ouderen behandelen, het hoge aantal werklozen, de naheffingen van de EU, dat we voedselbanken nodig hebben, het leenstelsel… Genoeg is genoeg. 'Daarom willen we dat de regering aftreedt.'

En dan? Weer een pakket eisen. Er moet een onderzoek komen naar een nieuw politiek stelsel waarbij er meer macht aan het volk gegeven wordt. Het basisrecht op onderdak, voedsel en inkomen dient in de Grondwet opgenomen te worden. Berry en Lynton hebben vermoedelijk geen werk. In de Grondwet vastleggen dat dwangarbeid niet is toegestaan. Berry en Lynton hebben blijkbaar geen zin om voor hun uitkering parkjes aan te harken. De hondenbelasting moet afgeschaft. Barracuda moet naar de reden maar raden. De wegenbelasting moet worden verwekt in de benzineprijs. Dat lijkt Barracuda een goed idee, als het uitgangspunt is dat alle auto's moeten worden verbannen.

Toegegeven: er zitten ook wel een paar rake punten tussen, maar je kunt merken dat het op de achterkant van een bierviltje is opgeschreven en het vanuit het perspectief van de staatskas niet erg realistisch is. Daarnaast laten Berry en Lynton maar in het midden wie deze plannen moeten uitvoeren. Zelfs lijken ze geen partij te willen beginnen. Sterker nog: als niet aan de eisen wordt voldaan, 'volgen hardere acties'.

Maar dan het gebeuren zelf: dat hebben Berry en Lynton behoorlijk goed weten te verstoppen op hun Facebook pagina, zodat Barracuda bij Klokkenluideronline het programma moest lezen. En ja hoor, daar duiken weer bekende namen op: van Tilasmi Frigge tot zelfverklaard vrouwenmepper Anthony Migchels en niet te vergeten Micha Kat via Skype. Als je dan toch zo graag serieus genomen wilt worden, waarom maak je er dan toch weer een mallotencircus van? 

Joetoebje

Barracuda heeft wel bewondering voor Amerikaanse internetbiljonairs die van gekkigheid niet meer weten wat ze nu weer moeten doen. Ze willen allemaal de ruimte in. Zo ook Elon Musk, de man van autofabrikant Tesla.

Elon wil naar Mars. Liefst natuurlijk met een Tesla, maar die is wat moeilijk boven de dampkring uit te tillen. Maar nu heeft Elon bedacht dat hij daar ook gelijk internet wil. Daarom wil hij een netwerk van satellieten opzetten dat niet alleen onze hele planeet, maar ook Mars van internet moet voorzien.

We hebben het over enkele honderden satellieten die de concurrentie kunnen aangaan met glasvezel. De snelheid van het licht is in het vacuüm van de ruimte veertig procent sneller dan glasvezel, zegt Musk. Vergeet glasvezel: straks wil je space internet.

Uiteindelijk moet het systeem helemaal tot aan Mars reiken. Het wordt belangrijk voor Mars om ook een wereldwijd communicatienetwerk te hebben, aldus Musk.

Want het eerste wat je wilt doen als op de Rode Planeet bent beland, is even lekker ontspannen met je Chromecast een Joetoebje bekijken. Verder stuurt Elon wel een raket zodra de nieuwe iPhone 9 is verschenen, of de Galaxy S 11. Nu maar hopen dat de Groene Mannetjes ook kunnen whatsappen.

Een dag zonder Demmink is een dag niet geleefd

Henkie Rijkers van de Demmink Bode is het jaar weer vol goede moed begonnen. Hij fietst weer fanatiek langs alle complotbloggen. Henk kan maar niet van de Demmink porno afblijven. Want stel je toch eens voor dat het hongerende publiek van het Katholiek Nieuwsblad twee weken lang zonder Demmink nieuws zou moeten zitten. Een dag zonder Demmink is een dag niet geleefd.

En ja hoor, er is nieuws! Dit keer bij JDTV. 'De naam van Joris Demmink blijkt stilzwijgend geschrapt te zijn uit het Executive Committee van het Nederlandse Helsinki Comité.'

Dat lidmaatschap, zo weet Henk nog, was de voormalig secretaris-generaal van Justitie na diens pensionering aangeboden, hoewel hij toen al volop onder vuur lag vanwege aantijgingen van kindermisbruik.

Volgens Barracuda is JDTV iets te snel met zijn suggestie dat Demmink uit Helsinki Comité is gegooid. Er bestaat immers de mogelijkheid dat Demmink zelf het besluit heeft genomen om er uit te stappen, hangende het strafrechtelijk vooronderzoek.

Nu zou je toch zeggen dat Henk als echte journalist even de telefoon pakt om die wereldprimeur naar zich toe te trekken, maar nee, Henk citeert lekker lui JDTV en zet er even lui boven 'Joris Demmink geschrapt als lid Helsinki Comité'. Zelfs JDTV maakt het niet zo bont. Die zet altijd nog een vraagteken achter de kop en heeft, zoals een echte journalist betaamt, een mailtje naar de organisatie gestuurd, maar nog geen antwoord gekregen.

Niet dat we anders van Henk gewend zijn. Die liet ook al eens een chauffeur van Demmink sterven vier jaar nadat hij aan een hartaanval was overleden, simpelweg omdat Henk weer eens te lui was om een paar slordige roddels van de familie Poot na te trekken.

Boetes

Cel 34 is het ontluisterende waargebeurde verhaal van een 'gewone man' die op een kwade dag in de cel belandt. Niet omdat hij verdacht wordt van een strafbaar feit, maar omdat hij een openstaande verkeersboete niet kan betalen. Zo begint een website met die naam, waarvoor links en rechts aandacht wordt gevraagd.

Voor elke openstaande 50 euro boete kan één dag gijzeling worden geëist bij de rechter, met een maximum van zeven dagen per strafbaar feit. In 2012 zou de Officier van Justitie 60.000 openstaande verkeersboetes bij de rechter toestemming hebben gevraagd een gijzeling te kunnen uitvoeren.

De Rijdende Rechter maakte zich er (terecht) kwaad over, omdat justitie blijkbaar geen rekening houdt met 'crepeergevallen'. Het onderstaande geval lijkt daar inderdaad op: boetes naar een oud woonadres verstuurd.

Maar wat opvalt aan Cel 34 is dat de gedupeerde - die volgens zijn eigen beschrijvingen gewoon werk heeft en een vrouw die mogelijk ook werkt - wel alinea's lang de ellende van zijn opsluiting beschrijft, maar niet vertelt hoe het nou allemaal is gekomen, behalve dan in zeer algemene termen: 'Het bedrag blijkt veel groter te zijn dan ik nu kan betalen. Ook al wil ik het wel, ik kan het niet. Door financiële omstandigheden zijn ze ook nooit betaald. Koude verdubbelingen van de geldbedragen maakt het geheel in de huidige omstandigheden inmiddels helemaal onoverkomelijk.'

Dat maakt Barracuda achterdochtig: waarom niet concreet de bedragen en de aanleiding genoemd? Of heeft de gedupeerde uit pure baldadigheid aanvankelijk niet willen betalen? Per slot van rekening kan het aanvankelijk toch niet meer dan een paar honderd euro zijn geweest. En waarom werd hij in een isoleercel gestopt? Of is dat tegenwoordig ook al het beleid van het CJIB?

Op het internet wemelt het van klaagverhalen, maar niet zelden laten de klagers essentiële informatie achterwege die ernstig afbreuk doet aan hun Calimo-gevoel.

Concurrenten

Geinig. In het verleden was scheepstoeter Alex Jones altijd de eerste om achter iedere aanslag een valse vlag te vermoeden. Tegenwoordig heeft Alex honderden concurrenten. En die zijn hem vaak voor.

Dat zit Alex blijkbaar niet lekker. Want voor het eerst huilden Alex en zijn Prison Planet niet mee met de wolven in het bos, die beweren dat de aanslagen op de redactie van Charlie Hebdo een hoax is. Jones spreekt tegenover The Daily Beast, in een artikel met de veelzeggende kop 'The Charlie Hebdo Conspiracy Too Crazy Even for Alex Jones', zelfs over 'fake controverse'. 'They love whodunnit ‘Clue’ games, so everyone can now debate it. It’s not an issue—and the police officer is dead.'

Jones bedoelt de Parijse politieagent die door een van beide broers voor het pand van Charlie Hebdo van dichtbij werd neergeschoten. Die man is echt dood, weet Jones. 'Ik heb zelf wilde beren met AK-47s in Texas geschoten', zegt hij. 'Soms schiet je in hun kop, en zie je geen spat bloed. Maar andere keren spuit het er uit."

Je hebt mensen die alles van de overheid geloven, en mensen die niks van de overheid geloven. Ik zit liever in het midden, nuanceert Jones. Zijn Britse redacteur Paul Joseph Watson - die kon er in het verleden ook wat van - zegt dat hij zowat is gelyncht 'omdat we het niet met die lui eens zijn'. Zover is de complotgemeenschap blijkbaar al gezonken dat zelfs de pioniers er hun handen van aftrekken.

50 Seconds of Fame

Martin Vrijland genoot niet echt van zijn 50 Seconds of Fame. Pas na lang soebatten stemde hij in met een interview over Charlie Hebdo bij Giel op 3FM, maar NOS op 3 kreeg nul op het rekest. Die zouden dat gesprek toch weer gaan verknippen, vermoedde Vrijland. Die de media-aandacht voor zijn persoon natuurlijk weer in zijn voordeel uitlegde: 'Het heeft er alle schijn van dat de Main Stream Media de hete adem van onafhankelijke journalistiek in de nek voelt. Tenslotte stijgen de bezoekersaantallen van deze website naar de honderdduizend per dag en werd het eerste artikel over Parijs binnen enkele dagen meer dan vijfhonderdduizend keer bekeken.'

Dat laatste klopt sowieso al niet: niet het artikel zelf, maar een verwijzing naar het artikel op Facebook is 3000 keer gedeeld, waarna het bij 500.000 mensen op de tijdlijn is komen te staan. Het zegt niks over het aantal mensen dat het artikel op zijn site ook daadwerkelijk heeft gelezen.

Maar belangrijker is natuurlijk dat die media-aandacht niets te maken heeft met de 'hete adem van de alternatieve media', maar alles met de aandacht die de reguliere media willen geven aan (maffe) complottheorieën. Zoals ook de Volkskrant deed, die ten minste nog de moeite nam om een aantal beweringen onderuit te halen.

Zoals de vraagtekens die ook Vrijland zette bij de neergeschoten politieagent Ahmed. Bewijs voor een hoax zou zijn dat er geen bloed te zien is in het bewuste videofilmpje. Maar volgens David Zoetmulder, wapen- en munitie-expert, is het goed mogelijk dat er geen bloed bij een dergelijk schot vrijkomt. 'Niet meteen in ieder geval, als er na vijf seconden nog geen bloed is, dan is er wat aan de hand. Het is dus heel goed mogelijk dat je niks ziet op het filmpje, maar dat de agent wel degelijk is neergeschoten.'

Vrijland lijkt ook maar al te graag dingen te zien die er niet zijn: De vrouw van de politieman die door de 'vermeende terroristen' op straat werd doodgeschoten, lijkt er nog 'bij te kunnen lachen' (dit noemt Vrijland 'lachen') en de vluchtauto die rechts afslaat zou links afslaan. Barracuda ziet een auto die naar de linkerkant van een dun straatje rijdt, niet dat de auto (duidelijk) 'links afslaat'. Ongeveer op dat moment breken de beelden af. Maar dan nog: wie zegt dat de auto dan niet alsnog de weg is ingereden zoals op aangegeven plattegronden staat? Daar heeft ook Vrijland geen weet van.

Vrijland vindt het vreemd dat medewerkster Corinne Rey van Charlie Hebdo zomaar de pincode intikte om de overvallers binnen te laten. Vrijland had blijkbaar niet gelezen dat er machinegeweren op haar waren gericht en ze haar dochter bij zich had. Ze deed het om te voorkomen dat ze haar dochter iets aan zouden doen.

Ook een Vrijland klassieker: Hoe konden de broers Kouachi hun identiteitsbewijzen in hun vluchtauto vergeten? Dat moet om te beginnen al enkelvoud zijn: alleen de kaart van Said Kouachi is aangetroffen. Plotters geloven blijkbaar nog altijd in de perfecte misdaad, waarbij geen fout wordt gemaakt. Maar de praktijk laat vaak het tegendeel zien: de afperser van John de Mol was zo dom om in een auto met afwijkende velgen te rijden, en likte zijn eigen brieven dicht. Dus hadden ze zijn kenteken en zijn DNA.

De formule Vrijland is niet uniek: er zijn honderden Vrijlandjes op het internet die denken dat ze heel slim zijn en vragen stellen die ze met een beetje extra research zelf hadden kunnen beantwoorden, maar dat om moverende redenen nalaten.

Meteen al aan het begin van het gesprek met Giel laat Vrijland blijken dat hij amper heeft nagedacht over de aanslagen. Zodra Vrijland wordt gevraagd wie 'er achter zitten', krijgen we weer zo'n onsamenhangend verhaal dat we wel vaker horen bij plotters. Iets met zionistische krachtvelden en de Derde Wereldoorlog. Hoe vager, hoe beter.