Deepfakes

Wilson Boldewijn mag een videoserie over complotdenkers maken voor de site van de Telegraaf. Het idee is om plotters en debunkers tegenover elkaar te zetten. Het zal Barracuda benieuwen of er überhaupt plotters zijn die zich in het hol van de leeuw door de Deep State willen laten interviewen.

Martin Vrijland heeft het in ieder geval al verbruid bij Boldewijn. Boldewijn benaderde Vrijland met de vraag of hij ook mee wilde doen, zich onvoldoende realiserend wat hiervan de gevolgen zouden zijn.

Nu had Boldewijn op zijn minst kunnen vermoeden dat Vrijland in ongeveer alles een psy-op ziet, ook al meldde hij aan de Telegraaf-journalist dat 'ik niet in complottheorieën geloof'. Zelfs in het Songfestival ziet Vrijland nog een Luciferiaanse agenda: namelijk gewenning aan de LHBTI (lesbische vrouwen, homoseksuele mannen, biseksuelen, transgender- en intersekse personen). Dat Duncan Laurence zou winnen stond volgens Vrijland van tevoren vast. Never mind landenjury's en televoting.

Boldewijn was not amused toen hij daags na een alleszins redelijk klinkend telefoongesprek door Vrijland werd afgeschilderd als een of andere gatekeeper die op Vrijland was afgestuurd om 'het lek te dichten; het lek van de groeiende groep mensen die interesse in mijn kritische artikelen heeft.'

En aangezien onder de artikelen van Vrijland hoofdzakelijk paranoïde gekken reageren, die net als Vrijland denken dat de hele wereld nep is (letterlijk, want matrix), werd Boldewijn nog dubbel aangevallen ook. Vrijland wil het artikel niet verwijderen.

Het probleem met Vrijland's hardnekkige geloof in psy-ops en deepfakes, is dat die zogenaamde 'groeiende groep mensen die interesse in mijn kritische artikelen heeft' Vrijland maar niet aan een redelijk inkomen weten te helpen. Kort geleden nog dreigde Vrijland voor de zoveelste keer de stekker uit zijn site te trekken omdat amper donaties binnenkomen. Iets dat Vrijland wellicht beter begrijpt als hij eens uit zijn eigen matrix stapt.

Ook in 2019 is Barracuda op de waakvlam

Ondoorgrondelijk

Het lijkt alsof complottheorieën steeds populairder worden. Onder wetenschappers al helemaal. De hoofdrolspelers in de theorieën zijn veranderd, constateert Stef Aupers, hoogleraar Media en Cultuur aan de Universiteit van Leuven.

Waar vroeger nog ‘vijandige’ partijen als Rusland het doelwit waren, staan in het huidige complotdenken binnenlandse autoriteiten centraal.

Oorzaak: burgers denken in toenemende mate dat kennis onbetrouwbaar is. In een verzuilde samenleving was dit anders. De Christelijke instituties hadden duidelijke ideeën over hoe de wereld in elkaar zat en de gemiddelde inwoner vertrouwde daar op.

Het wantrouwen in kennis wordt echter ook veroorzaakt door tegenstrijdige, ‘wetenschappelijke’ berichtgeving in de media en de ‘do-it-yourself-wetenschap’ die het internet met zich meebracht. Het maakt bijvoorbeeld niet uit als je ergens in gelooft dat bewezen is niet waar te zijn; op het internet kun je voor elke claim bevestiging vinden. Zo wordt irrationele twijfel aan wetenschappelijke feiten gestimuleerd. Anders gezegd: je googelt je eigen waarheid gewoon bij elkaar.

Moderne instituties zijn ook vaak ondoorgrondelijk. Wanneer autoritaire instituties bedrijven, ministeries en geheime diensten) zo groot, ingewikkeld en ondoorgrondelijk zijn als tegenwoordig, is het voor burgers makkelijk te concluderen dat er onder deze wirwar allerlei dingen gebeuren die expres niet aan de buitenwereld worden getoond.

De conclusie is nogal paradoxaal: een hoger kennisgehalte binnen de wetenschap en onder burgers in het algemeen, maar tegelijkertijd een verlies aan betekenisgeving in onze levens. En dat is iets wat wetenschap niet heeft kunnen vervangen.

Ook in 2019 is Barracuda op de waakvlam. 

Zwart gat

De oudste complotsite van Nederland is niet meer. Klokkenluideronline van Micha Kat is definitief op zwart gezet door zijn IJslandse hostingbedrijf. Met dank aan een van zijn trollen. Of de MIVD. Of nog veel erger: de Deep State.

Toegegeven: bijgewerkt werd die site niet meer, Kat plottert al enkele jaren voort op Revolutionaironline, maar vele jaargangen artikelen zijn in een groot zwart gat verdwenen.

De reden: er stond kinderporno op. André Vergeer, ooit een van de sidekicks van Wim Dankbaar, had alweer heel wat jaren terug een artikel geschreven over de moord op Rowena Rikkers en had in dit verband vijf CD ROMs met kinderporno toegespeeld gekregen. Om aan de tonen hoe ernstig dit allemaal was had hij enkele van die foto's als illustratie bij het artikel geplaatst. Enigszins gekuist, maar toch.

Boublog kreeg dat artikel ook toegestuurd, maar durfde het niet te plaatsen. Zelfs als waarschuwing is kinderporno immers strafbaar. Micha Kat had er daarentegen geen moeite mee. Totdat Vergeer een uitnodiging kreeg om te komen praten met de zedenpolitie te Amsterdam en Kat het gewraakte artikel alsnog verwijderde. Waarom het uiteindelijk is teruggekeerd valt niet helemaal meer te achterhalen, maar trol 'Barend' ontdekte de foto's, waarschuwde Kat om ze te verwijderen. Die verwijderde de links, maar de foto's bleven staan. Voor trol 'Barend' een inkoppertje. Die nam contact op met het hostingbedrijf.

En wat doe je na zo'n blunder? De verwijdering natuurlijk uitleggen als een geheime operatie van de Deep State, wie of wat dat verder ook zijn mag. Of dit: IS DIT DE AANLOOP NAAR EEN EUROPEES ARRESTATIE BEVEL VOOR MICHA WEGENS HET ‘VERSPREIDEN VAN KINDERPORNO’? Hoe spannend wil je het hebben?

Ook in 2019 is Barracuda op de waakvlam.

Causaal verband

Micha Kat komt voorlopig weer niet verder in zijn slepende zaak tegen de 'Liegende Rechter' Westenberg. Kat verwijt de oud-rechter, met wie hij al honderd jaar overhoop ligt, 'misbruik van procesrecht' en eist een schadevergoeding. Aanvankelijk een miljoentje. Maar uiteindelijk werd de eis afgezwakt tot een voorschot van 50.000 euro 'dan wel een lager bedrag'. Overigens ook niet slecht voor een journalist die op stapelbedden leeft.

Vanaf het moment dat Kat vorig jaar een piepklein succesje boekte met een tussenvonnis tegen Westenberg - waarbij de rechter niet wilde uitsluiten dat Kat door de affaire schade had geleden - droomde Kat zich al rijk. De aloude Micha Claim, waarbij zijn volgers konden inleggen, werd nieuw leven ingeblazen.

Een poging om alvast een half miljoen te toucheren bij de Raad voor de Rechtspraak, die Westenberg had bijgestaan, strandde voortijdig. En de rechtbank veegde de claim ook al van tafel: geldvordering in kort geding is 'alleen toewijsbaar als het bestaan van deze vordering voldoende zeker is.' En ten aanzien van Westenberg staat er nog helemaal niets vast. Ook is er volgens de rechtbank sprake van restitutierisico aangezien Kat een zwervend bestaan lijdt met een inkomen van honderden euro's per maand.

En nu heeft ook het Hof de kant van de rechtbank gekozen. Men ziet geen nieuwe omstandigheden die een voortijdige toewijzing rechtvaardigen. Sterker nog: Het Hof twijfelt aan het causaal verband tussen het handelen van Westenberg en de door Kar gestelde inkomens- en reputatieschade.

Kat kondigde alvast een 'persconferentie' (lees: weer een video) aan over de Zaak Westenberg, aangezien er 'direct een parlementaire enquête moet worden ingesteld naar de total takeover van onze rechtsstaat door criminelen, pedofielen en moordenaars'.

Barracuda blijft ook in 2019 op de waakvlam 

Zes maanden cel

Zelfbenoemd Complotdenker des Vaderlands Micha Kat komt niet onder zijn zes maanden cel uit, die hij in 2017 had gekregen voor smaad aan het adres van NOS hoofdredacteur Marcel Gelauff. De Hoge Raad heeft cassatie tegen het arrest van het Gerechtshof Arnhem niet ontvankelijk verklaard.

De Hoge Raad maakt er weinig woorden aan vuil. 'De Hoge Raad is van oordeel dat de aangevoerde klachten geen behandeling in cassatie rechtvaardigen omdat de partij die het cassatieberoep heeft ingesteld klaarblijkelijk onvoldoende belang heeft bij het cassatieberoep dan wel omdat de klachten klaarblijkelijk niet tot cassatie kunnen leiden.'

In 2015 werd Kat tot tien maanden cel veroordeeld voor teksten over Gelauff, maar daartegen ging Kat in beroep. Dat hielp. Er ging een aantal maanden af omdat de herberoordeling wat lang duurde. Wel werd gekozen voor een onvoorwaardelijke celstraf, volgens het Hof passend omdat Kat 'stelselmatig en relatief langdurig handelde'.

Kat beschuldigde Gelauff ervan via de NOS-berichtgeving een netwerk van pedofielen te beschermen. Het Hof stelde 'dat ieder weldenkend mens, derhalve ook verdachte, de wetenschap heeft dat de tekst niet anders kan worden beschouwd dan een ongefundeerde, ernstige en evident valselijke aantijging richting het slachtoffer die niet voor waar kan worden aangenomen.'

Barracuda blijft ook in 2019 op de waakvlam 

Een half miljoen armer

Wim Dankbaar is de 500.000 euro die hij moest betalen wegens schending van opgelegde verboden met betrekking tot publicaties over de moeder van de vermoorde Marianne Vaatstra voorlopig kwijt. In elk geval tot aan cassatie, mocht het ooit zover komen.

Nog geen dag nadat Dankbaar in hoger beroep is veroordeeld tot twee maanden gevangenisstraf wegens smaad heeft het Gerechtshof in Amsterdam besloten dat er 'geen grond is voor opheffing van daarvoor gelegd executoriaal beslag'.

Het was Dankbaar op basis van een eerder vonnis verboden 'om in woord of geschrift enige uiting te doen via welk medium dan ook, waarin gesteld wordt dat Maaike Vaatstra (de moeder) door haar familie wordt gechanteerd', iets dat Dankbaar ook nu nog maar blijft suggereren op zijn site Rechtiskrom. Haar kinderen zouden het contact tussen haar moeder en Dankbaar hebben verboden, terwijl Wim maar blijft denken dat Maaike achter zijn ronduit bespottelijke doofpottheorie staat. Het zogenaamde bewijs is dat Maaike zich nooit vertoont in de rechtbank, wel haar kinderen.

Het vonnis van 7 augustus 2017 is op 10 augustus 2017 aan Dankbaar betekend. Bij exploten van 17 augustus 2017 en 5 september 2017 heeft Vaatstra vervolgens dwangsommen opgeëist tot het bij het vonnis bepaalde maximum van 500.000 euro wegens, volgens haar, 'overtredingen van verschillende ge- en verboden die bij het vonnis aan hem zijn opgelegd'. Het Hof oordeelt dat auteur ‘in ernst niet kon betwijfelen’ dat hij verplicht was de omstreden uitlatingen van zijn website en Facebookpagina te verwijderen.

Barracuda blijft ook in 2019 op de waakvlam 

Onvoorwaardelijk

Wim Dankbaar is door het Hof veroordeeld tot twee maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf in de strafzaak tegen Wolfgang Hebben. De zelfbenoemde burgerspeurder had voor smaad aan het adres van de Duitser - zogenaamd 'medeplichtig aan de moord van Marianne Vaatstra' - in 2016 al eens twee maanden gevangenisstraf gekregen plus nog een extra maand uit een proefperiode.

Dankbaar en zijn rechterhand Hans Mauritz, auteurs van een inmiddels vernietigd boek over de moord op Marianne Vaatstra, hadden volgens rechtbank 'onvoldoende en onzorgvuldig bronnenonderzoek verricht'.  De schrijvers hadden 'aangever' volgens de rechtbank in een 'kwaad daglicht' gesteld en hem in zijn eer en goede naam aangetast. Ook zou het duo 'opzettelijk en onnodig grievend hebben gehandeld'. En vooral geen enkel inzicht getoond 'in het kwalijke van hun handelen'.

Het verzoek om in het hoger beroep weer allerlei niet ter zake doende getuigen op te roepen, werd uiteraard verworpen, en het zoveelste wrakingsverzoek terzijde geschoven.

Het hof is van oordeel dat 'in verband met de ernst van het bewezenverklaarde, de volhardendheid waarmee verdachte dit heeft begaan en het feit dat verdachte eerder is veroordeeld voor een soortgelijk feit, enkel een onvoorwaardelijke gevangenisstraf passend en ook geboden is.'

Hebben zelf heeft onder meer verklaard: 'Mijn naam is tot aan mijn dood kapot. Ik kan zelfs geen nieuwe relatie meer vinden door dit alles.' Uit de schriftelijke slachtofferverklaring blijkt onder meer dat zijn sociale contacten lijden onder de zware beschuldigingen, dat zijn gezondheid ernstig achteruit is gegaan en dat hij leed onder depressies. Ook zou Hebben telefonisch zijn lastig gevallen en doodsbedreigingen hebben ontvangen. Hierdoor voelde hij zich ernstig fysiek bedreigd. 

Dankbaar ziet zich echter nog altijd als een held van het type Nelson Mandela of Martin Luther King. En de rechtbank als een Warren Commission die een staatsmisdrijf onder de pet moet houden. 'Uw opdracht is mij te veroordelen, net als Lee Harvey Harvey Oswald.' Niet gehinderd door enige juridische kennis, besloot Dankbaar de voorzitter van het Hof te wraken tijdens het oplezen van het vonnis.

Inmiddels zwijgt Dankbaar over twee vonnissen die volgens zijn eigen blog eind januari zouden zijn voltrokken over twee verbeurde dwangsommen van vele tonnen omdat hij zich niet zou hebben gehouden aan het contactverbod met Maaike Vaatstra, de moeder van Marianne, aan wie Dankbaar zo'n beetje zijn hele doofpottheorie heeft toegeschreven. Luttele weken voor die uitspraak deed Dankbaar nog verwoede pogingen om de 'grootedelachtbare rechters' op andere gedachten te brengen.

Dat is blijkbaar niet gelukt, want in de zaak Hebben stipt het Hof zijn persoonlijke omstandigheden aan: 'Het blootleggen van verdachtes waarheid rondom de moord op Marianne Vaatstra neemt verdachte, ook thans nog, volledig in beslag. Verdachte is gescheiden van zijn (inmiddels) ex-vrouw. Verdachte was een vermogend man, maar is zijn gehele vermogen kwijtgeraakt. Hij heeft geen werk, hij is persoonlijk failliet en hij heeft recentelijk een bijstandsuitkering moeten aanvragen om financieel rond te komen.'

Barracuda blijft ook in 2019 op de waakvlam