Oh God, die arme kleine partijen. Ze waren helemaal nergens in het gepolariseerde verkiezingsgeweld tussen links en rechts. En wat deden ze hun best om in de laatste weken nog aandacht te trekken.
Zelden heeft Barracuda zoveel persberichten zien voorbijkomen als van de Libertarische Partij van professioneel belastingontwijker Toine Manders. De Libertarische Partij was de derde partij onder ondernemers, Nederland moest Julian Assange asiel aanbieden,het afschaffen van de inkomstenbelasting is een 'realistisch scenario', en nog wat van die koppen die overduidelijk extra zwaar waren aangezet met als doel om de aandacht de media te trekken.
Toen het strooien van ‘eurobiljetten’ boven het Vondelpark ook al niets uithaalde, werd de strijd verlegd naar de coffeeshops. De Libertarische Partij vindt namelijk dat in supermarkten de hash tussen het snoep thuishoort. Maar Manders had evengoed in een clownspak op zijn hoofd kunnen staan, of met een kanon naar Mars kunnen worden afgeschoten, het journaille had hem waarschijnlijk toch wel genegeerd.
Manders was niet de enige. Van SOPN tot Piratenpartij, allemaal spuugden ze grote hoeveelheden persmededelingen uit die nog eens duidelijk maakten waarom ze even relevant (lees: kansloos) zijn als de door sommigen gedroomde Partij voor de Tieten. Hoewel, die had vermoedelijk echt gescoord.
Vier partijen rekenen niettemin op het Thieme-effect, oftewel met de hakken over de sloot een zetel in het parlement, maar missen de diertjes, waarop mensen nou eenmaal graag stemmen. Mens & Spirit gaat hem dus niet worden, net zomin als Arts & Auto.
Kabouterpartijen zijn overigens wel ergens goed voor: zoals een reeks eindeloze steile grappen bij GeenStijl: 'Tot mij hebben zich gewend de leden van de Kabouterbelangenvereniging P3, de heren Paulus, Piggelmee en Plop, alsmede de heren Spillebeen en Kandelaar. Cliënten hechten eraan te benadrukken dat zij niets met de door u genoemde partijen van doen hebben, noch hiermede wensen te worden geassocieerd.'
Zelden heeft Barracuda zoveel persberichten zien voorbijkomen als van de Libertarische Partij van professioneel belastingontwijker Toine Manders. De Libertarische Partij was de derde partij onder ondernemers, Nederland moest Julian Assange asiel aanbieden,het afschaffen van de inkomstenbelasting is een 'realistisch scenario', en nog wat van die koppen die overduidelijk extra zwaar waren aangezet met als doel om de aandacht de media te trekken.
Toen het strooien van ‘eurobiljetten’ boven het Vondelpark ook al niets uithaalde, werd de strijd verlegd naar de coffeeshops. De Libertarische Partij vindt namelijk dat in supermarkten de hash tussen het snoep thuishoort. Maar Manders had evengoed in een clownspak op zijn hoofd kunnen staan, of met een kanon naar Mars kunnen worden afgeschoten, het journaille had hem waarschijnlijk toch wel genegeerd.
Manders was niet de enige. Van SOPN tot Piratenpartij, allemaal spuugden ze grote hoeveelheden persmededelingen uit die nog eens duidelijk maakten waarom ze even relevant (lees: kansloos) zijn als de door sommigen gedroomde Partij voor de Tieten. Hoewel, die had vermoedelijk echt gescoord.
Vier partijen rekenen niettemin op het Thieme-effect, oftewel met de hakken over de sloot een zetel in het parlement, maar missen de diertjes, waarop mensen nou eenmaal graag stemmen. Mens & Spirit gaat hem dus niet worden, net zomin als Arts & Auto.
Kabouterpartijen zijn overigens wel ergens goed voor: zoals een reeks eindeloze steile grappen bij GeenStijl: 'Tot mij hebben zich gewend de leden van de Kabouterbelangenvereniging P3, de heren Paulus, Piggelmee en Plop, alsmede de heren Spillebeen en Kandelaar. Cliënten hechten eraan te benadrukken dat zij niets met de door u genoemde partijen van doen hebben, noch hiermede wensen te worden geassocieerd.'



