Bijna een jaar geleden ontfermde Arend Zeevat (Argusoog) zich weer eens over een klokkenluider uit Hoensbroek die door de Hermandad uit zijn huis zou zijn
gesleept. En dat allemaal omdat hij de corruptie van de politie aan de kaak had willen stellen. Tegelzetter Eric L. had een pand kocht in een straat waar de activiteiten van een
outletzaak annex drugspand al snel opvielen. Daar zouden louche praktijken
hebben plaatsgevonden, waaraan ook politieofficieren en notabelen hadden
deelgenomen, beweerde L.. Sindsdien zou de man naar eigen zeggen voortdurend zijn tegengewerkt.
De main stream media hadden een ander verhaal: De agenten waren naar zijn woning gegaan, omdat de man weigerde DNA af te geven voor een niet nader genoemd misdrijf. De man had met een honkbalknuppel de agenten uit zijn huis willen verdrijven. 'Door hun optreden, waarbij ze gebruik moesten maken van een afweerschild, kon de verdachte onder controle worden gebracht.'
Bij Argusoog las je er verder niks meer over, ook al omdat Zeevat zijn hulpvaardigheid aan 'andersdenkenden' op een laag pitje had gezet, maar inmiddels heeft de rechtbank (Maastricht) gesproken: de man mag drie jaar brommen. De rechtbank achtte drie maal poging doodslag bewezen. 'Zowel verdachte als de aanwezige verbalisanten hebben verklaard dat verdachte door het dolle heen was toen de politie zijn voordeur open bonkte. De rechtbank acht het dan ook aannemelijk dat verdachte werd verrast en in een ogenblikkelijke gemoedsopwelling heeft gehandeld door naar boven te rennen, de honkbalknuppel ter hand te nemen en te slaan in de richting van de hem tegemoetkomende verbalisanten.'
En: 'Uit het dossier komt naar voren dat verdachte een grote antipathie heeft ontwikkeld jegens de politie. Verdachte onderbouwt dit door te stellen dat hij wetenschap heeft van corruptie binnen het politiekorps Hoensbroek en dat pogingen zijnerzijds om deze misstanden aan het licht te brengen tot gevolg hebben dat de politie hem daar waar mogelijk dwars zit. Concreet wangedrag van de politie jegens verdachte heeft hij echter geenszins aannemelijk weten te maken.'
Dat Erwin een beetje een heethoofd was, bleek ook nog uit een tweede incident, waarvoor hij zich eveneens moest verantwoorden. Op 2 mei 2011 reed Erwin met een grijze bestelauto over de groenstrook, gelegen direct naast het politiebureau aan de Sint Hubertuslaan te Maastricht. Toen ze hem daarop aanspraken, ontstond er een gevecht dat ook alweer uit de klauwen liep. 'Verbalisant heeft naderhand verklaard dat hij veertien dagen pijn heeft ondervonden vanwege een kneuzing van zijn ribbenkast. Hij kon slecht ademhalen en had verschillende blauwe plekken door de wederspannigheid van verdachte.'
De main stream media hadden een ander verhaal: De agenten waren naar zijn woning gegaan, omdat de man weigerde DNA af te geven voor een niet nader genoemd misdrijf. De man had met een honkbalknuppel de agenten uit zijn huis willen verdrijven. 'Door hun optreden, waarbij ze gebruik moesten maken van een afweerschild, kon de verdachte onder controle worden gebracht.'
Bij Argusoog las je er verder niks meer over, ook al omdat Zeevat zijn hulpvaardigheid aan 'andersdenkenden' op een laag pitje had gezet, maar inmiddels heeft de rechtbank (Maastricht) gesproken: de man mag drie jaar brommen. De rechtbank achtte drie maal poging doodslag bewezen. 'Zowel verdachte als de aanwezige verbalisanten hebben verklaard dat verdachte door het dolle heen was toen de politie zijn voordeur open bonkte. De rechtbank acht het dan ook aannemelijk dat verdachte werd verrast en in een ogenblikkelijke gemoedsopwelling heeft gehandeld door naar boven te rennen, de honkbalknuppel ter hand te nemen en te slaan in de richting van de hem tegemoetkomende verbalisanten.'
En: 'Uit het dossier komt naar voren dat verdachte een grote antipathie heeft ontwikkeld jegens de politie. Verdachte onderbouwt dit door te stellen dat hij wetenschap heeft van corruptie binnen het politiekorps Hoensbroek en dat pogingen zijnerzijds om deze misstanden aan het licht te brengen tot gevolg hebben dat de politie hem daar waar mogelijk dwars zit. Concreet wangedrag van de politie jegens verdachte heeft hij echter geenszins aannemelijk weten te maken.'
Dat Erwin een beetje een heethoofd was, bleek ook nog uit een tweede incident, waarvoor hij zich eveneens moest verantwoorden. Op 2 mei 2011 reed Erwin met een grijze bestelauto over de groenstrook, gelegen direct naast het politiebureau aan de Sint Hubertuslaan te Maastricht. Toen ze hem daarop aanspraken, ontstond er een gevecht dat ook alweer uit de klauwen liep. 'Verbalisant heeft naderhand verklaard dat hij veertien dagen pijn heeft ondervonden vanwege een kneuzing van zijn ribbenkast. Hij kon slecht ademhalen en had verschillende blauwe plekken door de wederspannigheid van verdachte.'
