Platzak

Wim Dankbaar, de onvermoeibare Vaatstra speurneus, is officieel 60.000 euro armer in de zaak tegen zijn luis in de pels Yehudi Moszkowicz. Yehudi, nog een van de weinig overgebleven praktiserende Moszkowicz advocaten, vertegenwoordigt de familie Vaatstra, die niet wilde dat Dankbaar rijkelijk citeerde uit het dagboek van moeder Maaike. Met als gevolg dat de volledige eerste druk van Het Verboden Dagboek van Maaike Vaatstra vorig jaar moest worden vernietigd.

Moszkowicz had dwangsommen en zelfs gijzeling gevorderd, omdat een eerder vonnis in kort geding Dankbaar er niet van zou hebben weerhouden door te gaan met openbaarmaking van het dagboek. Dankbaar verweet Moszkowicz dat hij zich expres stil heeft gehouden over de te verbeuren dwangsommen en het bedrag steeds hoger heeft laten oplopen. Tot 200.000 euro, die Wim ook daadwerkelijk heeft moeten overmaken.

De rechter zegt dat de verjaring van dwangsommen voor een bedrag van 66.000 euro tijdig is gestuit. 'Nu moet ik weer hoger beroep aantekenen. Weer een zitting in Leeuwarden. Weer advocaatkosten.'

Hoeveel geld Dankbaar inmiddels al niet kwijt is aan zijn obsessie weet Barracuda niet meer precies, maar het begint aardig aan te tikken. En volgens het vonnis is oud multimiljonair Wim bijna platzak: '[eiser] stelt, verkort weergegeven, dat hij een spoedeisend belang heeft bij terugbetaling van het geïnde bedrag, omdat er nog slechts een bedrag van € 10.000,00 op zijn bankrekening staat, terwijl zijn maandelijkse hypotheeklasten € 1.800,00 bedragen.' Yikes!

Een andere grief, namelijk dat Moszkowicz Maaike helemaal niet zou vertegenwoordigen, maar in feite vader Bauke en zijn kinderen, sneuvelde al tijdens de rechtszitting. De rechter gaf aan dat hoewel Maaike niet in persoon was verschenen, zij toch echt moest aannemen dat er namens haar werd opgetreden. Dankbaar kon immers het tegendeel ook niet aantonen.

De grootste misère voor Dankbaar, eentje die hem vermoedelijk weer heel veel geld gaat kosten, moet echter nog komen. Dat is de civiele zaak die Wolfgang Hebben tegen hem heeft aangespannen. Over wie Wim in zijn tweede boek doodleuk beweerde, zonder al te veel onderbouwing uiteraard, dat die medeplichtig zou zijn geweest aan de moord op Marianne Vaatstra. Hebben heeft het verbod op het boek geëist.

Onlangs meldde Dankbaar tussen neus en lippen dat deze zaak ook nog een strafrechtelijk vervolg krijgt voor de meervoudige kamer. Vaak worden daar zaken behandeld waarbij een gevangenisstraf wordt geëist die langer is dan één jaar. Eerder kreeg Dankbaar al vier weken voorwaardelijke gevangenisstraf voor het publiceren van smaad in een andere zaak. Wim ziet blijkbaar de bui al hangen, want die kondigde onlangs de versnelde uitverkoop van zijn boek aan.

Barracuda is gestopt met bloggen, maar vult dit blog het komende jaar nog aan met actuele ontwikkelingen.    

Uitgekotst

Morgen is het een week geleden dat Wim Dankbaar frontaal de aanval opende op zijn co-auteur en uitgever van Het Verboden Dagboek van Maaike Vaatstra, Hans Mauritz. Het was een grote aanklacht tegen een man die alleen maar geld van Dankbaar heeft geleend, maar nog geen cent heeft uitbetaald, die gezamenlijke bankrekeningen leeg trok en die schuldeisers naar Dankbaar verwees.

Aanvankelijk beweerde Dankbaar dat de inhoud van het boek niet ter discussie stond, maar dat bleek ook al niet waar: Mauritz zou de door hem geclaimde kluisverklaringen van sleutelgetuigen uit het boek niet kunnen overleggen. Dat neemt Dankbaar hem zo kwalijk dat hij de verdere publicatie heeft verboden.

Als door een wesp gestoken kondigde Mauritz vorige week vrijdag aan dat hij op zijn eigen site met een 'over all-reactie' zou komen na overleg met zijn advocaat. De tekst is nu aangepast. 'Novio Media (lees: Mauritz) zal zich niet uiten via het publieke domein omdat de achtergronden van Dankbaars 'Nervous Breakdown' daarvoor te serieus en te persoonlijk zijn.' 'Het kan niet anders dan dat de twee verloren, cruciale rechtszaken als wel de ongemeen felle aanvallen op de persoon van Dankbaar en de treiterijen van het Openbaar Ministerie aan het adres van Dankbaar hem uiteindelijk hebben gebroken.'

Maar daar komt Mauritz natuurlijk niet mee weg. Een jaar geleden was hij ineens een nieuwe ster in het plotteruniversum, nu wordt hij door datzelfde universum uitgekotst, in elk geval door de volgelingen van Dankbaar, die ook wel weten dat de Overveense speurder zich al veel langer in de Vaatstra zaak heeft vastgebeten. Met andere woorden: Hans staat met 0 - 5 achter. Wat niet handig is als je nog meer plotterboekjes wilt verkopen.

En door publiekelijk al die beschuldigingen onbeantwoord te laten, met name over de vermeende 'gelogen kluisverklaringen', zal er natuurlijk geen enkele belangstelling meer zijn voor 'de derde druk in een aanzienlijke oplage', laat staan van de main stream media, die het boek toch al niet serieus namen. Trouwens, het is nog maar de vraag of Mauritz - die naar verluidt op Nibud-niveau leeft - een financier voor die derde druk vindt. Zegt ook zijn voormalige suikeroom Dankbaar: 'Wie gaat dat betalen?'

Barracuda heeft het eerder gezegd: Mauritz is een ongelooflijke bellenblazer: 'Novio Media en Mauritz hebben in overleg met hun advocaat inmiddels actie ondernomen om de schade welke voortvloeit uit de huidige onbezonnen acties van Dankbaar in kaart te brengen en gepaste maatregelen te nemen.' Anders gezegd: er gebeurt helemaal niks.

Verklaringen

Weer nieuwe onthullingen van Wim Dankbaar over de blijkbaar niet bestaande kluisverklaringen van 'getuigen' van de moord op Marianne Vaatstra. Van de hoofdverklaring van 'medepleger' Feik (Mustafa), die met eigen ogen in een caravan getuige zou zijn geweest van de moord op Marianne Vaatstra, heeft Dankbaar ook nimmer een afschrift gezien: 'De heer Linssen (Fokkema & Linssen, Rotterdam) bevestigde mij dat hij het verhaal kende en Hans op bezoek had gehad om de ondertekening door Feik voor te bereiden, maar besloten had dat zijn kantoor geen medewerking zou verlenen. Hans beweert dat hij daarna een andere Rotterdamse notaris heeft gezocht waarbij het wel gelukt zou zijn, maar ik geloof dat niet meer, ook al omdat hij te beroerd is om er enig bewijs van te geven. Een rekening van deze mysterieuze notaris zou al heel wat zijn' 

En dat is niet alles. Barracuda heeft het interview met Hans Mauritz dat hij eerder dit jaar gaf aan Micha Kat (voor het verschijnen van het boek) nog eens teruggekeken en daar vertelt Mauritz inderdaad dit verhaal, maar....de Rotterdamse notaris blijkt in deze versie een notaris uit Leeuwarden en Feik zou met hem meegekomen zijn (rond de achtste minuut): 'Die notaris schrok zich helemaal wezenloos, dat hij een van de moordenaars van Marianne Vaatstra op zijn kantoor had. Die kon het helemaal niet plaatsen. Die was helemaal gebrainwashed door het Friesch Dagblad en Dagblad van het Noorden en er zit ineens een buitenlander op zijn kantoor, en die komt een verklaring afleggen, met zijn identiteitskaart, en zegt ik heb dit verklaard, en dat ga ik zo direct voor u tekenen.'

Rest de vraag of er überhaupt met deze Feik (alias Piet) is gesproken. Die moet allang blij zijn geweest dat hij, na de bekentenis van Jasper S., niet meer als verdachte werd aangemerkt. Waarom zou je dan nog je medewerking verlenen aan een boek dat je als medepleger of medeplichtige weer helemaal bij de moord betrekt? 

Smaad

Wim Dankbaar ziet af van het beroep in de smaadzaak tegen enkele 'sleutelfiguren' uit de Vaatstra zaak. 'Mijn verdediging is ijzersterk, maar of ik nu win of verlies, het gaat me altijd duizenden euro’s kosten aan advocaatkosten.' En dat kan de multimiljonair even niet hebben.

De Vaatstra zaak? Ach ja, dat hadden we dit voorjaar ook nog even. U weet wel, dat boek van Dankbaar en Hans Mauritz dat geen enkele krant of tv-programma haalde, laat staan een nationale rel veroorzaakte en dusdanig slecht verkocht dat het duo zich voornam om het in Friese dorpen huis-aan-huis uit te delen.Tot aan de eerste baksteen van een van de zonen Vaatstra ging dat goed.

Maar wat een enorme frustratie klinkt er door in het commentaar van Dankbaar. 'Word ik niet vrijgesproken, dan volgt daaruit ook weer een stroom van negatieve publiciteit. Reputatieschade naast financiële schade dus. Genoeg meelopers die mijn bloed wel kunnen drinken en maar al te graag de zaak verdraaien in de media. Wordt (...) ik wel vrijgesproken, dan is er geen hond die het nieuws brengt. Dus ik kan bijna alleen maar verliezen.'

Kortom: Wim is er klaar mee. Wat mogelijk de reden is dat hij met geen woord rept over collega Hans, die afgelopen zomer een enorme smak maakte, en nu waarschijnlijk in korset herstellende is van dan niet geperforeerde longen en gebroken ribben. Wim vond het destijds al niet nodig om het ongeluk te melden, maar hoe het nu met Hans gaat lijkt hem ook niet vreselijk te boeien. Geen enkele collegiale oproep voor het versturen van een bloemetje of beterschapsknuffel, laat staan enig nader nieuws over het medisch herstel. Zou Wim nu ook klaar zijn met Hans?

Speculaas

Jawel, er is niet alleen het Verboden Dagboek van Maaike Terpstra, doch ook nog het vergeten dagboek. Deze versie is zo mogelijk nog controversiëler dan het eerste deel, meldde zelfbenoemde 'onderzoeker' André Vergeer een dezer dagen bij Boublog. Die daaruit niets rechtstreeks durfde te citeren, uit angst dat ook hij de jonge Moszkowicz achter zich aan krijgt.

Het lijkt erop dat ook auteurs Wim Dankbaar en Hans Mauritz voor hun aanstaande Vaatstra-boek putten uit dit werk, want een aantal door Vergeer genoemde 'feiten' meent Barracuda al eens te hebben gelezen: zoals het verbranden van een bundeltje kleding door een Duitser, van wie plotters aannemen dat die Marianne in een auto heeft meegesleurd (maar waarom die de kleren van de door plotters vermoede daders Ali Hassan en/of Feik Mustafa moest verbranden wordt weer niet uitgelegd).

Vaatstra-plotters klampen zich nu eenmaal graag vast aan een drijfzand van geruchten en creatieve interpretaties van verklaringen van getuigen, zich niet voldoende realiserend dat die jaren na dato wel eens niet helemaal juist meer zouden kunnen zijn, en al helemaal als het om tijdstippen gaat.

Dat het in elkaar passen van al die puzzelstukjes niet is gelukt, is ook de reden dat er twee kampen zijn: Vaatstra-speurders die denken dat Marianne satanisch is geofferd, en zelfverklaarde deskundologen die, lui redenerend vanachter hun laptop, menen dat justitie een verkrachting in de doofpot hebben willen stoppen omdat de daders - asielzoekers - te veel wisten over de latere DG Demmink. Na weer flinke discussies hierover, besloot Boublog dat het genoeg was: omdat ze alle 'speculaas' weer voorbij zag komen.

Eerlijk gezegd heeft Barracuda in deze zaak tot nu toe niks anders gelezen dan speculaas. Zeg maar gerust: drabbige gemberkoek. Wim Dankbaar tegen Micha Kat: 'De cover-up en het wegsluizen van de daders is wel gearrangeerd door de hoogste regionen van onze overheid, met inderdaad Demmink voorop.' Helaas, speculaas.

Vergeer over een vermeende bankpas die maanden na haar dood in Groningen door een betaalautomaat is ingeslikt: 'Elke leek zou nu kunnen beoordelen dat de plotselinge “paniek” van Jasper, na de moord, niet kan worden gerijmd met een latere doorzoeking van haar tasje en/of van haar kleding op zoek naar een bankpasje.' Wederom speculaas, hoezo staat vast dat Jasper dat pasje (als het al bestaan heeft) heeft meegenomen?

Het boek van Dankbaar en Mauritz staat op uitkomen, maar Wim is er nog niet uit: 'Het blijft gissen naar het motief, maar het ligt voor de hand dat 1 van de 3 volgende figuren belastende info over Demmink had: De vader van Feik, Wolfgang Hebben of Ludger Dill.' Drie keer speculaas.

De enige echte onthulling van de plotters van de afgelopen dagen was de mail van Jan Vlug, de advocaat van Jasper Steringa, die 'àchter de rug van de auteurs om' Bol.com heeft gesommeerd om hun boek uit de collectie te verwijderen en verwijderd te houden vanwege de ‘lasterlijke en beledigende inhoud’. De speculaasauteurs kunnen zich verheugen op bitterkoek.

Requisitoir

Vandaag valt Wim Dankbaar, gelijk Julius Caesar, bij nacht en ontij de Stad Groningen binnen voor zijn Groot Requisitoir tegen het Kwaad. In de Groninger rechtbank zal Wim het Openbaar Ministerie beschuldigen van Grootse Misdaden, in het bijzonder het door Joris Demmink wegsluizen van twee door Wim persoonlijk aangewezen verdachten (Snuf & Snuitje) in de zaak Vaatstra. Daarnaast zal Wim de onmogelijkheid van het daderschap van boer Jasper S. aantonen. Die zou zodanig door het OM zijn bewerkt, terwijl hij toch echt niet heeft lopen slaapwandelen op zijn fiets, dat hij denkt dat hij Marianne Vaatstra heeft omgebracht.

Wim heeft zelfs een PR bureau ingeschakeld voor een persbericht, waarin trots wordt gemeld dat de 'Overveense zakenman' (sinds wanneer is Dankbaar weer zakenman?) eindelijk een podium krijgt voor zijn stellingen. Dit wordt de Moeder aller Processen, dat begrijpt een kind. Wim heeft wekenlang voor de spiegel lopen oefenen voor klassiekers als Geke en de Lekke Banden, de Fierljeppeschans en de meezinger De Dikke en De Dunne.

Er worden (Micha Kat) 'honderden mensen verwacht' en Dankbaar wordt aangeraden om 'de rechter recht in zijn gezicht te zeggen dat hij een meelijwekkende collaborateur is van de Demmink-moordeskaders die kleine kinderen in stukken hakken'. Morgen staat Wim op de voorpagina van alle kranten, waarna RTL en de NOS Journaal staan te dringen voor het hek van zijn woning.

Maar ergens vermoedt Barracuda dat het niet zo zal gaan en Dankbaar morgen wakker wordt met een forse kater en het besef dat geen krant kwam opdagen, die 'honderden mensen' zijn weggebleven en  geen mens hem serieus neemt, op een handvol mafkezen na. Want Wim komt helemaal niet naar Groningen om de Vaatstra-zaak van top tot teen te ontleden, maar om een strafzaak tegen hem wegens smaad, laster en belediging aan het adres van Mariannes vriend Spencer en Jano Hassan, een vriend van de 'hoofdverdachte-van-het-eerste-uur' (...) Ali Houssein Hassan. Die zijn de aanhoudende verwijten van Wim dat zij daderkennis hebben achtergehouden meer dan zat.

De obsessieve jacht op twee volstrekt onbelangrijke personen uit het Vaatstra-verhaal geeft wel aan hoezeer Dankbaar is doorgeschoten. Woensdag deed hij van de weeromstuit zelf ook nog maar eens aangifte tegen Hassan. Uit het procesverbaal valt op te maken dat het helemaal nergens over gaat. Er is maar een remedie tegen de drammerige domheid van Dankbaar: een forse rectificatie op diens site. Met een virtueel stalkverbod op de koop toe. Daar heeft Wim trouwens al ruime ervaring mee.

Een tegenslag heeft Dankbaar al binnen: trots kondigde Wim aan dat in december een boek met de veelzeggende titel ‘Het verboden dagboek van Maaike Vaatstra’ zou verschijnen. De moeder van Marianne had Dankbaar (naar eigen zeggen) eerder verzocht zijn bevindingen voor een groot publiek te etaleren en daar bij te putten uit haar dagboek zoals zij dat jarenlang heeft bijgehouden. 'De inhoud van de geschriften van Maaike zal veel Nederlanders de schellen van de ogen doen vallen'.

Niet dus. Wim vond het weer eens niet nodig om even netjes toestemming te vragen. Maaike eist nu een publicatieverbod op grond van het auteursrecht en sommeert Dankbaar haar dagboek terug te geven. Haar advocaat is uitgerekend de jonge Yehudi Moszkowicz, met wie Micha Kat in oorlog verkeert.

Renetta

Wim Dankbaar is door het dolle heen. Eindelijk meent hij Peter R. de Vries tuk te hebben in de zaak Bolhaar. Die zou hebben liggen rollebollen met een behoorlijk wulpse getuige (foto) en zo een verklaring hebben afgedwongen op basis waarvan ex-Hells Angel Louis Hagemann zou zijn veroordeeld. 'Hij (Peter) heeft de boulevardbladen via zijn advocaat gesommeerd om NIET te publiceren wat Wim Dankbaar op zijn weblog over hem schrijft. Met andere woorden, niemand mag de bewijzen voor voor zijn leugens en manipulaties in de Louis Hagemann zaak publiceren, op straffe van grote dwangsommen. Kun je nagaan waar hij als de dood voor is.  En die bladen trappen er nog in ook!'

Nou nou, poeh poeh. Dat Wim vooral wordt gedreven door rancune, is nauwelijks nieuws meer, maar dat is meestal geen al te beste basis voor een goede feitelijke weergave. Want tot op heden heeft Barracuda maar weinig bewijs gezien voor dat rollebollen. Op zijn best werden tussen de misdaadverslaggever en 'supergetuige' Renata enkele erotische sms'sjes uitgewisseld, zij het dat dat ook die informatie uit tweede hand komt.

Maar Dankbaar trekt de verklaring van Renetta ook nog eens volledig uit zijn verband. Kijk maar:

Al op de eerste regel staat dat Renetta wel degelijk belastende informatie had over Hagemann. 'Mijn allereerste reactie was naar mezelf toe van: Shit, nu is het toch allemaal waar wat Louis heeft gezegd'. Maar dat is niet groen doorgehaald. Wel de volgende zin: 'In 1e instantie heb ik tegen Peter gezegd dat ik er niets vanaf wist.' Omdat zij niet durfde, zoals zij uitlegt. Later gaf zij alsnog die informatie. Dat komt, helaas weer voor Dankbaar, volledig overeen met de verklaring van De Vries.

Maar dan nog: Hagemann werd helemaal niet veroordeeld op basis van haar verklaringen alleen. Disputax was Barracuda net voor met een overzicht van verklaringen in de zaak Bolhaar. Nu probeert zijn vrouw Jacqueline die feiten weliswaar zo luchtig mogelijk onder het tapijt te schuiven, maar dat is ook in het hoger beroep niet gelukt.

De vraag is trouwens of Dankbaar nog tijd heeft voor de zaak Bolhaar. Die heeft inmiddels een vette dagvaarding binnen voor smaad en laster jegens een aantal mensen uit het Vaatstra-dossier, waaronder belediging van de vader van Spencer, een vriendje van Marianne Vaatstra. De zaak speelt eind oktober. En wat is Wim er blij mee. 'Ik had het niet voor mogelijk gehouden omdat ik nooit had vermoed dat het OM mij een podium zou willen geven in een openbare zitting om hun ambtsmisdrijven, leugens en laakbare handelwijze in de Vaatstra zaak aan te tonen.'

Denkt Dankbaar nou echt dat heel Nederland naar zijn 'zaak' komt kijken? Of dat de rechter hem de ruimte zal geven om een weer een heel verhaal over lekke fietsbanden op te hangen? Oh ja, en gaat Wim dan ook nog even uitleggen wie boer Jasper eigenlijk is? Een acteur uit toneelgezelschap Net Benaud soms? Of zou Jasper langdurig zijn gehypnotiseerd door Rasti Rostelli?

Whodunnit

Stoom kwam er de afgelopen dagen uit de oren van Wim Dankbaar, de 'burgerspeurder' die samen met Micha Kat een sluitend complot rond de moord op Marianne Vaatstra meende te hebben ontdekt. Eerst werd Dankbaar in de Leeuwarder Courant afgeserveerd, vervolgens gooide justitie consequent de hoorn op de haak, en kwam het OM met een volgens Dankbaar 'leugenachtig persbericht'.

Dat Dankbaar slecht tegen zijn verlies kan, weten we al langer, maar kennelijk geldt dat ook voor zijn achterban. Die had maar weinig begrip voor de analyses van de nuchtere misdaadjournalist H.J. Korterink, die het OM, een enkele kritische kanttekening daargelaten, bijviel in deze zaak. 'Op 30 januari 2011 19.21 hebben wij de website Misdaadjournalist.nl offline gehaald met een Ddos aanval vanwege slechte journalistiek'. Lekkere jongens, die complotters. Inmiddels mag dezelfde achterban dokken voor allerlei onzinnige smaadzaken, waarvan de afloop zich laat raden.

De mooiste reactie las Barracuda bij diezelfde Korterink: 'Het gaat mij niet om de 'burgeronderzoekers', het gaat mij om uw zeer eenzijdige vernederende benadering van zaken waaronder deze en uw kritiekloze slaafse vertrouwen in het O.M. en de gevestigde orde.'

Daar draait het dus allemaal om. Ieder bizar complot is derhalve geoorloofd, of moet op zijn minst serieus genomen worden, zelfs als dat complot bestaat allerlei ditjes en datjes waaraan veel te veel betekenis wordt gehecht.

Dankbaar en Kat zijn er stellig van overtuigd dat de hoofdverdachten, de asielzoekers Feik en Ali, vlak na de moord door justitie het land uit zijn gesmokkeld. 'Make no mistake! Wij hebben het bewijs in handen dat Justitie’s hoofdverdachte Ali Hassan stiekem door Harm Brouwer en Joris Demmink is weggesluisd via het toenmalige Grenshospitium aan de Tafelberg in Amsterdam!'  En waarom? Omdat ze wellicht hebben deelgenomen aan een rituele moord van een of ander pedonetwerk dat van hogerhand beschermd moet worden. Of zoiets.

Het persbericht van het OM is echter op het meest cruciale punt behoorlijk duidelijk: Ali H. werd inderdaad verdacht van de moord op Marianne Vaatstra, maar DNA-onderzoek sloot hem uit als dader van de moord. Het DNA van Feik bleek ook niet te matchen. Kortom, als Kat en Dankbaar menen dat de zaak anders ligt, laten ze dan eens beginnen met het weerleggen van het DNA onderzoek.