Schade

De zaak Koolhoven is voor De Telegraaf een dure kwestie aan het worden. Koolhoven was dikke vrindjes met Rob Heilbron van het lingeriemerk Sapph. Die zelfs zijn feestje ter gelegenheid van zijn 25-jubileum als Telegraaf journalist betaalde. In ruil voor weer vele prachtige Sapph-verhalen in de Wakkere Krant van Nederland.

Heilbron had een conflict met fotograaf De Deugd. Iets over ongeoorloofd gebruik van zijn foto's of zo. De Deugd won alle procedures. En dus moest hij worden aangepakt. Dat wilde Koolhoven wel doen. 'Rotterdamse Moslimwijk in shock na komst fetisj fotograaf,' luidde de kop boven een verhaal dat van a tot z gelogen was.

Het kostte Koolhoven zijn baan, De Telegraaf sloot een schikking met De Deugd, maar recentelijk waren het echtgenote en dochter die bij de rechter schadevergoeding eisten, omdat ze hun eenmanszaken na de publicaties van Koolhoven konden opdoeken. De rechtbank heeft het dagblad in scherpe bewoordingen veroordeeld. De geleden schade moet nog nader worden vastgesteld, maar die zal niet in de tientjes lopen.

De eerste die het tot nu toe niet gepubliceerde vonnis in handen kreeg was 'voormalig raadsheer, rechter en universitair hoofddocent' en tegenwoordig criticus Wicher Wedzinga. Na een korte weergave van het vonnis beklaagt Wedzinga zich over de mediacratie waarin wij leven en de 'bijkans ongecontroleerde macht van de media' die zich steeds meer uitbreidt. 'De machten zijn verschoven en de balans is zoek'.

Zou het? Of beklaagt Wedzinga zich hier toch vooral over de wijze waarop hij destijds zelf als Meppende Rechter in de publiciteit is gekomen? Wedzinga, die rechter was bij het Gerechtshof in Groningen, moest zijn functie al rechter opgeven nadat hij zijn vriendin had mishandeld. Niet lang daarna werd aangifte gedaan door de Deken van de Orde van Advocaten. Wedzinga zou zich voordoen als advocaat, terwijl hij dat niet was. En zo waren er meer incidenten. En het is maar goed dat de media daarover 'ongecontroleerd' konden berichten. Met die balans zit het wel goed.

Spijkerschrift

Onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek heeft onomstotelijk aangetoond dat God de mens niet heeft geschapen. Maar dat de mens zou zijn geëvolueerd uit de aap ligt nog veel verder van de waarheid, aldus allround wetenschapper Dr. Johan Oldenkamp in een nieuw persbericht. 'Hoe het werkelijk is gegaan staat nota bene beschreven in het eerste hoofdstuk van de Bijbel. Het probleem was echter dat er bij de vertaling van de oorspronkelijke spijkerschrifttekst naar het Hebreeuws grote fouten zijn gemaakt. Nu Oldenkamp deze fouten heeft hersteld, is het opeens volkomen duidelijk hoe de mens wel is ontstaan.'

Barracuda ging er weer eens goed voor zitten. Johan komt om de zoveel weken weer met een wereldontdekking die echter altijd (hoe zou dat toch komen?) onopgemerkt blijft. Een dezer dagen onthulde deze onbezoldigde onderzoeker ook al de ware betekenis van de Tien Geboden. Daarna volgden de verrassende verklaringen voor de werkelijke viering van Kerstmis, Pasen, Hemelvaart en Pinksteren. Barracuda kan het tempo echt niet meer bijhouden. Oldenkamp gaat sneller dan het licht.

Komt-ie: 'Om te beginnen is God is helemaal geen “Hij”. God is Eén. God is gelijktijdig zowel mannelijk (Yang) als vrouwelijke (Yin), want op het niveau van God is geen dualiteit. Daar is alleen maar Heelheid. Daarnaast schiep God de mens niet rechtstreeks. Dit creatieproces vond indirect plaats, door gebruikmaking van ‘onderaannemers’. Dat is de reden waarom in het authentieke historische verslag overeenkomend met deze twee verzen wordt weergegeven dat de schepping van de mens werd uitgevoerd door meerdere scheppers of goden (dus zonder hoofdletter G).'

Zeg nou zelf: Johan verdient eigen kamer op het Institute for Advanced Study onder Robbert Dijkgraaf. Je weet nooit hoe een koe een haas vangt. Maar vermoedelijk zal Johan eerst Einstein voor oplichter uitmaken. Oh wacht, dat heeft hij al gedaan.

Yernaz

Freek de Jonge heeft op rechtse bloggen ongeveer dezelfde uitwerking als een rode lap op een stier. Vooral als De Jonge weer eens aanschuift bij Pauw & Witteman en tijdens een discussie met student politicologie Yernaz Ramautarsing over de 'linkse indoctrinatie' op Nederlandse universiteiten zich boos maakt over 'populistische correctie'. Het is normaal en populair geworden om bijvoorbeeld discriminerend taal uit te slaan, stelde De Jonge. Dat ging hem niet goed af en De Komiek kapte vermoeid de discussie af.

Tot vermaeck cq ergernis van de rechtse blogosfeer.Filantropius: 'Nimmer was zo duidelijk dat Freek de Jonge wel graag in krakkemikkige monologen demagogisch de toon zet, maar enig weerwoord uit de weg gaat. Freek de Jonge heeft, om het woord dat hij zelf zo graag gebruikt nog maar eens te hergebruiken, het populisme in het cabaret ingevoerd. De makkelijke rechtse archetypen waar de linkse gelovige zich bij verkneukelen kan, zodat die met een goed geweten en strak geloofsbelijdend de week doorkomt.'

Barracuda moest even op de kalender kijken om te controleren of het inderdaad nog 1969 was, want 'linkse indoctrinatie' op universiteiten kan anno nu nauwelijks nog een serieus probleem zijn. Dat werd nog eens bevestigd door Ramautarsing zelf, met zijn driehonderd of zo Facebook-volgers.

Maar toen kwam het: Ramautarsing gooide op een gegeven moment zijn Bijbel op tafel, Atlas Shrugged van Ayn Rand, een roman die volgens Joop.nl een rechts-liberale ideologie uitdraagt. Wat een kans heeft De Jonge hier laten lopen, want dit boek is toch vooral de Bijbel van het Libertarisme, een politieke filosofie waarvan de aanhangers streven naar een zo klein mogelijke - of zelfs helemaal geen - overheid. Libertariërs zijn, om maar eens wat te noemen, notoire belastingontwijkers.

En ja hoor, Yernaz was bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2012 inderdaad de nummer 16 op de lijst van de Libertarische Partij. 'Een ieder die beweert dat individuele rechten in Nederland zijn gewaarborgd, heeft zich zand in de ogen laten strooien,' schreef de student op de Liberarische spreekbuis Vrijspreker. Een beetje doorvragen en Yernaz was zeer beslist een flink deel van zijn Facebook-aanhang kwijtgeraakt.

Erwin L.

Hij zit weer eens vast: Erwin L.: Waxinelicht(stad)houderwerper, republikeins democraat VOOR waarheid, gelijkheid, rehabilitatie, schadevergoeding en rechtvaardigheid! Zoals hij zich zelf op Twitter afficheert.

Ondanks een gebiedsverbod dat de gemeente hem had opgelegd - hij mocht zaterdag niet in Den Haag zijn vanwege de viering van 200 jaar Koninkrijk der Nederlanden - liep hij toch weer op de Hofweg, in de buurt van het Binnenhof.

En te oordelen naar zijn Twitter-berichten van de laatste paar dagen begon de gekte weer in alle hevigheid toe te nemen. Het regende Demmink, Rothschilds en andere Greatest Hits van plotters.

'Hopelijk leest men in Den Haag ook even mee over het bankenkartelkredietsysteem van de Rothschilds, Rockefeller C.S'

'Juliana was overigens zo goed als zeker adoptiekind (zie boeken "Oranje Bastaarden" en "Bedrog om de Kroon") en dit is aan te tonen via DNA!'

Hoe zat het ook maar weer? Erwin wijt de onteigening van een familieboerderij in de jaren tachtig aan de Amsbergjes en hij meende een verband te zien tussen de dood van zijn grootvader, die tegen de Duitsers vocht, en vlucht van de oranjes naar Engeland.

Verdachte lijdt volgens deskundologen aan een 'allesomvattende waanstoornis van het gemengde persecutorische (achtervolgings-) en grootheidstype.'

In april zat hij 14 dagen vast op verdenking van stalking en in mei mocht hij niet in de buurt van museum Villa Mondriaan in Winterswijk komen, toen de culturele instelling werd geopend door prinses Beatrix. Erwin is, vreest Barracuda, gewoon een psychologische tijdbom.

Stem des Volks

Het belangrijkste complotternieuws deze week was dat hun goeroe David Icke (61) een door vrijwilligers gerund tv-station is begonnen onder de naam Stem des Volks (Peoples Voice). Het gratis kanaal dat tot stand kwam met 300.000 pond aan crowdfunding wil een tegenwicht bieden aan de main stream media, waar volgens Icke alleen maar de stem van de autoriteiten, de overheid en het establishment is te horen.

Stem des Volks? Vooralsnog heeft Icke acteur Keith Allen en mensenrechtenstrijder Peter Tatchell aangetrokken. Net als Ickes eigen zoon, indie rocker Gareth. Barracuda heeft zo het bruine vermoeden dat de man van de straat er weinig te zien zal zijn.

De Britse kranten konden het niet nalaten om te melden dat Icke enkele jaren geleden persconferentie had belegd om het einde van de wereld aan te kondigen. Wachten we nu nog op.

Intussen kwam de Mirror met het verhaal van Susan Monrose uit Cornwall wiens zoon Luke zo onder de invloed stond van Icke dat hij zichzelf verdronk. Luke was volgens zijn moeder tot zijn zeventiende normaal en hoewel verlegen zelfs populair bij de meisjes, maar daarna sloot hij zich steeds vaker op in zijn kamer en raakte volledig begeesterd van Icke. Zeker tien jaar las hij boeken over aliens die op aarde leven.

En omdat Icke nogal graag spreekt over uittreding, oftewel astrale projectie, besloot Luke om met reddingsvest en duikersbril zich in ijskoud water van een steengroeve te laten zakken om zo in een toestand van hyperthermiete geraken nadat hij eerst had geoefend in de badkuip thuis. Experiment mislukt.

Judy

Martin Vrijland haalde een dezer dagen weer eens een oude koe van stal: ene Judy Wood, die heeft bedacht dat de torens van WTC bij de aanslagen van 9/11 met geheimzinnige wapens zijn verpulverd. Voor complotters geldt nu eenmaal: hoe idioter, hoe geloofwaardiger. Terwijl ongeveer iedere zelfbenoemde 9/11-kenner inmiddels wel is uitgekeken op het onderwerp, klampt een handjevol malloten zich nog vast aan esoterische Death Ray-wapens. En niet toevallig zijn dat bijna zonder uitzondering Martin Vrijlandjes die ook in H.A.A.R.P en de verzamelde werken van David Icke geloven. Want die kun je ongeveer alles wijsmaken.

Eigenlijk zegt het geloof in Wood meer over het onvermogen van complotters om 9/11 te duiden. Zo rond 2006 besloot een aantal bloggers dat de torens moesten zijn opgeblazen. Er was alleen een probleem: dat was nergens goed te zien op video-opnamen. Ook voor de weinige stofwolkjes die uit ramen spoten was een logische verklaring: dat was natuurlijk gewoon de luchtdruk die ontstond doordat de bovenste verdiepingen als eerste instortten. En dan was er nog een bezwaar: hoe hadden de vermeende daders het toch voor elkaar gekregen om ongezien die explosieven in de torens aan te brengen?

Vervolgens bedachten enkele complotters, onder wie professor Steven Jones, dat het anders gegaan moest zijn: eerst met thermiet, toen met super thermiet, maar ook die theorie sneuvelde op het bezwaar dat de voorbereidingen daarvan wel erg veel werk zouden hebben gevergd, tot en met openboren van vloeren. Daarnaast meenden Jones et al ook nog sporen in het WTC-stof te hebben gevonden die door echte experts gewoon aan gips en andere materialen werden toegewezen.

Maar gelukkig hebben we Judy nog: die is van de 911 Space Beam theorie. Alle omstandigheden wijzen volgens haar op een geheim stralingswapen, dat vanuit de ruimte zou zijn afgevuurd. En het knappe is: daar hebben de inwoners van New York buiten het WTC niks van gemerkt. Not a thing. Waarmee precies alle bezwaren van alle voorgaande theorieën de wereld uit zijn geholpen.

Wood is alleen door de 9/11-gemeenschap nooit serieus genomen, maar zoals wel vaker bij mensen die van het eigen gelijk zijn overtuigd, de obsessie wil maar niet wijken. Vorig jaar was ze nog op een congres in Nederland. En op Facebook (met 3000 volgers) gaat het nog steeds dagelijks over stofwolken.

Nu is het rare van Vrijland dat hij nooit eens de tegenargumenten opzoekt en daarvoor had hij zelfs nog binnen het complotdomein kunnen blijven. Want veel van Woods theorieën zijn gebaseerd op onjuiste aannames. Dat een groot deel van de staal uit de WTC gebouwen grotendeels weg zou zijn (en dus alleen via een esoterisch wapen zou kunnen zijn opgeruimd, klopt al helemaal niet. Negentig procent van brokstukken kwam ver buiten het gebied van het WTC terecht, helemaal tot aan de Winter Gardens. 236 stukken staal werden maandenlang onderzocht door de Amerikaanse overheidsdienst FEMA in New Jersey. De rest werd verkocht aan diverse partijen, waarvan 70.000 ton naar India en China werd verscheept. Dematerialiseren werkt kennelijk toch niet zo goed als Wood beweert.

En al even vrolijk neemt Vrijland haar theorie over dat het een en ander alleen kon gebeuren dank zij de orkaan Erin die exact ten tijde van de aanslag voor de kust van Manhattas lag. De luchtcirculatie die deze orkaan Erin met zich mee bracht zorgde voor de juiste wrijving in de lucht en dus voor ionisering (statische lading). Maar Erin lag helemaal niet voor Manhattan, doch passeerde Bermuda op 170 kilometer. Sommige complotters hebben haar hele theorie op dit punt onderuit gehaald.

Overigens is het dan nog knap dat je het toch tamelijk onvoorspelbare traject van een orkaan precies laat samenvallen met de inslag van twee verkeersvliegtuigen en je energiestraal zo weet te mikken dat verdiepingen net boven die inslag als eerste in elkaar zakken. Daar weet Barracuda een veel simpeler oplossing voor: kaap een vliegtuig en ga zelf achter het stuur zitten.

Intervjoew

Nou, Barracuda zat er klaar voor: het interview dat Myra de Weerdt alias Van Puffelen (what's in a name) had met de Vlaamse pedojager Marcel Vervloesem (Werkgroep Morkhoven). Die is door de correctionele rechtbank in Turnhout voor seksueel misbruik van zijn minderjarige neef weer eens veroordeeld tot 18 maanden cel. Mede op basis van een telefoongesprek, waarin Vervloesem zegt dat zijn neef zijn 'onderbroek weer mag aandoen na de massage'. Zijn medestanders schreeuwden moord en brand, dus eindelijk zouden we te horen krijgen hoe de vork echt in de steel zit.

Voorafgaand aan dit gesprek deed Myra ook nog een interviewtje met Jos Aalders, voorzitter van Partij Rechten Kind, die Vervloesem een dezer dagen als een baksteen heeft laten vallen. Dat gesprekje duurde nog geen acht minuten, want het was niet wat Myra wilde horen. Aalders vertelde dat hij altijd al zo zijn twijfels had over Vervloesem, en de recente veroordeling de spreekwoordelijke druppel was. Maar Aalders wist toch ook wel dat justitie pedo's beschermde? Helaas, de Brabander was niet zo van de complotten.

De zaak Vervloesem heeft Barracuda in het verleden meerdere malen bonkende hoofdpijn bezorgd. Of de man wel of niet deugt, viel onafhankelijk moeilijk vast te stellen. Of Vervloesem is het slachtoffer van pedo's die hem al tientallen jaren zwart proberen te maken, of de Belg heeft de perfecte dekmantel gevonden voor perverse activiteiten. Er is alleen veel dat tegen hem pleit. Begin jaren negentig, ver voordat Vervloesem furore maakte met de Zandvoort zaak, werd hij bijvoorbeeld al van afpersing beschuldigd.

Maar wie nou dacht dat Vervloesem in zijn gesprek met Myra alle twijfels weg zou nemen, kwam bedrogen uit. Het interview duurde godbeterhet bijna anderhalf uur, maar slechts enkele minuten beantwoordde Vervloesem vragen over zijn veroordeling. Hoewel, beantwoorden? Vervloesem laveerde - voortdurend in de wij-vorm pratend, terwijl de veroordeling toch alleen hemzelf betreft - handig langs haar vragen heen en in zo'n tempo dat De Weerdt vaak niet goed begreep waar hij het over had.

Toen eindelijk de hamvraag werd gesteld - namelijk of de bewuste opname wellicht was gemanipuleerd - kwam er een wel erg vreemd antwoord: het waren aan elkaar geplakte cassette-opnamen van zomaar een gesprek in de huiskamer over 'hoe het er in de oorlog aan toe ging'. Dat lijkt Barracuda nou niet echt de context voor onderbroeken en massages.

Ook opvallend: Vervloesem kan in hoger beroep, maar wil het niet. De uitleg daarover was al even onduidelijk. Volgens Jos Aalders is daar maar een verklaring voor: Vervloesem loopt dan het risico dat de straf nog hoger uitvalt.

Maar helaas: doorvragen is niet echt besteed aan Myra, die vervolgens maar begon te vissen naar informatie over Nederlandse zaken, zoals Demmink en Vaatstra. Vervloesem blufte dat hij daar alles van wist, maar toen De Weerdt hem de naam Baybasin voorhield merkte hij op dat 'wij niet elk dossier kunnen behandelen'. Oftewel: De Belg kent het Demmink dossier helemaal niet.

En zo denderde de stoomtrein van Vervloesem anderhalf uur door, zonder een enkel rustpunt, en met flinke uithalen naar lastposten als mijnheer Aalders. Die, vreest Barracuda, best wel eens gelijk zou kunnen hebben.