Schaambaar

Dit was dus de week van de schaamhaar-militie. De lengte, vorm en plaats van schaamhaar van kinderen moet in het Elektronisch Kinddossier. Waarom minister Rouvoet van Jeugd en Gezin uitgerekend daarover begon, is nog niet altijd niet geheel duidelijk, wel dat die gegevens al veertig jaar worden verwerkt door medewerkers van de jeugdgezondheidszorg. "Ik erken dat er spookverhalen de ronde doen, soms in stand gehouden vanuit de politiek, alsof er bakken informatie voor allerlei instanties bijkomen," sprak Rouvoet al in april. "Het elektronisch kinddossier is niets anders dan wat iedere vader en moeder in het land kent als de gegevens die consultatiebureaus en de jeugdgezondheidszorg verzamelen om hun werk te doen. Tot dusver deden ze dat op papier. Dat ging soms fout, bij verhuizingen bijvoorbeeld."

VVD en D66 zijn niettemin furieus dat dergelijke intieme gegevens straks opgenomen worden in een digitaal systeem dat door verscheidene zorgverleners is in te zien. Oftewel: VVD'er Ineke Dezentjé boos, met in haar kielzog de JOVD, Pvda weer boos op Dezentjé, evenals ChristenUnie-Kamerlid Joël Voordewind. En voordat je het maakt heel internet zich kwaad.

Nico Dijkshoorn zag bijvoorbeeld alweer meteen een vernietigend staaltje van christelijke projectie: "Alleen omdat zij op zaterdagochtend met al dat vrolijk uit hun broekspijpen groeiende schaamhaar de zojuist gewassen auto droog staan te wrijven, moeten andere mensen het ook laten groeien. Naakte mossels en ossenworsten aller landen, komt tezamen en laten wij, slechts gewapend met een tondeuse, bij behaarde christen binnenvallen om ze zo met drie lange halen te bevrijden van hun schaamhaar. Even kort in brand steken mag ook en dan snel doven met de handen mag ook. Mompel dan maar iets over een brandend braambos."

Bij NuJij: "Er kan niet genoeg geageerd worden tegen dit betuttelende, christelijke en crypto-fascistoide kabinet. Komt er binnenkort ook een Boekenregistratie of een Muziekregistratie. Nederland, het is tijd voor een revolutie van de redelijkheid en vrijheid."

En er is ook altijd wel weer iemand die Alex Jones er bij weet te slepen: "Deze Al Qaida ('The Database') achtige toestanden doen mij erg denken aan het volgende aangrijpende telefoontje dat Alex Jones van een luisteraar krijgt. Als het waar is wat er wordt gezegd dan is het zo erg dat dat al een reden an sich is om het niet onder ogen te willen en kunnen zien (shock trauma) misschien een self denial mechanisme om alles wat je niet wil zien 'onwetenschappelijk' te noemen en klaar is keessie, er wordt een bedrag genoemd van 500K voor blond met blauwe ogen....en wij maar denken dat alles klaar was na de neurenberg processie processen."

En bij Zaplog wordt het Elektronisch Kindsossier uiteraard linea recta in de context geplaatst van Nederland Pedo Paradijs. "Kinderen op bestelling. Betaal een hacker 1000 euro om in te breken in het medisch dossier. Nu kunt u uw voorkeur op geven. De hacker gaat op zoek naar de adresjes van de kinderen van uw voorkeur. Blond, wel of geen schaamhaar, met of zonder krullen, 5 jaar of toch liever 14?"

En hoewel ook Barracuda vraagtekens plaatst bij het nut van dit alles, en maar bitter weinig begrijpt van het Elektronisch Kinddossier, moet toch echt een misverstand uit de wereld worden geholpen: Rouvoet heeft het niet verzonnen. Het is nog veel erger: vorig jaar vond een meerderheid van de kamer zelf dat het dossier breder moest.

Populistische Omroep

De roep om een rechts geluid in omroepland wordt steeds sterker. Nou ja, laten we niet overdrijven. Anderhalve man en een paardenkop wil zo'n omroep. Bij het Vrije Volk is het Marcel Vreemans die onlangs pleitte voor zo'n initiatief, waar aan lager wal geraakte LPF-ers en PVV-ers als gevolg van een vermeend berufsverbot hun woordje mogen komen doen. 

Maar nu is er dan de Groninger Ronald Kaatee die het initiatief voor een dergelijke zender heeft genomen. Hij krijgt de steun van Leefbaar Rotterdam. Naam: Populistische Omroep Nederland (PON). Hoe verzin je het.

Volgens Leefbaar-voorman Sørensen (foto) komt de oprichting van de nieuwe omroep voort uit ergernis over de eenzijdige berichtgeving van bijvoorbeeld de actualiteitenrubrieken en de praatprogramma's. Sørensen wond zich onder meer op over een fragment uit Goede Morgen Nederland, waar acteur Frank Lammers zich weinig hoffelijk uitlaatte over Rita Verdonk, die even later in het programma haar opwachting zou maken. De acteur deed dit louter uit wederdienst voor de subsidies die hij van linkse politici krijgt, aldus de getergde politicus. 

"Er wordt zelden bericht over het ongenoegen en de wrevel over de bestaande machtsverhoudingen in dit land. Het wordt tijd dat er nu eens een keertje een omroep komt die niet meeloopt aan het handje van de oude politieke orde", vindt de PON-voorzitter, die daarmee de werkelijke bedoelingen van de omroep onthult. Wat is er trouwens gebeurd met de zendtijd voor politieke partijen, zit Barracuda zich plotseling te bedenken. 

Hoe dan ook, zelfs bij Het Vrije Volk stonden ze niet te juichen. "Welke malloot noemt zijn omroep nou Populistische Omroep Nederland. Ik zie die laaghoofdige randdebielen, die na zes jaar nog steeds van hun vakantiegeld huilend afreizen naar het graf van Pim, al massaal op de voorste rij zitten bij het eerste praatprogramma van PON. En dat terwijl giechelende, zich verkneukelende linkshoofden van andere omroepen, hun munitievoorraad voor prijsschietend tegencabaret rijkelijk zien aangevuld. Een angstdroom, waarbij PON en domrechts snel inwisselbare begrippen zijn. Dan maar liever helemaal geen rechtse omroep."

Ook Vreemans (Vrije Volk) voorziet met PON een trend die hij helemaal niet wil: een horde aan nieuwe omroepen zoals Omroep C (voor kunst), de Vrije Omroep (voor doordenkers), Piep (voor dieren!), OZ (voor homo’s) en Zenit (voor moslims). "Het aantal belangstellende leden neemt af, terwijl een toenemend aantal door geldingsdrang gedreven exhibitionisten - de goede niet te na gesproken - zich perse moet profileren met zijn eigen omroep." 

Inmiddels is het gemopper ook aan linkse kant begonnen. Internetjournalist Francisco van Jole legde onlangs uit waarom er geen linkse kranten meer zijn in Nederland. "Er is heel lang heel hard geroepen dat de kranten in Nederland zo links zijn. Journalisten zijn daar zelf in gaan geloven. Nu zijn ze als de dood om iets te zeggen wat zelfs maar links zou kunnen lijken." Je zou er haast medelijden mee krijgen.

Berichten uit de Eindtijd

Financiële en economische ramptijdingen slaan ons om de oren. De aandelen zijn nog lang niet onderaan de glijbaan. Dat alles vanwege het gebrek aan onderling vertrouwen bij de banken. Bij Sargasso hebben ze daar zo hun eigen opvattingen over. "Mijn idee is dat er sprake is van een samenloop van drie min of meer onafhankelijke processen, die ieder voor zich misschien niet zo desastreus geweest zouden zijn, maar samen een noodlottige draai aan de geschiedenis dreigen te geven," doceert Ippekrites in het kader van Berichten uit de Eindtijd.

Al in de jaren zeventig dreigde er volgens Ippekrites voor de destijds populaire luxegoederen een verzadiging op te treden, vooral vanwege de toen al sterk aanwezige overproductie. "Als iedereen een platenspeler heeft dan daalt de afzet tot het vervangingsniveau." Wat doe je daartegen? Heel simpel: technologische vernieuwing. Je brengt een iets slimmer apparaat op de markt en de consument gaat weer vanzelf geld uitgeven.

Ergo: "Begin jaren negentig begon de verzadiging ernstige vormen aan te nemen. In plaats van zich te verdiepen in een aanpak die op lange termijn zou kunnen werken is men (...) toen naar voren gevlucht door het almaar vergroten van de kredietruimte. Niemand wilde er bij stilstaan dat al die schulden misschien ooit eens terugbetaald zouden moeten worden. Niemand wilde ook stilstaan bij de onvermijdelijke shake-out die het natuurlijke gevolg zou moeten zijn van de industriële overcapaciteit." O ja, en tot slot werkt de dreiging van een verminderd aanbod van olie in combinatie met onzekerheid over alternatieven ook nog eens verlammend op de economie. 

Zie daar het Sargasso-recept voor een wereldwijde crisis of, zoals het linkse blog zelf stelt "een uitermate giftige cocktail te vormen die op economisch gebied tot een coma leidt". Jamie Oliver had geen betere mix kunnen bedenken. 

Jammer alleen dat de theorie van de industriële overcapaciteit niet klopt. De vraag naar platte televisies kon de laatste paar jaar amper worden bijgehouden, niet alleen in de VS, maar ook in Europa, waar minder op de pof wordt gekocht. En het is ook al niet zo dat iedere technologische vernieuwing maar klakkeloos door de consument wordt geadopteerd. Er zijn meer mislukkingen dan successen. En sinds ruwe olie afgelopen zomer even het record van $147 per vat aantikte, is de prijs in een neerwaartse spiraal terechtgekomen, nog voordat de crisis zijn werkelijke dieptepunt bereikte, wat Rembrandt 'Peak Oil' Koppelaar ook over de toekomst mag roepen. 

De kredietcrisis is ontstaan door mensen met risicohypotheken die door dalende huizenprijzen en stijgende rentes hun hypotheek niet meer konden betalen. Dat leidde tot een vertrouwscrisis die de banken zelf over zich heen hebben geroepen en die hier nog eens in detail wordt uitgelegd. De oorzaak is zeker geen mix van linkse aversie tegen consumptisme en Peak Oil-bangmakerij. Maar Ippekrites gaat ons binnenkort uitleggen hoe we ons uit deze misère kunnen redden aan de hand van dezelfde elementen. Daar kan Vadertje Bos dan zijn voordeel mee doen.

Moral panic

"Rokers mogen niet meedoen aan het ‘samen leven, samen werken’ van het kabinet. Antirookcampagnes tot zuivering van moraal en soms zelfs van ras zijn van alle tijden. De paus. Later volgden de nazi's. Gelijktijdig met morele paniek over illegalen begon Californië de huidige wereldwijde golf van rookverboden."

Weer een citaatje van een ontspoorde gek op een internetsite? Niet echt, het stond in NRC en komt uit de pen van Henri Beunders, hoogleraar geschiedenis aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, en ongetwijfeld een fervent roker.

Beunders zegt dat het antirookbeleid de verontrustende ondertonen heeft die elke moral panic in zich draagt: het zich bedreigd voelen door een minderheid die het heil en welzijn van de meerderheid zou bedreigen.

De antirookcampagne heeft volgens Beunders elementen in zich van de drang naar religieuze en soms zelfs raciale zuiverheid, en van sociale uitsluiting van de dichterbij komende ‘Opstand der hordes’ (Ortega y Gasset). "Dat wordt ook bewezen in het oord waar de huidige campagne is begonnen: Californië waar in de jaren 60 de hippies in een walm van marihuana hun bevrijdende ideetjes over het Westen uitbliezen. Daar werden vanaf begin jaren 90 met overheidssubsidie de hardste en schokkendste antirookcommercials uitgezonden. De campagne kwam in dezelfde tijd op gang dat men de negen witte letters op die nabije heuvel – Hollywood – vaak niet eens kon zien, door de smog van auto’s."

Dat San Francisco honderden kilometers is verwijderd van Hollywood, laten we nu maar even buiten beschouwing, belangrijker is deze conclusie: "Het verontrustende aan de antirookcampagne in Californië is dat het direct volgde op de morele paniek over de aanzwellende immigratie van illegale Mexicanen. De Amerikaanse hoogleraar strafrecht Michael Welch heeft de criminalisering van illegale immigranten begin jaren 90 in Californië uitvoerig beschreven. Een van de onbewuste drijfveren van de antirook-campagnes in Californië was fysiek afstand te scheppen van de rokende immigranten, van wie ook werd gezegd dat ze allerlei akelige ziektes meebrachten."

Het is dat Beunders zelf toegeeft dat bij de taboeïsering van het roken in Europa vanzelfsprekend allerlei factoren een rol spelen, daar kan hij moeilijk onderuit komen, en dat de nadruk op de eigen gezondheid en de dominant geworden moraal – ik mag anderen nergens mee lastig vallen – heeft geleid tot algemene acceptatie van een rookverbod, maar zelfs dan houdt hij nog vol dat "het rookverbod een versterking (is) van de tendens tot segregatie, niet alleen tussen autochtonen en etnische minderheden met een andere cultuur, maar ook tussen de autochtone burgers onderling".

Tja, self-denial blijft lastig als roker, en wat is het mooi als je jezelf kunt overtuigen dat er een compleet complot achter het antirookbeleid zit. Zou dat van het vele roken komen?

Mes op de keel

Hoe staat het eigenlijk met de actie beschadiging Joris Demmink? De honden blaffen, maar de karavaan van de Demmink-bashers onder leiding van Micha Kat trekt verder. Zo werd er onlangs een heuse sticker bij de bel van Huize Demmink geplaatst (als dat zijn echte woonadres is tenminste) en was er dit weekend het opmerkelijke nieuws dat de website van de SG (en de plaatsvervangend SG) was verwijderd! De website weg, nu nog Demmink zelf, jubelden de vaste bezoekers van Klokkenluideronline. Maar helaas: "PS. Oplettende posters hebben geconstateerd dat de SG-pagina is verplaatst naar een andere URL."

Verder werd de Volkskrant bedolven onder verzoeken om nu eens eindelijk eens aandacht te besteden aan de "stinkende beerput" dan wel "het godgeklaagde schandaal" rond Joris Demmink, die al jaren ongestoord zijn lusten zou hebben kunnen botvieren op minderjarige jongens.

Relevanter waren afgelopen week bij Klokkenluider enkele publicaties uit oudere Demmink-dossiers. Dat biedt de objectieve lezer ten minste wat meer houvast met betrekking tot de beschuldigingen tegen Demmink.

Een dossier kan al gelijk worden afgeserveerd: dat betreft een gesprek van een Panorama-journalist met oud-minister van Vreemdelingenzaken Hilbrand Nawijn. Die beweert dat Demmink een dikke vinger heeft gehad in de val van het kabinet Balkenende-I met de LPF. Demmink zou via zijn voorlichter gevoelige informatie naar buiten hebben gelekt. "Zo speelde hij een even sluw als verwerpelijk politiek spel met als doel de LPF weg te werken. Dat is hem uiteindelijk gelukt." Dat is natuurlijk een compleet onzinverhaal, aangezien iedereen met eigen ogen heeft kunnen constateren dat de LPF aan onderling gekibbel ten onder is gegaan. Verder weet Nawijn nog een paar roddels op te dissen die hij in elk geval niet uit eerste hand heeft.

Dan is er de aangifte van homoprostitue Frank L. die zegt dat hij als kind is misbruikt door een man die zich Piet noemde en altijd met chauffeur reed en die later als Demmink zou hebben herkend. De contacten waren veelvuldig en zijn op latere leeftijd hersteld. In een interview met dezelfde Panorama journalist die ook Nawijn interviewde, beschrijft L. onder meer hoe een kind overlijdt bij de opnames van een porno-film in aanwezigheid van deze Piet. Maar de aangifte en het interview spreken elkaar op essentiële punten tegen. In de aangifte zegt hij dat Piet hem als kind heeft misbruikt, in het interview is daar juist geen sprake van. In de aangifte lezen we niks over de films, terwijl dat in het interview de rode draad is. Ook de journalist lijkt niet overtuigd. "Ik merk bij mezelf dat ik niet eens geschokt ben, maar wel twijfel heb. Ik bedoel, kan dit allemaal wel, is dit wel waar?"

De Demmink-bashers zijn al gauw geneigd om zo'n bron als L. 'zeer betrouwbaar' te typeren (zonder dat toe te lichten), maar zolang zijn verklaringen niet door derden kunnen worden bevestigd, blijft het een volstrekt geïsoleerd verhaal dat onmogelijk hard kan worden gemaakt.

Ook zijn er volstrekt tegenstrijdige verhalen over de AIVD-screening van Demmink. De AIVD zou, ondanks roddel en achterklap, een verklaring van geen bezwaar hebben afgegeven, maar diverse bronnen melden het tegendeel. Overigens weet Kat daar dan wel weer raad op, hij stuurt de advocaat van Demmink een mailtje met de volgende inhoud: "Als je voor 18:00 niet EXPLICIET laat weten dat de AIVD-sceening van Joris Demmink die vooraf ging aan zijn benoeming tot SG op justitie POSITIEF was ga ik ervan uit dat hij NEGATIEF was zoals diverse bronnen inmiddels stellen. Je hebt als advocaat de plicht alles te gebruiken wat de zaak van je client vooruit kan helpen. Als je inzake de screening daartoe niet in staat bent, weet ik genoeg."

Waarheidsvinding met de mes op de keel, het moet niet mooier worden.

Kuddegedrag

Zapruder wijdt ons in in het Lucifer-effect. Dat is een experiment dat laat zien dat in bijna iedereen een sadist, een martelende gevangenisbewaarder zelfs een jodenvergassende meeloper schuilt als hij maar in een bepaalde situatie wordt gemanoeuvreerd. Of neem het legendarische Milgram-experiment, waarbij twee derde van de mensheid een medemens bewust een dodelijke stroomstoot zou toedienen, ook al zijn bij voorafgaande schokken van lager voltage duidelijk pijnkreten en smeekbeden hoorbaar.

Deze experimenten zijn in het verleden overigens vaak bekritiseerd vanwege het feit dat proefpersonen in situaties worden geplaatst die zij niet kennen. Maar dat moet je een Zappie niet vertellen, want dit soort experimenten past helemaal bij hun curieuze wereldbeeld: "Plaats normale mensen in een ministerie en ze veranderen in ambtenaren. Geef normale mensen een politie-uniform, een knuppel, plaats ze in een strakke hiërarchie en voor je het weet rammen ze als volleerde fascisten hun medemensen van de straat zonder zich af te vragen of dat wel juist is." Je hoeft er bij wijze van spreken alleen maar een kwartje in te gooien.

Behalve bij de Zappies natuurlijk. Die plaatsen zich ver boven het sheeple dat zich letterlijk en figuurlijk naar de slachtbank laat leiden. 

In de reacties een mooie opmerking van een zekere Gerbski, die nuchter concludeert dat de principes evengoed van toepassing zijn op de Zapruder-gemeenschap zelf. "Groepsdenken is ook hier erg sterk aanwezig: als je niet gelooft in allerlei samenzweringingen en manipulaties (het hele AIDS-verhaal kom nu bij mij naar boven) lig je eruit. En zelfs het Milgram experiment valt hierin te passen: velen van de hier aanwezigen zouden er geen probleem mee hebben om een AIDS-patiënt zijn medicijnen te ontzeggen enkel en alleen omdat een sterke internetpersoonlijkheid beweert dat dat beter is....."

En ja hoor, het Zappie kuddegrag wordt meteen in de praktijk gebracht: "Niets is zo irritant als leken die ongeinformeerd zich in een discussie storten. Die komen met argumenten als "waarom zouden de Amerikanen hun eigen mensen opblazen?". 

9/11 papegaaien, daar zou je eens een Millgram-experiment mee moeten uitvoeren.

Controlestaat

Zelfs tegenstanders zullen het niet kunnen ontkennen: het Elektronisch Patiënten Dossier (EPD) heeft onmiskenbaar voordelen. Verwacht wordt dat medische fouten kunnen worden voorkomen omdat er veel meer kennis over de patiënt centraal beschikbaar komt. Artsen weten nu bijvoorbeeld vaak niet welke medicijnen de patiënt slikt.

Ook kan de overheid moeilijk verweten worden dat ze geen rekening hebben gehouden met de privacy. Patiënten mogen hun dossier inzien wanneer ze willen. Ze kunnen weigeren de artsen en apothekers toegang te geven tot hun gegevens. Bezwaar maken kan binnenkort ook via internet.

Vanzelfsprekend moet kritisch naar dit soort ontwikkelingen worden gekeken, zeker nadat het Rathenau Instituut (wetenschappelijk adviesorgaan van de regering) in zijn publicatie Van privacyparadijs tot controlestaat? al eens waarschuwde voor het groeiend spanningsveld tussen controle en privacy.

Maar als een werkgroep genaamd Wij Worden Wakker bij de Griffier van de vaste kamercommissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport aan de bel trekt, weet je eigenlijk wel weer hoe laat het is. Binnen de kortste keren gaat het weer over implanteerbare chips en de totalitaire Nieuwe Wereld Orde. "De nieuwste supercomputers beschikken over voldoende capaciteit om de hele wereldbevolking te controleren. Wat zal er gebeuren wanneer mensen op grond van valse veronderstellingen geneigd zijn microchips toe te staan in hun lichaam? De microchip als identiteitskaart zal het lokmiddel zijn. Zelfs een dwingende wetgeving die het verwijderen van een identiteitsimplantatie als misdaad behandelt, werd in de VS in het geheim voorgesteld. Zijn we bereid tot robotisering van de mensheid en totale eliminatie van onze privacy, inclusief de vrijheid van gedachte? Hoevelen onder ons zouden hun hele leven aan big brother willen afstaan, inclusief onze heimelijkste gedachten? Maar de technologie om een totalitaire nieuwe wereldorde te creëren, bestaat!"

Het probleem met werkgroepen als Wij Worden Wakker: overschatting van het technisch kunnen en een schrikbarend gebrek aan technisch inzicht. Wij Worden Wakker constateert bijvoorbeeld dat in zeer snel tempo de laatste jaren talloze landen zijn overgegaan "tot installering van Cray-supercomputers" en daarmee "de grootste concentratie computerkracht ter wereld" hebben". Maar Cray computers bestaan al sinds 1976.

Begin jaren tachtig waren het auteurs als Dieter Balkhausen die waarschuwden dat de komst van de microchip (door Balkhausen steevast betiteld als "apparatieve intelligentie") zou leiden tot massale verdwijning van arbeidsplaatsen. We weten inmiddels beter. De overschatting geldt trouwens ook voor al die instanties die dit soort technieken inzetten. Over een aantal jaren zal vermoedelijk wel weer geconstateerd worden dat het spelden zoeken in digitale hooibergen om terrorisme te bestrijden veel te veel geld kost en helemaal niks heeft opgeleverd.

Overigens is privacy intussen een behoorlijk rekbaar begrip. Nu al staan er generaties op met eigen opvattingen over privacy. Die hebben er geen enkel probleem mee om hun persoonlijke gegevens op Hyves met de wereld te delen. Big Brother, dat zijn we gewoon zelf.