Klimaatepifanie

Het leek heel even de week te worden van Marcel Crok, 'wetenschapsjournalist', zoals deze tennisleraar zich nog altijd noemt. Vraag alleen niet waar Crok publiceert, want we kennen Marcel alleen van zijn opgewonden stukjes op Climategate.nl. In een 'feestweekende' van 21 september verscheen Crok echter zomaar op de voorpagina van Trouw, en was er ook nog de klimaatepifanie van NRC-journalist Karel Knip.

Want de klimaatsceptici leken eindelijk een beetje gelijk te krijgen: de aarde warmt mogelijk iets minder snel op dan eerder voorspeld. In het vijfde klimaatrapport van VN-klimaatbureau IPCC zouden de berekeningen voor de opwarming van de aarde iets naar beneden bijgesteld. Sinds 1998 is het nauwelijks warmer geworden. Bij Crok ging de vlag uit en werden de slingers al opgehangen.

Nu stond dat Trouw-stuk vol nuances, onder meer dat er sprake was van een dip die wetenschappelijk heel goed te verklaren is, maar dat wilde Crok even niet horen. En zo eindigde de euforie een week later alsnog in mineur. Het klimaatpanel van de Verenigde Naties is namelijk nog meer overtuigd geraakt van de menselijke invloed op het klimaat. Waarna de media alleen nog oog hadden voor het slechte nieuws. Zoals dat de opwarming van de aarde leidt tot een veel forsere stijging van de zeespiegel dan tot dusver was aangenomen. En volgens het KNMI de temperatuur in Nederland meer zal stijgen dan de wereldwijde verwachtingen doen vermoeden. Nog erger: in de VS is het plan opgevat om orkanen naar klimaatontkenners te noemen. 'Het oog van Michele Bachman zal Florida binnen een paar uur bereiken.' 'John Boehner vernietigt deze stad.' 'Marco Rubio bedreigt alles op zijn pad.'

En al helemaal woedend waren de drie vaste musketiers van Climategate.nl op de negatieve berichtgeving over de klimaatsceptici in De Telegraaf. En dus is er op 3 oktober in Nieuwspoort een heusche persconferentie, waar alle usual suspects (onder wie Hans H.J. Labohm en last but not least Marcel zelve) plus nog wat ontkennende zwaargewichten journalisten voor eens en voor tijd op andere gedachten gaan brengen. 'Verplichte kost voor wie zich snel wil bijscholen in objectieve berichtgeving over het klimaat'. Hoezo, objectief?

Libido

Misdaadverslaggever Peter R. de Vries kreeg deze week een libidokoekje van eigen deeg en wel in de cassatiezaak tegen voormalig Hell's Angel en drievoudig (kinder)moordenaar Louis Hagemann. Die zou tot levenslang veroordeeld zijn op de verklaring van ene Renetta van der Meer. Hagemans advocaat beweerde in de rechtszaal dat die met de toch al heel erg promiscue Peter in bed zou zijn beland en (daarom?) haar getuigenis zou hebben verzonnen.

Nu is dat niet zo slim om te roepen als je dat niet echt hard kunt maken, maar De Vries' tegenstanders onder wie echtgenote Jacqueline Hagemann (55 artikelen over De Vries op haar volstrekt onleesbare site) stonden heel even met 2-1 voor. De Vries ging echter rap in de tegenaaval. En zo werd het weer 2-2. 'Een kliekje vaste ‘justitievolgers’ neemt haar (Jacqueline) beschuldigingen zonder enige kennis van zaken klakkeloos over en zij pompen het ‘nieuws’ via websites en email rond op een wijze die grenst aan stalking en terreur.' En Peter deed ook nog maar even een Clintontje: 'Ik kan met de hand op mijn hart verklaren dat ik nog nooit, op geen enkel moment, geen seconde, seksueel contact of een seksuele relatie met Renetta heb gehad'.

'Peter R staat op tegen internetgekken,' schreef Glamora, met verwijzing naar een hoop krankjoreme beweringen over Peter R. 'die je heel goed moet lezen voordat je het snapt, omdat samenvatten nu eenmaal niet de grootste kwaliteit van de Peter R.-bashers is'.

Breek Barracuda de bek niet open. Meteen gingen zijn gezworen vijanden weer met dit verhaal aan de haal. Uiteraard Steve Brown, die iedere nacht Peter R. op zijn behang meent te zien. En niet te vergeten onze nationale speurder Wim Dankbaar, die sinds hij het boekje van Simon Vuyk over de Vaatstra-zaak aan het uitspellen is, zich iedere dag bozer maakt over de misdaadverslaggever, simpelweg omdat die Dankbaar weer een veeg uit de pan heeft gegeven. 'Deze man (De Vries) heeft in zijn ééntje op moedwillig vervalst bewijs van zijn zoveelste neuksletje, het leven van een landgenoot vernietigd. Voor kijkcijfers, uit puur narcisme, materialisme en egocentrisme. En dan is Louis nog niet eens zijn enige slachtoffer. Deze vent moet toch gestopt worden? Al is het maar om de samenleving een dienst te bewijzen en toekomstige slachtoffers te voorkomen.'

Barracuda verwijst nog even naar het boekje Achter de Schermen van Peter R. de Vries door Kees van der Spek, waarin een heel hoofdstukje aan Dankbaar is gewijd. Zo eindigde een mislukte samenwerking tussen Dankbaar en De Vries in een mailkraak, waarvoor Dankbaar naderhand is aangehouden en hij zijn excuses heeft aangeboden. De Vries verbrak alle contacten met Dankbaar, doch maanden na de affaire stuurde Dankbaar weer doodleuk een mail aan de redactie omdat hij hulp nodig had bij het oplossen van de moord op Christel Ambrosius uit Putten. En ook na die tijd meende Dankbaar de redactie op de hoogte te moeten houden van allerlei wetenswaardigheden, waarbij hem meerdere malen te verstaan is gegeven dat zijn inzichten niet meer welkom waren. Stop ajb met mailen Wim.

Dooie mussen

Het is bijna iedere keer hetzelfde met nieuws rond Joris Demmink. Het lijkt een (kort) moment heel wat, maar dan rollen er weer volop dooie mussen uit de kast. OM start opnieuw onderzoek Demmink, kopte Crimesite. Dat blijkt al niet helemaal te kloppen. Het gaat om de vraag of Demmink, die beweerde na 1986 nooit meer in Turkije te zijn geweest, in juli 1996 wel degelijk Turkije is ingereisd. Dus heeft het blog Crimesite samen met KRO Brandpunt een (nogal onduidelijk) document van de Turkse OM hierover op echtheid laten controleren. Althans, dat was de bedoeling. Met draaiende camera werd de officier van justitie Selim Altay ondervraagd. Maar die wilde geen commentaar geven.

Volgens het ministerie van justitie is het desbetreffende OM stuk in elk geval echt. Maar nu komt het: 'Justitie heeft meer informatie opgevraagd uit Turkije, maar die niet ontvangen. Volgens een woordvoerder van Minister Opstelten staat daarom nog niet vast of Demmink wel echt in Turkije was.'

Het openbaar ministerie heeft ook de notulen en de deelnemerslijst van een congres waaraan Demmink zou hebben deelgenomen doen opvragen. De ambtenaar komt in geen van beide stukken voor. Antwoorden op Wob-verzoeken over Demmink’s reisgedrag door Crimesite aan het ministerie van Justitie leverden evenmin gegevens over Turkije op. Kortom: de ene dooie mus na de andere dus.

Al eerder heeft Barracuda gewezen op weinig logische chronologie der gebeurtenissen. Een Turkse politieman verklaarde halverwege de jaren negentig twee straatkinderen te hebben geronseld voor Demmink in ruil voor actie inzake Baybasin. Dat zou dan in juli 1996 hebben plaatsgevonden.

Baybasin was reeds in 1995 in Nederland aangehouden op verzoek van Turkije, waarna minister Sorgdrager hem ook nog weigerde uit te leveren uit angst dat hij zou worden gefolterd. Niet eerder dan in maart 1996 werd door een rechtbank in Breda een negatief advies uitgebracht aan het ministerie van Justitie over het uitleveringsverzoek, maar ook daarna overwoog Sorgdrager nog steeds uitlevering als Turkije garanties kon geven. De Hoge Raad heeft Sorgdrager pas in december 1996 afgeraden in te gaan op het verzoek van Turkije en niet eerder dan in 1997 werd de uitlevering geblokkeerd door de rechtbank in Den Haag. De rechter was er niet zeker van Baybasin in eigen land kon rekenen op een humane behandeling.

Sterker nog: De verstandhouding met Turkije was al die tijd zelfs zo slecht dat het Nederlandse opsporingsonderzoek geheimgehouden werd voor de Turkse autoriteiten. Het Interregionaal Rechercheteam (IRT) Noord- en Oost-Nederland vreesde voor corruptie onder Turkse ambtenaren en het weglekken van informatie naar leden van de mogelijke criminele organisatie van Baybasin, zo meldden kranten uit die tijd.

Kortom, het lijkt niet erg waarschijnlijk dat Demmink destijds in functie ook maar iets te zoeken had in Turkije, en al helemaal niet in relatie tot Baybasin. En als dat wel zo was geweest, zou liegen over Turkse reizen vermoedelijk zo kunnen worden nagetrokken bij zijn eigen ministerie. Daar moet immers bekend zijn wanneer de ambtenaar afwezig was of op reis.

UPDATE: Demmink zou zijn eigen agenda er op hebben nageslagen en op 20 juli1996 was hij in Nederland en enkele dagen later in Brussel.

Grote Smurf

De Grote Smurf is dood. Paul Karason stierf 62 jaar oud aan een hartaanval, maar behield tot aan zijn dood de merkwaardige blauwe huidskleur die was ontstaan na het innemen van colloïdaal zilver. Deze metaaloplossing werd in vroegere tijd tegen allerlei kwaaltjes gebruikt, totdat penicilline de wonderolie verving. In de Verenigde Staten is colloïdaal zilver nu verboden omdat het 'smurfisme' kan veroorzaken, de blauwgrijze verkleuring.

Een jaar of wat geleden zweerden Nederlandse vaccincomplotters nog bij colloidaal zilver. Zou zelfs door NASA zijn aanbevolen. De Haarlemmer olie was geschikt voor de bestrijding van trachoom, psoriasis, acne, gordelroos, multiple sclerose (MS), bloedvergiftiging, kinkhoest, wratten, rode hond, voetschimmel, reuma en niet te vergeten AIDS. Dat was overigens niet de reden dat Karason het innam. Die worstelde met een huidziekte.

Colloïdaal zilver, dat ook bekend staat als zilver water, is eigenlijk niks anders dan water met heel kleine zilverdeeltjes erin en soms wordt gebruikt als voedingssupplement. Vandaar dat de Voedsel en Warenautoriteit (VWA) een onderzoek begon naar aanbieders van colloïdaal zilver op de verkoopsite Marktplaats. De Vereniging tegen de kwakzalverij waarschuwt trouwens al jaren voor de claims rond colloïdaal zilver en de verzwegen bijbewerkingen.

De verkleuring, we schreven het eerder, lijkt Barracuda een uitkomst. Colloïdaal zilver is de beste lakmoesproef voor complotters ooit. Je kunt ze al op meters afstand herkennen.

The Illuminati: The Outer Dimensional Conspiracy

Ka-Ching!

Kijk, dat zijn nog eens koppen: WTC eigenaar die $5.400 miljard opstreek na 9/11 tevens eigenaar Nairobi Mall. Martin Vrijland weer. Dan weet je meteen dat er geen hout van klopt.

Bedoeld wordt uiteraard het Westgate-winkelcentrum in Nairobi, dat zaterdagmiddag het doelwit werd van gewapende terroristen. De aanvallers openden het vuur op winkelende mensen en gooiden granaten. Bij de strijd tussen het leger en de aanvallers zijn drie verdiepingen van het winkelcentrum ingestort. Welnu, dat was volgens Martin een valse vlag-aanslag.

Het Westgate-winkelcentrum is volgens Martin eigendom van het bedrijf van Frank Lowy, die samen met Larry Silverstein, beide van Joodse (zionistische!) afkomst, enorm rijk zouden zijn geworden dankzij een huurcontract voor het WTC, aangegaan nog geen twee maanden voor de aanslagen van 11 september 2011. Daardoor incasseerden zij naderhand ruim 5,4 miljard dollar bij verzekeraars! Ka-Ching!

En nou doet die Lowy het volgens Martin nog eens dunnetjes over met hotels en winkelcentra in de hele wereld, getuige een indrukwekkende lijst van aanslagen die op zijn vastgoedprojecten zouden zijn gepleegd. Inclusief die in Nairobi. 'Zou hij deze keer weer goed verzekerd zijn?' vraagt Vrijland zich af.

De vraag stellen is hem beantwoorden, maar dat hoeven we nooit te verwachten van Vrijland. Die tikt met zijn boerenverstand gewoon weer een dom stukje van een of andere malloot over. Zonder ook maar iets te controleren.

Het begint er al mee dat Lowy helemaal geen 5,4 miljard dollar heeft geïncasseerd. Zijn bedrijf Westfield zou alleen een winkelcentrum in het WTC bouwen. De eigenlijke verhuurder was Silverstein en die kreeg na lang steggelen iets van 4,6 miljard dollar door verzekeraars uitgekeerd. De volledige toedracht lees je hier. Die 4,6 miljard was bij lange na niet voldoende om het WTC weer op te bouwen. Want dat is wat complottertjes als Vrijland gemakshalve vergeten: voor dat geld moest een nieuw WTC worden gebouwd. Silverstein had daarvoor 8,4 miljard dollar nodig en wilde nog eens 3,9 miljard ter compensatie voor gemiste huurinkomsten. Dat heeft hij allemaal niet gekregen.

Over naar het rijtje aanslagen. Dat betreft voor het grootste deel bommeldingen, waarvoor verzekeraars toch echt niks uitkeren, en slechts twee grote aanslagen, namelijk die op de Marriott in Islamabad en de Marriott Jakarta. Huh? Daar is Lowry al helemaal de eigenaar niet van. Dus waarom staat Marriott op dat lijstje?

Zit zo: Vrijland heeft zijn stukje overgetikt van een vijfderangs complotblogje genaamd Tap Blogspot en dat heeft het rijtje weer ontleend aan ene Glenn Bullock, die meent dat Marriott en Westfield occulte symbolen gebruiken. Dus heeft hij die gemakshalve maar op een hoop gegooid.

Tot overmaat van ramp halen complotters Westgate en Westfield ook nog door elkaar. Want inmiddels staat er een voor Vrijland namelijk wel erg pijnlijke update bij de Tap Blogspot: het Westgate-winkelcentrum in Nairobi is al evenmin van Lowry.

En dat had Martin makkelijk zelf kunnen controleren als hij eens op de webpagina van Westfield had gekeken. Daar staat de complete Global Portfolio vermeld. En het Westgate-winkelcentrum dan? Dat is, zoals in talloze nieuwsberichten staat, eigendom van Israëlische zakenmannen. De Keniaanse krant Daily Nation meldt: 'Westgate Shopping Mall is one of several Israeli-owned businesses in Kenya.'

Sprong

2013 was tot nu toe nou niet bepaald het jaar van Dr. Johan Oldenkamp. In het voorjaar moest Johan (auteur van 27 boeken) nog zijn alternatieve pretfabriek in Oudewater sluiten wegens gebrek aan belangstelling. Radio maken bij Argusoog, dat zich maandenlang aan het bezinnen was, ging ook even niet meer. En Johan zoekt (met spoed?) woonruimte in of rondom Zeist. Klinkt ook al niet best.

Hoe anders was dat in 2012, toen Johan maandenlang in het middelpunt van de belangstelling stond als lijstduwer van de Soevereine Onafhankelijke Pioniers Nederland (SOPN), in de volksmond ook wel UFO partij genoemd. In fris zomers tenue genoot Johan wekenlang van alle media-aandacht. Johan stond de dagbladpers te woord, droomde zich reeds premier, photoshopte zich bij Pauw & Witteman en belegde een heuse persconferentie in Nieuwspoort, nadat zijn discipelen eerst onder begeleiding van de hypernerveuze Hermandad met emmers en bezems Den Haag waren binnengetrokken.

Uiteindelijk werd SOPN dan toch nog geslachtofferd in de nivellerende verkiezingsstrijd tussen VVD en PvdA. Slechts 13.000 kiesgerechtigde Nederlanders gaven de partij hun steun en Oldenkamp ontwaakte met een stevige kater. Een oproep om Piratenpartij, de Partij voor Mens en Spirit (MenS) en de SOPN samen te voegen tot Voluntas Populi bleef onbeantwoord, waarna de onttakeling van SOPN definitief een aanvang nam. Johan leek voor altijd genezen van de landelijke politiek.

Niet dus. Afgelopen vrijdag was het bestuur van SOPN te Ede weer helemaal terug van weggeweest. Inclusief partijleider Johan Oldenkamp en oprichter en Niburu-frontman Anton Teuben. Eigenlijk waren die teleurstellende 13.000 stemmen (bijna twee keer zoveel als Hero Brinkman) zo gek nog niet. 'De SOPN wil nu weer zoveel mogelijk mensen activeren om de rijen te sluiten.'

Vermoedelijk ruiken Teuben en Oldenkamp hun kans nu het vertrouwen in het huidige kabinet tot een historisch dieptepunt is gedaald. Logisch dat je dan voor een UFO partij gaat stemmen. Maar wat die partij precies gaat doen, is weer eens niet duidelijk. Zelden een partij gezien die zo slecht communiceert met zijn beoogde achterban. Op een verslagje van 20 september zit Barracuda nog altijd te wachten. Maar wie heeft heeft Oldenkamp het veel te druk met zijn sprong naar het allerhoogste niveau van bewustzijn.