Rotcenten

Al enige tijd is op de webstek van Vaatstra-speurder Wim Dankbaar een foto te zien van een doos van de Policía Nacional met daarin de 'papieren van Faek', en een video met bekentenis waarop Wim al drie jaar lang vergeefs jacht maakt. Is de ontknoping nu eindelijk nabij? 

De vaste lezer van dit blog kent het verhaal inmiddels: Oud-miljonair Dankbaar is zijn complete vermogen kwijtgeraakt aan een fata morgana, en wordt tot de laatste cent leeggezogen door zijn vriend Marcel. Die koopt van tijd tot tijd een prepaid simmetje, maakt een WhatsApp account aan en benadert Wim dan bijvoorbeeld als Joaquin, receptionist van het detentiecentrum waar Marcel zogenaamd vastzit. Marcel leent dan het toestel van Joaquin om te zeggen dat hij geld nodig heeft voor de borg. Zonder die borg komt de Doos van Pandora met zijn kant niet op. Wim weet zijn vrienden dan toch weer over te halen om hem een paar honderd euro te lenen. Maar dan is er altijd wel weer een kink in de kabel en moet Wim weer dokken. 

Ook nu weer. De genoemde Joaquin heeft getracht om Marcel te helpen, 'door de papieren te pakken', waardoor hij nu zijn baan kwijt is en is vastgezet. Zijn vrouw Carmen heeft Wim benaderd. Of Wim de boete van 700 euro wil voorschieten. 'En ik verzeker u dat de documenten, waarvan ik weet dat ze voor u zijn, vandaag bij u zullen zijn, alleen voor u en voor niemand anders. Vandaag heeft u ze. Ik zorg ervoor dat alles goed verloopt.'

Inmiddels is de toon van Carmen compleet veranderd. 'Ik geef jou nog één kans. Als je deze rotpapieren wilt, betaal mij dan het salaris dat ik door deze papieren ben kwijtgeraakt en dan geef ik ze je. Zo niet, dan regel ik het met een ander. Deze documenten zijn 20 miljoen waard en bovendien heeft Marcel 1 miljoen euro op de bank.' Oftewel: Wim moet niet zo moeilijk doen over een paar rotcenten. Schijnt trouwens dat ze al 1850 euro heeft getoucheerd. 

Inmiddels heeft Wim een foto ontvangen van Carmen die onderhandelt met een handlanger van justitie (woorden Wim). De documenten en een videoband liggen op tafel. De boodschap is duidelijk: betalen, pannenkoek, en snel een beetje. 

Zoals gezegd: Het is niet de eerste keer dat Wim virtueel wordt afgeperst. De spullen van Faek gaan al maanden van hand tot hand, en eerder was er bijvoorbeeld een vertaler genaamd Monica die Wim op dezelfde wijze onder druk zette. Al deze virtuele afpersers kennen Marcel persoonlijk en iedere keer moet het geld weer naar de rekening van dezelfde gestor. En nog altijd is het kwartje bij Wim niet gevallen. 

PS Dankbaar beweert dat Carmen niet de vrouw is van Joaquin. Het staat op zijn eigen site. Uit het Spaans: 'Hallo meneer Wim, ik ben Carmen, de vrouw van Joaquín.'

Spaanse droom

Wim Dankbaar zit nog altijd in Spanje en is alweer 6000 euro armer. Dankbaar vertrok vorig jaar naar Spanje in de veronderstelling dat hij van zijn Spaanse 'vrind' Marcel een allesonthullende verklaring in de zaak Vaatstra kon krijgen. Daarmee hoopte Wim 1 miljoen euro terug te claimen van advocaten die hem dat geld afhandig hebben gemaakt en nog eens 10 miljoen schade te verhalen op de Staat der Nederlanden.

Inmiddels heeft hij ruim 130.000 euro betaald, maar nog geen papier in handen gehad. In tegendeel, dankzij ingenieuze oplichting is Wim zelfs een groot deel van zijn bezittingen kwijtgeraakt. Van broeken tot een paspoort en een iPad.

Niet alleen zijn spullen, maar ook de gedroomde verklaring was in december ineens in handen van weer een nieuwe figuur in deze soap, ene Paco, en die wilde (je raadt het al) geld. Eerst 7000, later 15.000 euro.

Vriend Marcel beloofde Dankbaar half december 50k in cash terug te betalen en hij mocht vanaf 5 januari twee jaar gratis in zijn appartement wonen. Maar er moest nog wel even 6000 euro worden betaald voor de teruggave van zijn spullen. Marcel had hem wijsgemaakt dat de Guardia Civil geld van hem wilde en hij grote schulden had. Wim trapte er weer in.

Sinds 31 december is Marcel natuurlijk weer 'ondergedoken' en bestookt Wim de Guardia Civil met verzoeken om zijn vrind op te sporen. Iets zegt Barracuda dat er zo langzamerhand toch een einde gaat komen aan zijn Spaanse droom.

Gesloten stelsel

Je kon het alweer mijlenver zien aankomen: Wim Dankbaar heeft zijn zaak om getuigen te horen in verband met de 'Doofpot Vaatstra' verloren.

Eigenlijk om redenen die zijn advocaat ook had kunnen verzinnen: een verzoek tot het houden van een voorlopig getuigenverhoor ten behoeve van een eventuele procedure bij de strafrechter is via de civiele rechter niet mogelijk.

Het 'gesloten stelsel van rechtsmiddelen' kan ook niet worden aangewend als herkansing in een zaak over verbeurd verklaarde dwangsommen.

En precies dat was natuurlijk wat er niet deugde aan het verzoek: Dankbaar daalt niet eerder zijn graf in voordat hij zijn Vaatstra hypothese bewezen ziet.

De rechtbank is niet eens toegekomen aan het verweerschrift van de Staat. Daarin constateerde de landsadvocaat eerder dat het verzoek het karakter heeft van een fishing expedition. En dat was het: bij gebrek aan bewijs moest de rechter maar aantonen dat Wim gelijk heeft. Wim zelf kan het namelijk niet.

Jackpot

Wim Dankbaar stond de afgelopen dagen op het punt om aangifte te doen tegen Haico Endstra, de broer van de in 2004 geliquideerde bankier van de onderwereld Willem Endstra, en diens vermeende contactpersoon, een zware jongen uit Spanje. Wat hem tegenhield: de jackpot van 1,2 miljoen euro.

Nog niet zo heel lang geleden kwam Wim in contact met enkele figuren uit het criminele milieu in Spanje die blijkbaar nog een appeltje hadden te schillen met de Endstra's.

Wim leek vooral gebrand op een vermeende bandopname die Haico in een behoorlijk slecht daglicht zou stellen. Op de bewuste tape, gestolen uit een woning in Spanje, zou te horen zijn hoe de Endstra's zich 'kapot lachten' over hoe de in 2003 geliquideerde Bertus Luske nog geluiden maakte als 'een zwijn in een slachthuis'.

Aanvankelijk was het de bedoeling, Dankbaar vond dat zelfs ethisch te verantwoorden, om die tapes aan Endstra te verkopen (netjes uitgedrukt) voor pakweg 2,2 miljoen euro, waarvan Dankbaar ook zijn deel zou krijgen. Daarmee zou Wim ineens weer het miljoen kunnen incasseren dat hij aan de Vaatstra zaak was kwijtgeraakt. De ene dag leef je van een uitkering, de volgende dag ben je ineens weer miljonair.

Maar bij Wim loopt altijd alles in de soep, zo ook nu weer. Aanvankelijk lukte het Dankbaar maar niet om die opnames los te peuteren van de vermeende eigenaar Nico Visser, boezemvriend van de eveneens geliquideerde crimineel Sam Klepper, maar uit een mailwisseling die binnenkort ongetwijfeld weer van de site wordt gehaald (alle berichten duiken trouwens even hard weer op via Castbox), valt op te maken dat Dankbaar in elk geval over een USB stick met belastende informatie beschikt.

Eind december was Wim in Spanje om een ltd (vennootschap) op te richten ter ontvangst van zijn 1,2 miljoen euri. Kennelijk vertrouwde Dankbaar het principe van gelijk oversteken niet, want er stond fikse ruzie. Wim wilde bijvoorbeeld ook een appartementje in Venta Lanuza, wat hem reeds was toegezegd. Eerst het appartementje, aldus Wim.

Tot voor kort vonden de 'onderhandelingen' steeds per mail plaats via ene Thomas, zogenaamd lid van de motorclub Satudarah. Dankbaar moest van deze Thomas als de wiedeweerga alle informatie met betrekking tot de Endstra's van zijn site verwijderen, anders zou hij 'een paar heupjes kapot trappen'. Van zijn bejaarde moeder bijvoorbeeld. Daar was Wim uiteraard niet van gediend.

Helaas kwam Wim niet van zijn lastpost af. Zodra Wim zich meldde bij Hans Koets, de advocaat van Endstra, om de kwestie rechtstreeks af te handelen, kreeg hij te horen dat het hele verhaal 'complete lariekoek' is. Op de vraag van Dankbaar waarom er dan geen aangifte is gedaan tegen alle smaad en laster op zijn site, liet de advocaat weten 'dat wij u geen podium willen geven.'

Het hele verhaal zit trouwens vol raadsels. Zo zou de kompaan met wie Dankbaar de snode plannen aanvankelijk smeedde in Spanje enkele maanden in de gevangenis hebben gezeten 'door toedoen van Endstra'. Die zou hem eerst 1,6 miljoen euro hebben toegestopt en vervolgens aangifte van afpersing hebben gedaan. Dat is wat vreemd als je de boel onder de pet wil houden.

Nadat Wim weer eens alle correspondentie met deze Thomas online had gezet, kwam de apotheose afgelopen maandag. De Spaanse motorbiker richtte zich tot Wim's advocaat Stapel: 'Mocht de heer Dankbaar mijn naam niet binnen 24 uur van zijn site hebben gehaald dan geef ik een verklaring af op advocaten kantoor Koets waarin ik de hele afpersing van deze Haico uit de doeken doe.' Daarmee suggererend dat het hele plan uit de koker van Dankbaar komt. Wim's conclusie: Mission impossible van Thomas…..

Kale kip

Aan de soap rond Vaatstra speurder Wim Dankbaar kan weer een hoofdstuk worden toegevoegd. Hij heeft zijn voormalige uitgeefpartner Hans Mauritz gedagvaard wegens het niet (volledig) terugbetalen van geparkeerd geld. Het kort geding dient een dezer dagen in Breda.

Toen Dankbaar in 2013 door Mauritz (eigenaar Novio Media) werd benaderd om gezamenlijk Het Verboden Dagboek van Maaike Vaatstra uit te geven, was al duidelijk dat de Brabander zelf nauwelijks geld had. Dankbaar moest ongeveer alles voorschieten. Die heeft naar eigen zeggen ook nooit iets terugbetaald gekregen. Ook zijn nooit royalty's uitbetaald.

De samenwerking werd er niet beter op toen de familie Vaatstra Moszkowicz Advocaten Utrecht inschakelde om de publicatie van een persoonlijk dagboek van de moeder van de vermoorde Marianne Vaatstra tegen te houden. Dankbaar en Mauritz raakten zwaar gebrouilleerd, al werd de ruzie uiteindelijk weer bijgelegd.

Intussen was de voormalige IT miljonair Dankbaar wel tonnen armer geworden wegens verbeurde boetes aan Moszkowicz. Tot op het punt waarop Dankbaar zijn huis moest verkopen en thans van een uitkering leeft.

Om te voorkomen dat Moszkowicz nog meer geld zou afpakken, besloot Dankbaar dat hij een deel van zijn vermogen bij zijn grote uitgeefvriend Mauritz zou stallen, uiteraard met de afspraak dat het op enig moment zou worden teruggestort. Om welk bedrag het gaat meldt Dankbaar niet, behalve dat Mauritz in totaal voor bijna twee ton bij hem in het krijt staat. Mauritz schrijft in zijn Conclusie van Repliek overigens doodleuk dat er 'valse facturen zijn opgemaakt tussen Mauritz en Dankbaar ter verantwoording van geldstromen'.

Intussen heeft Dankbaar nog altijd zijn geparkeerde geld niet terug, afgezien van een paar losse bedragen. Een jaar geleden werd al een eerste verzoek ingediend, maar Mauritz houdt vol dat hij niet kan betalen wegens beslag door Moszkowicz. Dat beslag is er volgens Dankbaar niet meer en van een nieuw exploot zogenaamd uit november 2018 is geen bewijs overlegd. Ook houdt Mauritz vol dat de FIOD hem in de tang heeft.

Dankbaar laat in het midden of kale kip Mauritz het geld heeft gebruikt om schulden af te betalen of wilde gebruiken voor het drukken van boeken die maar niet willen verschijnen. Wel staat voor Dankbaar vast dat Mauritz gewoon niet wil betalen.

Dat blijkt ook uit diens verdediging, feitelijk een grote aanklacht tegen Dankbaar. Mauritz wenst wegens 'afgrijslijke handelswijzen' van zijn voormalige zakenpartner gecompenseerd te worden voor geleden schade. Volgens Dankbaar is het slechts een 'festijn van mist en rook opwerpen in de ijdele hoop dat de rechter door de bomen het bos niet meer ziet''.

Ook in 2019 is Barracuda op de waakvlam 

Fact checking

Wim Dankbaar stelde zijn ongeduldige achterban een dezer dagen maar weer eens gerust: 'Achter de schermen wordt hard gewerkt aan media-aandacht met als resultaat positieve vooruitzichten. Er is totaal geen reden voor wanhoop'. Die 'positieve vooruitzichten' waren er weken geleden ook al, maar geen televisierubriek heeft tot nu toe zijn vingers willen branden aan het groter-dan-grootste Vaatstra complot.

Om het vuurtje voor de zoveelste keer op te stoken, heeft medeauteur en uitgever Hans Mauritz maar weer eens aangifte gedaan op het politiebureau te Oosterhout tegen een aantal sleutelfiguren 'in wat we zullen noemen de Vaatstra doofpot', na de achterban eerst wijs te hebben gemaakt dat dit allang was gebeurd. En weer moest het evangelie via sociale media zoveel mogelijk worden verspreid.

Opnieuw haalde Dankbaar zijn inmiddels roemruchte telefoongesprek aan met toenmalige AZC directeur Louis Uijl aan om te bewijzen dat hij het helemaal bij het rechte eind heeft. Maar dat interview toont nou juist Dankbaars ongelijk aan.

Dus goedgelovige Vaatstra-plotters, opgelet: wat Barracuda kan kunnen jullie ook, simpelweg door een paar feiten te checken in het gratis archief van de Leeuwarder Courant.

Uijl werkte ten tijde van de moord op Marianne Vaatstra bij het AZC. De ideale gelegenheid voor Dankbaar om eens te informeren naar de verdwijning van zijn vermeende 'hoofddader' Ali, maar daar gaat het gesprek merkwaardig genoeg niet over. Wel over diens maat Feik, een asielzoeker die reeds drie dagen na de moord met zijn vader naar Drachten zou zijn overgeplaatst. Want dat is al jaren wat Dankbaar beweert: dat de twee hoofddaders onmiddellijk na de moord door justitie zijn weggesluisd.

Of het maandag 3 mei was, weet Uijl ruim tien jaar na dato niet precies meer (het transcript van Dankbaar laat alle aarzelingen weg), maar Uijl sluit na aandringen van Dankbaar niet uit dat Feik rond die tijd is overgeplaatst, om vervolgens twee duidelijke aanwijzingen te geven dat het juist later in mei 1999 moet zijn geweest. Precies zoals het OM later ook heeft verklaard, namelijk op 27 mei. 

Om te beginnen refereert Uijl aan de verkrachtingszaak van Stephanie. Die had de gruwelijke pech dat ze op de avond dat Marianne werd vermoord, dus op 30 april 1999, werd verkracht door Feik. De zaak tegen Feik werd nadien geseponeerd omdat de enige getuige die iets kon vertellen die avond stomdronken was en er onvoldoende bewijs was. Uijl tegen Dankbaar: 'Nou, wij waren volop bezig met Marianne Vaatstra, met politie en met het hele centrum en met de directie en op dat moment diende zich dit aan waarbij dus die verkrachting dan wel aanranding aangegeven werd door, ik weet niet meer of zij Stephanie heette, maar in ieder geval is er dus bij de zoon van Mustafa ook DNA afgenomen en op dat moment is er besloten – met goed weten in de Driehoek – dat er dus een overplaatsing naar een ander centrum zou plaatsvinden en dat is Drachten geworden.'

Stephanie deed niet meteen aangifte en de Leeuwarder Coutant meldde dat nieuws ook reeds in 1999, en wel op 20 mei: 'In de nacht dat Marianne Vaatstra werd vermoord is er bij Kollum een andere vrouw verkracht. Het gaat om een inwoonster van de gemeente Kollumerland. Die deed deze week aangifte, zo bevestigt justitie.' En dus kan Feik nooit al op 3 mei al zijn weggehaald.

Uijl zegt dat ook nog eens luid en duidelijk, verderop in het interview, in een deel dat niet door Dankbaar is uitgetikt. Uijl spreekt namelijk over onrust die was ontstaan rond het asielzoekerscentrum omdat vermoed werd dat zich daar de daders bevonden. Het archief van de Leeuwarder Courant vertelt ook nu weer precies wanneer die onrust ontstond: pas rond de achttiende mei, ruim na de stille tocht. Andere publicaties dateren de ophef rond de vijftiende mei, maar veel eerder is het niet geweest.

De burgemeester liet die week weten dat er een noodplan was voor het asielzoekerscentrum als de spanningen aanhielden. De burgemeesters Kollumerland en van Dantumadeel riepen samen met de Leeuwarder officier van justitie op om een eind te maken aan de verdachtmakingen. Ook de predikanten van de kerken in Buitenpost, Kollum, Kollumerzwaag, Twijzel, Twijzelerheide en Zwaagwesteinde drukten de kerkgangers op het hart niet mee te doen aan het verspreiden van geruchten.

De zaak Vaatstra kwam overigens pas na 7 mei een beetje behoorlijk in het nieuws, nadat Opsporing Verzocht er op dinsdagavond 4 mei aandacht had besteed. Kortom: de enige die Feik heeft weggesluisd is Wim zelf, in zijn boek.

Dagboekgate

Nieuwe bizarre fase in dagboek-gate, toeterde Hans Mauritz naar aanleiding van het Vaatstra snelvonnis gisteren in Assen. Na Dankbaar en Mauritz - de Peppi en Kokki onder de complotters - was het nu de beurt aan de erudiete Frides Laméris om de dagboeken Maaike Vaatstra van het web te verwijderen. Die er overigens nog gewoon staan. Niet alleen riskeert Frides daarmee straks 2500 euro boete 'per gedraging per dag', sowieso moet Frides 6000 euro proceskosten ophoesten.

Bellenblazer Mauritz ging natuurlijk eerst tekeer tegen de rechtbankverslaggever Chris Klomp die het schrijversduo al eens flink de les had gelezen. Klomp zou de meest flagrante desinformatie over de onwetend gehouden Nederlander uitstorten. 'Ze papegaaien elkaar allemaal na, zonder een gram onderzoek te doen'. Maar als Barracuda juist geïnformeerd is, heeft die hele Mauritz zelf ook 'geen gram onderzoek' verricht voor het aanstaande boek over Vaatstra, maar het broddelwerk van Wim Dankbaar alleen maar opgeleukt. Wim kan namelijk niet schrijven.

'De dwangsommen liegen er niet om (...) maar de aanzegging dat Frides alle medestrijders die bij hem bekend zijn dient aan te geven (lees: te verraden) heeft ons allen nu in een Noord-Koreaanse situatie gebracht.' Het is toch wat, zeker als je ook nog die gehate 'desinformatie' van Klomp moet citeren.

Frides en Mauritz lieten hun gezicht namelijk niet zien in de rechtbank. Die eerste had in een mail zijn bezwaren aan de rechtbank kenbaar gemaakt en mopperde over een 'evidente vorm van rechtsongelijkheid' aangezien hij als 'enige persoon in dezen' is gedagvaard. Feitelijk klopt dat al niet, want Dankbaar en Mauritz zijn eveneens gevonnist, maar Barracuda kan wel een extra reden verzinnen. Het vonnis tegen Dankbaar & Co was nog niet uitgesproken, of Frides zette de dagboeken weer online, daaraan toevoegend 'Je moet wel durven'. Ook ronkte Frides dat hij al eens eerder een vonnis helemaal naast zich had neergelegd. Dan moet je nu niet gaan piepen.

Nog mooier is deze: 'Ik wens hierbij dus om bovengenoemde redenen als het ware de heer Moszkowicz (advocaat voor Vaatstra) te wraken en verzoek u bij deze dringend om het KG te verdagen tot de boven geconstateerde rechtsongelijkheid is opgeheven.' De advocaat wraken, ook dat lijkt Frides weer eens niet helemaal helder te hebben. Zou hij het vonnis eigenlijk wel begrepen hebben?

Dagboek

Komende week al hoort Wim Dankbaar van de rechter of hij delen van het dagboek van Maaike Terpstra mag publiceren. Maar Wim weet nu al hoe het afloopt. '(Advocaat) Moszkowicz hield een prachtig pleidooi, weliswaar een aaneenrijging van leugens, maar hij bracht het geloofwaardig.'

En wat had Wim? Wim had helemaal niks. Want in tegenstelling tot wat Dankbaar steeds heeft beweerd, had hij helemaal geen rechtstreekse toestemming voor publicatie. Het dagboek was hem ooit, ruim voordat Jasper S. aan de horizon verscheen, ter hand gesteld door een vriendin van Maaike met de mededeling dat hij kon publiceren met weglating van de persoonlijke details. En ook dat zijn weer louter Wim's eigen woorden.

Barracuda hoorde Dankbaar weer een hoop rare dingen zeggen. Bijvoorbeeld dat zijn omgang met Maaike is gebaseerd op 'wederzijds respect en bewondering'. Zoveel respect zelf dat beiden elkaar al geruime tijd meer hebben gesproken, op een telefoontje na, waarover Dankbaar opvallend weinig loslaat. Was dat niet het telefoontje waarin Maaike hem heeft verzocht om het dagboek niet te publiceren omdat het anders haar dood zou betekenen? En was Wim trouwens alweer vergeten dat Maaike persoonlijk Frides Laméris belde toen die als eerste de dagboeken online zette?

Maar nee, Dankbaar schijnt over telepathische kwaliteiten te beschikken. Hij weet absoluut zeker weet dat Maaike onder curatele van haar kinderen staat. En dat de kinderen niet willen dat Dankbaar maar blijft mailen, daar kan Dankbaar zich blijkbaar niets bij voorstellen. Sterker nog: enige empathie voor het leed van de familie is bij Dankbaar ver te zoeken.

Maar, lezen we bij Martin Vrijland, het nieuw te publiceren boek zal ook zonder dit dagboek een schok voor de maatschappij veroorzaken. Wim beweert namelijk 'onomstotelijk bewijs' te hebben dat een ander dan Jasper Marianne heeft omgebracht. Barracuda kent de onomstotelijke bewijzen van Dankbaar inmiddels: veelal slordige breiwerkjes van net iets te creatieve interpretaties.  

Dankbaar is inmiddels alvast begonnen met de voorverkoop van het boek. Ook dat is een beetje vreemd, want uit het door Dankbaar en rechterhand Hans Mauritz zelf geschreven pleidooi - de heren hadden weer eens geen zin een advocaat te betalen, dus hebben ze zelf maar iets in elkaar geflanst, vol pompeus taalgebruik - staat te lezen dat er nog geen uitgever is en ook nog onderling moet worden afgestemd wie wat gaat schrijven.

Dankbaar debunked

Wat heeft Wimmetje Dankbaar (vrij naar M. Kat) de hele zomer zoal uitgespookt? Lekker lui op het strand in een ander land? Met zachte gitaren en een koele wind? Onder de zomerzon? Noppes. Wim zwoegde op het OM Rapport Ali H. Debunked, deel 1 tot en met 10. Zijn ultieme weerwoord tegen het Rapport OM Vaatstra, nota bene alweer twee jaar geleden online gezet.

De zaak Vaatstra is al lang en breed opgelost, maar de complotters en vooral hun grote ego's zijn er nog lang niet klaar mee. Die willen goedschiks of kwaadschiks gelijk krijgen. Nu overwegen ze weer om (delen van) het dagboek van moeder Maaike Terpstra te publiceren aangezien 'wij alle aanwijzingen en feiten die daar in voorkomen bevestigd hebben gekregen.' Aldus super duper speurder André Vergeer, die nog nooit wat fatsoenlijks in de zaak Vaatstra boven tafel heeft gekregen. Nu weer schreef zijn getergde ego een open brief aan Bauke Vaatstra, omdat die op tv had gezegd: 'Ik weet dat er mensen zijn die ook een boek willen schrijven maar daar staan alleen maar leugens in'. Laat Maaike vooral geen toestemming geven tot publicatie. Veel te veel eer voor deze malloten.

Want ook Dankbaar weet niet van ophouden: 'Het (OM rapport) is geschreven door één of meerdere copywriters die hun vak verstaan om het publiek te misleiden. Het rapport is mede geschreven in reactie op mijn publicaties en heeft dus onder meer als doel om mij als Gekke Henkie af te schilderen.'

Wims weerwoord is weer eens zo agressief geschreven, met zoveel belachelijke verdachtmakingen en insinuaties, dat je er bijna de slappe lach van krijgt. Nergens een nuance, geen enkele heroverweging op basis van nieuwe feiten, doch een starre herhaling van eerder verwerkte informatie.

Eigenlijk gaat het Dankbaar maar om een ding: die weet al jaren absoluut zeker dat Ali, zijn inziens de enige echte moordenaar van Marianne Vaatstra en niet een of andere boer die als patsy diende, door justitie uit de wind gehouden is. Het OM omschrijft de echte Ali consequent als vrij lang: 1,80 tot 1,90 meter. De verwarring is ontstaan toen de vriendin van Marianne het gezicht van Ali Hussein Hassan meende te herkennen als de nogal agressieve Irakees die zij samen met Marianne op Koninginnedag had ontmoet: dat was namelijk weer een mollige, korte man met bierbuikje en de getinte huidskleur die met zijn petje en zonnebril op samen met zijn vriend Feik door Kollum liep. Ali Hassan Hussein, die langer en slanker is, ondergaat zo een gedaanteverwisseling en wordt voor steeds meer mensen klein en dik, schrijft het OM.

Dat alleszins plausibele verhaal probeert Wim natuurlijk op allerlei manieren te weerleggen omdat het hem niet uitkomt. Dus stelt hij dat geen enkele beveiliger of andere persoon die Ali kende, Ali beschrijft als lang en slank. Heeft Dankbaar al die beveiligers soms zelf gesproken? Daar gelooft Barracuda helemaal niks van. Is het een extrapolatie van een gesprekje met een beveiliger en of gewoon weer een van Dankbaars vele als feit vermomde veronderstellingen?

Wie de telefoongesprekjes die Wim voerde nog eens terugluistert, hoort precies waar het misgaat: niet alleen stuurt Dankbaar in menig gesprek aan op de bevestiging van zijn eigen conclusies, hij realiseert zich ook niet dat mensen tien jaar na dat dato feiten en personen door elkaar halen. Of dat getuigen de neiging hebben herinneringen in een geheel nieuwe context gaan plaatsen, met de wetenschap van nu. Een beetje speurder houdt daar rekening mee, zo niet Dankbaar, die zo snel mogelijk de finish wil halen.

Zo komt Dankbaar wederom met het verhaal dat de plaatsvervangende directeur aan hem zou hebben bevestigd dat Ali's vriend Feik al op 3 mei uit het AZC is overgeplaatst. Maar wie beter luistert hoort de beste man iets heel anders zeggen. Verder moet Wim hoog nodig eens naar de Brilmij. Op onderstaande foto staat toch echt een persoon. Niet de dikke en de lange.

Diverse betrokkenen zijn het gestook van Dankbaar cs overigens flink beu. Er liggen diverse aangiftes wegens laster, onder meer van het vriendje van Marianne. Ergens in oktober moet Dankbaar in Groningen worden gehoord.

Verplassen

Een hilarische burenruzie deze week tussen Micha Kat en zijn vroegere kompaan Wim Dankbaar. Die laatste heeft Kat nu officieel de oorlog verklaard. Kat heeft namelijk weer eens zijn Supergetuige van stal gehaald, een ex-advocate die haar ex-man en zijn familie probeert te beschadigen met bijna-komische, voor de familie echter zeer pijnlijke pseudologia fantastica-verhalen 'Dit wijf is meer dan psychisch gestoord en wordt uit de wind gehouden door de familie Van Korlaar, omdat zij ook kinderen heeft, die het vreselijk vinden dat jij hun moeder zo te kijk zet', foeterde Dankbaar. 'Ik zal alles doen wat in mijn vermogen ligt, om jou te doen stoppen met de smaad en laster tegen de eerzame familie Van Korlaar.'

De Supergetuige begint zo langzamerhand de hoofdenaffaire van Micha Kat te worden. Hij kan, tegen beter weten in, maar geen afscheid van haar nemen. En Kat maar aan het prakkiseren hoe hij het geloof in deze vrouw nog enigszins kan verantwoorden: 'Het is naar mijn weten nog nooit eerder voorgekomen dat iemand - nog wel met de status van toen nog praktizerend advocaat met een eigen kantoor - zo gedetailleerd en zo vasthoudend een compleet fake-verhaal in elkaar draait om - ja waarom?' 

Tussen Kat en Dankbaar ontspon zich de afgelopen weken al een discussie vergelijkbaar met een wedstrijdje verplassen op het schoolplein. 'De enige FEITEN die ik naar voren heb gebracht is dat er een GETUIGE is die deze dingen zegt, niet Michaatje Kat, maar ja, Wimmetje begrijpt niets van bronnen en getuigen en denkt dat als je je baseert op een getuige dat JIJ dan DIE GETUIGE bent! Die Wimmetje!!!!' Waarbij Wimmetje bovendien even niet moest vergeten dat hij - Michaatje - toch maar mooi  op Radio 1 te beluisteren was geweest, en Wimmetje niet.

Waarna Wimmetje fijntjes opmerkte dat 'wanneer jij je eenmaal hebt vastgebeten in een theorie, die niet meer gecheckt hoeft te worden, en er al helemaal geen questions hoeven worden gesteld'. Precies dezelfde fout trouwens die Dankbaar zelf maakte met zijn Vaatstra complot: een al even bespottelijk verhaal over het wegsluizen van vermeende daders door de top van justitie.

Kat kan echter slecht tegen al deze persoonlijke aanvallen en ging een dezer dagen uithuilen bij de veel te aardige voorlichter van het Parket Generaal ('Hoe gaat het met je, Micha?'), die echter al gauw liet weten dat hij even geen spreekuur kon houden en of de patiënt een andere keer wilde terugkomen.

Het gaat trouwens helemaal niet goed met de Vaatstra-speurders. Die hadden nog even gehoopt dat ze de familie van verdachte Jasper voor hun egokarretje konden spannen, maar die schijnt inmiddels zelf overtuigd te zijn van zijn verklaringen. En dus had Boudineke 'Boublog' Berkenbosch zich de moeite kunnen besparen om een open brief aan de vrouw van Jasper te schrijven. Boudineke, die nooit een stap buiten haar woning in Noordgouwe (Schouwen-Duiveland) zet en niet eens de Tochmalaan in Kollum weet aan te wijzen, gaat de familie even vertellen wat Marianne die bewuste nacht is overkomen.

Inmiddels heeft de familie Vaatstra Simon Vuyk ingehuurd voor een nuchter boek over de affaire, waarover volgens vader Bauke 'al zoveel onzin is gezegd en is geschreven'. Barracuda heeft het bruine vermoeden dat de flinterdunne theorietjes van Berkenbosch en Dankbaar daarin geen plek krijgen.

Nieuwsuur

Goedenavond, dit is Nieuwsuur van vrijdag 7 december. Straks het laatste sportnieuws. Maar nu eerst Gijs Brug, de advocaat van Wim Dankbaar, de burgerspeurder die jarenlang de meest grote complotten vermoedde achter de zaak Vaatstra, maar nu tot inkeer is gekomen dat hij mogelijk toch fout zat. Mijnheer Brug, hoe gaat het met uw cliënt?

'Dat hoef ik u niet te vertellen. Verplaatst u zich maar eens in zijn schoenen. Zijn kinderen werden gepest op school en vroegen waar hij in godsnaam mee bezig was. Zijn vrouw dreigde hem te verlaten. Hij werd in Pauw & Witteman uitgelachen. Maar cliënt ging door omdat hij overtuigd was van zijn gelijk. Hij is door een diepe hel gegaan.'

Wanneer heeft hij aan u toegegeven dat hij mogelijk fout zat?

'Al na tien minuten. Dan stolt het bloed wel even in je aderen. Hij kon zich met de beste wil van de wereld niet indenken waarom hij heeft gedaan, wat hij heeft gedaan.'

Al die tijd heeft u dit dus geweten, maar u heeft niets gezegd.

'We hebben natuurlijk gekeken wat er gezien de omstandigheden nog te redden was, maar eerlijk gezegd viel er niet op te boksen tegen het bewijsmateriaal. Oud-collega's van cliënt riepen meteen dat Jasper S. is gemarteld of onder psychose stond, maar daar kom je niet mee weg.'

Heeft uw cliënt al een volledige bekentenis afgelegd?

'Nee, dat moet je voorzichtig doseren. Op de site van cliënt staat nu vermeld dat er een uitgebreide verklaring zal komen. En dat als de zaken liggen zoals nu lijkt, men niet zal schromen om excuses te maken aan iedereen die zij in het verleden beschuldigd hebben. Inclusief heer De Vries. Maar in werkelijkheid laten we de zaak op zijn beloop en zal cliënt met de staart tussen de benen afdruipen.'

Hoe moet het nu verder?

'Ik vraag iedereen met klem om hem met rust te laten. Het is absoluut schandalig dat hij zelfs middenin de nacht is gebeld en uitgescholden. Zoiets zou cliënt zelf nooit doen. Alles wat u daarover hebt gelezen is gewoon niet waar. Ook kan hij zich voorlopig niet meer op de golfbaan vertonen. Mijn cliënt is nu reeds veroordeeld tot een detentie in zijn eigen woning.'

Ik wens u heel veel sterkte.

'Graag gedaan'

Strijd

Gestopt door zijn vrouw, kon je tussen de regels door lezen. Wim Dankbaar meldde gisteren dat hij de Vaatstra-strijd zou staken, vergezeld van allerlei zwaarwichtige quotes van grote denkers, waarmee de zelfbenoemde burgerspeurder uit Overveen zich ongetwijfeld vereenzelvigt. 'Ik heb ook rekenschap af te leggen aan mijn gezinsleden,' jeremieerde Dankbaar tussen dikke tranen door. 'En die zitten er wel mee. Schoolgaande kinderen die vragen van hun vriendjes en klasgenoten krijgen. Een vrouw die mij de keuze stelt: Of je gaat hiermee verder, maar dan moet ik je verlaten want ik wil mijn gezin niet blootstellen aan de belasting en bedreigingen die jouw strijd ook voor mij en onze kinderen veroorzaakt.'

Het zal wel iets steviger gezegd zijn dan Dankbaar schrijft, maar hij had het kunnen zien aankomen. Dankbaar heeft een fatale fout gemaakt, net als Micha Kat. De laatste maakte Vader Vaatstra op zijn site eerst uit voor alcoholist en ging hem vervolgens nog bellen ook, luttele dagen nadat die arme man was geconfronteerd met de mogelijke moordenaar van zijn dochter.

Ook Dankbaar begon zich steeds meer op te winden over de zaak uit puur egoïsme: hij kon het niet hebben dat door de DNA-match zijn theorie niet langer serieus zou worden genomen. En dus moesten Dankbaar c.s. zien te redden wat er te redden viel. Ze gingen overal vreselijk veel lawaai schoppen om zoveel mogelijk te scoren, natuurlijk geholpen door het handjevol psychoten op forums die zich na vijf minuten googelen al DNA deskundigen waanden, met een agressieve flyer op de koop toe die werd verspreid in de woonplaats van verdachte Jasper S. Dankbaar kon niet een paar weken wachten: hij moest en zou gelijk krijgen. Heel Oudwoude moest onmiddellijk achter hem gaan staan.

Gevolg: kokende Friezen, al was het alleen al omdat er geen enkele betrokkenheid met de dode Marianne uit spreekt, laat staan respect voor de familie Vaatstra. Dan moet je niet raar opkijken als je telefonisch wordt bedreigd en op internet bakken stront over je heen krijgt. Dankbaar wilde in het verleden trouwens ook al niet luisteren: rechercheurs in de Deventer Moord-zaak moesten naar de rechter stappen omdat ze voortdurend door de amateurspeurder werden gestalkt. Het is dan ook nog maar zeer de vraag of Dankbaar afgelopen weekend ook maar iets geleerd heeft.

Loopgraven

De Vaatstra doofpot. Die zit zo stevig tussen de potdichte oren van complotters, dat hij wel nooit zal verdwijnen. Terwijl verdachte Jasper S. nog twee weken vast blijft zitten in beperkingen en Micha Kat bij Powned gisteravond een koekje van eigen deeg kreeg, was Wim 'zinkput' Dankbaar druk een flyer aan het stencilen voor de inwoners van Kollum en Oudwoude, in de ijdele hoop dat ze hem alsnog zouden geloven. Daarbij ontpopte Dankbaar zich nou niet bepaald als een logistiek wonder. Er zijn ongeveer 150 straten, had Wim berekend, en dus had hij 150 vrijwilligers nodig, want zelf even in de auto springen en die flyers door de bus duwen, dat gaat Dankbaar dus niet doen.

Barracuda schreef het al eerder: Dankbaar cs geven geen rats ass om de dode Marianne. Dankbaar kan het domweg niet hebben dat hij wordt tegengesproken en al zijn speurwerk door de DNA-vondst ongeldig wordt verklaard. Zo moet de advocaat van Jasper S. Jan Vlug als de wiedeweerga een afspraak met hem maken, wegens tonnen bewijsmateriaal, maar die serveerde zijn pappenheimers bij Powned gisteren volledig af.

Intussen wond Arend Zeevat zich bij Argusoog op over de vele agressieve reacties op het vele gespeculeer rond Jasper S.: 'Een misschien wel bewust geschapen bijverschijnsel van de zogenaamde ’oplossing’ van de moord op Marianne Vaatstra is de zich sterk intensiverende op onderbuikemoties gebaseerde hetze tegen andersdenkenden, die kritisch zijn ten opzichte van alles dat de staatspropagandamachine via de gecontroleerde media de wereld in braakt. Deze op geconditioneerde sentimenten gefundeerde social engineerings-operatie maakt het aan slaapmiddelen, zoals brood en spelen, drugs, MSM, koningshuis en andere inslapers, verslaafde schapenvolk rijp voor de finale stappen richting de totaal gecontroleerde handelsonderneming B.V. Nederland.'

Andersdenkenden. Dat klinkt als weerloze gehandicapten die door een horde wolven worden aangevallen. Kritisch is bovendien een wel erg brutaal eufemisme voor de regelrechte apekool die Zeevat al jaren verkondigt.

'De Vaatstra-doofpot en alles daar omheen doorbreekt op drastische wijze het repressief tolerante beleid ten aanzien van de illusionaire vrije meningsuiting. Zij stelt daarvoor in de plaats een zwaarder en agressiever wordende repressieve intolerantie', De diagnose is op zich juist, maar Arend zoekt de oorzaak nooit eens bij zichzelf. Geen woord over al die ongefundeerde beschuldigingen in de richting van bijvoorbeeld jeugdvoogden, die minstens even erg waren.

Nee, bij iedere aanval trekken Zeevat en aanhang zich dieper terug in hun loopgraven, terwijl dat niet de bedoeling kan zijn: sites als Argusoog hebben, vinden zij zelf, een evangeliserende functie naar het 'onwetende publiek'. Maar zolang je denkt dat NuJIJ 'een door de overheid gecontroleerde brood en spelen-site' is, waar 'betaalde trollen de sfeer en stemming bepalen', loopt heel Nederland met een grote boog om je heen. Iets dat Zeevat zo langzamerhand eens zou moeten begrijpen.

Afsluiten

Waarom reageert moeder Maaike Terpstra maar steeds niet? Een noodkreet van complotters in een van de vele reactiepanelen op de interwebs. In deze bange dagen voor Vaatstra-complotters - flink in hun hemd gezet door de recente ontwikkelingen - leek Maaike heel even de laatste strohalm. De moeder van Marianne heeft zich ooit laten overrompelen door André Vergeer en Wim 'zinkput' Dankbaar, die haar wijsgemaakt hebben dat zij de zaak wel even zouden oplossen. Ze had dit stel malloten natuurlijk nooit binnen moeten laten, maar ging mee in de verhalen over de weggesluisde Ali. Bovendien hadden de heren zo een mooi alibi om de meest idiote complotten uit hun dikke duim te kunnen zuigen. Ze deden het toch mooi maar voor de familie.

Het is Maaike natuurlijk niet echt kwalijk te nemen. Zij raakte gefrustreerd over het uitblijven van resultaten van justitie en dan denk je al gauw aan een cover up. In 2010 deed zij nog een emotionele oproep op de radio, waarin zij ook verwees naar de site van Klokkenluideronline. Zoals de familie ook meewerkte aan een uitzending van Het Zesde Zintuig en individuele zoekacties van paragnosten. Van wie een enkeling het nog juist gezien had ook. Zo duiken nu weer de brieven op van Gerard de Vries, vrachtwagenzanger en paragnost op aanvraag. In zijn ‘lezing’ had hij het over een getrouwde ‘native’, wonend in een klassieke boerenschuur.

Maar Maaike lijkt inmiddels tot inkeer te zijn gekomen. Gelukkig. Ze heeft - zelfs Micha 'koekoek' Kat is het weer eens ontgaan, net als andere aangehaalde onzinmedia - aan Hart Van Nederland laten weten dat ze hoopt dat ze door de aanhouding van Jasper S. eindelijk alles af kan sluiten. 'Ik hoop dat ik weer door kan gaan met mijn leven.' En ook vader Vaatstra is klaar met de dorpsgekken.

Misschien hebben Vergeer en Dankbaar Jasper S. trouwens wel een grote dienst bewezen door de discussie steeds weer de kant van de asielzoekers uit te sturen. Zo kon hij gewoon zitten blijven waar hij zat. Maar die theorie zul je vergeefs zoeken bij de Vaatstra-complottertjes. Die wringen zich weer in allerlei bochten om toch maar vooral alternatieve verklaringen te kunnen verzinnen. De ene nog bespottelijker dan de andere. 'Wat er volgens mij gebeurt kan zijn, is het volgende: Het oorspronkelijke DNA daderprofiel is vervangen (...) door het profiel van Jasper S., nadat hij dat vrijwillig heeft afgegeven. Daar heb je maar 1 corrupteling voor nodig.'  Terwijl als hun 'Ali' was gepakt met een perfecte DNA match, de complotters nu op de tafel hadden staan dansen.

De wanhopige Klokkenluideronline maakte zich ook weer eens blij met een dooie mus: Jasper S rookte niet, alsof dat (als het al klopt) zijn betrokkenheid bij het zedenmisdrijf zou uitsluiten. Een gevonden aansteker bevatte een haar van Jasper, maar die aansteker hoeft helemaal niet van hem afkomstig te zijn.

Vooralsnog lijken de amateurspeurders in hun pingpongstrijd met de vijandige wereld voornamelijk zichzelf te overtuigen. Negentig procent van de plaatselijke bevolking gelooft de officiële versie. De rest draait wel bij zodra er meer over de zaak naar buiten komt. 

Speurders

Nu ze met de zaak Vaatstra niet verder zijn gekomen, gaan amateurspeurders Wim Dankbaar en André Vergeer weer vrolijk verder met andere misdaadzaken waarover zij hun deskundige licht laten schijnen. Voor deze beide mannen is de wereld immers een grote doofpot, waarin alles wordt toegedekt, vooral vermeende pedonetwerken onder leiding van Joris D.

Zo heeft Dankbaar zich nu weer gestort op de zaak Cheryl Morriën, waarvan hij zeker meent te weten dat het OM liegt en bedriegt, en vermoedt Vergeer weer een gigantisch pedonetwerk achter Het Meisje van Nulde. Gek genoeg zijn er overeenkomsten tussen deze zaken, want Dankbaar en Vergeer warmen zich maar al te graag aan bronnen die wel heel erg overtuigd van zijn hun eigen gelijk.

Waarmee uw gastheer uiteraard niet wil ontkennen dat er zoiets als justitiële dwaling bestaat of kokervisie door rechercheurs die soms iets te enthousiast naar een conclusie toewerken, zie de zaak Lucia de B., maar het geval Maurice de Hond heeft aangetoond dat klusjesmannenobessie behoorlijk uit de klauwen kan lopen.

Het politiedossier over de vermiste 7-jarige Cheryl werd in 2003 gesloten nadat een dader werd vermoed die inmiddels was overleden. Vervolgens deed amateurspeurder George de Vries het onderzoek nog eens dunnetjes over en wees hij twee geheel nieuwe 'daders' aan. 'De fantast van Haarlem' wordt George wel genoemd. Niet in de laatste plaats door politie en justitie, die hoor en dol werden van zijn aanhoudende belletjes en schrijven met nieuwe 'feiten' en theorieën over de zaak. Een cold case-team onderzocht in 2005 en 2006 niettemin de mogelijkheid dat het lichaam verstopt was in een put of septictank in de tuin van een een villa aan de Hoge Duin en Daalseweg in Bloemendaal.

'Soortgelijke zaak als Vaatstra moord. Daders beschermd door pedonetwerk,' concludeert superduper speurder Dankbaar, wederom zonder ook maar een splinter bewijs aan te leveren. Nou ja, volgens Wim zitten er dichtgestorte zinkputten in de tuin van een van de door de Vries aangewezen daders. Die er bewijsbaar zijn. Hoezo bewijsbaar? Heeft Dankbaar de tuin omgespit soms? Foto's laten maken? Lijk opgegraven?

Nee natuurlijk, op zijn luie reet gaat Dankbaar conclusies lopen trekken en dan ook nog de familie van een van de vermeende 'daders' lastigvallen, die vanzelfsprekend geschrokken reageert: 'Hoewel mij het fijne van de zaak niet bekend is, wijs ik u wel op het feit dat de uitlatingen waarmee u dreigt in het publiek te komen onrechtmatig zijn en bovendien zelf een strafbaar feit opleveren.'

En dan Vergeer. Die is in contact gekomen met een niet nader genoemde bron die absoluut zeker weet dat de vierjarige Rowena Rikkers (meisje van Nulde) in stukken is gezaagd als onderdeel van een satanisch ritueel. De bron beschikte over cd roms met kinderporno, waarop zij het jonge meisje meende te herkennen. Zij overhandigde het materiaal aan de politie, die er niets mee heeft gedaan. Althans, dat is haar interpretatie en blijkbaar ook precies wat Vergeer wil horen. Weer een Demmink doofpot! Immers, de veroordeelde daders - de moeder en haar ontspoorde vriend - wordt toch maar mooi de hand boven het hoofd gehouden. Gretig citeert Vergeer Duns Ouray, uitbater van Het Vrije Volk, die vorig jaar meende te weten dat moeder Wanda als ‘schuldhulpdeskundige’ in een blaadje schreef.

Dat laatste zou best kunnen, want Google leert dat deze Wanda haar in 2003 opgelegde straf van zes jaar gewoon heeft uitgezeten en dus niet vervroegd is vrijgekomen en haar ex-vriend nog een TBS-behandeling ondergaat. Waarmee het hele Demmink-complot ook meteen in duigen valt, want welke nepdaders gaan vrijwillig brommen om Demmink cs uit de wind te houden? En zou het kunnen dat er niks met het materiaal is gedaan omdat er domweg geen relatie is met de zaak? Maar dat wil Vergeer allemaal niet horen, dus wachten we wel weer op de foto's van de daders die hij ons heeft beloofd. Zet maar in de agenda: Sint Juttemis.

UPDATE: Dankbaar als Columbo.

Onderzoek

Ruim 8000 mannen hebben een uitnodiging per brief ontvangen om vrijwillig deel te nemen aan het grootschalige DNA-verwantschapsonderzoek in verband met de zaak Vaatstra. Justitie denkt dat Marianne Vaatstra de dader heeft gekend en hij uit haar woonomgeving moet komen.

Het duurde even voordat er een reactie kwam uit het Vaatstra-complotkamp, maar uiteindelijk schrok Wim Dankbaar dan toch wakker. 'Bij deze roep ik alle 8080 mannen die een brief krijgen om mee te werken aan het DNA verwantschapsonderzoek in de moordzaak van Marianne Vaatstra, om deze medewerking vooralsnog te weigeren.'

Want: 'Het DNA onderzoek is namelijk bedoeld om het publiek te brainwashen met de gedachte dat het OM alle registers opentrekt om de dader(s) te vinden. Daarnaast is het onderzoek bedoeld om de aandacht af te leiden van de ware toedracht die reeds direct na de moord bij de top van het Openbaar Ministerie bekend was.'

Nu heeft Barracuda niet de indruk dat ook maar 1 promille van die 8080 mannen ooit op de website van Dankbaar kijkt, maar toch: we krijgen weer alle onzin over dubbelgangers van de vermeende dader en het wegsmokkelen van de beste man naar Noorwegen voorgeschoteld. Eind augustus toonde Barracuda een hoop tegenstrijdigheden aan in de theorie van Dankbaar cs, en hoewel Dankbaar wel reageerde onder het stuk, heeft hij tot op heden geen enkele poging ondernomen om die tegenstrijdigheden uit te leggen.

Gelukkig zijn er meer mensen die opletten. Onder het stuk van Dankbaar verscheen een reactie van ene Douwe Ritsema, die ook al de vinger op de zere plek legde: 'Beste meneer Dankbaar, wanneer de dader niet wordt gevonden onder deze 8000 mensen, dan ondersteunt dat toch juist uw kant van het verhaal? Waarom zou u dan dat onderzoek belemmeren? Of bent u bang, dat de dader wèl gevonden wordt?'

Amateurspeurders

Ze is altijd op haar hoede. Stephanie (27) uit Kollum wordt door amateurspeurders gezien als ‘kroongetuige’ in de zaak-Vaatstra. Ze heeft er genoeg van om telkens lastiggevallen te worden en gaat weg uit haar woonplaats Kollum, zegt ze in de Leeuwarder Courant (pdf). Stephanie heeft 'absoluut niks' met de zaak-Vaatstra te maken, vult leider Cor Reijenga van het rechercheteam aan. Hij noemt het heel vervelend dat een aantal complotdenkers het op haar gemunt heeft. Reijenga:  'Onvoorstelbaar dat het gebeurt. Het is niet gebaseerd op de feiten. Er klopt niks van die verhalen.'

Met de 'amateurspeurders' wordt behalve onze nationale speurhond André Vergeer vooral Wim Dankbaar bedoeld, die vers terug van zijn vakantie in Thailand natuurlijk weer moest reageren. We kennen Wim zo langzamerhand. Een dikke plaat voor de kop en wenst niet tegengesproken te worden. Zodra kranten weer iets schrijven wat Dankbaar niet wil lezen, zijn deze 'propagandakanalen voor het Openbaar Ministerie, met name als er iets recht geschreven moet worden wat krom is.'

Tenendkrommend is het artikel van onze rentenierende Dankbaar weer. Kan de heer Reijenga soms niet bewijzen dat zijn stellingen onzin zijn? Dat Stephanie absoluut niks met de zaak te maken heeft? Je kant het ook omdraaien: Heeft Dankbaar overtuigende bewijzen in plaats van luie interpretaties?

Nee, natuurlijk. Wim blijft maar geloven in het sprookje dat hij zelf de wereld in heeft geholpen: dat van het bestaan van een dubbelganger van de vermeende dader Ali Hassan. En dus vergelijkt Wim twee foto's waarop toch duidelijk dezelfde man is te zien - de ene wat slanker dan de ander, de ene met en de andere zonder baard - om te concluderen dat 'neus en lippen van de gearresteerde Ali een centimeter lager (zijn) dan de neus en lippen van de vriend van Feik. In vier maanden tijd heeft Ali niet alleen zijn snor en baardje afgeschoren, maar ook plastische chrirurgie ondergaan om de botstructuur van zijn schedel te verlengen!'

Nee Wim, de verdachte is op verschillende afstanden gefotografeerd, dan krijg je dit soort verschillen.

'U begrijpt dus hoe monstrueus groot de belangen zijn om deze Hassan doofpot gesloten te houden,' schrijft Dankbaar ook nog. Wie helpt die Dankbaar in godsnaam aan een andere obsessie hobby? 

Recht is krom

Recht is Krom, luidt de titel van het blog van ondernemer-in-ruste, miljonair en superspeurneus Wim Dankbaar. Bij Wim wordt alles wat recht is inderdaad krom. Heel erg krom zelfs. Vooral als het over de zaak Vaatstra gaat.

Een schande is het volgens Wim dat iedereen maar blijft liegen over de ware toedracht, terwijl het zo duidelijk is als maar kan: Joris Demmink en zijn officier van justitie Harm Brouwer hebben de beide Irakese daders schielijk uit het asielzoekerscentrum gehaald en een van hen zelfs naar Noorwegen getransporteerd omdat ze betrokken waren bij een rituele slachting waarvan de justitiële topmannen op de hoogte moeten zijn geweest.

Hoewel het OM alle misverstanden over de vermeende daders al eens heeft toegelicht, bijvoorbeeld dat de Noorse dader reeds sinds 1998 in Noorwegen verbleef, blijft Dankbaar maar volhouden dat Brouwer heeft gejokkebrokt over zijn datum van vertrek als officier van justitie: uitgerekend op 1 mei 1999, een dag na de gruwelijke moord op Marianne Vaatstra. Brouwer kreeg een soortgelijke functie in Utrecht. Vond hij niet leuk, omdat de moord daarmee naar een plaatsvervanger ging.

Dankbaar denkt er het zijne van: 1 mei was een zaterdag en bovendien werd Brouwer half juni nog sprekend als scheidend officier van justitie opgevoerd in de kranten. 'Eerst heeft hij voor Demmink de daders weggesluisd, en toen is zijn vertrek op papier ge-antidateerd naar 1 mei 1999 , dus zogenaamd heeft hij geen verantwoordelijkheid voor alles met betrekking tot de twee weken na de moord op Marianne.'

Om te beginnen blijkt nergens dat Brouwer liegt. Hij gebruikt de woorden 'feitelijk gestopt' en geeft zelf aan niet zeker te weten dat hij zijn overplaatsing op 1 mei te horen kreeg. Dat kan dus nog evengoed de week daarop zijn geweest.

Erg curieus is de denkfout die Dankbaar vervolgens maakt. Als het zo is dat de daders ongezien werden overgeplaatst, had Brouwer helemaal niet weg hoeven te gaan. Sterker nog: zo'n plotselinge vervanging zou juist vragen hebben opgeroepen. In een perfecte doofpot-scenario moet je juist niet weglopen.

Maar Dankbaar heeft nog iets over het hoofd gezien: vreemdelingbeleid valt helemaal niet onder justitie. Alleen de rechtelijke macht bepaalt of een asielzoeker mag blijven of niet. Tenzij Denkbaar denkt dat een officier van justitie met een paar telefoontjes alles geregeld krijgt.

Blijft de vraag waarom in het begin het asielzoekerscentrum buiten schot moest worden gehouden. Daarover zegt Oebele Brouwer in VN dat het opsporingstechnisch een totaal foute beslissing was, maar wel ‘politiek-correct’. Dat lijkt een valide verklaring: de angst dat de bevolking zijn woede zou koelen op asielzoekers.