Verward

Waarin een klein land groot kan zijn. Trots kunnen we zijn op het nieuwste exportproduct: verwarde Nederlanders. Ongeveer zestig keer per jaar worden Nederlanders met psychiatrische problemen met consulaire hulp gerepatrieerd. Soms kloppen lokale autoriteiten bij een Nederlandse ambassade aan omdat iemand overlast veroorzaakt.

Het is voorgekomen dat iemand in Madrid naakt het verkeer stond te regelen (op een of andere manier willen verwarde mannen altijd het verkeer regelen, wellicht om orde in de chaos te scheppen), maar ook moest een vlucht van Armenië naar Moskou begin dit jaar een tussenlanding maken omdat een Nederlandse man dacht dat hij in het vliegtuig was omringd door spionnen.

De verwarde Nederlander is trouwens in opkomst, ook binnen de landsgrenzen: We hadden bijvoorbeeld de afgelopen weken de verwarde man met gebroken neus op de Doornboslaan in Breda, de verwarde man die zichzelf in Amersfoort wilde opblazen, de verwarde man in Deventer tuin probeerde agenten te bijten, de verwarde man die een winkelmandje naar klanten slingert, enzoverder: een zoekopdracht bij Google Nieuws levert alleen al 26.2000 hits op.

En dan hebben we het nog niet gehad over de internetwebs, waar hevig verwarde landgenoten bijvoorbeeld denken dat de aarde plat is. Of dat ze worden vermoord door machthebbers/Koningshuis/Zionisten (liefst door allemaal tegelijk). Of vinden dat 'Nederland niet mag weten dat de top van Justitie een criminele organisatie is, die de moordenaars van Marianne Vaatstra heeft weggesluisd, ons 16 jaar lang heeft voorgelogen, en uiteindelijk een zondebok voor de moord heeft laten opdraaien' en daar dan godbetert ook nog een boekje over volschrijven.

Maar Barracuda geeft toe: het is een kwestie van perceptie. De verwarde Nederlander vindt zich zelden verward. Het is eerder de rest van Nederland niet hen niet begrijpt. Daar helpt geen persoonlijk plan tegen.

Verplichte figuren

In tegenstelling tot de ellenlange verhoren van de Roestige Spijker in Utrecht, was de bodemprocedure van Joris Demmink tegen het AD maandag in een wip (pun intended) voorbij. Drie uurtjes maar. En de voormalige topambtenaar was er dit keer zowaar zelf bij, al mocht hij plaatsnemen achter een privacyscherm. Droog schijnt hij opgemerkt te hebben dat 'het verplichte figuren zijn die geschaatst moeten worden'.

Verder werd het voornamelijk een welles nietes discussie die, voor zover Barracuda het heeft kunnen volgen via Twitter, niet eens heel erg de diepte in ging. Advocaat Knijff sprak over een 'onvoldragen stuk', het AD zegt juist dat het gepubliceerd heeft wat gepubliceerd moest worden. Advocaat Kaats (Roestige Spijker) betoogde dat de Staat steeds heeft nagelaten goed onderzoek te doen naar Demmink en dus moest de journalistiek wel aan de slag.

Maar de discussie had moeten gaan over het waarheidsgehalte van de beschuldigingen. Bezocht Demmink wel eens homobars? Zelfs die vraag schijnt niet aan de orde geweest te zijn. Net zomin als de nieuwe belastende verklaring die de Roestige Spijker had ingebracht.

Het punt is: de wederpartij had ook geen sterk verhaal. De belangrijkste bron was oud-crimineel John Sloof die meende Demmink gezien te hebben toen hij amper een jaar of 14 of 15 was, ergens in de jaren tachtig. Sloof koppelde Demmink aan een Haagse jongenspooier die Demmink niet zegt te kennen. Je moet wel een verdomd goed geheugen hebben als je 30 jaar later feilloos namen en gezichten kunt reproduceren. Dat geldt ook voor de nieuwe getuige die zegt zich pas dit jaar door gepubliceerde foto’s te hebben gerealiseerd wie hij in 1995 in Praag heeft gezien. En zo worden alle herinneringen in sterke mate beïnvloed door stemmingmakerij op internet. Een vergissing is zo gemaakt. Vraag Stegemann maar.

De rechter heeft AD verslaggever Voskuil gevraagd of hij wel checkte of Demmink auto ter beschikking had van het departement in die tijd. Dit soort controles schijnt niet te zijn uitgevoerd.

En Voskuil moest ook nog toegeven dat er van zijn kant naast een mailtje geen formeel verzoek is geweest aan Demmink in het kader van hoor en wederhoor. Slordig, want Vrij Nederland heeft dat jaren terug wel gedaan en kreeg (kort) antwoord. Barracuda heeft een bruin vermoeden dat het AD op dit punt in elk geval wordt afgerekend. Uitspraak 16 december.

Nachtkaars

De strijd tegen Joris Demmink lijkt te verslappen. Enkele weken geleden beklaagden zes voormalige directeuren van justitiële inrichtingen zich er over dat geen enkele Kamerfractie inhoudelijk heeft gereageerd op hun aangifte tegen minister Opstelten. Daarin stelden zij dat zaak Demmink tot op de bodem uitgezocht dient te worden, maar dat Opstelten Demmink de hand boven het hoofd houdt. En waar anders klaagden ze dan bij het Katholiek Nieuwsblad, het enige medium dat nog wanhopig het Demmink vuurtje probeert aan te wakkeren.

Zaterdag onthulde Robert Rubinstein, zelf type complotdenker, in de Volkskrant dat zijn stichting Roestige Spijker zonder geld zit nu suikeroom Jan Poot ook hun geldkraan heeft dichtgedraaid. De stichting was de aanjager van een reeks getuigenverhoren over Demmink, afgelopen voorjaar in Utrecht.

Naar nu blijkt heeft geen mens - zelfs geen plotter - ooit geld geschonken aan de stichting. 'Er staat wel een button op de site waar je geld kunt doneren, maar dat heeft niemand ooit gedaan.' De stichting blijft bestaan, 'ik doe zoveel ik kan, maar ik moet ook aandacht geven aan mijn eigen bedrijf.' Dat wordt een nachtkaars, net als van de gevangenisdirecteuren.

Rubinstein zal maandag er nog wel bij zijn, bij de bodemprocedure die Demmink heeft aangespannen tegen het AD. De oud justietieman eist rectificatie van twee artikelen die twee jaar geleden in de krant verschenen en een schadevergoeding van een ton. In die stukken wordt Demmink in verband gebracht met een Haagse jongenspooier. In tegenstelling tot de verhoren van de Roestige Spijker zelf, kon dit wel eens een interessante zaak worden, aangezien de mediaschuwe Demmink toch weerwoord zal moeten bieden aan de beschuldigingen. Misschien is hij er dit keer wel eens zelf bij.

Maar ergens vermoedt Barracuda dat het zaaltje dit keer niet gaat vollopen met plotters. Die zijn onderhand een beetje Demmink moe geworden. 

UPDATE: Roestige Spijker tovert nieuwe 'getuige' uit de hoge hoed:  een Nederlandse zakenman die in 1995 in Praag in “een besloten club met uitsluitend genodigden” zegt te hebben gezien hoe Demmink ontucht pleegde met twee 'erg jonge jongens' van naar schatting 15 en 16 jaar. Overigens weer iemand die 'zich pas dit jaar door gepubliceerde foto’s heeft gerealiseerd wie hij in 1995 zag'. Waarbij de vraag wat die zakenman daar zelf te zoeken had in het midden blijft.

Verknipt bewijs

Verknipt bewijs, noemt wetenschapsfilosoof Ton Derksen de tapgesprekken op grond waarvan drugscrimineel Hüseyin Baybasin is veroordeeld. Derksen presenteert vandaag zijn boek over dit bewijsmateriaal en was gisteravond al in Brandpunt te zien. 'Op een heleboel manieren is dit de ernstigste zaak die ik heb gehad', zegt de emeritus-hoogleraar van de Nijmeegse Radboud Universiteit. 'Er is zo massief en aantoonbaar gelogen. Ik heb honderd telefoontaps beluisterd, en elke keer weer vond ik manipulaties.'

Derksen behoort voor de verandering nu eens niet tot het legertje plotters dat, niet gehinderd door enige kennis van zaken, al bij voorbaat roept dat Baybasin onschuldig is. Dat zeggen ze alleen maar omdat Baybasin wordt gezien als een belangrijke opponent van Demmink. Derksen deed eerder onderzoek naar onder meer de justitiële dwaling in de zaak van Lucia de Berk en die werd in 2010 alsnog vrijgesproken.

Maar Barracuda vermoedt eerlijk gezegd dat de opvattingen van Derksen in dit specifieke geval minder snel gevolgd gaan worden. Niet omdat Derksen gelijk of ongelijk heeft - er zijn meer mensen die hebben gewezen op al dan niet opzettelijke vertaalfouten - maar omdat er al uitgebreid naar is gekeken. Onder meer door Bart Jacobs, hoogleraar computerveiligheid die in 2009 een onderzoek naar de audiobestanden begeleidde, en concludeerde dat er slechts 'een beperkt aantal onregelmatigheden' waren. Jacobs heeft vooral gelet op audiomanipulatie. De Commissie Evaluatie Afgesloten Strafzaken (CEAS), waarvoor Jacobs onderzoek deed, vond de resultaten onvoldoende om de zaak te heropenen.

Jacobs zegt op zijn beurt dat Derksen 'onzorgvuldig gebruik heeft gemaakt van de bevindingen in het audio-onderzoek' van destijds. Op de vermeende manipulatie valt technisch namelijk veel af te dingen. Op de twee meest relevante banden bleken de gesprekken op langzame snelheid te zijn opgenomen, waarbij per kant (!) een monokanaal in een richting was gebruikt en een monokanaal terug. Dit impliceerde dat manipulatie van een spoelenband met een gewone bandrecorder zou betekenen dat zowel het te manipuleren gesprek als een ander gesprek op het andere parallelle monokanaal (dat bovendien in tegengestelde richting wordt afgedraaid) zou moeten worden bewerkt. Probleem is, volgens CEAS, dat het inlassen van gemanipuleerde gesprekken in opnames van de Nederlandse tapkamers technisch tamelijk onwaarschijnlijk is. 

Derksen heeft in principe geen bemoeienis met het aanstaande advies van de Advocaat Generaal Diederik Aben, die al sinds 2011 zelfstandig onderzoek aan het doen is naar die vervalste taps ten behoeve van een herzieningsverzoek voor de Hoge Raad. 'Men zou denken dat hij na al deze jaren wel op de bodem van de beerput moet zijn beland, maar hij wekt meer de indruk dat hij op het deksel zit te wachten tot de rat die hij wel degelijk ruikt uit eigen beweging in de val trapt', aldus Baybasins grootste fan Boudine, die de putlucht blijkbaar helemaal tot aan Zeeland kan ruiken.

Maar wie weet heeft Aben keurig gewacht op het boek van Derksen, want wat Boublog blijkbaar is ontgaan is dat deze Aben zelf heeft aangedrongen op onderzoek naar mogelijke manipulatie van telefoontaps. Aan de andere kant sluit Aben de bemoeienis van Demmink metdeze zaak - en daar gaat het plotters pas echt om - uit. Hij signaleerde al eerder een probleem met de chronologie: het aftappen van Baybasin begon al in 1994, maar minister Sorgdrager (die Demmink de hand boven het hoofd zou hebben gehouden) werd volgens de complottheorie pas in 1997 onder druk gezet. Maar bovenal, schrijft Aben, lijkt het manipuleren van telefoontaps 'een nogal omslachtige manier om Baybasin effectief uit te schakelen, temeer daar onvoorspelbaar was of de Nederlandse rechter een levenslange straf ook zou opleggen. Ook de rechter zou dan in het complot betrokken moeten zijn, en in dat geval was het toch makkelijker geweest om Baybasin meteen al uit te leveren aan Turkije, waar de geheime connecties van Çiller wel raad wisten met iemand als Baybasin.'

Huishoudelijk: Barracuda is een kort weekje weg

Papierversnipperaar

De plottertjes reageerden behoorlijk geïrriteerd op het interview afgelopen weekend in de Volkskrant met René Ficq, in 1998 als procureur-generaal verantwoordelijk voor het veelbesproken Rolodex-onderzoek. En Barracuda begrijpt dat wel, want die strooide heel wat koud water over al die prachtige verhalen die jarenlang circuleerden over het zogenoemde Rolodex-onderzoek. Waarin heer Demmink dan toch niet genoemd werd. Al meende die even van wel.

In mei 1998 werd Ficq, destijds waarnemend voorzitter van het College van Procureurs-Generaal, gebeld door hoofdofficier Hans Vrakking. Hij kreeg verontrustend nieuws: in april had een vrouw aangifte gedaan. Haar vriend zou haar 12-jarige dochter hebben verkracht. Die vriend zou een kinderpornonetwerk exploiteren. Daarbij zouden behalve een hoogleraar ook twee leden van de top van het Openbaar Ministerie zijn betrokken. Vrakking sloot de mogelijkheid van een bewuste aantasting van de positie van de officieren niet uit, noteerde Ficq in zijn aantekeningboekje.

Dat was niet zo'n vreemde opmerking, want een paar jaar eerder nog waren bij officier van justitie Valente door criminelen compurerdiskettes gestolen en reed er een ploegje technologisch ontwikkelde freelancers door Amsterdam die aan contra-activiteiten deden. Via een extra draadje in een PTT-kast werd bijvoorbeeld een teamleider van de recherche afgeluisterd. Of mooie verhalen verspreid over een vermeende sekstape uit de sekswinkel van de heren Van Hout & Holleeder, waarop Valente en andere hoogwaardigheidsbekleders (waarvan de namen iedere keer wisselden) 'ritmische bewegingen' zouden hebben gemaakt. Die tape is vanzelfsprekend nooit boven water gekomen.

Onderzocht werd het. In elk geval resulteerde het Rolodex-onderzoek in een eindrapportje van een 'paar velletjes'. Uit zowel politieonderzoek, als uit het onderzoek van de BVD, kwam geen enkel bewijs tegen de twee hoofdofficieren. En sterker nog: er was sprake van aantoonbare onjuistheden in de beschuldigingen, zegt Ficq.

De teleurstelling droop eraf bij Ton 'Haags Complot' Hofstede. Die het weer knap vreemd vindt dat Ficq zomaar notities mocht maken en dat mee naar huis kon nemen (dat zou Ton noooooit doen): 'Dat laatste is natuurlijk vreemd en duidt op een ernstig staatsgeheim gevaarlijke situatie. In het getuigenverhoor onder ede hebben we immers kunnen vaststellen dat verklaard is dat alle dossierstukken naar Zeist moesten worden gebracht, dat Fred Teeven vervolgens alles controleerde en daarna of de zaak op slot ging, of de papierversnipperaar in.'

Dat van die papierversnipperaar hebben de beide rechercheurs natuurlijk helemaal niet onder ede verklaard, dat is een gerucht dat AD-journalist Koen Voskuil heeft opgevangen. Een rechercheur van het onderzoek had in Zeist, vanwaar het onderzoek had plaatsgevonden, gezien dat er papier werd vernietigd. Maar welke papieren dat waren is niet duidelijk, zo moest Voskuil meteen beamen bij KRO's Een op Een. Een nuance die Ton wijselijk achterwege laat.

Vandaag wordt het Demmink Tribunaal hervat met een justitiemedewerkster die - zo heeft Barracuda begrepen - geruchten over het moeten regelen van jonge jongens keihard gaat ontkennen. 

Interview

Wat zullen de advocaten van Joris Demmink zich vandaag in de handen wrijven. Want in de Volkskrant-bijlage Vonk verscheen zaterdag een krankzinnig interview met Jan Poot (89), spin in het anti-Demminkweb. De vastgoedmiljonair heeft zich vier jaar geleden vastgebeten in de 'doofpotzaak', en bezweert niet los te zullen laten.

Barracuda heeft nog nooit zo'n strategisch dom interview gelezen (korte weergave hier). Er is nu weinig meer voor nodig om Poot als een wraakzuchtige complotdenker weg te zetten. 'Vastgoedondernemer: wraak via pedofiliezaak' staat er boven. Om te beginnen verklaart Poot dat hij miljoenen in de voortdurende strijd heeft gestoken. Vorig jaar 4 miljoen. Daarna corrigeert hij zich snel. Het exacte bedrag weet hij niet meer.

Op de vraag wie hij allemaal betaalt antwoordt hij: 'De heer Robert Rubinstein van de stichting de Roestige Spijker heeft er samen met lobbyisten voor gezorgd dat er een hoorzitting in het Amerikaanse Congres is gehouden over Demmink. Advocaat Matthijs Kaaks heeft ervoor gezorgd dat er begin maart in de Utrechtse rechtbank voor het eerst in het openbaar getuigen gehoord worden over Demmink. Advocaat Adèle van der Plas, die de twee Turkse jongens bijstaat, betaal ik niet. Maar ik heb wel haar reis naar het Amerikaanse Congres betaald, net als die van de Nederlandse jongen die misbruikt is door Demmink en die van oud-rechercheur Klaas Langendoen.'

Alleen de naam van Micha Kat ontbreekt nog. 

Vervolgens beweert Poot dat Demmink zijn plannen met Schiphol heeft gedwarsboomd. Zo zout had Barracuda het nog niet eerder gelezen. Die ging er nog van uit dat Demmink zich door de slepende Chipshol-affaire steeds kritischer was gaan opstellen tegenover justitie en met Demmink de corruptie wilde aantonen. Maar nee: Hij zou de zelfs hand hebben gehad in het plotseling wisselen van rechters die zich over zijn zaak bogen. Het lijkt godbetert Micha Kat wel.

U denkt werkelijk dat hij daar een hand in heeft gehad?

'Wie kan het anders zijn? Een lage ambtenaar kan zoiets niet regelen.' 

Waarom zou hij dat hebben gedaan?

'Om te voorkomen dat Schiphol mij een hoge schadevergoeding moest betalen.'

Hoe bent u daar zo zeker van?

'Hij had de leiding. Daarom.'

'Joris Demmink beschadigt Nederland. Hij is de reden dat Nederland zich economisch niet goed kan ontwikkelen. De pedofilie is bijkomend. Daar gaat het me niet om.'

En dat houdt u dag en nacht bezig.

'Ja.'

U weet dat Demmink inmiddels met pensioen is.

'Ja, wat denk jij nou? Demmink is nog steeds bezig.'

Broodhoax

Brood is levensgevaarlijk. Als er geen asbest in zit, ga je wel dood door de trage suikers. Dat suggereerde in elk geval de Vlaming Kris Verburgh, auteur van De voedselzandloper, die ongeveer een week geleden bij de NTR Academie helemaal mocht leeglopen. Zonder enig weerwoord.

De oppervlakkige kijker zal overigens niet meteen achter zijn oren hebben gekrabd. Die zag Verburgh door de universiteitsstad Gent lopen en in een lab een helder verhaal houden, waardoor het even leek of hier een erkend wetenschapper aan het woord was. Verburgh begon over de gezondheid en gewichtsverlies vanuit de biogerontologie (de wetenschap van het verouderingsproces) en het klonk allemaal nog aannemelijk ook.

Toegegeven, Verburgh studeerde geneeskunde aan de Universiteit Antwerpen en is daar cum laude afgestudeerd, maar zijn geclaimde medische praktijk als arts blijft wel erg vaag. Verburgh is eigenlijk vooral journalist. En geen beste, als je zijn critici mag geloven. De Volkskrant kon de voedingsadviezen niet serieus nemen. Wetenschappelijke lariekoek, aldus wetenschapsredacteur Tonie Mudde, die de claims toetste bij Frans Kok, hoogleraar Voeding en Gezondheid, Wageningen Universiteit.

Het pijnlijkste voorbeeld: Verburgh rangschikt in een tabel diverse voedingsmiddelen op basis van hun glycemische index. Hij gebruikt die cijfers als rechtvaardiging voor zijn strijd tegen pasta en brood. Het door hem bejubelde alternatief, havermout, blijkt echter minsten zo erg als volkorenbrood en bruine rijst. Volkorenspaghetti scoort met 42 zelfs béter dan havermout.

'Mijnheer Mudde muggenzift over glycemische indexen en percentages, maar de grote verbanden ontgaan hem spijtig genoeg', reageerde Verbrugh geprikkeld op de kritiek. Muggenziften? Dat soort blunders hoort natuurlijk niet thuis in een boek.

Nu voel je al op je klompen aan dat de waarschuwingen van de Belg niet echt kunnen kloppen. Er wordt al 30.000 jaar lang brood gegeten, zonder aantoonbare medische complicaties. Bekende welvaartsziekten van deze tijd zijn niet te herleiden tot brood. Bovendien is het volgens wetenschappers absoluut verkeerd om een voedingsmiddel uitsluitend te beoordelen op basis van de glycemische index (GI). Het effect op de bloedsuikerspiegel is namelijk afhankelijk van verschillende factoren, bijvoorbeeld de vorm (vast – vloeibaar) of de manier van bereiden. 

Een veelgehoorde kritiek is dat Verburgh selectief winkelt in de wetenschappelijke literatuur. Jaap Seidell, hoogleraar voeding en gezondheid aan de Vrije Universiteit te Amsterdam, in Trouw: 'Er verschijnen duizenden onderzoeken, waarin allerlei associaties worden gevonden. Bijvoorbeeld tussen spruitjes en prostaatkanker, light frisdranken en beroertes, chocolade en hartinfarcten. Dat zijn voor een groot deel toevalsbevindingen, waaruit je geen conclusies over oorzaak en gevolg kunt trekken.'

Verburgh is overigens niet de enige brooddoemdenker. Zijn Amerikaanse evenknie, William Davis, trok al eens eerder de aandacht met zijn boek Broodbuik, waarin hij pleit voor het terugdringen van tarwe in onze voeding. En ook Davis is gefileerd. Zelfs door voorvechters van glutenvrije voeding. Zo blijkt dat Davis citaten volledig uit hun context te hebben gehaald.

Idem broodbakker (!) Menno ’t Hoen die alweer een tijd geleden waarschuwde voor een levensgevaarlijke volkorenbus die door Nederland rijdt. En ook die komt - suprise! - met de glycemische index (GI) op te proppen om uit te leggen dat volkorenbrood sneller door het bloed wordt opgenomen dan bijvoorbeeld een slagroomtaart, waardoor de suikerspiegel stijgt, de alvleesklier meer insuline afgeeft en de energie die je niet nodig hebt, wordt omgezet in vet. Ook dat blijkt weer wetenschappelijke lariekoek.

De voedingsdeskundigen als nieuwe kwakzalvers? Het lijkt er wel op. En die hebben inmiddels natuurlijk allang geleerd hoe ze de kritiek moeten pareren: door te stellen dat de critici leunen op adviezen van officiële instanties en dat je die niet moet vertrouwen.Tenzij die instanties (zoals Harvard) de eigen zienswijze ondersteunen, dan worden ze gretig geciteerd. 

Dat sommige mensen baat hebben bij de adviezen van Verburgh is een ander verhaal. Maar dat geldt eigenlijk voor alle adviezen om de inname van calorieën te beperken. Tussen alle wetenschappelijke onzin door is Verburgh namelijk gewoon aan het sonjabakkeren.

Pootje gelicht

Vandaag is de regiezitting van de Stichting De Roestige Spijker. Die wil ten minste drie rechercheurs onder ede laten horen over de voormalige topambtenaar Joris Demmink. Die overigens voorlopig niet wordt opgeroepen. 'Helaas vormen door derden gefinancierde roddel en achterklap mede de basis voor de nodige berichtgeving. Met alleen hoor en wederhoor trek je zo'n beeld niet recht. In de beeldvorming lijkt het erop dat de bevindingen van onder meer de AIVD, de minister en het Functioneel Parket allemaal van minder gewicht zijn', reageerde advocaat Harro Knijff in de Volkskrant.

Door derden gefinancierde roddel en achterklap? Jazeker, want wat Barracuda helemaal niet wist was dat de Stichting met als boegbeeld de in een 'uberelite' gelovende Amerikaan Robert J. Rubinstein wordt gefinancierd door de 89-jarige ondernemer Jan Poot, dezelfde Poot die achter de site Demmink Doofpot zit, een door Micha Kat voorgekookt boek over Demmink uitgaf en tal van paginagrote advertenties plaatste over de voormalig DG van justitie.

Projectontwikkelaar Poot voert een al jaren voortslepende oorlog rondom zijn liggende gronden onder de rook van luchthaven Schiphol. Hij claimt honderden miljoenen euro’s schade te hebben geleden door het tegenwerken van de overheid en justitie. In zijn strijd tegen de rechtelijke macht kreeg hij het zelfs gedaan om de ‘liegende’ rechter Hans Westenberg vervolgd te krijgen. Niet dat Demmink een (aantoonbare) rol speelde in de Chipshol affaire, maar kennelijk is het Poot er vooral om te doen om alles wat justitie betreft aan de schandpaal te nagelen. 

In dat kader heeft Poot ooit Micha Kat als journalist ingehuurd, en hoewel Poot in een van zijn boeken over de Schiphol affaire concludeert dat Kat het allemaal wel eens 'te mooi' maakt, is de samenwerking blijven bestaan. Geruime tijd stopte Poot Kat maandelijks 2000 euro toe.

Die betalingen stopten toen Kat iets te enthousiast de holocaust in twijfel begon te trekken, maar inmiddels lijkt Kat weer een suikeroompje te hebben. Dat of hij heeft recentelijk de Postcodeloterij gewonnen. Kat was de afgelopen maanden namelijk opvallend reislustig, maar welke zoete lieve Gerritje de reis- en verblijfkosten naar Duitsland en Ierland financierden bleef onduidelijk. Oom Poot weer wellicht?

Zou Barracuda niet verbazen als Harro Knijff de rechter zal wijzen op de rol van Poot in de stemmingmakerij rond Demmink. Nu is het al niet erg verstandig om Micha Kat voor je karretje te spannen, die vaker zijn dikke duim dan zijn journalistieke talent gebruikt, doch het zou zomaar eens kunnen zijn dat de oude baas geen internet heeft en niet weet wat Kat met zijn geld doet. Of hij weet het drommelsgoed, en wil hij willens en wetens justitie raken, bij voorkeur met roddel en achterklap. Dan heeft hij aan Kat inderdaad een goeie.

Kleingoed

Afdeling lopende zaken, kleingoed & van alles. Gisteren kwam het opvallende nieuws dat de vader van Jasper S., die Marianne Vaatstra vermoordde, wordt verdacht van herhaaldelijke pogingen tot handtastelijkheden bij een vrouw. De 77-jarige Fries wordt daarom binnenkort gehoord door de politie. En ja hoor, dat verhaal moest meteen door onze detectives Jansen en Janssen als een overheidsspin de kop worden ingedrukt.

En dan was er de moeder van Tristan van der Vlis, die in Alphen aan den Rijn een bloedbad heeft aangericht. Zij werd gisteren op verzoek van twee slachtoffers (tot tranens toe) gehoord. Plotters schilderen Tristan graag af als een of andere patsy, maar de moeder beschreef vrij gedetailleerd de psychische problemen van Tristan. Zo werd hij in 2006 al eens voor een behandeling opgenomen, nadat zijn ouders een schriftje hadden gevonden waarin hij een scenario beschreef waarin hij zelfmoord pleegde. 'De ouders waren wel verbaasd dat Tristan een vergunning kreeg, maar op internet vonden ze uit dat het wel legaal was. Daarom stapten ze ook niet naar de politie. Die gaf hem het verlof en wisten dat hij eerder met psychische problemen was opgenomen.'

Pedojager Marcel Vervloesem is door de correctionele rechtbank in Turnhout voor seksueel misbruik van een minderjarige veroordeeld tot 18 maanden cel. Het gaat om zijn zwakbegaafde minderjarige neef. In 2008 werd hij door het hof van beroep in Antwerpen voor gelijkaardige feiten veroordeeld tot een gevangenisstraf van 4 jaar. Dit keer is Vervloesem veroordeeld op basis van een telefoongesprek 'dat duidelijk niet gemanipuleerd is'. In het gesprek is te horen dat de nonkel tegen zijn neef zegt dat hij zijn onderbroek weer mag aandoen na de massage'. 'Marcel Vervloesem uit Morkhoven, de man die zich ooit voordeed als pedofielenjager en zo massa's foto's met kinderporno kon vergaren,' zo heet het in de Gazet van Antwerpen. Daar denken zijn medestanders anders over, maar de vele welles-nietes discussies hebben weer geen enkele klaarheid in de zaak gebracht.

En het kon niet op. Opnieuw wordt een rechtszaak aangespannen tegen voormalig topambtenaar Joris Demmink, kopte de Volkskrant donderdag. Maar dat was toch iets te stellig geformuleerd. Want letselschadeadvocaat Martin de Witte, die het vermeende slachtoffer bijstaat, moest meteen toegeven dat hij 'zeer voorzichtig moet zijn, je kunt iemand niet zomaar beschuldigen.'

Yep, voordat je het weet staan er tientallen Koos van Woudenbergen op de stoep die zich ineens weten te herinneren dat zij ooit eens in een vage flat zijn voorgesteld aan 'Mijnheer Demmink'. Nu moet gezegd: de oogst van Nederlandse slachtoffers is tot nu toe wel erg teleurstellend gelet op de enorme publiciteit rond Joris. Lange tijd was er maar een nogal labiele jongensprostituee Frank L. die ook nog eens is veroordeeld voor een valse aangifte.

Het nieuwe geval roept ook gelijk weer vraagtekens op. Het slachtoffer zou in 1988 door de voormalige topambtenaar in zijn auto zijn opgepikt in Amsterdam. Die informeerde eerst naar zijn leeftijd (15 jaar), maar pas twee weken later zou het alsnog tot minderjarige betaalde seks zijn gekomen. Of ook weer niet, want: 'Cliënt werd toen erg bang, heeft gezegd dat hij dit niet wilde en is toen uitgestapt omdat er in de auto ruzie ontstond.' 

Door psychische problemen, als gevolg van ervaringen als slachtoffer van gedwongen kinderprostitutie, zou hij onder meer zijn bedrijf zijn kwijtgeraakt, meldt de Volkskrant. Niet de ideale cocktail voor de waarheidsvinding, waarbij het wederom knap is dat een vijftienjarige zich 25 jaar later nog feilloos de naam en het gezicht Joris Demmink weet te herinneren. Het grootste probleem lijkt Barracuda de bewijsvoering: tegenover het ja van de een staat het nee van de ander.

Lopende zaken

Loket lopende zaken, oftewel losse eindjes. Sneller dan Barracuda had voorspeld, is Louis Bontes uit de PVV geknikkerd. Kritiek is prima, dat kan bij PVV iedere dag. Maar via de pers ruzie zoeken en met messen gooien, kunnen we niet waarderen, aldus Geurt na de fractievergadering tegenover BNR Nieuwsradio.

Bontes blijft als eenmansfractie in de Kamer. Het wachten is nu op de volgende voorspelling van Barracuda: een nieuwe partij met Hero Brinkman. PVV light en democratisch. Het lijkt overigens de achterban al geen klap meer te interesseren. Van Filantropius tot de Vrije Chroniqueurs, de hele affaire wordt doodgezwegen.

De Pilaarheilige is eindelijk wakker geschrokken nadat hij door zelfverklaard pedojager Ben van den B. werd gedumpt als woordvoerder en vertouwensman. 'Goede lezers op het internet zullen inmiddels opgemerkt hebben dat mijn persoon beland is in een onvervalste complottheorie van Ben van den Brink, wiens vertrouwenspersoon ik tot voor kort was', aldus Frides Laméris te Zuid Laren, die soms een beetje traag van begrip is. Frides verbaast zich' hoe ver een ongezond wantrouwenbewustzijn' kan gaan. 'Als iemand mij herhaaldelijk‘in de zeik wil zetten omdat hij een eigen tekortkoming niet onder ogen wil zien, dan houdt het voor mij (even) op totdat excuses worden aangeboden.'

Ziet Barracuda niet meer gebeuren. Ben maakt zich nog steeds boos over de 'focking hoeren en bitches' die Frides op hem heeft afgestuurd. Bedoeld wordt de agogen die Ben kennelijk tot bedaren moesten brengen.

Heeft Frides nu dan eindelijk zijn lesje geleerd? Nope, het kwartje wil nog steeds niet vallen. 'Als researcher satanisch ritueel misbruik kwalificeer ik Ben als outstanding. Wat hij heeft ontdekt is zo gruwelijk en kundig in kaart gebracht dat het de wereld zal doen schudden als het de mainstreampers gaat halen. Voor deze research verdient hij m.i. dan ook zonder meer een standbeeld'.

Welke research? Toch niet die belastende mails die op het moment suprême zomaar van de harde schijf werden gewist dan wel op andere wijze spoorloos verdwenen?

Inmiddels is Dr. Johan Oldenkamp toe aan het doorprikken van de mythe van de zwaartekracht. 'Een appel wordt helemaal niet van onderaf naar beneden getrokken, zoals Newton meende, maar van bovenaf naar onderen geduwd. Deze duwbeweging ontstaat door de constante Aetherstroom over de rondspiralende magneetlijnen. Dat is in ieder geval mijn theorie.'

Barracuda gunt Johan zo langzamerhand echt een Nobelprijs. Maar dan voor het blijven proberen.

Hero Louis

Barracuda zou toch zweren dat Hero Brinkman de politiek definitief vaarwel had gezegd en gewoon weer politieman was geworden. U weet wel, van de pet die ons allemaal past. Heel even - een splitseconde - was hij gelukkig. Hij had zijn vriendin terug ('we waren uit elkaar') en eindelijk tijd voor zijn zoontje van 6. Maar nee, Hero wil nu alweer weer terug in de politiek. Met Hero 2. Dat wordt een politieke one-issue-partij, de enige manier volgens Brinkman om op het electoraat in te breken. Ideologie doet er niet meer toe in de politiek, het gaat om de kiezersgroepen. Oftwel marketing & targeting.

De nieuwe, nog naamloze partij ziet hij als een 'beweging' die zich richt op een specifieke doelgroep, aldus Brinkman in de Volkskrant: kleine ondernemers en zelfstandigen. De mensen in het midden- en kleinbedrijf en de zzp'ers, 'die door de VVD enorm in de steek zijn gelaten'. Hero slaat overigens pas toe als het kabinet valt of de rit helemaal uitzit. Tot zolang draagt hij de pet die ons allemaal past.

Maar de echte Hero Brinkman heet intussen PVV'er Louis Bontes. Die komt met een plan om de PVV tot een 'volwassen, transparante partij' om te vormen. De nieuwe rebel is geboren, en hij werd al meteen door one issue Wilders teruggefloten. Louis maakte het iets te Bontes (ja, Barracuda schudt de naamgrappen zo uit de mouw). Toch komt hij binnenkort met nadere plannen. 'Meer openheid en transparantie is onontbeerlijk en daarom is meer delegatie van verantwoordelijkheden met de pers, onder andere naar de individuele fractieleden, ook van belang.'

Louis 1 is geboren, en na de fusie met Hero 2, krijgen we ongetwijfeld Louis Hero. Of Hero Louis. Het laatste woord schijnt daar nog niet over gezegd te zijn.

Diana

De dood van Prinses Diana en haar vriend Dodi al Fayed in 1997 wordt weer onderzocht. Terwijl in 2006 de politie al tot de conclusie was gekomen dat het stel was omgekomen door grove nalatigheid van de (dronken) chauffeur, die eveneens om het leven kwam. Totale kosten van het jarenlange onderzoek bijgenaamd Operation Paget: 15 miljoen euro.

Maar dat heeft allemaal weinig geholpen, want nog steeds circuleren er veel spannender verhalen op internet. Zo zou de echtgenoot van koningin Elizabeth niet hebben gewild dat de ex van prins Charles omgang had met een moslim, of nog erger, met een moslim zou trouwen. Ook een mooie: Diana zou haar eigen dood in scene hebben gezet, net als Elvis.

Het jongste gerucht? Een militair die tegen zijn (ex)-vrouw zou hebben gezegd dat de British Special Air Service (SAS) achter de dood van Diana en Dofi zou zitten. Een en ander zou naar boven zijn gekomen in de zaak tegen sergeant Danny Nightingale, een SAS sniper die werd veroordeeld voor illegaal wapenbezit. In het proces tegen deze Nightingale was de niet nader genoemde militair niet alleen zijn huisgenoot, maar ook kroongetuige.

De schoonouders van deze N. schreven een brief naar de SAS-commandant. Daarin staat met zoveel woorden dat N. beweert dat de SAS 'achter Diana's dood zat' en dat 'de hele zaak in de doofpot is gestopt'.

De hamvraag: feit of veronderstelling? De militair vond het blijkbaar zelf niet nodig om de zaak aan te kaarten bij welke instantie ook. De politie ziet geen reden om Operation Paget weer van stal te halen.

Verklaring

Complotters zullen vandaag flabbergasted zijn als ze in de Volkskrant (jawel, de vijandige MSM) lezen dat twee oud-gevangenisdirecteuren bij de notaris verklaringen hebben afgelegd tegen Joris Demmink. De gewezen gevangenisdirecteuren, Bart Molenkamp en Jacques van Huet, willen met hun getuigenissen nieuw, onafhankelijk onderzoek afdwingen.

De verklaringen gaan over een dienstreis naar Londen in mei 1992, gemaakt door een gezelschap van hoge ambtenaren uit het gevangeniswezen. Demmink was daar zelf niet bij. De reis werd begeleid door een medewerkster van Justitie, die zich 's avonds in de hotelbar 'ten overstaan van meerdere collega's' beklaagde over het gedrag van Demmink, destijds directeur-generaal Vreemdelingenzaken. Zij moest 'via de telefoon jonge jongens' voor hem regelen, aldus de voormalige ambtenaren. Niemand durfde hierover openlijk naar buiten te treden. Dat stond gelijk aan ambtelijke zelfdoding.

Is de doorbraak inzake Joris D. nabij? Gaat het schip eindelijk kapseizen? Te oordelen naar het VK-stuk bij lange na niet. De VK deed iets wat Demminks luis in de pels Micha Kat (kruist vandaag de degens met de Pedograaf) voortdurend achterwege laat: onderzoeksjournalistiek. Vier andere deelnemers aan de reis zeggen desgevraagd dat ze niet weten of er in Engeland over Demmink is gesproken. En de bedoelde medewerkster zelf zegt 'stomverbaasd' te zijn over de verklaring van de twee oud-gevangenisdirecteuren. Ze kan zich 'niet herinneren of er tijdens de reis over de heer Demmink gesproken is. Ze heeft ook nooit werkzaamheden 'voor of met de heer Demmink' verricht, laat ze weten.

Dat laatste zou makkelijk te controleren zijn, maar zonder haar verklaring valt die hele (indirecte) getuigenis natuurlijk meteen in duigen. Waarmee de vraag 'Geniale doofpot of grootse karaktermoord' voorlopig weer onbeantwoord blijft.

New World Disorder

Ai, kwam de alternatieve cybermunteconomie vorige week toch nog in harde aanvaring met de federale autoriteiten. Betaalstartup Dwolla mag in de VS geen betalingen meer verrichten aan een virtueel geldwisselkantoor voor bitcoins omdat die geen vergunning had om geldstromen te verwerken.

Hadden we net bij de alternatieve media gelezen dat Bitcoins het geld van de New World Disorder was. Ergens in het rijtje vuur, het wiel en het internet zelf. Vanwege het feit dat een paar computers een heel betaalsysteem in de lucht weten te houden zonder invloed van centrale banken, grootgraaiers en ander gespuis. Strikt genomen juist, maar het is ietwat naïef om te denken dat het daarmee veel beter is.

Bitcoin is nerdsgeld. Hoewel, geld? Er wordt nauwelijks mee betaald. Wie de virtuele munten eenmaal in handen heeft, door ze met computersystemen te delven of in te ruilen voor euro's of dollars, houdt ze vast in de loop dat de koers nog verder omhoog gaat. In april bereikte de virtuele munt een recordniveau van 230 dollar. Daarna klapte de koers weer in elkaar, om weer op te krabbelen. De tulpenmanie van de Gouden Eeuw in digitale vorm.

Maar ook als de koers alsnog worden beteugeld, en de munt niet wordt gehacked, dan zitten er nog tal van weeffouten in het systeem die op lange termijn voor problemen zorgen: de limiet van 21 miljoen bitcoins (tot acht decimalen deelbaar) is kort na de geboorte inderdaad niet inflatoir gebleken, maar leidt volgens sommigen tot hyperinflatie zodra die munt zijn glans heeft verloren. Wat gaat gebeuren, als andere Bitcoin-alternatieven zijn plaats innemen. En ja hoor, de bitcoin gemeenschap die zich voorheen afzette tegen het establishment roept nu op tot samenwerking met de Feds. Pop! goes the weasel!

Wat natuurlijk wil zeggen dat de technologie erachter op termijn niet tot mooie vindingen zou kunnen leiden. Misschien zelfs tot een heus hypermodern betaalsysteem. Maar dan wel ver na de hype. 

JFK

Nog een paar maanden, en dan komt het moordcomplot JFK weer volop in de schijnwerpers. Omdat het alweer vijftig jaar geleden is. Altijd goed voor een berg speculatieve boeken of films, waar grof geld mee wordt verdiend. 'Best-selling books and blockbuster movies have raked in massive profits since 1963. And now, with the 50th anniversary of that horrible day in Dallas looming, a new generation is set to cash in.'

Nog steeds geloven zes van de tien Amerikanen in een complot, maar hun aantal neemt wel af. Geloofde in 2003 nog 75 procent dat de schutter Lee Harvey Oswald onderdeel was van een groter geheel, nu is dat 59 procent. 24 procent denkt dat Oswald in z'n uppie opereerde.

Misschien gaat dat nog veranderen als een restant van de geheime documenten die betrekking hebben op de moord rond 2017 openbaar worden gemaakt. Aanvankelijk zouden die stukken tot 2039 de kluis in gaan. De JFK complotters hebben dus nog even, al gaat hun leven volgens Associated Press niet echt op rolletjes: sommigen zijn hun baan en hun vrouw kwijtgeraakt. Alles voor de 'waarheid'.

Complotworstelaar Jesse 'Bruto' Ventura komt binnenkort met het boek 'They Killed Our President: The Conspiracy to Kill JFK and the Cover-Up That Followed'. En Leonardo DiCaprio en Robert De Niro figureren in de aanstaande film 'Legacy of Secrecy' (kosten 90 miljoen dollar), die ook al uitgaat van de theorie dat Oswald nooit in zijn eentje gehandeld zou kunnen hebben.

Kortom: volop kansen voor onze nationale JFK-complotter bij uitstek Wim Dankbaar om het bezoedelde Vaatstra-juk af te gooien met zijn overtuiging dat Oswald 'just a patsy' was. Wordt vervolgd.

De toestand in de wereld

Het raadsel van het verdwijnend geld en onbereikbare rekeningen bij de ING is opgelost. Het ging om de generale repetitie van Dijsselbloem voor het geval dat kleine spaarders zouden moeten meebetalen aan de redding van de Nederlandse banken. Is vooral uitgeprobeerd bij minvermongenden, onder wie Arend Zeevat, die 26 euro op zijn rekening had staan en ineens een tekort had van 131 euro.

Uw centjes hebben via een slimme hack vanuit Zeeuwse atooombunkers overigens een veilig heenkomen gevonden in een vluchtfonds voor een oud-ambtenaar, die voor zijn vertrek nog gauw even een stelling bij NCRV's Standpunt.nl omdraaide. Die stelling luidde: Helpt laseren van brein rat van cokeverslaving af? Maar dat werd: Won Gaston zélf maar de Straatprijs.

Terwijl dit alles gaande was waarschuwde Willem Middelkoop voor de bitcoin, die evenveel waard is als de tulp in de zeventiende eeuw, maar pas echt boos is dat de Koninklijke familie zomaar bestellingen doet voor dure spiegelreflexcamera's, en die met Kerst dan ook nog gratis krijgt, terwijl Willem zijn Canons nog niet eens met zijn gouden stompjes mag afrekenen. Dat zijn schandalen die de main stream media maar in de doofpot blijven stoppen! Na de ramp van Fukushima duurde het trouwens weken voordat journalisten doorhadden dat het om een kernramp ging, terwijl Willems geigerteller allang het Koningslied zong.

Ook heel verdacht is dat er een wolkenkrabber in de Tsjetsjeense hoofdstad Grozny in brand vloog zonder dat er een vliegtuig in de buurt was, terwijl  door de staat betaalde propaganda-fabrieken verhullen dat IG-Farben de Europese Unie heeft opgericht, u op Giro 555 stort voor de slachtoffers van de door het Westen zelf geschapen opstand in Syrië en de RK Kerk in Duinrell met Pasen de kinders stond op te wachten. Barracuda zegt: het allemaal onderdeel van de Illuminati Toxic Agenda to Soft Kill You.

Damage control

De damage control rond  de schrijvende 'prostituee' Valérie Lempereur draait op volle toeren. Wraakjournalistiek van kwaadwillende journalisten, blies haar advocaat Christiaan Alberdingk Thijm hoog van de toren, vermoedelijk omdat hij ook zijn eigen geloofwaardigheid ziet aangetast. De schrijfster moet 'vechten tegen een onjuiste beeldvorming', riep Alberdingk Thijm, om vervolgens toe te geven dat Perquin niet exact tienduizend klanten heeft gehad, zoals ze in haar boek beweerde. Hoeveel dan wel, Christiaan?

Uitgever Mai Spijkers van Prometheus had afgelopen weekend zijn mening al klaar, zonder ook maar iets uit te zoeken. 'We hopen nog lang met haar te kunnen samenwerken', klonk het hoopvol. Bij Libelle is Valerie inmiddels exit. De tv-serie rond Patricia Perquin staat op losse schroeven. Politieke partijen in de Amsterdamse gemeenteraad willen dat Van der Laan morgen tekst en uitleg geef omdat zij mogelijk betaald is voor adviezen.

Er wordt volop gespeculeerd of Lempereur überhaupt achter de ramen heeft gestaan. Op de site Hookers.com, waar prostitutieklanten hun ervaringen uitwisselen, werd dit weekend bericht dat Lempereur waarschijnlijk niet op de Wallen, maar wel als 'Pascale' in de Spuistraat zou hebben gestaan, meldt de Telegraaf. 'Een extravagante dame met een arty website, gek op leer en ritsen'. Het blijkt niet meer dan een gok.

Pas echt dodelijk is de opmerking (in de Volkskrant) van Jean-Pierre van Rossem, met wie ze ruzie kreeg over de publicatie van zijn biografie. In een van hun laatste gesprekken meldde Lempereur dat ze werkte aan een nieuw project. 'Ze zei dat ze bezig was met een verzonnen boek. Bekentenisliteratuur noemde ze dat. Dat was vlak voor ze met de noorderzon vertrok.'

Sluwe vos

Aardig primeurtje vanochtend bij de Volkskrant. De gemeente Amsterdam heeft zich in haar prostitutiebeleid laten adviseren door een heuse pro, ene Patricia Perquin, schrijfster van het succesboek 'Achter het raam op de Wallen'. Dat boek begon als feuilleton in Het Parool en het Algemeen Dagblad, waar het binnen korte tijd talk of the town was. Er waren wel twijfels over de inhoud, onder meer van echte vrouwen in het vak, maar niemand die aan de bel trok.

Perquin was een pseudoniem, maar de Volkskrant onthult vandaag haar echte naam: Valérie Lempereur. Met de toevoeging dat die onmogelijk, als tot vrouw verbouwde man ook nog, achter de ramen kan hebben gezeten. Lempereur probeerde de publicatie bij de rechter nog tegen te houden, maar dat mocht niet baten. Het was haar eigen schuld: haar stem werd herkend op de radio.

Journalist met twijfelachtige reputatie, schrijft de VK. Dat is lichtjes uitgedrukt. Tik de naam Lempereur in bij Google en het wemelt verhalen over haar rijke fantasie. Ontslagen bij de Revu toen ze zich als de minnares van tv-journalist Charles Groenhuysen voordeed voor een stuk over een vrouwengevangenis, op straat gezet door Peter De Vries, wegens gerommel met declaraties tot pathologisch liegen. De Limburgse advocaat Hiddema repte over 'onwaarachtige beschuldigingen' aan zijn adres.

Valérie kon het allemaal maar weinig schelen, die voelde zich Sanny de sluwe vos en Astrid de onbetrouwbare. 'En dat liegen, ach. Wat geeft het nou, met welke smoes je ergens binnenkomt? Mijn verhalen, daar is niks op aan te merken. Nooit een rectificatie moeten plaatsen. En als ik me morgen voor prins Claus moet uitgeven om iets te weten te komen, dan doe ik dat.'

In 1999 verkaste ze naar Vlaanderen en ging daar aan de slag bij familiebladen Story en TV Familie. In 2008 begon ze een uitgeverij Lampedaire, met een aanbod van boeken die met regelmaat van een klok voor beroering zorgden. Begin 2010 was het bedrijf failliet. Tijd voor iets nieuws, moet Valérie gedacht hebben. Na het succesboek over de Wallen, verscheen er nog een boek: De meisjes van mevrouw De Wit. Daarin werd beweerd dat Kim Holland zaken doet met loverboys. Dat leidde tot een rectificatie.

De vraag is: hoeveel partijen zijn hier niet ingetuind? Of nog erger: wisten ervan? Parool, AD, de gemeente Amsterdam en uitgeverij Prometheus toch op zijn minst. Plus de Linda en de Libelle, die haar meest recent columns plaatsten. Valérie heeft inmiddels haar Twitter account gewist.

Beuzelpraat

Erwin Lensink spreekt. Tegen de Volkskrant dit keer, die trots meldt dat de radicale republikein de verslaggever helemaal ontmoette in Duitsland, na SMS instructies op een benzinestation op de A12 van Arnhem naar Doetinchem. Lensink denkt, het zal weer eens niet zo zijn, dat hij wordt afgeluisterd.

Er is meer, veel meer aan de hand, zegt Lensink in het drie uur durende gesprek. Als hij dat probeert uit te leggen, vechten volgens de krant 'grote kwesties als de kredietcrisis, het koningshuis, het justitiesysteem en zijn eigen verleden om voorrang. Waar te beginnen? Alles is in zijn hoofd met elkaar verweven.'

Zodanig dat de Volkskrant er kennelijk ook geen chocolade van kan maken. Er is een verhaal over de Vader des Vaderlands, waarbij Lensink een relatie ziet met Willem-Alexander die tot enkele jaren geleden commissaris was bij DNB. 'Midden in de crisis is hij stilletjes vertrokken, maar in principe heeft het koningshuis een aandeel in de huidige crisis.'  Maar Lensink legt dan weer niet uit hoe, als hij het al weet.

Lensink roept voortdurend dat hij met zijn actie de aandacht wilde trekken. Maar iedere poging tot uitleg strandt keer op keer op onsamenhangende lariekoek. Het lijkt wel alsof Lensink de informatie op dezelfde wijze in zijn hoofd heeft gerangschikt als hij ze op internet vond: van de ene website surfend naar de andere.

Hij is er niet bij op 30 april, belooft hij. 'Misschien ga ik wel een baan zoeken in het toerisme of word ik politiek actief.' Dat eerste is te hopen voor hem. Die beuzelpraat gaat hem namelijk niet worden. Erwin volgt op Twitter ruim 2000 personen, maar is zelf niet in staat meer dan 300 volgers te vergaren (waarvan een belangrijk deel ook nog spam is).

Apathie

Slaat de apathie bij het dwarse deel van de samenleving nu echt toe? Je zou het bijna denken. De koningin had afgelopen week overwegend trouwe onderdanen (op een verdwaalde studente na), alleen rechtse provo's hebben tegenwoordig nog kritiek, concludeerde schrijver Carel Brendel bij de Volkskrant. Republikeinen waren ooit langharige linkse types, lid van de PSP of de CPN, provo's, krakers en ander werkschuw tuig, revolutionaire vijanden van God, Nederland en Oranje, van alles wat heilig was in ons land.

Maar na 33 jaar Beeeeea (Beatrix Banana Boatsong) is het beeld van Oranjeklanten en republikeinen 180 graden gekanteld. 'Nu Beatrix plaatsmaakt voor koning Willem-Alexander komen de virtuele rookbommen van de nieuwe provo's van GeenStijl en Pownews. De dwarse geluiden op links zijn schaars. Republikeins gemor komt vooral van rechts, uit de hoek van de Wilderianen.' 

Soms blijft het helemaal stil. Afgelopen vrijdag veroordeelde het gerechtshof in Den Haag Erwin Lensink, die in 2010 een waxinelichthouder naar de Gouden Koets gooide, tot vijf maanden celstraf met aftrek van voorarrest omdat hij geen spijt wilde betuigen. Je hoort er bijna geen blog meer over. Ook de nieuwe provo's niet.

Alleen de nationalisatie van SNS Reaal leidde tot kortstondig virtueel gemopper, of gespeelde verontwaardiging, maar de volksrevolutie tegen falende bankiers blijft natuurlijk uit. Barracuda denkt te weten waarom. Het verzet is zo langzamerhand gekaapt door weinig wol schreeuwende malloten of tendentieuze nodeloos kwetsende digitale vodden. Daar wil je als echte provo niet tussen staan.

Geert Wilders staat bijvoorbeeld meteen weer vooraan met zijn repertoire over AOW'ers die gepakt worden, iets dat hij bij iedere gelegenheid roept. Of neem columnist Jan Bennink die tegenwoordig bij de linkse MSM het onderbuikgevoel mag verwoorden. Ook die roept dat niet alleen de hardwerkende Nederlander, maar ook het omaatje van wie het pensioentje toch al werd gekort, de gehandicapten, de chronisch zieken van achteren genomen worden. 'Ook deze vette bleke rovende mislukkelingen in driedelig grijs kunnen in Ramatuelle bij Club 55, ongestoord aan hun roseetje blijven nippen. Gezellig naast Erik Staal, Dirk Scheringa en al die andere bloedzuigers wiens bestuurlijke wanpraktijken met uw zuurverdiende belastingcentjes moesten worden gerepareerd.'

Maar Nederland is niet het land van ondernemers die even een Japannertje doen: snikkend en schokschouderend, met het hoofd naar beneden. Ook een rondje pek en veren op het dorpsplein past niet meer bij onze volksaard.  De doodstraf is al meer dan honderd vijftig jaar geleden afgeschaft. De nuchtere Nederlander wil geen boetedoening, die wil oplossingen, liever vandaag dan morgen. En dan mogen zelfs Oranje-kanjers gewoon propjes blijven schieten.